Saturday, May 31, 2014

സ്മരണാഞ്ജലി

സ്മരണാഞ്ജലി 

ഓരോ അണുവിലും തുടിപ്പു
എന്‍ ആത്മസംവേദനങ്ങള്‍ 
കാതോര്‍ക്കുന്നു എന്തിനുമെതിനും
കാണാ കാഴ്ചകള്‍ തേടുന്നു അകപ്പുറങ്ങളിലായി 
അറിയിലലാ കണ്ടിട്ടില്ല എന്‍ തലയുടെ പിറകിലും 
ഇല്ല എന്‍ അറിവുകളൊക്കെ പരിമിതം 
കേള്‍ക്കുന്നു വെങ്കിലും കണ്ടിട്ടില്ല 
ഇതുവരക്കും എന്‍ കാതുകളെ 
കാണുന്നതൊക്കെയോ വെറും ഛായാരൂപങ്ങള്‍
തീര്‍ത്തൊരു മായിക ലോകകാഴ്ചകളത്രെ
മിടിപ്പു ഹൃദയവും ഘടികാരവുമൊരുപോലെ
എന്ന് ഒടുങ്ങുമതിന്‍ തുടിപ്പുകളെന്നറിയാതെ
ഓര്‍ക്കാതെ മറ്റു അംഗുലിയങ്ങളെന്‍ നേര്‍ക്കുതന്നെ
അറിയുകില്‍ ഒന്നുമേ ഇല്ലയെങ്കിലും നടിക്കുന്നു
ഞാനെന്നയീ സംജ്ഞയെ ഉയര്‍ത്തി
സംജാതമാകും വിദ്വേഷങ്ങളെ മാത്രം
വിമര്‍ശന വഴികളിലുടെ ഏറെ ഖിന്നനായി
ഓര്‍ത്താലിത് വെറും സമയം പോക്കുകളല്ലോ
ഇല്ലയിനി ഞാന്‍ ഒന്നുമേ പറയുവാന്‍ ശക്തനല്ല
സ്മൃതികളില്‍ പുണ്യം തീര്‍ക്കുന്നു നിത്യം എന്‍ കനവുകളിലുടെ
ഒഴുകിയെത്തുമിനി ശേഷിച്ച എന്‍ സര്‍ഗ്ഗ ശക്തിയെ
കുറിക്കാനുള്ള മഷിയത്രയും കാവ്യദേവിയുടെ സ്മരണക്കുമുന്നില്‍

Friday, May 30, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 222

കുറും കവിതകള്‍ 222

പൂവിച്ചകള്‍
ഹൈക്കു വായിക്കാന്‍
സമ്മതിക്കുന്നില്ല

ഇരുളാര്‍ന്ന ആകാശം
പുഴ ഒഴികൊണ്ടെയിരുന്നു
സംഗീതം ലയം

നിന്‍ മിഴി ആമ്പല്‍ പൂ
വിടര്‍ന്നതും വാചാലമായി
എന്‍ മൗനകവിത

ഞാനാരു ഒരു പൊള്ളയാം
പാഴ് മുളംതണ്ട്  ,നീ നിറക്കുന്ന
രാഗമേറ്റു മൂളുന്നവന്‍

ഒളിഞ്ഞുനോക്കി
പതിയിരുന്നു ചുറ്റും
വിശപ്പടക്കും ജീവിതങ്ങള്‍

നിറകണ്ണാല്‍
വിടപറയുമ്പോള്‍
ഹൃദയ നൊമ്പരം

വീണ്ടും വരികളിലുടെ
ഉണര്‍ന്നു ഞാന്‍
നിനക്കായി കവിതെ

പ്രണയാര്‍ദ്ര വാക്കുകള്‍
തീര്‍ക്കുമെന്‍ അംഗുലികള്‍ക്കും
വിരഹ വേദന

നിന്‍ അംഗുലിയാല്‍
തൊട്ടുണര്‍ത്തിയ
വാക്കുകളോയെന്‍ കവിത

ദിനരാത്രങ്ങളുടെ
ഗമനാഗമനം
നിന്‍ പ്രണയ സാമീപ്യം

ഇമ ചിമ്മാതെ
അരികിലെത്തും
നക്ഷത്ര തിളക്കമെന്‍ പ്രണയം

കാലങ്ങള്‍ക്കും
ഭാഷകള്‍ക്കുമപ്പുറമല്ലോ
എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള പ്രണയം 

കുറും കവിതകള്‍ 221


കുറും കവിതകള്‍ 221

ഇല പൊഴിക്കും
ശിശിര സന്ധ്യയില്‍
വെണ്ണിലാവു വരവായി

പറുദയിലുടെ
തിളങ്ങും നക്ഷത്രങ്ങളോ
എന്‍ പ്രണയം

അന്യമായ കിളിമൊഴി
വഴിതെറ്റി കാട്ടിലലഞ്ഞു
വിധിയെ പഴിച്ചു നിന്നു

പനിക്കിനാക്കള്‍
കൊടുങ്കാറ്റോടുങ്ങതെ
ഞാനും..

നിലകണ്ണാടിയില്‍ നിന്നും
പിഴുതെടുക്കുന്നു കണ്‍പുരികങ്ങള്‍
നോവുമറന്നു

വെള്ളത്തിനു തീപിടിച്ചു
മഴയുള്ള രാത്രിയില്‍
ഏകാന്ത നൊമ്പരം

പൊടുന്നനെയുള്ള ചുഴലിയില്‍
ഞാനും കൊതുകും
പള്ളിയില്‍ അഭയാര്‍ഥി

അമാവാസിയില്‍
അലഞ്ഞു നാദം
കഴുത്തില്‍ മണികെട്ടിയോരാടു

സെമിത്തേരിയിലെ
കല്ലറ വിടവില്‍ നിന്നും
ഒരു മഞ്ഞ പൂവിരിഞ്ഞു

കാറ്റ് ചുരുട്ടുന്നു
തിരമാലകളെ
പകലിന്‍ മടക്കത്തിനോപ്പം

Thursday, May 29, 2014

മറുപടികള്‍

മറുപടികള്‍


ഇനിങ്ങു നിർത്തിയാലോ
ഈ മൂന്നുവരി ഏറെ
ബുദ്ധിമുട്ടാകുന്നു പലർക്കും

(എന്റെ ഹൈക്കു പോസ്റ്റിനുള്ള മറുപടികള്‍ ഫേസ് ബുക്കില്‍ ഹൈക്കു പോഎമ്സില്‍  )


എന്റെ കാര്യമലല്ലോ
സംഗീത ടീച്ചറെ
ഞാന്‍ നിര്‍ത്തി ഹൈക്കു

പേരില്‍ നാരത്തില്‍ അയനം
ചെയ്യുമാ നാരയാണന്‍
കുട്ടിനുണ്ടല്ലോ എനിക്കോ കപി മാത്രം ബിജുവേ


ഞാനില്ല ഏറെ പറയുവാന്‍
പരശുരാമനെ പോലെ
ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞുണ്ടോ ......സ്നേഹം നെഞ്ചിലെറ്റിടുന്നു


പ്രാണനായി കരുതിയേറെ
പ്രണമിച്ചു പ്രണയിച്ചു
പ്രമാണം അറിയാതെ ഞാനിനി യില്ല സഖേ


തീറും വേണ്ട അല്‍പ്പവും
തീർത്ഥവും വേണ്ട
മൂര്‍ത്തിമത്താം ഹൈക്കു ഇല്ലിഹ എന്നുടെ

വിടാതെ നിങ്ങളൊക്കെ
പിടിമുറുക്കി എന്നെ
പിന്നെ ഈ ഹൈക്കുവും


കരയും കരാറും
ഇല്ലയേറെ ഞാനിനി
കരകയറട്ടെ ഹൈക്കു


അഭിലഷണീയം
ഏറെ പറയുന്നില്ല
നിര്‍ത്തുന്നു ഹൈക്കുവേ നിന്നെ ഞാന്‍


എഴുതിയാല്‍ കണ്ണില്‍
കൊള്ളാതെ ഇരിക്കട്ടെ
കാത്തു കൊള്ളും അള്ളാ

തെടിയിട്ടു കിട്ടുകില്ല
യാനം അല്‍പ്പം പാനം
ചെയ്യാന്‍ ജലമല്‍പ്പവും

പുരുഷോത്തമനാം ധര്‍മ്മധാരമേ
വേണ്ട ഏറെ ജല്പങ്ങളല്ലോ
എന്റെ വഴിക്കെന്നെ വിടുക

എല്ലാം മായയല്ലേ
മലയാഴമയില്‍
വാഴുമോ ഹൈക്കു എന്നറിയില്ല ഏറെ

ഹാലിളക്കി ഏറെ
ഹലലന്മാര്‍ അല്ല
ഹലോഎന്നു ചോല്ലുവനുമില്ല ആരുമേ

വേണ്ടയിനി ഹാരം
ഹനിക്കുന്നവര്‍ അറിയട്ടെ
ഞാന്‍ കപിയുടെ പിന്‍ മുറക്കാരനാം കവിയൂരു കരനല്ലയോ

ലാളിത്യമുള്ളയേച്ചിമാരുഉണ്ടെനിക്ക്
ലക്ഷമെനിക്ക് ഇല്ല ആളാവുവാന്‍
ലാഘവം ആയി അനിയന്‍ അന്യനായി

ഉള്ളത് പറയുകില്‍
വല്ലവന്റെയും
അമ്മക്ക് ഭ്രാന്തു പിടിക്കുമ്പോള്‍ ഏറെ രസം

നിര്‍ത്തിയോ താരോപദേശങ്ങളൊക്കെ
മത്സഖേ മനോജ്യനാം മനോജേ
ഏറെ പ്രേമമേരും പ്രമാ

അജയ്യനായി ഞാന്‍
മാറുവാന ഇല്ല എനിക്ക്
മോഹമല്‍പ്പവും മത്സഖേ

ഉള്ളില്‍ അല്‍പ്പം ചെന്നാല്‍
ഉള്ളത് തുറന്നു പറയും ലിജു തമ്പിയെ
വിടുക എന്നെ എന്റെ വഴിക്ക് ഇന്നലെ പറഞ്ഞത്

നീതിയിപ്പോള്‍
കടക്കു പേരുമാത്രം
നീറുന്നു ഉള്ളം അറിയുക

നീതു നീതിയില്ലാതെ
നിയതിക്ക് വിടുന്നു
നിഴലായി പിന്‍ തുടരുന്നു രണത്തിന്‍ മണം

നക്ഷത്ര ങ്ങളിലെക്കില്ല
കണ്ണു എനിക്കുള്ളത്
ഉള്ളിലെക്കെന്നറിക

ഞാന്‍ ആര്‍ക്കും പറയില്ല നന്ദിയും
ഇഷ്ടങ്ങലറിയിക്കില്ല പിന്നെ  പഞ്ചാരയാല്‍
പൊതിഞ്ഞു ഉണ്ടെനിക്ക്  പഥ്യം അത്

വിമര്‍ശനങ്ങളെ
മര്‍ശനമാക്കുന്നു
ഏറെ സന്തോഷം അതുതാന്‍

ഇന്നുയിങ്ങിനെ തോന്നുന്നു
നാളെ നമ്മുടെതല്ലലോ
അറിയില്ല ഈശന്‍ എന്ത് നല്‍കുമെന്ന്

ത്രാണിയേറെയില്ല
ഞാന്‍ അല്‍പ്പ പ്രാണിയാ
പ്രമാണിയാകാനില്ല ഒരിക്കലും

പ്രാർത്ഥന വേണ്ടതെന്നോടല്ല
ദേഹത്തുവമിക്കും ദൈവത്തോടല്ലോ
മനോജ്യമാം നിന്‍ മൊഴി ഏറെ പ്രിയങ്കരം

