Sunday, January 8, 2017

വിടതരിക


വിടതരിക

ഉദയാസ്തമയങ്ങൾക്കിടയിൽ
ഒഴുകി നീങ്ങുന്നുണ്ടു
ജീവിതവഞ്ചി ..!!

എങ്കിലും അറിയുന്നു ഞാനിപ്പോൾ
എന്റെ ഉള്ളിൽ നീ വിടര്‍ന്നു നില്‍പ്പു
ഒരു ഓർമ്മ പുഷ്പമായ്  ..!!

എപ്പോഴും നീ മൗനവാല്മീകത്തിലായിരുന്നു
നിന്‍ കൃഷ്ണമണികളുടെ ചലങ്ങള്‍ എന്റെ
തൂലികക്കു തുണയേകിയിരുന്നു ..!!

നിന്‍ പ്രണയത്തിന്റെ സ്വാദ്
എന്‍  വിരഹത്തിന്‍ വിശപ്പ്‌
അറിയിക്കുന്നു അക്ഷര നോവിലുടെ ..!!


എന്റെ കൈകുമ്പിളിലെ ജലവും
കാല്‍ചോട്ടിലെ മണ്ണും
കണ്ണുകളിലെ അഗ്നിയും

ചിദാകാശവും നേരിന്റെ ശ്വാസവും
എന്നെ വിട്ടകലും പോലെ
ഇനി വിടതരിക .....

എന്‍  ആത്മാവിന്റെ
ആഴത്തിലേക്ക് അലിയട്ടെ
നീയും ഞാനുമെല്ലാമൊന്നെന്നു അറിയുന്നു ...!!

ജീ ആര്‍ കവിയൂര്‍
8-1-2017

എന്റെ മൊബൈല്‍ ചിത്രം മെട്രോ സ്റ്റേഷന്‍ esplanade കൊല്‍കത്ത

Thursday, January 5, 2017

തു ഫെലെ ....... (രവീന്ദ്ര സംഗീതം മൊഴി മാറ്റാന്‍ ഉള്ള ഒരു എളിയ ശ്രമം )

തു ഫെലെ .......

(രവീന്ദ്ര സംഗീതം മൊഴി മാറ്റാന്‍ ഉള്ള ഒരു എളിയ ശ്രമം )


നീ ആരെയാണോ വിട്ടുവന്നിരിക്കുന്നതു മനമേ
മനമേ, എൻ മനമേ .........മനമേ..!!
ആ ജന്മവുമകന്നുവല്ലോ ശാന്തിയുമെന്തേ കിട്ടിയില്ലല്ലോ
മനമേ,.... എൻ മനമേ .........മനമേ ...!!

ഈ വഴികളിലൂടെ അല്ലോ നീ നടന്നകന്നത് മറന്നകന്നോ
നീയെങ്ങിനെയാണോ   ...ആ പടിവാതിലിലേക്കു വീണ്ടുമെങ്ങിനെ
തിരികെ നടക്കുക പറയു മനമേ ...എൻ മനമേ ...മനമേ ..!!

നദിയിലെ നീരൊഴുക്കിൽ ശ്രദ്ധ മാറിമറിഞ്ഞുവോ......
പ്രാണൻ വിറപൂണ്ടതെപ്പോൾ മനമൊന്നറിഞ്ഞതേയില്ല
പൂവിന്റെ മൊഴിയറിയാന്‍  ശ്രമിക്കും മനം
വഴിതേടുന്നു സന്ധ്യാംബര താരകങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറം
മനമേ, എൻ മനമേ .........മനമേ ..!!

