ഗൃഹാതുരത (ഗാനം)

 ഗൃഹാതുരത (ഗാനം)

പലവട്ടം നിന്നെ പിരിഞ്ഞു നഗരങ്ങൾ,  

രാജ്യങ്ങൾ താണ്ടി വന്നെങ്കിലുമിപ്പോൾ-  

നരകേറിയ ശിരസ്സും നരകയറി തുടങ്ങിയോ, മനസ്സിൽ

അറിയില്ല നിൻ സ്മരണകൾ മാത്രം.

നിന്നിലേക്ക് അടുക്കുന്തോറും നിമിഷങ്ങൾ,  

എന്നിലെ 'ഞാനെന്ന' ഭാവം ഉണർന്നുവല്ലോ.  

നാളുകളെണ്ണി മടുത്തുവല്ലോ പ്രിയനാടേ,  

"ഓലപ്പീലി ചൂടി കൈയ്യാട്ടി വിളിക്കും-  

കേരവൃക്ഷ തലപ്പുകൾ" മനം കവരുന്നു.

മഞ്ഞ് മാറിയ തണുപ്പിന്റെ തഴുകലിൽ,  

തടാകത്തിൻ ചാരെ നടന്നുവെങ്കിലും-  

ഈ മേപ്പിൾ മരങ്ങൾ തളിർക്കാൻ കാത്തുനിൽക്കെ,  

മനം കണിമഞ്ഞളും കൊന്നപ്പൂക്കളും തേടുന്നു.

കഥകളിയും തെയ്യവും തിറയും പടയണിയും,  

മനസ്സിലുണർത്തുന്നു ആ പഴയ താളങ്ങൾ.  

ഗജവീരന്മാരുടെ തിടമ്പേറ്റിയ എഴുന്നള്ളത്തും,  

പഞ്ചവാദ്യ മേളവും കുയിലിൻ നാദവും...

ഗൃഹാതുരതയാം ഓർമ്മതൻ തിരകളിൽ-  

തുടിക്കുന്നു എൻ ഉള്ളം ഇന്നു നിനക്കായ്.  

മാമല നാടേ... മലനാടേ...  

എന്റെ പ്രിയ പെറ്റമ്മയാം കേരളമേ!

ജീ ആർ കവിയൂർ 

30 03 2026

(കാനഡ, ടൊറൻ്റോ)