കാപ്പാടും കടപ്പാടും
കാരണവപ്പാടുമല്ല
കരുതുക ഞാന്‍ വെറും കപിമാത്രം

വേണ്ടായേ ഇത്
നോവിക്കുന്നു മനസ്സിനെ
കപിയാക്കി മാറ്റുന്നു പലരും

ഓര്‍ത്താല്‍ ഇത് ചെറികാര്യം
അര്‍ത്തിയില്ല ഒട്ടുമേ
ഏറെ എഴുതി താംപ്രപത്രവും വേണ്ട

കുശുമ്പും കുന്നായിമ്മ
ഏറുന്നു അനുദിനം
എന്റെ ഹൈക്കു ഫാക്ടറി പൂട്ടുന്നു

ഇനിങ്ങു നിർത്തിയാലോ
ഈ മൂന്നുവരി ഏറെ
ബുദ്ധിമുട്ടാകുന്നു പലർക്കും

കുറും കവിതകള്‍ 219

കുറും കവിതകള്‍  219

ക്രൂരത മുഖം നോക്കും
പ്രകൃതിയുടെ
പരിവേഷങ്ങള്‍

അന്തിക്കും പുലരിക്കും
രുചിപകരുമിവര്‍
യാത്രക്കാരന്റെ ദൈവങ്ങള്‍

അന്തിയോ പുലരിയോ
ഉള്ളില്‍  ചെന്നാല്‍
ദേവലോകം

ചുരം താണ്ടി വരുന്നുണ്ട്
ആനവണ്ടി
കട്ടപ്പുറം തേടി

നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായി
നാളേക്കുള്ള അന്നവുമായി
വിയര്‍പ്പു വിഴുങ്ങി കൂടണയുന്നു

വീശിപ്പിടുക്കുന്നു
ജീവിനെ
വിശപ്പടക്കാന്‍

കരഞ്ഞിട്ടും
അറിഞ്ഞില്ല
വേദനയുടെ ആഴങ്ങള്‍

ക്യാമറ കണ്ണുകളില്‍
ഇന്ന് വെറും വയലില്‍
പേരെടുപ്പുത്സവം

വേണ്ടല്ലോ നാളെയുടെ
ചിന്തകള്‍
തണlപ്പം

തണലില്‍ അയവിറക്കുന്നു
നാളെയെന്തെന്നറിയാതെ
വഴിയോര കാഴ്ചാനുഭവം

കുറും കവിതകള്‍ 220

കുറും കവിതകള്‍  220

ശ്രീ കോവില്‍
പ്രണയ കുടീരം
മനസ്സിനു ഏറെ പരിയായം

മാനം കരഞ്ഞു തീര്‍ത്ത
ലവണരസം പകര്‍ന്നത്
കടല്‍ ജലത്തിലോ

തനിയാവര്‍ത്തനം
ജീവിത കച്ചേരിയില്‍
വീണകമ്പികള്‍  നോവുണര്‍ത്തി

മോഹങ്ങള്‍ തുഴയെറിഞ്ഞ്
കമ്പോളത്തിലേക്ക്
ജീവിതവ്യാപനം

വാക്കിന്റെ മുനയുടഞ്ഞു
ഭിത്തിമേല്‍ തൂങ്ങുന്നു
നിശബ്ദത പാലിക്കുക

രാവോളം
തെരുവോരത്ത്
ജീവിത വിളിയുര്‍ന്നു

ആട്ടം നിലച്ച
ഘടികാരം
കഥകളി അരങ്ങു തകര്‍ക്കുന്നു

മോഹങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നു
ലാഘവം
ജലസ്തംഭം

മൈനാകമുയര്‍ന്നു
മനസ്സിന്‍ അടിത്തട്ടില്‍
ശിശിരം ഉറഞ്ഞു

ഉറക്കമുണര്‍ന്നു
പടിക്കല്‍ കാത്തു കിടന്നു
ലോക വിശേഷങ്ങള്‍

പ്രഭാത സവാരി
വീഥിയില്‍ പൂവിരിച്ചു
രാത്രി കാറ്റ്

മിഴിയടച്ചു
ഓര്‍മ്മകള്‍
മൗനമുടച്ചു

പ്രപഞ്ച ദൃശ്യം
മൗന വിശുദ്ധിയില്‍
തന്‍ അറിവുകള്‍ പരിമിതം

ചവട്ടി അരച്ചു
ദുഃഖങ്ങള്‍ വഴി നീളെ
ജീവിത കയറ്റങ്ങള്‍

പാല്‍മണം മാറാത്ത
പുഞ്ചിരിക്കു സത്യത്തിന്‍
മുഖ കാന്തി ,ദൈവീകം

മഞ്ഞും മലയും
ഹരം പകരുന്നു
ശിശിര സുപ്രഭാതം

Wednesday, May 28, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 218

കുറും കവിതകള്‍  218


ഇരുകാലിയില്‍ നിന്നും
മോചനമില്ലാതെ
അയവിറക്കുന്നു ചിന്തകള്‍

ജീവിതമെന്ന നദി
നീന്തി കടക്കുമ്പോഴും
നിഴലായി കൂട്ടിനുണ്ട് മരണം

കൊത്തി പെറുക്കുവാന്‍
കൊറ്റിനായി
വിശപ്പിന്‍ നൊമ്പരങ്ങള്‍

കാല്‍സറ ഇട്ടവര്‍ക്കുയറിയുമോ
വയലിലെ ചേറിന്‍ മഹത്വം
കര്‍ഷകന്റെ നൊമ്പരം

പന്തലിട്ടു കാത്തിരുന്നു
കണിവെക്കാറായപ്പോള്‍
കണ്ണേറും പുഴുക്കുത്തും

കതിരാണ്  കുതിപ്പാണ്
കാണുമ്പോള്‍ കര്‍ക്ഷക മനസ്സില്‍
കതിരവന്‍ ഉദിക്കുന്നു

മൂളിപ്പാട്ടുപാടി
ചവിട്ടിയകറ്റുന്ന ദുഃഖങ്ങള്‍
ഇന്നാരുമറിയുന്നില്ലല്ലോ

എഴുതിപ്പിച്ചതോ ഹരി ശ്രീ
നാളെ ആരു കണ്ടു
മലയാളമേ .......

കാറ്റിന്‍ ഗതി നോക്കി
തൂറ്റുന്നു നാളേക്കു
കലങ്ങളിലേറെണ്ടതല്ലേ

ഓര്‍ക്കുന്നു പച്ച നെല്പാടവും
കൊലുസ്സിന്‍ കൊഞ്ചലും
എങ്ങുനീ പോയി മറഞ്ഞു

Tuesday, May 27, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 217

കുറും കവിതകള്‍  217

മാനത്തും മനസ്സിലും
ഒളിമിന്നിയകന്നു
അവളുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍

പുതു മണ്ണിന്‍ മണം
ഇഴഞ്ഞു കയറുന്നു
അറുതിയില്ലാത്ത മോഹങ്ങള്‍

പടവേട്ടുകള്‍ പലപ്പോഴും
പറഞ്ഞു കേട്ട നുണക്കു പേരില്‍
നിഴലുകള്‍ക്ക് പോലും  വൈരം

എത്ര കൊഴിച്ചിട്ടും
പതിരുകള്‍ കണ്ടില്ല
നന്മ മാത്രം കാണും പ്രണയം

ദേശാന്തര ഗമനത്തില്‍
പൊടികാറ്റില്‍ അകപ്പെട്ടു
ലക്ഷ്യം മറക്കാത്ത പറക്കല്‍

പൊടിപടലങ്ങളിലുടെ
സൂര്യ കിരണം
വസന്തത്തിന്‍ മാലാഖ

മരുഭൂമി
വെള്ളം തേടിയൊരു കിളി
നിസഹായനായി  ഞാനും

തല്ലി പാകം വന്ന മനസ്സ്
വിശപ്പു താളം പിടിക്കുന്നു
ജീവിത വഴികളില്‍

വിശാലമായ ആകാശം
കുളത്തിലാകെ വിടരുന്നു
താമര

ചാഞ്ഞു പെയ്യ്ത മഴ
ശവപ്പെട്ടി മേൽ
തട്ടുന്നു മുഴക്കത്തോടെ


അതാ..!!  നീലിമയിൽ  നിന്നു
വെണ്മയാർന്ന അരയന്നം
ഉയർന്നു  പൊങ്ങി

അര്‍ദ്ധേന്ദു
നീ എവിടെയാകും
ഞാന്‍ വൃദ്ധനാകുമ്പോള്‍

ചാകര തിരമാലകള്‍
ചായ കോപ്പയില്‍
വളയിട്ട കൈകള്‍ ചിരിച്ചു

ചായക്കൊപ്പയുമായി
വളയിട്ട കൈകള്‍ക്ക് ചിരി
കടലല ആര്‍ത്തലച്ചു


ഓർമ്മകൾ പടരുന്നു

ഓർമ്മകൾ പടരുന്നു

നിറമൗനമായി നിറയുന്നു
മനസ്സിലായ് വീണ്ടും വീണ്ടും
അറിയാതെ വന്നു നീ ഒരു
കരിനീല മേഘമായ്
പെയ്യതൊഴിഞ്ഞു കുളിരായ്
മരുഭൂമിയാം ഏകാന്ത തീരത്തിലായ്
ഒരു നിര്‍വൃതി എന്നില്‍ പടര്‍ത്തി
എങ്ങുപോയി മറഞ്ഞു നീ
വര്‍ണ്ണ രാജികളിലോ
ശബളിമ തീര്‍ക്കും മഴവില്ലിലോ
പടരുന്നു നീര്‍ക്കണമായ്
മുകുളങ്ങളില്‍ ഉണര്‍വായ്‌ മാറുന്നുവോ
നിന്‍ മുഗ്ദ്ധമാം പുഞ്ചിരി പൂക്കള്‍ വിരിയുമ്പോള്‍
മധുചഷകം തേടി വണ്ട്‌ അണയുന്നു
തീരാത്ത ദുഃഖങ്ങളില്‍ തീര്‍ക്കുന്നു
നിന്‍ ഓര്‍മ്മ എന്നില്‍ എന്നും
കവിതയായ് പടരുന്നു ഓമലെ 

Monday, May 26, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 216

കുറും കവിതകള്‍  216


ധ്യാനിക്കാമിനി
മൂന്നു വരികള്‍ക്കായി
ഷഡ്‌ ചക്രങ്ങളിലുടെ

കതിര്‍ മണ്ഡപത്തില്‍
നിലവിളക്കിന്‍ പ്രഭയില്‍
പ്രണയം കെട്ടിഞാന്നു


കട്ടകുത്തി ചിറ പോക്കാന്‍
ഇന്ന് വയലേല എവിടെ
എല്ലാം ഫ്ലാറ്റ് ആയില്ലേ


ജീവിത വിശപ്പ്‌
ചവുട്ടി കുഴക്കുന്നു
മണ്ണ് മണ്ണിലേക്ക്

അന്ന് അന്നത്തെ
അന്നത്തിനായി വഴിതേടുന്ന
കിളികള്‍ക്ക് നൊമ്പരമുണ്ടോ

അന്തിക്ക് ചേക്കേറാന്‍
ചില്ല തേടിയെത്തും
ആശാമരം

ആല്‍മരചോട്ടിലന്തിയുറങ്ങാന്‍
കൂട്ടുവന്നു  ഇളംകാറ്റും നിലാവും
കൂമന്റെ കുറുകലും ഒപ്പം സ്വപ്നവും 

കുറും കവിതകള്‍ 215

കുറും കവിതകള്‍  215

ഗംഗാജലതീര്‍ത്ഥം കാത്തു
മരണ ശയ്യയില്‍
ജീവിത ദുഃഖം

കരീം തിരി കത്തി
കൽവിളക്കണഞ്ഞുപോയി ..
ആളൊഴിഞ്ഞ അമ്പലനട

ആരെയോ തോല്‍പ്പിച്ച്
ഇടതു കാല്‍ വച്ചു
രാഹു കാലം പടിപ്പുര കടന്നു

യുഗങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കാം
നിന്‍ വരവോരുക്കി
വാല്മീക സ്വപ്നം