വിവര്‍ത്തനം : ജീ ആര്‍ കവിയൂര്‍
മൊബൈല്‍ ചിത്രം ധര്‍മതോല (ആള്‍ ആളെ വലിക്കും റിക്ഷയില്‍ )

കല്‍ക്കണ്ട നഗരമേ നന്ദി

കല്‍ക്കണ്ട നഗരമേ നന്ദി

മാൻ മിഴി നോട്ടവും                       
ഇരുളിലൊരു മെഴുകുതിരി വെട്ടം                     
മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന മനസ്സ്                       
ജീവിതത്തെ ചഷക സമാനമാക്കിയ ചിരി                    
അതിൽ നിറയുന്ന ലഹരിയിൽ
എല്ലാമൊരു  നിസ്സംഗ ഭാവം                      
അറിവിന്റെ ആകത്തളങ്ങളിൽ
നിറച്ച പൂത്തിരിയുടെ പ്രഭ                    
വെണ്ണിലാവിനെ മറക്കും
മേഘ ഇരുളിൽ ഒരു മിന്നാ മിന്നി                       
ഇനിയെന്തു പറയണമെന്നറിയില്ലയെനിക്ക്
നിഴലുകളിൽ വേണ്ടാത്തതോ
അക്ഷര തിളക്കം മായാതെ നിൽക്കട്ടെ
അതിൽ മുങ്ങി കുളിക്കും നിന്നെ കാണാൻ ഏറെ അഴക്
പൊലിയാതെ ഇരിക്കട്ടെ ഈ ഓർമ്മ താളിലായി
സൗഹൃദ സമ്പത്തെ ഓ കൽക്കണ്ട 
 നഗരമേ നന്ദി....!!

Wednesday, January 4, 2017

മുഖമില്ലായിമ

മുഖമില്ലായിമ

രാവിൻ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നുമെല്ലെ
അങ്ങ് നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നി തീരുവരേക്കും
മേഘതിരമാലകിളിലൂടെ നീന്തി
ജീവിച്ചു ഇരുളിന്റെ മനോഹാരിതയിൽ

ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാൻ ശ്രമിച്ചു
ഓർമ്മകൾ കൊണ്ടെത്തിച്ചോരു
അവനവൻ തുരുത്തിലൂടെ പ്രകൃതിയുടെ
നഗ്നസത്യങ്ങളറിഞ്ഞു പ്രപഞ്ചതന്‍മാത്രകളില്‍
മനസ്സിലാക്കി ജീവിത നാടകങ്ങള്‍കണ്ടു
ഓരോ നിമിഷ സഞ്ചാരങ്ങളില്‍ എന്നെയറിയുന്നു

എന്തിനു വിളിച്ചു കൂവണം അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത
വാക്കുകള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന പല്ലിന്‍ കോട്ടയിലെ
എല്ലില്ലാ മാസ്ലമൃതുല തന്തികള്‍ മീട്ടണം
ചിന്തിക്കുന്നത് ഒന്നും പ്രാവര്‍ത്തികം വേറൊന്നും
എങ്ങുമെത്താതെ നാം ഉഴലുന്നുവല്ലോ
അസത്യ പാതകളില്‍ എങ്കിലും അറിയുന്നുവല്ലോ
ഉള്ളിന്‍റെ ഉള്ളിലെവിടെയോ മറഞ്ഞിരുന്നു
മൂളുന്നു മുഴക്കുന്നു ഞാനും എന്റെ എന്നും
സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ കാല്പനികത

നോക്കാമിനിയും ആത്മാവിന്‍
ഉള്ളിലെ പ്രതിബിംബങ്ങളെ
സത്യത്തിന്‍ ബീജങ്ങള്‍ അംഗുരിക്കുന്നത്
അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും മോഹങ്ങളുടെ
മായാ ബന്ധങ്ങളില്‍ പെട്ട് നട്ടം തിരിയുന്നു

കണ്ണുകള്‍ തുറക്കുക ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുക
പറയുന്നത് ചിന്തിക്കുന്നതും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതും
തമ്മില്‍ ഐക്യമുണ്ടാവട്ടെ വരൂ ഇനിനമുക്കു
തുടച്ചു നീക്കാം മുഖമില്ലാത്ത ജീവിതം ...