ശീവോതിക്കു വച്ചു
മനസ്സിനു തഴുതിട്ടു
കര്‍ക്കിടകം കാത്തു നിന്നു

ഉരുളയുരുട്ടി
നനഞ്ഞ കൈകൊട്ടി
ബലികാക്കക്കൊപ്പം മനസ്സും പാറിപറന്നു

ചുണ്ടുകള്‍ തഴുതിടുന്നു
വിരലുകള്‍ക്ക് വിലക്കും
ഇനി മേല്‍ വരില്ലല്ലോയവള്‍

കൈ കഴുകി ഇരുന്നോളു
വാരിയെറിയുവോളം
ഉണ്ടോളിന്‍ വള്ളസദ്യ കേമം

കണ്ണാടി നോക്കുന്നു
മനസ്സിന്റെ  താലത്തില്‍
അഷ്ടമംഗല്യം തട്ടം

ഛായാരൂപം
കണ്ടു മോഹിതരാകുന്നു
ജീവിത മരീചികയില്‍

അസ്തമയ സൂര്യന്റെ
ചക്രവാള ഗമനം
ജീവിത താളം

Sunday, May 25, 2014

കാണാപ്പുറം

കാണാപ്പുറം

മയില്‍ പീലിക്കാവില്‍ മയങ്ങുന്ന സന്ധ്യ
നിഴല്‍ കണ്ണുകളില്‍ മെല്ലെ മറയുമ്പോഴും
നിമ്ന്നോന്നത രഹസ്യങ്ങളൊക്കെ  തെളിയുന്നു
അഷ്ടഗന്ധം  പുകഞ്ഞു കത്തും പുകമറയില്‍
പടര്‍ന്നു കയറും സുഖാനുഭൂതി അനുദിനം
പൂത്തു മുല്ലവള്ളിയിലായി
പുഞ്ചിരി കടകണ്കൊണുകളില്‍
നാഗ മിഴയുന്ന തണുപ്പില്‍
 മഞ്ഞളാടി കര്‍പ്പുരമുഴിഞ്ഞു
തെളിഞ്ഞു കത്തി പുലരി വന്നു
ആരുഡംകടന്നു പടിയിറങ്ങി
അകത്തളങ്ങളിലേക്ക് മെല്ലെ
നാദമുണര്‍ന്നു കിളികുല ജാലങ്ങളിളുടെ
വരവറിയിച്ചു മണി മുഴങ്ങി
മന്ത്ര മുഖരിതമാം അന്തരീക്ഷത്തില്‍
മനസ്സിലാകെ പടരുന്നു മിണ്ടാട്ടമില്ലായ്‌മ
എല്ലാം എല്ലാം ഒരു ശൂന്യത
ധ്യാനനിമഗ്നം ശാന്തി: ശാന്തി :ശാന്തി :

Saturday, May 24, 2014

നീയെന്ന സ്വപ്നം

നീയെന്ന സ്വപ്നം

ഓര്‍മ്മകളുള്ളില്‍ ഉത്സവ കൊടിയെറുമ്പോള്‍
നിന്‍ പഞ്ചാര വാക്കുകള്‍ എന്നില്‍ അറിയാതെ
പഞ്ചാരി മേളക്കൊഴുപ്പും മറന്നുപോവുന്നുവോ
നിന്‍ പുഞ്ചിരി എന്‍ നെഞ്ചകത്തില്‍
മത്താപ്പ് പൂത്തിരി കത്തി എരിയും പോലെ
നിന്‍ നടകണ്ടാല്‍ അറിയാതെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു
നോക്കുമാ തിടമ്പേറ്റിയ ആറാട്ട്‌ കോലം പോലെ
തിരയെറും നിന്‍ കണ്ണില്‍ കാണ്മു മിഴിയടക്കാതെ
തിങ്കളസ്തമിക്കും  വരേയ്ക്കും നടന കോലാഹലങ്ങള്‍
തൊഴുതു വലം വെക്കുമെന്‍ മനസ്സു വേറെയെങ്ങുമല്ല
നീമാത്രമെന്തേ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കാതെ കടന്നകന്നു
കണ്ടതെല്ലാം ഒരു  സ്വപ്നമാനെന്നറിയുമ്പോള്‍
നീറുമെന്‍ ഉള്ളമറിയാതെ കേഴുന്നു നിനക്കായിമാത്രമായി 

കുറും കവിതകള്‍ 214

കുറും കവിതകള്‍  214

തെറ്റിയിട്ട കിളികല്‍ക്കൊപ്പം
കടന്നകന്നു നെല്‍പാടങ്ങളും
കുസൃതി കാട്ടിയ ബാല്യവും

മുള്ള്കൊള്ളുകയും
തോട്ടോന്നു വാടുകയും
ആടിന് തീറ്റയും

നിറമുള്ള മോഹങ്ങള്‍
തുളുമ്പി കണ്ണുകള്‍
ലവണ ധാര

നീല മലയുടെ ചുവട്ടില്‍
കുറിഞ്ഞി പൂത്തു
നിഴലായി മനം

നിലാവുദിച്ചു
നിര്‍ത്താതെ പട്ടി കുരച്ചു
ആനയുണ്ടോ കരിമ്പിന്‍ തോട്ടം വിടുന്നു

എഴുതിയും
പാടിപറഞ്ഞും  തീരാത്ത
മഹാകാവ്യമീ  ജീവിതം

തടാകക്കരയിലെ
ഗുല്‍മോഹറുകള്‍
മോഹം ഉണര്‍ത്തി

പോരാടി തീര്‍ന്ന ബാല്യമേ
എന്നാണി പോരാട്ടം തീരുക
ജീവിത അവസാനം വരെയോ

ചിരട്ടയും മെഴുകുതിരിയും
ചേര്‍ന്ന് യാത്ര,
കാറ്റ്തടുക്കുന്നു

കുറും കവിതകള്‍ 213

കുറും കവിതകള്‍ 213



ജീവിതമേ നിന്റെ ആഴം
മണിക്കിണറോളമോ
ഞാനും വരട്ടെ നിന്നിലേക്ക്‌

നീലാകാശ ചുവട്ടില്‍
ഞാനുമീ  ഭൂമിക്കു അവകാശി
ആരെങ്കിലുമറിയുന്നോ

കഴുക്കുത്തില്ലാ
ജീവിത കയങ്ങള്‍
രണ്ടറ്റം കാണാതെ

എത്രയോ കണ്ണുനീരും
ചോരയും ഒഴുക്കിയൊരു
നിളയുടെ മാമാങ്ക തീരം

ഒറ്റക്കൊരു കൊമ്പിലിരുന്നു
മഞ്ഞക്കിളി പാടി
അഭോഗി  രാഗമോ

നാമിരുവരുടെയും
അല്ലെയീ നീലവാനം
ഉര്‍വ്വരയുടെ അവകാശികള്‍


മഴ തീര്‍ക്കും
വെണ്‍ കൊറ്റകുട
മനസ്സിനു കുളിര്‍മ്മ


നിണത്തിന്‍ മണമറിയാതെ
ഇല്ലൊരു അടരില്‍ വിജയം
മനസ്സേ ശാന്തമാവുക


രണ്ടാമുഴവും
ഒരു ഭീമനായി മാറാന്‍
തുടിക്കുന്നു മനം

സേതുവിന്‍ പാണ്ഡവപുരം
മാതൃഭൂമി താളും മദനന്റെ വരയും
ഇരതേടി പോകുന്ന മനസ്സും


മദനന്റെ വരകള്‍
ഓര്‍മ്മ പുസ്തകത്തിന്‍
താളുകള്‍ക്കു പുതു വസന്തം


കറുപ്പും വെളുപ്പും വരകളില്‍
കുടുങ്ങി പോയ മനസ്സു
വാര്‍ദ്ധക്യം അകലയല്ല

ആളും ഓളവും
കാത്തു തീരത്ത്‌ വള്ളം
ഒടുങ്ങാത്ത ജീവിതയാത്ര


രമണനും ചന്ദ്രികയും
ചങ്ങമ്പുഴയുടെ ചങ്കു തുളച്ചു
പുല്ലും പുല്കൊടിയുമറിഞ്ഞു

ചങ്ങമ്പുഴയുടെ ചങ്കു തുളച്ചു
രമണനും ചന്ദ്രികയും
ലോകം വേദന അറിഞ്ഞുവോ?!!

കൈകളുടെ നിഴല്‍ നാടകം
തീര്‍ക്കുന്നു ഭിത്തി മേല്‍
ബാല്യകാലം ഓര്‍മ്മയായി


തോഴി ഉറപ്പിക്കല്‍
പദ്ധതി കൊള്ളാം
കൂട്ടത്തില്‍ പാട്ടും


ക്യാ- മറ യില്ല കണ്ണുകള്‍
എങ്ങും പതിയിരിക്കുന്നു
ആര്‍ട്ട്‌ ഓഫ്‌ ലൂട്ടിംഗ്

എല്ലില്ലാ രണ്ടു അവയവങ്ങള്‍
ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു
മൗനം ദീക്ഷിക്കുക ഉത്തമം



കുറും കവിതകള്‍ 212

കുറും കവിതകള്‍ 212


മദനന്റെ വരകള്‍
ഓര്‍മ്മ പുസ്തകത്തിന്‍
താളുകള്‍ക്കു പുതു വസന്തം


കറുപ്പും വെളുപ്പും വരകളില്‍
കുടുങ്ങി പോയ മനസ്സു
വാര്‍ദ്ധക്യം അകലയല്ല

ആളും ഓളവും
കാത്തു തീരത്ത്‌ വള്ളം
ഒടുങ്ങാത്ത ജീവിതയാത്ര


രമണനും ചന്ദ്രികയും
ചങ്ങമ്പുഴയുടെ ചങ്കു തുളച്ചു
പുല്ലും പുല്കൊടിയുമറിഞ്ഞു

ചങ്ങമ്പുഴയുടെ ചങ്കു തുളച്ചു
രമണനും ചന്ദ്രികയും
ലോകം വേദന അറിഞ്ഞുവോ?!!

കൈകളുടെ നിഴല്‍ നാടകം
തീര്‍ക്കുന്നു ഭിത്തി മേല്‍
ബാല്യകാലം ഓര്‍മ്മയായി


തോഴി ഉറപ്പിക്കല്‍
പദ്ധതി കൊള്ളാം
കൂട്ടത്തില്‍ പാട്ടും


ക്യാ- മറ യില്ല കണ്ണുകള്‍
എങ്ങും പതിയിരിക്കുന്നു
ആര്‍ട്ട്‌ ഓഫ്‌ ലൂട്ടിംഗ്

എല്ലില്ലാ രണ്ടു അവയവങ്ങള്‍
ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു
മൗനം ദീക്ഷിക്കുക ഉത്തമം

Friday, May 23, 2014

ലച്ചു സിംഗ്


ലച്ചു സിംഗ്





കടുക് പൂത്തു മഞ്ഞണിഞ്ഞ പാടങ്ങളും
സ്വര്‍ണ്ണ വര്‍ണ്ണ തിരപോലെ കാറ്റിലാടും
ഗോതമ്പ് വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന വയലേലകള്‍
വേപ്പുമരങ്ങളുടെ ഹരിഭചുവട്ടില്‍
ചിന്തകളില്ലാതെ അയവിറക്കും കന്നുകളും
പഞ്ചായത്ത് കിണറ്റില്‍ നിന്നും കുശലം പറഞ്ഞു
കുടമേന്തിയ ഗ്രാമീണ ശാലീനസുന്ദരികളും
പാല്‍പാത്രങ്ങള്‍ തൂക്കിയ ഇരുചക്രവാഹനങ്ങളും
വിയര്‍പ്പു മണികള്‍ ഒഴുക്കി ഉഴുത് മറിക്കും
ട്രാക്ടറുകളില്‍ ആജാനു ബാഹുക്കളാം കര്‍ഷകരും
പാടങ്ങളെ പകുത്തുകൊണ്ട് കറുത്ത നീണ്ട പാതയിലുടെ
തലപ്പാവുകെട്ടി കേശവും മീശയും നെഞ്ചുവിരിവുകളോടെ
അരയില്‍കൃപാണും കയ്യില്‍ മൂര്‍ച്ച ഏറിയ വളകളും ധരിച്ച
ഒത്തൊരു പഞ്ചാബി യുവായു വലിയ വണ്ടിയില്‍
മലയും പുഴയും ദേശങ്ങളും താണ്ടി ചരക്കുകളുമായി
ദിലെര്‍ മഹന്തിയുടെ പാട്ടുകള്‍ മൂളി വണ്ടിയുടെ
വളയത്തില്‍ താളം പിടിച്ചു യാത്രക്കിടയില്‍
വിശക്കുമ്പോള്‍ വഴിയോര ഡാബകള്‍ തേടും
അവസാനം കിട്ടുന്നവ കൊണ്ട് പശിയടക്കി
തണല്‍ മരങ്ങളുടെ ചുവട്ടില്‍ വണ്ടിയില്‍ നിന്നും
ഇറക്കിയ ചാര്‍പ്പായിയില്‍ കിടന്നു ആകാശത്തിലേക്ക്
മിഴിനട്ടു ഓര്‍ക്കും . വൈശാഖ സന്ധ്യമയങ്ങി
നിലാതിട്ടയില്‍ ഇരുന്നു കഴിച്ച തന്തൂരി റൊട്ടിയും
സര്‍സോ സാഗും ദാലും ലസ്സിയും തന്റെ
പ്രാണപ്രേയസ്സി  വിളമ്പിയ സ്നേഹവും
അറിയാതെ ഭങ്ക്ട നൃത്തം തുള്ളി തളര്‍ന്നു
ഉറങ്ങി ഉണര്‍ന്നു വീണ്ടും യാത്ര തിരിക്കുമ്പോള്‍
ഓര്‍മ്മകള്‍ വെട്ടയാടുന്നേരവും വണ്ടിയുടെ
ചക്രങ്ങള്‍ സുരക്ഷിതമായി എത്തേണ്ടയിടത്തു എത്തി
ചരക്കുകള്‍ പതിവ് പടി കൈമാറാന്‍ ട്രന്‍സ്പോട്ട് ഓഫീസില്‍
ചെന്നൊരു സസ്ശ്രീയകാല്‍ ചൊല്ലും അവനൊരു സത്യസന്ധനായ
ഡ്രൈവര്‍ അവനാണ്  സര്‍ദാര്‍ജി ലച്ചു സിംഗ് .

Thursday, May 22, 2014

നിരാലംബ ജന്മങ്ങള്‍

നിരാലംബ  ജന്മങ്ങള്‍

ജീവിത സന്ധ്യകളില്‍
വിശപ്പകറ്റാന്‍
വിധിക്കപ്പെട്ട
വശീകരണമന്ത്രം
കണ്ണില്‍ നിറച്ചവര്‍

കൈയാട്ടി വിളിച്ചു
ചാണ്‍ വയറിന്റെ
നൊമ്പരങ്ങളകറ്റാന്‍
വേദനകളൊക്കെ
കടിചോടുക്കിയങ്ങ്

വിളിക്കാത്ത ദൈവങ്ങളില്ല
വിളികേള്‍ക്കുന്നതോ
വിശപ്പേറിയ മാംസ ദാഹികലുടെ
ഒരുപിടി ചിരിക്കും ഗാന്ധി തലകള്‍
വീശിയെറിഞ്ഞു പോകുന്ന പകല്‍മാന്യര്‍

ഒരിക്കല്‍  പ്രിയപ്പെട്ടതെന്നു കരുതിയവന്‍
സമ്മാനിച്ചു പോയ ബീജാപാപത്തിന്‍
തിരുശേഷിപ്പിനെ പോറ്റാന്‍ വഴിയില്ലാതെ
കാമാത്തിപുരയെന്നും സോണാഗാച്ചിയെന്നും
പേര്‍ ഉള്ളൊരിടത്തു വന്നു ചേരുമി കര്‍മ്മ ക്ഷേത്രങ്ങള്‍

ഞങ്ങള്‍ക്കായി നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടു ഇവിടെ
മജ്ജയും മാംസവും വിശപ്പും ദാഹവും ഉള്ള
ഇവിടെത്തെ  പൂജാരിണികള്‍ ഞങ്ങള്‍
അതെ വേശ്യയെന്നും കുടിലയെന്നും
വ്യഭിചാരിണികളെന്നു  മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടവര്‍ .

  

Tuesday, May 20, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 211

കുറും കവിതകള്‍ 211

നിലനില്‍പ്പിന്‍ രാഗം
നിന്‍ അധരങ്ങളില്‍
പാഴ്മുളം തണ്ട്

ഓലപ്പീലി ചൂടിയാടി
തലയെടുത്ത് നിന്ന്
നിന്‍ വരവുകാത്തു തീരത്ത്‌

ജീവിത വാനില്‍
ഒറ്റപ്പെടലുകള്‍
പ്രവാസലോകം

ചെണ്ടുമുല്ലക്കും
വണ്ടിനും സന്തോഷം
കതിര്‍ മണ്ഡപം ഒരുങ്ങി

അമ്പല കുളത്തിലെ
ആമ്പല്‍ കാത്തു നിന്നു
പൂനിലാവുദിക്കാന്‍

കരഞ്ഞും ചിരിച്ചും
കണ്ണുനീർ മായിച്ചും
കടലും കരയും

നിലാവിൽ ജീവിത
കേവു ഭാരവുമായി
മറുകര തേടി

ചക്രവാളങ്ങളിലേക്കു
ഒരുതിരി വെട്ടവുമായി
മിഴിനട്ടു ജീവിത പ്രതീക്ഷ

സ്വയമറിയു തന്നിലെ
പ്രകൃതിയുടെ വികൃതിയെ
അവിശ്വസനീയം

വിടരാന്‍ കൊതിക്കും
പൂവിന്‍ ആശ വണ്ടിനറിയാമോ
പ്രപഞ്ച രഹസ്യം

മനസ്സില്‍ കൊതിച്ചത്
മരത്തിലും മാനത്തും
വിതച്ചു കൊയ്യാനാവുമോ

മഞ്ചാടി അല്ല
മനസ്സാണ് തന്നത്
ഓര്‍മ്മ ചെപ്പില്‍ ഒളിപ്പിച്ചോ

ജീവിത കുടകീഴില്‍
മഴ നനയാതെ
ഒരു മനമായി

ജീവിത മറുകര കടക്കാന്‍
അമ്മനടപ്പുകള്‍
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് നൊമ്പരം

കുറും കവിതകള്‍ 210

കുറും കവിതകള്‍ 210

നാട്ടുവഴിയില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍
ഒരുചോദ്യം
ഇനിയെന്ന് മടക്കമെന്നു

ഇടവഴിയുടെ മറവില്‍
പ്രണയ മധുരങ്ങള്‍
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കിന്നും പുതുവസന്തം

തിരകളുടെ അലര്‍ച്ച
തെല്ലുമലട്ടിയില്ല
കുടക്കീഴിലെ പ്രണയം

അക്കരെനിന്നുമിക്കരെ
വായിച്ചറിഞ്ഞുയവളുടെ കണ്ണുകളില്‍
ആയിരത്തിയൊന്നു രാവുകള്‍

നാളെ അമ്മയോളം
ഞാനും വലുതാകും
ഋതുക്കളുടെ കാത്തിരുപ്പുകൾ

ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്ന മുല്ലപൂവും
പടര്‍ന്ന നിന്‍ സിന്ദുരവുമിന്നും
ആദ്യരാത്രിയുടെ നിശബ്ദത

മൗനത്തിന്‍ നാവു ഉടച്ചു
മനസുണര്‍ത്തി
അമ്പലമണികള്‍

സ്വപ്നങ്ങളുടെ നിഴലില്‍
കൊലിസ്സിന്‍ കിലുക്കം
ദാരിദ്ര ദുഃഖം

പ്രവാസ ഭൂമിയിൽ
നിഴൽനോക്കുന്നു
ഏകാന്ത ദുഃഖം

നീ അറിയുന്നുവോ

നീ അറിയുന്നുവോ

നിലാകുളിരിലായി നിനക്ക് ഞാന്‍
നെറുകയില്‍ നല്‍കിയ മൌന സമ്മാനം
നിനക്കുയിന്നു ഓര്‍മ്മയോണ്ടോ സഖി
നിശീഥിനിയുടെ അവസാനയാമങ്ങളില്‍
നിന്‍ നിദ്രാവിഹീനമാക്കിയോരെന്‍
നൈമിഷിക സുഖകര നിമിഷങ്ങള്‍
നിനക്ക് മറക്കുവാനാകുമോ പ്രിയേ
അകലെയാണെങ്കിലുമറിയുന്നുയിന്നുമാ
അനുഭൂതിയുടെ നിറപ്പകിട്ടുകള്‍
അനവദ്യ സുന്ദര സുഷുപ്തിയില്‍
അലിഞ്ഞു ചേരുന്നു എന്‍ ചിന്തകള്‍
മധുരം പകരുമാ അധര ചഷകങ്ങള്‍
മതിയാവോളം നുകരുവാനിനിയും
മനസ്സു ദാഹിക്കുന്നു എന്ന് നീയറിയുന്നുവോ

നിത്യമോര്‍ക്കുന്നു



വെള്ളായം കാട്ടി കാറ്റിലാടും
നിന്‍ മുഖകാന്തി കണ്ടു വെറുതെ
മോഹിച്ചുപോയി ഉള്ളിലുള്ള
വെന്മയാണോ എന്നറിയാതെ
ദലകാമ്പിനുള്ളില്‍ മധുരിക്കും
തേന്‍കണം നുകരുവാന്‍

ഞാനൊരു ഭ്രമര മാനസ്സനല്ല
എന്നറിയുക ,എന്നാലും നീ
എന്നെ അറിയാന്‍ ഏറെ
നാള്‍ കാത്തിരിക്കുന്നില്ലല്ലോ
നീ പുനര്‍ജനിക്കുന്നു എന്‍
മിഴിമുന്നിലായി നിത്യം നിന്‍
മനസ്സിനുള്ളില്‍ എനിക്കായി
ഇടമുണ്ടോ എന്നറിയാതെ

ഞാനുമരുതാത്തതോന്നുമേ
എന്‍  ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍
 കരുതിയില്ല നിന്നെക്കുറിച്ച്
 നീ അറിയുന്നുണ്ടോ ആവോ ,
എങ്കിലും സ്വപ്ന സുഷുപ്തി
ജാഗ്രതയില്‍ നിന്നെ
മാത്രം നിനച്ചു ഞാനും