Monday, January 2, 2017

ഞാനിന്നു കണ്ട നഗരി

ഞാനിന്നു കണ്ട  നഗരി
കാളികാത്തവരേ നിങ്ങള്‍തന്‍
മണ്ണും  മണവും പെണ്ണും പണവും
മത്സ്യവും മാംസളമായതിന്‍  പിന്നാലെ
പായുമ്പോഴും രവിന്ദ്ര സംഗീതവും
ബാബുല്‍ ഗീതങ്ങളും ഉത്സവവാത്സല്യ
പേരുമകളും ഇല്ലായിമ്മയിലും
കലപില പറഞ്ഞു കല്‍ക്കണ്ട മധുരം
നുണയാനാവാതെ ഓരോരുത്തരുടെയും
പരക്കം പാച്ചിലുകള്‍ കാണുമ്പോള്‍
ഇവരല്ലോ കടം കയറും അളങ്ങളില്‍
വന്നു പങ്കാളിയായി പെണ്‍ കാലന്മാരാവുന്നത്
മൂത്ത് നരക്കാറാവുമ്പോളല്ലോ മാഗല്യയോഗം
കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം ഗംഗയൊഴുകുന്ന
കറുത്ത മണ്ണിന്‍ ഉടമയിവര്‍ മലയാളിയുടെ
അംഗീകരിക്കാത്ത സ്വഭാവത്തിനു മുന്നില്‍
എത്രയോ ലളിതമാണിവരുടെ ജീവിതങ്ങള്‍ .....!!


മൊബൈയില്‍ ചിത്രങ്ങള്‍
കൊല്‍കത്ത ബിര്‍ള മന്ദിര്‍ ,കാളിഘാട്ടില്‍ നിന്നും
ജീ ആര്‍ കവിയൂര്‍
1.1.2017















Saturday, December 31, 2016

നിന്റെ ഗാനം

നിന്റെ ഗാനം


നിന്റെ നെഞ്ചിലെ താളമെന്നിൽ തമ്പുരുമീട്ടി
നിഴലറിയാരാഗലഹരി പടർന്നുകയറി 
ഞാനറിയാതെ അലിഞ്ഞുചേർന്നു  സ്വരഗംഗയിലായ്
ഞാന്നുനിന്ന ഞാവൽപഴങ്ങൾ കാറ്റിലാടി .

നീ അറിയാതെൻെറയുളളില്‍ നീ വളര്‍ന്നുകയറി
പൂത്തുലഞ്ഞു സുഗന്ധം പരത്തി കവിതകളായി
പലവുരു കടലാസിലേക്ക് പകര്‍ത്താതെയിരുന്നു
ഏറെവട്ടം എഴുതിമായിച്ചു കീറിയെറിഞ്ഞു .

അവസാനമിതാവിരല്‍തുമ്പിലൂടെ നിനവായ്
നിറമായി പ്രണയനൊമ്പരമായ് വീണുടഞ്ഞല്ലോ ??
എന്നിട്ടുമെന്തേ  നീയിതൊന്നുമേ അറിഞ്ഞതേയില്ല
എങ്ങലായിന്നെൻെറ നോവുകള്‍ കാറ്റിലലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നുവല്ലോ ...!!

നിൻെറ നെഞ്ചിലെ താളമെന്നിൽ തമ്പുരുമീട്ടി
നിഴലറിയാരാഗ ലഹരിയെന്നിൽ പടർന്നുകയറി 
ഞാനറിയാതെ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു സ്വരഗംഗയിലായി
ഞാന്നുനിന്ന ഞാവൽപഴങ്ങൾ കാറ്റിലാടി ..!!