സ്വപ്നങ്ങളുടെ കാവാല്‍ക്കാരനായി

സ്വപ്നങ്ങളുടെ കാവല്‍ക്കാരനായി

കാത്തുനിന്നു ഞാന്‍
ഹൃദയമിടിപ്പോടെ
നിന്‍ വരവും കാത്തു

സുരലോക വസന്തമൊരുക്കി
സുഷുപ്തിനിന്നെ പുല്‍കുമ്പേ
സാവധാന്മിങ്ങു വരിക

ഇതുവരെ കാണാത്ത
സുന്ദര സ്വപനമേ
നീ എന്തെ ഇത്രയകലെ

കണ്ടു തീരും മുന്‍പേ
കണ്ണ് തുറന്നുപോയല്ലോ
കനവിലെ പ്രണയമേ


Sunday, May 18, 2014

കുറും കവിതകൾ 209


കുറും കവിതകൾ 209

പ്രകൃതി നിന്നെ കണ്ടു
പകര്‍ത്തിയതാവുമോ
മനുഷ്യനുമീ  നിറം മാറ്റം


ഓന്ത് കടിച്ചാല്‍
ഓണമടുക്കുമെന്നു
അപ്പോള്‍ മനുഷ്യനോ

തുള്ളിയത് ചില്ലകളില്‍
പഴുത്ത ആലിപ്പഴം
ശിശിര ഭംഗി

മുരടിച്ചു മോതിരകൈ
ഒപ്പം മനസ്സും
ജീവിത ചുരുക്കങ്ങള്‍


വ്യാമോഹങ്ങളില്ലാതെ
പട്ടുനൂലുമായി
പുഴു ജന്മം

നൊമ്പരങ്ങളുടെ  ,
ഭാവം പകര്‍ന്നാടുന്നു
ജീവിത വേഷങ്ങള്‍

ഇത്തിരി നേരം
ഒത്തിരി കാര്യം
ഈയലിന്‍ ജീവിതാന്ത്യം

സൂചി കുത്തുവാനിടം
കൊടുക്കില്ല അല്‍പ്പവും
കസ്തുരിരംഗനുമിനിയെന്തു

കുറും കവിതകൾ 208

കുറും കവിതകൾ 208

പിണക്കം നടിച്ചാലും
ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളം ഉരുകുന്നു
ഒറ്റക്കിയിരുപ്പു  എത്രനേരം

അലഞ്ഞു നഷ്ടങ്ങളുടെ
ഏകാന്ത തീരങ്ങളില്‍
നിനക്കായി പ്രണയമേ

തോന്നിയാക്ഷാരങ്ങളെഴുതി
ഇനിയങ്ങു ജപ്പാനിലേക്കു
കുടിയിറക്കുമോയീ ഹൈക്കു

നിര്‍വാണത്തിന്‍
വിശപ്പിനായിനി
കാതങ്ങള്‍ അകലെ

ബോധിവൃക്ഷത്തിനും
ഗയയിലെമണ്ണിലും
നിര്‍വാണം വിദൂരമോ??!!

മൗനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രതിബന്ധം
ചിന്തകള്‍ക്കു കൈകാലുകളോ
ധ്യാനഭംഗങ്ങള്‍

സന്ധ്യാബരത്തിനൊപ്പം
ശരണശാന്തി തേടി
ഒരു തീര്‍ത്ഥയാത്ര

ധ്യാനം നയിക്കന്നു
സ്വപ്നാനുഭൂതിയാല്‍
ബുദ്ധന്റെ ചിരി

ഒരു ഏകാന്ത
നീലിമയിലലിയും
ബുദ്ധ നിശബ്ദത

പൗര്‍ണ്ണമിരാത്രി
ധ്യാനനിമഗ്നം
ബുദ്ധ പ്രപഞ്ചം

പൊതി അഴിച്ചു
വൈക്കോല്‍ക്കിടയില്‍
ഒരു ബുദ്ധ മൗനം

പൊതി അഴിച്ചു
വൈക്കോല്‍ക്കിടയില്‍
ഒരു ബുദ്ധ മൗനം

ഉച്ചമണികേട്ടോടി
ഉപ്പുമാവുപുരയില്‍
നീളും വട്ടയിലകള്‍




കാവ്യോന്നതി

 കാവ്യോന്നതി...

സ്മൃതി മറയും വരെ വിസ്മൃതിയാകാതെ
സഹര്‍ഷം തെളിഞ്ഞു വിളങ്ങുകയെന്നും

കരള്‍ തീയിലെരിഞ്ഞു കണ്ണില്‍ തെളിയുക
അശ്വമേഥത്തിനൊരുങ്ങി മുന്നേറുവാന്‍

കമണ്ഡലുവില്‍ നിന്ന് പൂജാ ജലതീര്‍ത്ഥമൊഴിച്ചു
ആകാശ താരകങ്ങളെ ഇടിമിന്നലില്‍ തോല്‍പ്പിച്ചു

പെയ്യതൊഴിയുക ഒരു യുദ്ധാന്ത്യ മൗനമായി പടരുക
ഏവരുടെയും മനങ്ങളില്‍ തളിരായി വിരിയട്ടെ വളരട്ടെ

പാടട്ടെയവര്‍ നിന്‍ വിജയ ഗാഥകള്‍ നിന്‍ നാവാല്‍
പൂര്‍ണ്ണകുംഭ തോരണങ്ങളാല്‍ വരവെല്‍ക്കട്ടെയവരുടെ

ബുദ്ധിതന്‍ വിശപ്പടക്കട്ടെ വീണ്ടും വീണ്ടും മുണരട്ടെ
ആശകള്‍ ഒടുങ്ങി പൂര്‍ണമായി  നിത്യതയിലമാരട്ടെ

അറിയട്ടെ അഴിയട്ടെ അന്തരാത്മാവിന്‍ വിളികളായിയുരട്ടെ
ചാര്‍വാകന്റെ ഭാഷയാല്‍ ചര്‍വ്വിത ചര്‍വണമാകാതെയങ്ങ്

ആശതന്‍ ചിറകിലേറി വര്‍ണ്ണവിതറി പറക്കട്ടെ മനസ്സുണരട്ടെ
ചുണ്ടിലും ചുണ്ടാണിതള്ള വിരലിനിടയിലുടെ ഒഴുകട്ടെ എന്‍ കവിത

Saturday, May 17, 2014

ജീവിത സന്ധ്യയില്‍

ജീവിത സന്ധ്യയില്‍

പലകുറി നിന്നോടു
പറയാന്‍ ഒരുങ്ങിയത്
മനസ്സില്‍ കുറിച്ചിട്ടു പോന്നു
മുനയുടഞ്ഞ പെന്‍സില്‍
വലിച്ചെറിഞ്ഞു, പേനയാല്‍
എഴുതുവാനായപ്പോള്‍
ആ പുസ്തകത്താല്‍ ആരോ
കൈക്കലാക്കി കഴിഞ്ഞു
ഇന്ന് ഞാന്‍ പരതുന്നു
അക്ഷരങ്ങളെ പകുത്തു വച്ച
പലകലിലോക്കെ അറിയാതെ
ഭാഷകള്‍ എങ്കിലും ഞാന്‍ അറിയുന്നു
നിന്‍ നനവുകളിപ്പോഴുമീ
പെയ്യ്തു ഒഴിഞ്ഞ മാനം പോലെയെന്ന്

കാലം കളി കാലം



കാലം കളി കാലം




ജനം പിഴുതെറിഞ്ഞു

കോണ്‍ ഗ്രാസ്സിനെ

മോദിയോടെ വിരിയിച്ചു താമര

പ്രതി - പക്ഷവുമില്ലാതെ

ആഴി മതിയെന്ന് തെളിയിച്ചു

ഇനി കാണാനിരിക്കുന്നത്തെ ഉള്ളു

ആരു ആര്‍ക്കു ആരോ പണം അയച്ചു എന്ന്

പാവം മനമോഹനന്റെ കാര്യമിനി

രാഹു കാലമോ ഗുളിക കാലമോ

കളി കാലമോ കലികാലമിതോ

Thursday, May 15, 2014

പ്രണയഗീതികള്‍......

പ്രണയഗീതികള്‍

മണിയടികളുടെ ശംഖു നാദങ്ങളുടെയും
കര്‍പ്പുര കുന്തിരിക്കങ്ങലുടെ ഗന്ധമില്ലാതെ

മുറജപങ്ങളുടെ മന്ത്ര ധ്വനികളില്ലാതെ
കുറുബാനകളുടെ ചോല്ലുക്കളില്ലാതെ

തക്ബീറുകളുടെ മുഴക്കങ്ങളില്ലാതെ
ഗുരുവാണികളുടെ  അലകളില്ലാതെ  

മുന്തിരിചാറുകളുടെ നിറവസന്തങ്ങളില്ലാതെ
അരവണ പായിസങ്ങളുടെ അധിമധുരമില്ലാതെ

തമ്പടിക്കാന്‍ ഈന്തപനകളുടെ തണലുകള്‍ നോക്കാതെ
പള്ളി മേടകളുടെ പടിക്കെട്ടും ചാരുബഞ്ചിന്‍ ചാരുമില്ലാതെ

അഷ്ടപദി പാട്ടുകളുടെ താളകൊഴുപ്പും
രാസലീലകളുടെ ആരവമില്ലതെയും

സോളമന്റെ സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഗീതികളില്ലാതെ
അറബി നാദങ്ങളുടെ ചടുല താളങ്ങളില്ലാതെ

ഏതോ സായം സന്ധ്യയുടെ നിറപകിട്ടില്‍
ഈ അവഗണനകളുടെ എതിര്‍പ്പിന്റെ മുന്നില്‍

നാം കണ്ടു മുട്ടിയതു ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളുടെ
സുഹൃതമോ സന്തോഷമോ അറിയില്ല

പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഷയും
വേദനകളില്ലാത്ത സംഗീതവും

സമാധാനത്തിന്റെ സുഖവും
മാത്രമേ നമുക്കറിയെണ്ടു

എന്നും നിലനില്‍ക്കട്ടെയീ
ജ്വലിക്കും അമര സ്നേഹത്തിന്‍ ദീപ്തി .

Wednesday, May 14, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 207

കുറും കവിതകള്‍ 207

മലയാകെ പൂത്തു
കാറ്റിനു സുഗന്ധം
ചെണ്ടകളുടെ താള പെരുക്കം

അഴിയെണ്ണി കഴിയുന്നു
മോഹഭംഗങ്ങളുടെ മരീചിക
പ്രവാസ ദുഃഖം

കണ്ണിലും കയ്യിലും
നിറഞ്ഞു തീര്‍ത്ഥം
പന്തിരടി പൂജ
 
കണ്ണിനു വേദന
നടുവിന് ഒരു പോണ്ണക്കാര്യം
ഹൈക്കു വായന


മുല്ലപൂവാസന
കൊലുസിന്‍ കിലുക്കം
മിടിച്ചു ഹൃദയം

തൊട്ടാല്‍ വാടിയുടെനെ
നിന്‍ മുഖത്തു വായിച്ചു
പരിഭവത്തിന്‍ ലോലാക്ക്

മിടിക്കും ഇടക്കയില്‍
വേദനയുടെ ദ്രുത താളം
മനസ്സു ദീപാരാധനയില്‍

മൗനത്തിലും
നിന്‍ കണ്ണുകള്‍
സംസാരിച്ചു

ചാറ്റില്‍ മധുരം
കണ്ടിട്ടുടനെ
വീട്ടില്‍ മൂക്കുചീറ്റല്‍

മുറ്റത്തു ചെറുകിളികള്‍
കൊത്തി പെറുക്കി
മൊബൈലില്‍ കളകൂജനം

ഒരു കുളിര്‍ തെന്നല്‍ .............

 ഒരു കുളിര്‍ തെന്നല്‍ .............

ചുറ്റുമുള്ള മായാ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ അറിയാതെ
മെല്ലെ നടന്നു പ്രദക്ഷിണ വഴിയിലുടെ
ചെവിയാട്ടി നില്‍ക്കുന്നു ഗജവീരന്‍
നാഗസ്വരങ്ങളുടെ സ്വരവസന്തം
കാതുകള്‍ക്കും കണ്ണിനും സുഖം പകരുന്നു
നാലമ്പല മതില്കടന്നു മെല്ലെ
ഉള്ളിലേക്ക് കയറും നേരം മനസ്സില്‍
ഉള്ളഴിഞ്ഞ നൊമ്പരങ്ങളെ കണ്ണുനീരില്‍
കുതിര്‍ത്തു കൈകുപ്പി നില്‍ക്കുന്നേരം
മണിയടിയുടെയും  ശംഖുനാദ വീചിയില്‍
കര്‍പ്പൂര സുഗന്ധത്തില്‍ മനം അറിയാതെ
ആരഭി പാടി സുഖം തേടിനിന്നപ്പോള്‍
അരികില്‍ വന്നു അറിയുമോ എന്ന്‍-
ആരായും മൊഴികേട്ടു ഞെട്ടി തിരിയുമ്പോള്‍
എങ്ങോ കണ്ടു മറന്ന നരകയറിയ മുഖം
അതെ ആ മിഴിയടുപ്പങ്ങള്‍ക്കായി പണ്ട്
എത്രയോ കൊതിച്ചിരുന്നു ,തരിച്ചിരുന്നു
എല്ലാം കാലത്തിന്‍ കുത്തൊഴിക്കില്‍
എവിടയോ പോയി മറഞ്ഞു ,പെട്ടന്ന്
ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
പിന്നെ അറിയില്ലേ കുടെ പഠിച്ചതല്ലേ
കഥകളേറെ പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞപ്പോള്‍
മനസ്സിനു ഒരു സന്തോഷം ഒപ്പം
അകലെനിന്നും ഒരു കുളിര്‍ തെന്നല്‍
മോഹനം പാടി കടന്നു പോയി


Tuesday, May 13, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 206

കുറും കവിതകള്‍ 206

ഏകാന്തതയുടെ മലമുകളില്‍
ക്രോധം അകലെ എവിടെയോ
നെരിപ്പോടു തേടി രതി

നനഞ്ഞ മണ്ണിന്‍ ഗന്ധം
മേഘങ്ങള്‍ക്കു  ഘനം
നിദ്രാസുഖം

ചിതാനന്ദാകാശത്തില്‍
ചിന്താദാരിദ്രം
എങ്ങിനെ പിറക്കും ഹൈക്കു

പുല്‍ മൈതാനമുഴുതു  മറിച്ചു
ആശിച്ചു പറന്നിറങ്ങിയ തത്ത
താഴെ വാലുചുഴറ്റി പൂച്ച

ഇടി മിന്നൽ
ചാഞ്ചാടി പുല്മേട്‌
പുതപ്പിനടിയിൽ മകൾ

കണ്ണ് ചിമ്മാതെ ഇരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു
മിന്നലിനായി കാത്തു
കറുത്ത മേഘങ്ങളേ കുടിച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍

വിജനവീഥി ..
കുടിലുകളുമെങ്കിലും..
നിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍,

മലകള്‍ പൂക്കുകയാണ്...
ഞാന്‍ തിരിക്കുന്നു..
ചെറുപുല്‍ത്താഴവാരങ്ങളിലേക്ക്

ഉദിച്ചുയരുമെന്‍
മോഹങ്ങള്‍
പ്രഭാത സൂര്യന്‍

വിശപ്പിന്‍ വയര്‍
നിറക്കുമൊരമമ
ഉണ്മയാര്‍ന്ന നന്മ

ദൈവകണം

ദൈവകണം

" മതം, ദൈവം, പിശാച്, മലക്ക്,
ജിന്‍, കല്പവൃക്ഷം, പാലാഴി,
അനന്തനില്‍ ശയിക്കുന്ന വിഷ്ണു,
കന്യകയുടെ പ്രസവം,
മരണശേഷമുള്ള ഉയിര്‍പ്പ്,
ദൈവത്തിന്റെ ആയത്ത് ഇറക്കല്‍
മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറില്‍ ഉരുത്തിരിഞ്ഞതോ
അവനുണ്ടായ മായികാഭ്രമമോ മാത്രമാണ്."
തത്ത്വമസി,
അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി,
അയമാത്മാ ബ്രഹ്മ,
പ്രജ്ഞാനം ബ്രഹ്മ
ഞാന്‍ ആരെന്നുള്ള ചിന്തയില്‍
കണ്ടെത്തിയവ ഋഷി മുനിമാര്‍
അതു സത്യമാണെന്ന് തിരഞ്ഞു
കണങ്ങള്‍ തിരയുന്നു മഹാ വിസ്ഫോടനം
പുനരാവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ശ്രമമിന്നും തുടരന്നു
തുടരട്ടെ ഈ പരീക്ഷണങ്ങള്‍
ഓം ശാന്തി: ശാന്തി:  ശാന്തി :

Monday, May 12, 2014

മോഹങ്ങളുടെ ദിനകണക്ക്

മോഹങ്ങളുടെ ദിനകണക്ക്

ഉദിച്ചുയരുമെന്‍
മോഹങ്ങള്‍
പ്രഭാത സൂര്യന്‍ സാക്ഷി

തിരിച്ചു നടക്കാമിനിയും
പ്രണയം പൂക്കും മലകളിൽ നിന്ന്
താഴ് വാര മധുവരം തേടി

ഉള്ളിലെ തിരമാലകള്‍ക്ക്
തിരയിളക്കം കരയിലേക്ക്
ആഞ്ഞടിക്കാന്‍ തിടുക്കം

വിജനമാം വീഥികളിൽ
മൗനം നിറഞ്ഞ കുടിലുകളിൽ
കണ്ണുകൾ പരുതി കണ്ടില്ല

കുന്നിറങ്ങിയ  മൊഴികള്‍
മാറ്റൊലി കൊണ്ടു
തനുവിലാകെ  രോമാഞ്ചം

മോഹങ്ങളുടെ തിരിച്ചു നടപ്പിനു
വേഗത കുറഞ്ഞു
കിതപ്പേറി ഇരുന്നു

ചക്രവാള തലപ്പില്‍
മോഹങ്ങളുടെ വിശപ്പേറ്റികൊണ്ട്
സൂര്യന്‍ ചന്ദ്രനു വഴിമാറി

അപ്പോഴും വിശപ്പിനു
കുറവോന്നുമില്ലാതെ പരതി
മോഹങ്ങളുടെ ദിനകണക്ക്

Sunday, May 11, 2014

എന്‍ അമ്മ

എന്‍ അമ്മ

അറിവിന്റെ ആദ്യാക്ഷരം
എന്നില്‍ നിറച്ചൊരു
വിജ്ഞാന സാഗരമെന്‍മ്മ

നെഞ്ചിലെ നേരു പകരുന്ന
പാട്ടിന്റെ പാലാഴി തീര്‍ക്കുമൊരു
താരാട്ടാണ് എന്‍മ്മ

ഉള്ളം ചുരത്തും
സ്നേഹ കടലാണ്
എന്‍ ആശ്വസമെന്‍മ്മ

ഏതു വേദനകളിലും
ആശതന്‍ കിരണം പകരും
കെടാവിളക്കാണു എന്‍മ്മ

ആകാശ താരകങ്ങളെക്കാള്‍
തിളക്കമെകും പ്രഭാപൂരത്തിന്‍
തെളിമയാര്‍ന്ന നന്മ എന്‍മ്മ

പ്രണവ ധ്വനിയില്‍
നാദം പകരും
മന്ത്ര ധ്വനിയെന്‍മ്മ

വിശപ്പിന്‍ മടിത്തട്ടിലും
ഒന്നുമറിയാതെ എന്നെ
ഞാനാക്കി മാറ്റിയോരന്‍മ്മ

എത്ര എഴുതിയാലും
തീരാത്ത അനന്ത അക്ഷരകൂട്ടിന്‍
അറിവാണു എന്‍മ്മ


നിന്‍ ഓര്‍മ്മകളുമായി

നിന്‍ ഓര്‍മ്മകളുമായി

പിരിയുവാന്‍ നേരത്തു
കവിളത്തു നീര്‍ക്കണം
മിഴിമുന്നില്‍ വന്നു മറഞ്ഞതു
മറക്കുവാനെന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞതില്ല

വിരഹത്തിന്‍ നോവിനാല്‍
നിന്നോടു മിണ്ടാട്ടമെല്ലാം
മൗനത്തിന്‍  ഭാഷയാല്‍
വിടപറയുവാനെ ആയതുള്ളു

ഇനിയെന്നു കാണുവാനാവുമെന്നു
കനവിലായി വന്നു നീ ചോദിച്ചനേരത്തു
അറിയാതെ കണ്ണുമിഴിച്ചു പരതി
നിന്നെ അവിടെക്കെയായി

കിട്ടാത്തോരവധിയുടെ
വിധിയെയൊക്കെ  പഴിച്ചു
വേദനയോടെ ഞാനങ്ങു
ദിനങ്ങളെണ്ണി കഴിഞ്ഞിടുന്നു 

Saturday, May 10, 2014

കുറും കവിതകള്‍ -205

കുറും കവിതകള്‍ -205

വിശപ്പിന്‍ വയര്‍
നിറക്കുമൊരമമ
ഉണ്മയാര്‍ന്ന നന്മ

നിൻ ചിരിയിലൊതുങ്ങും
ഈ ലോകമെല്ലാം
എന്തിനു ഈ കണ്ണുനീര്‍

നിൻ മിഴികളിലെ ഉപ്പിനായി
ഞാനൊരുക്കമല്ല
ഇനി ഒരു ദണ്ഡി യാത്ര

മണ്ണിലേക്കിറ്റു വീഴും
മേഘ കണ്ണുനീര്‍ കാണാതെ
പോകുന്നു പ്രകൃതി ഭഞ്ജകർ

ഏറെ മണല്‍ തരികളില്‍
പരിമളം പൂശി കണ്ണാടികണ്ടതാ
കപാലം ചിരിയില്‍ ഒതുങ്ങിയോ

ജീവിതമേ നിന്റെ ആഴം
കടലില്‍ മുങ്ങി നില്‍ക്കും
കൈ ദൂരം വരക്കോ

തികട്ടി വരും ചിന്തകളെ
ഉടച്ചു തകര്‍ക്കുന്നു
കടലിന്റെ പ്രകോപിത കവിത

കടല്‍ ഇരമ്പലുകള്‍
കാതോര്‍ത്ത് ശംഖുകള്‍
ദീപാരാധനയില്‍ മുഴങ്ങി

പിഴവില്ലാതെ ചിപ്പിവിട്ടു
കാതിലും കഴുത്തിലും
കടലമ്മ കനിവു.

കുറും കവിതകള്‍ - 204

കുറും കവിതകള്‍ - 204

പ്രകൃതിയെന്ന പുസ്തകത്തിലെ
വായിച്ചാലും തീരാത്തത്
ഞാനും എന്റെ പ്രണയവും

കനവില്‍ വിരിയെണ്ടവയല്ല
നിനവിലെ പുഞ്ചിരിപ്പുക്കള്‍
മാറാതെ തിളങ്ങട്ടെയീ മുഖകാന്തിയായി

ഒരു കതിര്‍കൊന്നപൂക്കളും
നിലവിളക്കിന്‍ പ്രഭാപൂരവുമെന്നില്‍
ഉണര്‍ത്തി ജീവിത ആശകളായിരം

മൗനം നിറഞ്ഞ സ്വപ്നത്തില്‍
നിന്നില്‍ നിന്നൊഴുകും
നിലാപാലിനായി ദാഹിച്ചു

പ്രാതേ പത്രവും ചായും
നല്‍കുമോരാനന്ദം
പറവതിനെളുതാമോ

നിറങ്ങളൊക്കെ ചാലിച്ചേടുത്താലും
പ്രണയത്തിൻ വർണ്ണങ്ങളുടെ
എണ്ണം അനന്തം

കരിഞ്ഞു ഇലകള്‍
പരവതാനി
കാലുകളില്‍ വ്രണം

വന്നാലും വന്നില്ലേലും കുറ്റം
മഴക്ക് ''ക്രോം ക്രോം ''
മനുഷ്യന്റെ ഒരു കാര്യമേ

കാട്ടു തീയെ വകഞ്ഞു മാറ്റി
ഒരു വലിയ വികസനം
കീശയുടെ വികാസം


ഓടുന്ന മാന്‍ പെട്ടന്ന്
വേലിക്കരുകില്‍ നിന്നു
അവിടെ നിന്നും കാടു നാടായി

തുറന്ന പുസ്തകം
ശൂന്യമായ താളുകള്‍
എനിക്ക് സന്തോഷം ,ദുഃഖം പേനക്ക്




ആത്മ സംഗീതം

ആത്മ സംഗീതം

വഴിതെറ്റി വന്നൊരു
വസന്ത ഗീതമേ നീയെന്‍

ഹൃദയ മുരളിയില്‍പാടും
പാട്ടോയി കുയിലുകളിലുടെ കേള്‍ക്കുന്നു

ഏറ്റുപാടാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍
ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലും മാറ്റൊലികൊള്ളുന്നു

കണ്ണുനീരായൊഴുകിയതു പകരുന്നു
കദനത്തിന്‍ വിരഹ ലവണരസം

കാതുകളില്‍ തീര്‍ക്കുന്നു ലയം
കരളില്‍ കുളിര്‍ കോരുന്നു മോഹനം

നീയും കേള്‍ക്കുന്നുവോയീ മൌന രാഗത്തിന്‍
മാസ്മരിക ഭാവങ്ങള്‍ ഒക്കയുമുണര്‍ത്തുന്നു

എന്നില്‍ പറയുവാനാവത്തോരനുഭൂതി പൂക്കുന്നു
അതിന്‍ പേരോ അനുരാഗമെന്നത് പറയു

എഴുതിയെടുക്കുമുന്‍പതു ഓടിയകലുന്നുവല്ലോ
എനിക്കായി നീ അത് പകര്‍ത്തി വെക്കുമോ

നാളെ അങ്കുരികും നമ്മള്‍ തന്‍ സരണികയില്‍
വിടരും പ്രേമ സമ്മാനത്തിനു പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍

നമ്മളില്ലെങ്കിലും പാടി പടരട്ടെ മറ്റുള്ളവരും
മുഴക്കട്ടെ ആ നാദധാരയീ പ്രപഞ്ചത്തിലാകെ

Thursday, May 8, 2014

മുരളികെ നീ !!.