ജീ ആര്‍ കവിയൂര്‍
31-12-2016

Thursday, December 29, 2016

ജീവിത വഴിയില്‍

ജീവിത വഴിയില്‍


ജനതിജന്മ ക്ലേശം സുഖം
ഉദ്യോജനകമിതു  ജീവിതം
ഇന്നലെ ഒഴിയേണ്ടി വന്നു
കുപ്പായം തേടണമിനി
പുതിയ മേച്ചില്‍ പുറങ്ങള്‍

ചില്ലകളില്‍ നിന്നും ചില്ലകള്‍
തണ്ണീര്‍ തടങ്ങള്‍ എത്രനാള്‍
മരീചികളില്‍ ചെന്ന് ആശ്വാസം
തേടുമുന്‍പേ ഋതുഭേദങ്ങളുടെ
തലോടലുമായി മുന്നേറും
ദേശാടനക്കരനല്ലോ

കൊണ്ട് വന്നില്ല ഒന്നുമേ കൊണ്ട്
പോകുകയില്ലയെന്നറിയുകിലും
പിറന്നു വീണൊരു പിച്ചപത്രത്തിന്റെയും
അതിനു ചുവട്ടിലെ വിശപ്പിനേയും
അത് തീര്‍ത്ത കടമകളെയും പുലര്‍ത്തണം
പഞ്ചഭൂതകുപ്പായം വിടും വരേക്കും

ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവന്റെയും
ഉയരാത്ത രേഖകളെ  പറ്റി
തുപ്പല്‍ മഴ പെയ്യിചിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ
എല്ലാം സംഭവാമി യുഗേ യുഗേ എന്ന്
ഓതിയത് എത്ര ശരി എന്ന് എന്റെ മതം..... .



Wednesday, December 28, 2016

എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍ -68


എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍ -68

.
ഞാനൊന്ന് തെല്ല് അമ്പരന്നു
ഇനി അടുത്ത നിമിഷങ്ങളില്‍
എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ
മിഴിച്ചു  നിന്നു നീ നടന്നകന്നപ്പോള്‍ ,,!!

ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ ഉറക്കെ ചിന്തിക്കുന്നു
ആ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ദിനങ്ങളെ
ഞാനെന്തു ചെയ്യുതു എന്ന് കണ്ടില്ലല്ലോ
ഒരു വശം മാത്രമേ കണ്ടുള്ളുവല്ലോ നീ നടന്നകന്നപ്പോള്‍ ,,!!

ഇത് ശരി ആണോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്
കാതുകൊടുക്കാതെ ഒന്ന്
കടക്കണ്ണ്‍ എറിയാതെ
മറ്റുള്ളവരെന്തു കരുതുമെന്ന്
 നീ കടന്നകന്നപ്പോള്‍ ,,!!

നീ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുമോ ആവോ
നാം ചിലവിട്ട നിമിഷങ്ങള്‍
പരസ്പരം പങ്കിട്ട മൊഴികള്‍
അതെ ആ വാഗ്‌ദാനങ്ങള്‍ നല്‍കി
നീ കടന്നകന്നപ്പോള്‍ ,,!!

മേഘക്കുടിലുകള്‍ക്ക് കീഴേ നമ്മുടെ
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിന്നുന്ന കൊട്ടാരത്തില്‍
ഇളം കാറ്റില്‍ പൊങ്ങി ഉയര്‍ന്നു
പര്‍വ്വതങ്ങളില്‍ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു
നീ കടന്നകന്നപ്പോള്‍ ,,!!
.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനുയെത്രമേല്‍
പനിനീര്‍പ്പൂഗന്ധമുളളവയായിരുന്നു
എന്നിരുന്നാലും നാം അതിനെ
ഭ്രാന്തമെന്നു വിളിച്ചിരുന്നു അല്ലെ
നാം ഇരുവരും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു
പരസ്പരം ഒന്നിച്ചു ഒന്നാവാനായ്
എങ്കിലും ഒറ്റക്കാക്കി നീ നടന്നകന്നല്ലേ .....!!