മുരളികയെ നീ !!

വാടിക്കൊഴിയുമെന്‍
മനസ്സിന്റെ വാടികയില്‍
പച്ചത്തളിര്‍ പൊടിപ്പു നീ

ഊഷര ഭൂവില്‍
പുല്ലരിക്കുമാ  കാഴ്ച
നിന്‍ വളര്‍ച്ച

മുത്തത്താല്‍ പൊഴിക്കും
രാഗമല്ലോ നീ
പുല്ലാനി കാട്ടിലെ മുളം കുഴലെ

നിത്യ ദുഃഖങ്ങളുടെ
നിദ്രാവിഹീനതയിലെ
വിരഹ ഗാനം നീ

രാഗങ്ങളില്‍ അനുരാഗമായ്
ശ്വാസനിശ്വാസത്തിന്‍
മധുര സുന്ദരഗാമിനി

ശയ്യാസുഖങ്ങളില്‍
സ്വപ്നങ്ങളൊരുക്കും
സുന്ദരാനുഭൂതി

എന്നും മായാതെ
നാദ ധാരയായി
പാട്ട് തുടരുക മുരളികയെ നീ !!

പഞ്ചഭൂതമിതി ശരീരം ......

പഞ്ചഭൂതമിതി ശരീരം ......

അറിയുന്നു ഞാന്‍ നില്‍ക്കുമിടത്തിന്‍ പവിത്രതയെ
പെറ്റു വീണിഴഞ്ഞു പിച്ചവെച്ചു നടന്നു വളര്‍ന്നൊരു
ഗന്ധവും സ്പര്‍ശവും കാമ ക്രോധങ്ങളുമറിഞ്ഞ
ജീവനെ നിലനിര്‍ത്തിയ മടിതട്ടാം ഉര്‍വ്വരതയെ
അതെ ഭൂമിദേവിയെ മാഹാ ലക്ഷ്മിയെ
അതിലുമുപരിയി  വരികളെഴുതാന്‍  ശക്തി നല്‍ക്കിയ
സരസ്വതിയാം വാഗ് ദേവതയെ വീണാപാണിയെ

എനിക്ക് കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ സ്വാദറിയാന്‍ കഴിയുന്നു
അതിന്റെ കറുത്ത ചിറകും  തിളക്കമാര്‍ന്ന കണ്ണുകളാല്‍
ശക്തമാറന്ന അതിന്‍ തള്ളലുകളാല്‍ എന്തിനെയും
തലകീഴായിമറിക്കാന്‍ എടുത്തു ദൂരത്തോളം കൊണ്ടുപോവാന്‍
എന്നിലുള്ളില്‍ തിങ്ങി നില്‍ക്കും പഞ്ച വായുക്കളാകും
 പ്രാണന്‍ അപാന വ്യാന ഉദാന സമാനന്മാര്‍


അതെ  ഞാന്‍ അറിയുന്നു തീഷ്ണമായ ചൂട് അഗ്നിയുടെ
എന്ത് കിട്ടിയാലും നക്കിതുടച്ച് ചാമ്പലാക്കാന്‍ ഒരുക്കം
ഉണ്ടായിരുന്ന അഹന്തകളതിനെ ഇല്ലാതെ ആക്കി
എല്ലാത്തിനെയും വിശുദ്ധമാക്കുമെങ്കിലും
ആരുമറിയാതെ തനിക്കു കിട്ടുന്നവ  ഒക്കെ തന്റെ
പത്നിയുടെ നാമത്തില്‍  ആവാഹിച്ചു എടുക്കുന്നു ""സ്വാഹാ ''

അതെ കടലിന്‍ സംഗീതം എനിക്ക് കേള്‍ക്കാം
ആരോടോ തന്റെ പരിഭവങ്ങള്‍ അറിയിക്കുമ്പോലെ
ആയിരം കൈകളുടെ ശക്തിയോടെ ആഞ്ഞു അടിച്ചു
മെല്ലെ തഴുകി തിരികെ പോകുമ്പോളും
ഒരു പരിവെതന്ഗലുമില്ലതെ കര അത് ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു
അപ്പോള്‍ തെറ്റ്  ചെയ്യ്തത് കരയോ എന്തിനു ഇത് സഹിക്കുന്നു

എനിക്കറിയാന്‍ കഴിയുന്നു ആ നീലിമ അനന്തതയുടെ
തേടും തോറും പിടിതരാത്ത ഒരു പ്രഹേളികയായി
ഉന്നതി അപ്പുമെന്തെനറിയാത്ത നിഗുടദയെ
ഭാരമില്ലായിമയെ ശുന്യതയെ അതെ ആകാശത്തെ

നാളെ ഈ പഞ്ച ഭൂതങ്ങള്‍ അതിവസിക്കുമി
ആത്മാവ് പെറുമി ഗേഹത്തെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു
എങ്ങോട്ടോ യാത്രയാവാണമെന്നറിയാതെ
ഞാനെന്നും എന്റെതെന്നു എന്ന് പരസ്പരം
കുത്തിയും  നോവിച്ചും ഞെക്കിയും ഞെരിച്ചും
കലഹിച്ചു എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും ഒടുങ്ങുന്നു
ഒന്നും സ്വന്തമാക്കാതെ ,ഹോ കഷ്ടം


Wednesday, May 7, 2014

എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍ 21

എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍ 21

മൗനംനിറഞ്ഞ സ്വപ്നത്തില്‍
നിന്നില്‍ നിന്നൊഴുകും
നിലാപാലിനായി ദാഹിച്ചു
ബദാമിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ഇരുന്നു

ഇലകള്‍ തിളങ്ങി മഴയാല്‍
നനവുള്ള നക്ഷത്ര കണ്ണുകളിലെ
വെട്ടത്തോടോപ്പാമത് പറന്നു വന്നു
എന്റെ തല്പത്തില്‍ വീണു ചിരിച്ചു

വെളിച്ചത്തിന്റെ നഷ്ടത്തില്‍
കൂടണയാനാവാതെ അത് വഴിയില്‍
വീണുകിടന്നു രാത്രിയേയും
പകലിനെയും പകുത്തുകൊണ്ട്

അങ്ങ് അകലെ കടല്‍
കവിത പാടികൊണ്ടേ ഇരുന്നു
സൂര്യന്റെ ചുടിനെ ശപിക്കുന്നു
ശബ്ദം വരണ്ടു പോയതിനു
വേനലിന്റെ യുദ്ധം മുറുകുന്നതിനു മുന്‍പ്
കാറ്റ് പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
ഇലകളെ ശവമാടത്തില്‍ എത്തിച്ചു

സന്ധ്യപിന്നെയും നൃത്തമാടി
രാവിന്റെയും പകലിന്റെയും
ജന്മങ്ങല്‍ക്കിടയില്‍ ഒന്നുമറിയാതെ
പാവം മെഴുകുതിരിയുടെ ഹൃദയം
കത്തിക്കയും അണക്കുകയും
 ചെയ്യ്തു  കൊണ്ടിരുന്നു

മാറ്റൊലി കൊണ്ടു ഋതു ഭേതമില്ലാതെ
രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ
ഭ്രാന്തമായ എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍


Tuesday, May 6, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 203


കുറും കവിതകള്‍ 203


പ്രതിബിംബങ്ങളേറെ
പ്രീണിപ്പിക്കുന്നു
ജീവിത പ്രേരണ

ഓര്‍മ്മകളാല്‍
കുടിലുകെട്ടി പാര്‍ക്കാമിനി
റിയൽ എസ്റ്റെറ്റിൽ

പള്ളി നിശ്ശബ്ദം
കുറുകുന്നുണ്ടോ പ്രാവേ
എനിക്കും കുംമ്പസരിക്കണം


ചുവട്ടില്‍ നിന്നപ്പോള്‍
എന്റെ വലിപ്പമറിഞ്ഞു
ഹിമഗിരി


ഞാനും അവളും
പക്ഷികളും പ്രകൃതിയും
തകൃത് തിത്തോം തെയ്യ്


ജീവിതമെന്ന
അഭ്യാസം
ഉദയാസ്തമനം


വലിച്ചു കയറ്റുന്നു മുക്കുവര്‍
പ്രത്യാശയുടെ വല
ജീവിത തീരത്ത്




നിന്നിലലിയും
പ്രകൃതിയെന്നും
മായാജാലം


മൂളല്‍ മനസ്സിന്‍
പ്രണയം പകരും
സമ്മതം

Monday, May 5, 2014

നടനം

നടനം

കടന്നകന്നു പോയൊരു മേഘം
മഴത്തുള്ളികള്‍ മന്ദം നീങ്ങി
മലകള്‍ക്ക് മൌനം

എല്ലാം എന്നില്‍
എല്ലാമെന്നാല്‍

പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു
ഇല പൊഴിഞ്ഞു
മരം കടപുഴകി
ചരലുകള്‍ ഞരങ്ങി

എല്ലാം എന്നില്‍
എല്ലാമെന്നാല്‍

തേനീച്ചകള്‍  മൂളി
പക്ഷികള്‍ ചിലച്ചു
ചീവിടുകള്‍ കരഞ്ഞു
പ്രാവുകള്‍ പറന്നു പൊങ്ങി

എല്ലാം എന്നില്‍
എല്ലാമെന്നാല്‍

ശിശിരം വിറപുണ്ടു
മഞ്ഞു ഉരുകി ഒഴുകി
തിരമാലകള്‍ അലറി
കാറ്റ് ചുറ്റിയടിച്ചു

എല്ലാം എന്നില്‍
എല്ലാമെന്നാല്‍

രാത്രി പെയ്യ്തു
ജന്തുക്കള്‍ ഇഴഞ്ഞു
നരികള്‍  ഓരിയിട്ടു
പുഴ ശാന്തമായി ഒഴുകി

 എല്ലാം എന്നില്‍
എല്ലാമെന്നാല്‍

കണ്ണുനീര്‍ ഒഴുകി
പുഞ്ചിരി തിളങ്ങി
ഹൃദയം മിടിച്ചു
ആത്മാവിന്‍ തേടലുകള്‍

 എല്ലാം എന്നാല്‍
എന്നിലാമെന്നാല്‍

ഭൂമിയില്‍ വിള്ളലുകള്‍
ശ്വാസം പകര്‍ന്നു
ആകാശം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു
ഒരു ജീവിതം നിലച്ചു

എല്ലാം എന്നില്‍
എല്ലാമെന്നാല്‍

എല്ലാം ഞാനാകുന്നു
ഞാനാണ്
പ്രകൃതിയുടെ നടനം



Sunday, May 4, 2014

നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്‍ നറും തേന്‍

നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്‍ നറും തേന്‍

നിന്റെ വേര്‍പാടിന്റെ
നൃത്തം ചെയ്യും ജ്വാലകള്‍
 ശലഭം തേനിനായി പൂവിന്‍
ആകര്‍ഷണ നാളങ്ങള്‍ക്ക്
ചുറ്റും വലയം വെക്കുംപോലെ
ഞാന്‍ ചുറ്റിത്തിരിയുകയാണ്
അസ്വസ്ഥമായ തിരമാലകളുടെ
ഒപ്പം നിന്നോടു ചേരാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു
എന്നിലെ അഗ്നിനെ കെടുത്താന്‍
മഴമേഘങ്ങളെ പിടിക്കാം
അസ്വസ്ഥമായ തിരമാലകളെ
എന്റെ ശ്വാസ ചരടാല്‍ ബന്ധിക്കാം
ഞാനൊരു പൂവിന്‍ ഉത്സവസ്ഥാനത്തു
ഒളിച്ചിരുന്ന് നിത്യതയില്‍ നിന്നുള്ള
നിന്റെ  സ്നേഹത്തിന്‍ നറുതേന്‍ നുകരാം 

ഒടുക്കം

ഒടുക്കം

പറയുവാനേറെയുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍
കദനത്തിന്‍ നോവിനാല്‍ അടയുന്നു ശബ്ദം
കളമൊഴി നിന്‍ മധുരം പകരുമാ വാക്കുകലെന്നില്‍
അഴലിന്റെ നോവ്‌ കുറിക്കുന്നുയേറെയായി
എവിടെയുണ്ടെങ്കിലുമൊന്നിങ്ങു പോരുമോ
എകാന്തതയെന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു
കുയില്‍ പാട്ടുകേള്‍ക്കുമ്പോളറിയാതെയങ്ങു
കുടെ കുവിയാലോയെന്നൊരു തോന്നല്‍
പുതുമഴയുടെ മണമെന്നില്‍ പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷയുണര്‍ത്തുന്നു
പുലരുവാനുണ്ടോയിനി ഏറെ നാളുകളിനിയറിയില്ല
ജീവിത സായന്തന വേളകളിലായെന്നു
അറിയാതെ ഞാനങ്ങ് നിന്നെ കുറിച്ചങ്ങു ഓര്‍ത്തുപോയി
കളിയല്ല കാര്യമായി പറയട്ടെ എന്തിനാണി
ഒളിച്ചു കളിയിതു നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ വേണ്ടതുണ്ടോ
ഓര്‍ത്താലി ജീവിതമൊരു വെറും തിരമാലയുടെ ഒടുക്കമല്ലേ 

Saturday, May 3, 2014

കുറും കവിതകള്‍ 2൦2

കുറും കവിതകള്‍   2൦2

ആകാശം പെയ്യ് തിറങ്ങിയോ
നിറം പകര്‍ന്നു ഒരുങ്ങിയ
പൂവിനു നാണം

നിശയുടെ ഏകാന്തതക്കു
തണലേകി
പൂര്‍ണേന്ദു

ഏകാന്ത നിശക്കു
തണലേകി
പൂര്‍ണേന്ദു

പച്ചിലപടര്‍പ്പുകള്‍
കുന്നിറങ്ങി
നഗര ദുഃഖം

മഴുവിനെ ഭയന്ന്
ഇലകള്‍ വിറച്ചു
നഗരം കാട്ടിലേക്ക്

ഏകാന്തതയുടെ
കുന്നിറക്കങ്ങള്‍
ജീവിത സായന്തനം

മലതാണ്ടി ചുരം താണ്ടി
വരുന്നുണ്ട് ഒരു പെരുമ്പാമ്പ്‌
പട്ടണപ്രവേശം

പരാഗണ രേണു ഉതിര്‍ക്കുന്നു
കാറ്റിനും നാണം
പ്രകൃതിയുടെ മായാജാലം

കുറും കവിതകള്‍ - 201

കുറും കവിതകള്‍  -  201

പ്രണയവസന്തം
ഋതുമതിയായി
പ്രകൃതിയുടെ ആഘോഷം

ഒരു നറുമുകുളം
തളിരണിഞ്ഞു
സന്തോഷാശ്രു

ഇലവിരിയുമോ-
യെന്നറിയാതെ
വസന്തത്തിന്‍ ഉദയം കാത്തു

ഇലഞ്ഞി പൂത്തു
മേളക്കൊഴുപ്പിനൊരുങ്ങി
പൂര പറമ്പ്

അക്ഷരാത്ഥത്തില്‍ തൃദിയ
കച്ചകപടങ്ങള്‍ക്കിന്നു
സ്വര്‍ണ്ണ വര്‍ണ്ണം

നിനക്കായിയുള്ള
കാത്തിരുപ്പില്‍ തീര്‍ത്ത
പുകയോയി മേഘങ്ങള്‍

നടന്നു തളര്‍ന്നു
ചക്രവാളത്തിനുമപ്പുറത്തോ
സ്നേഹത്തിന്‍ തീരം

നിഴലുകളായി
കാലങ്ങള്‍ കഴിക്കുന്നു
പ്രകൃതി മണമേറ്റ്

നിനക്കായി എത്രനാള്‍
കാത്തിരുന്നു
പ്രകൃതിയുടെ സാന്ത്വനം



സത്യം

സത്യം

ഞാന്‍ ഉണ്ട് നിന്നുള്ളില്‍
നിന്റെ ഭിത്തിമേല്‍
നിന്റെ നടപ്പുരയില്‍
നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍

ഇരിക്കുന്നു നിന്‍ ഉള്ളില്‍
ഞാന്‍ നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു
ഞാന്‍ നിന്നെ കാണുന്നു
നിന്റെ ഒഴികഴിവുകള്‍
നിന്റെ പരിവേദനങ്ങള്‍
നിന്റെ പരിഭവങ്ങള്‍ എനിക്കറിയാം

ഞാന്‍ കാണുന്നു
ഞാന്‍ അറിയുന്നു

ഞാന്‍ നിന്റെ ഉള്ളിഉണ്ട്
താമസിക്കുന്നു എപ്പോഴും
സ്നേഹിക്കുന്നു എല്ലാം
നീ അറിയുന്നില്ലായിരിക്കാം
ഞാന്‍ അറിയുന്നു എല്ലാം

വേദനകള്‍ നിനക്ക് ലഭിക്കുന്നതും
ചിരിയില്‍ നീ മറക്കുന്നതും
സ്നേഹം നീ നടിക്കുന്നതും സ്നേഹിക്കുന്നതും
എല്ലാം നിന്‍ ഉള്ളില്‍ ഉള്ളത്

സ്വീകരിക്കുക വേണ്ട
കരയേണ്ട

ജീവിതത്തെ  ജീവിക്കുക
വരുന്നത് പോലെ വരട്ടെ

പറക്കുക ഒരു പറവയെ പോലെ
തുവലുപോള്‍ ആകാശത്തില്‍
നിന്റെ ഹൃദത്തിന്‍ താളത്തിനൊത്ത്

പ്രേമിക്കുക നിന്റെ ജീവിതത്തെ
എങ്ങിനെ ഒക്കെ ആയാലും
ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുകയി
സ്നേഹം നിറഞ്ഞ യാത്രയെ

സ്നേഹിക്കുക നിന്റെ ജീവിതത്തെ
ജീവിക്കുക നിന്റെ ജീവിതത്തെ

ഞാന്‍ നിന്‍ കുടെ നിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഉണ്ട്
വീക്ഷിക്കുക നീ
ഞാന്‍ നിന്നെ നയിക്കുന്നു

ഞാനാണ് പരമാണ്
ഞാനാണ് ആത്മാവ്
ഞാനാണ് ആ പരമ സത്യം
അതെ സത്യം

Friday, May 2, 2014

എങ്ങോട്ടാണ് ഇനി ......

എങ്ങോട്ടാണ് ഇനി ......

ജീവിക്കാനാവാതെ
പലായനം നടത്തി
ആയത്തിറക്കിയപ്പോള്‍

കാശിന്റെ തിളക്കത്തില്‍
പാപികള്‍ ചേര്‍ന്ന്
ക്രുശിതനാക്കി

കണ്ണാടി പ്രതിഷ്ടിച്ചു
കണ്ണാടി കൂട്ടിലാക്കി
ദൈവമാക്കിമാറ്റി

അഹിംസയില്‍ വിശ്വസിച്ചു
ഹിംസനടത്തി
കാശിനു കൊള്ളാതാക്കി

ഞാന്‍ ഞാന്‍ മാത്രം
എന്ന് പറഞ്ഞു നടന്നവരെ
ആള്‍ ദൈവങ്ങളാക്കി

അവനവന്‍ മതമല്ലോ നല്ലതെന്ന്
തമ്മില്‍ വെട്ടി മരിക്കുന്നു
എന്നോട്ടാണി പോക്കുകള്‍

എന്‍ നിലനില്പ്പിനായി

എന്‍ നിലനില്പ്പിനായി

നീ നടന്നകന്നു
നിന്റെ ജന്മദേശത്തിലേക്ക്

നിന്റെ പദചിഹ്നങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലാക്കി
എന്നെ തനിച്ചാക്കിയില്ലേ

ഞാന്‍ പരതി നടന്നു
നിന്റെ ഒരു പുഞ്ചിരിക്കായി

എന്റെ നോട്ടങ്ങള്‍
നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചോ ആവോ

നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍
എന്നെ ശൂന്യമാക്കുന്നു

നിന്‍ പ്രതീക്ഷകള്‍
എന്നെ മൃതപ്രായനാക്കുന്നു

എന്റെകണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു ഒഴുകി
ഹൃദയത്തില്‍ ആഴ്നിറങ്ങി  

എന്റെ മൗനം പ്രതിധ്വനിയായി
ആത്മാവില്‍ മുഴങ്ങി

അറിഞ്ഞു ഞാന്‍ എല്ലാം
നിനക്ക് ഞാന്‍ തന്നു

ആശിക്കുന്നു ഇപ്പോള്‍
നീ ഇങ്ങു വന്നെങ്കില്‍

എന്റെ കാത്തിരിപ്പുകള്‍
വൃഥാ വെറുതെയാകുമോ

ഞാന്‍ തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിക്കു
എന്നെ ഉണര്‍ത്തു

നീ വരും വരെ കാത്തിരിക്കുന്നു
ഈ ഏകാന്തതയുടെ തീരത്ത്‌

ജീവിതസായന്തങ്ങളില്‍
എന്‍ നിലനില്‍പ്പിനായി

Thursday, May 1, 2014

വെല്ലുവിളികൾ

വെല്ലുവിളികൾ

ചെറുതോ വലുതോ
അത് ഒരു സമ്മാനമാണ്
അതിലുടെ ഏറെ പഠിക്കാം
ഗുണകരമാക്കി മാറ്റാൻ
മുന്നേറാൻ ഒരു ഉത്സാഹം

 വെല്ലുവിളികൾ

എങ്ങിനെ ജീവിക്കണം
മുറിവേൽക്കാതെ
രോഗങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്തിയും
സ്വയം ശക്തനാകാൻ

 വെല്ലുവിളികൾ

മനസ്സിന്റെ
ശരീരത്തിന്റെ
ആത്മാവിന്റെ
സങ്കീര്‍ണ്ണമായി നെയ്യപ്പെട്ട
സമയവും സ്ഥലവും
സന്തർഭങ്ങളടങ്ങുന്ന നിമിഷങ്ങളും

 വെല്ലുവിളികൾ

ലോകത്തെ ചുറ്റലുകളിൽ നിന്നും
പിടിച്ചു നിർത്താൻ
നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ
സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ
നേരായ പാതയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