നിന്നിലെ നിമ്നോന്നതങ്ങളിൽ നിലാവായിമാറാൻ
എന്തായാലുമെനിക്ക് നീയാവണമതിനു
ഏതു ശുരകനേയോ  ചരകനെയോ
ശുശ്രുതനെയോ  കാണാനൊരുക്കമാണ്
നീ കടന്നകന്നപ്പോള്‍ ,,!!

Monday, December 26, 2016

കുറും കവിതകള്‍ -677

കുറും കവിതകള്‍ -677

ഒരു തണ്ടില്‍ വിരിഞ്ഞു
ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്നു .
മണിയറ മര്‍മ്മരങ്ങളില്‍ ..!!

പടിഞ്ഞാറേ മാനത്തു കുങ്കുമാർച്ചന
ചീവിടിന്റെ മന്ത്ര ജപം .
മൗനിയായ് കെട്ടുവള്ളം .

വിശപ്പ് ചേക്കേറി
അമ്പലപ്പറമ്പിൽ .
കരീലകകൾ സമാധിയിൽ ..!!

പെരിങ്ങോട്ടുകുറിശ്ശിയിലെ സന്ധ്യ.
ശലഭങ്ങള്‍ പാറി പറന്നു .
കയ്യിലെ ക്യാമറ കണ്ചിമ്മി..!!

കരോളിന്‍ ധ്വനിയില്‍
കണ്ചിമ്മി ഉണര്‍ന്നു നക്ഷത്രം .
വേലിക്കലൊരു അമ്പിളിമുഖം ..!!

ശവംനാറിപൂക്കള്‍
ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന മണല്‍
ചുടവുകള്‍ അറിയാതെ നിന്നു ...!!

താലപ്പൊലിയും തായമ്പകയും
തുള്ളി ചുവടുവച്ചു ഉടവാള്‍ .
വിറയാര്‍ന്ന വയറിന്‍ നോവ്‌ ...!!

അലറി അടുക്കുന്ന തിരമാല
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് പച്ചനിറം .
നഷ്ടത്തിന്‍ കണക്കുമായി ഭക്തി ..!!

തീരത്ത്‌ നീ എഴുതിയവ
നക്കിതുടച്ചകടല്‍ .
ഇന്നുമൊന്നും മായാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ ...!!

വിശപ്പിന്‍ ദൂരം കുറച്ചു
രാവിന്റെ ഓരത്തൊരു 
അത്താണിയായ്  തട്ടുകട ..!!

ഓര്‍മ്മകള്‍ളുടെ കല്‍പ്പടവില്‍
ഇന്നും കാറ്റിലാടി ആല്‍മരവും
ഓളം തീര്‍ക്കുന്ന നിന്‍ മിഴിയിണകളും  ...!!

ചുവടുവച്ചു മിഴികളും
മുദ്രകാട്ടും കുഞ്ഞിവിരലുകളും
അതിജീവനത്തിന്‍ പാതയില്‍ ..!!

Saturday, December 24, 2016

കഷ്ടമിത്

കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നു കോപ്രായങ്ങൾ കാട്ടുന്നു
കൊലവിളി കൂട്ടുന്നു മുങ്ങി തപ്പുന്നു കടലാസിന്റെ
കപ്പലിരുന്നു കടലിരമ്പിക്കുന്നു കോലാഹലം
കറുത്ത മഷി ചൂണ്ടാണി വിരലിൽ പിരട്ടിയുണക്കുവോളം
കിടന്നിട്ടു തുപ്പുന്നു കാലത്തിന്‍ കോലായിലായ്
കര്‍മ്മ കുശലരാകാന്‍ കുതിക്കുന്നു വാലില്ലാ വാനരന്മാര്‍
കഷ്ടമിതു നഷ്ടമത് സ്പഷ്ടം ഇഷ്ടായിതു എത്രനാള്‍