Thursday, October 31, 2013

കുറും കവിതകൾ 142 (ആയിരം തികഞ്ഞു എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ പോസ്റ്റുകള്‍ )

കുറും  കവിതകൾ 142 (ആയിരം തികഞ്ഞു post )

വികാരി  അച്ഛന്റെ
ലോഹക്ക്  ലജ്ജ
കുമ്പസാര കുട്ടിനുള്ളിൽ

നിർജീവമാം
കുമ്പസാര കുടിന്റെ നിർലജ്ജ
പൌരുഷമുണർന്നു, ഹോ കഷ്ടം !!

പള്ളി മണികളുടെ
നാവുകൾക്ക് മൗനം
കുമ്പസാര രഹസ്യം കേട്ടിട്ടോ

ഹൃത്തടത്തില്‍
സുഖമുണ്ടോ എന്ന്
ആരായുന്നവന്‍ സുഹൃത്ത്

ഹര്‍ത്താലും കല്ലേറും ഉപരോധങ്ങളും
കേരളമേ നിന്‍
പിറവിയിലാഘോഷങ്ങളോ

ചക്രപാണി
കുഴിച്ച കുഴിയില്‍
ചക്രപാണി തന്നെ വീണു

പൊടി തട്ടി എടുത്ത
നിന്‍ ഓര്‍മ്മത്താളുകളിലെ
വരികള്‍ക്കു  പുത്തനുണർവ്

ചക്രവാളത്തിന്‍ നിറം
മനസ്സിന്‍ അകത്തളങ്ങളില്‍
മധുര നൊമ്പരങ്ങളുണര്‍ത്തി

നീ തന്ന പൂവിനിൻ
ദളാഗ്രങ്ങളെന്തേ വാടിയതു ,
പ്രണയ നൊമ്പരത്താലോ

ദീപാവലികളുടെ
പ്രഭപോൽ തിളങ്ങട്ടെ
എന്റെയും നിന്റെയും സൗഹൃദം

മനസ്സിലെ മഞ്ഞക്കിളി
കാത്തിരുന്നു
മഞ്ഞു ഉരുകാന്‍

ഉടഞ്ഞ വളപ്പൊട്ടുകൾ
നാണത്താൽ
കൗമാര്യം

വേദന തിങ്ങും
മരണവീട്ടിലും
നിശബ്ദനവാതെ '' *ഉപദ്രവ സഹായി ''

* മൊബൈലിനു ഞാൻ കൊടുക്കും പേരു ഉപദ്രവ സഹായി

 പകല്‍മുഴുവന്‍ കുത്ത്
കൊണ്ടിട്ടാവും മടികോപ്പേ
നീ മെല്ലെ പോക്കു നയത്തില്‍

മടിക്കൊപ്പു - lap top 

Wednesday, October 30, 2013

കുറും കവിതകൾ 141

കുറും  കവിതകൾ 141

കടം കയറുമളവും
കല്ലേറിന്‍ കളരിയും
കാലന്റെ കുരുതി കളമിന്നു കേരളം

നിൻ നെഞ്ചകത്തിൻ
ചൂടിൽ വിരിയും
പൂവോ കവിത  

മുകളിൽ ആകാശം
താഴെ ഭൂമി
സ്വപ്നം കാണും നീയും ഞാനും

മെരുക്കുവാനാവാത്ത
നൊമ്പരങ്ങളുടെ വിശപ്പകറ്റാന്‍
കല്ലുടക്കുന്ന ബാല്യം

അമ്പിളിയുടെ സുന്ദര മുഖം
മറയിക്കും കാര്‍മേഘങ്ങള്‍
ഒന്ന് പെയ്യ്തു ഒഴിഞെങ്കിൽ

നിന്‍ നീറ്റല്‍ അറിയുന്നു
സ്നേഹോഷ്മാവ്
അളക്കാന്‍ കഴിയാതെ നദികരയില്‍

സമാന്തരങ്ങളിലുടെ
ബാല്യം ഉരുളുന്നു
വാര്‍ദ്ധ്യക്കത്തിലേക്ക്

സ്വർണ്ണം തേടി
ഉന്നാവില്‍  ഖനനം
കിട്ടിയതോ മണ്ണാങ്കട്ട

പഴിയുടെ
ചുമടു താങ്ങി മടുത്തു
കല്ലായി മനം

ചുണ്ടിക്കാട്ടി തന്നവയൊക്കെ
കല്ലെറിഞ്ഞിട്ടും
തീരുന്നില്ലല്ലോ പാപം

കുമ്പസാര കുടിന്റെയും
പള്ളി ഭിത്തികളുടെയും
തേങ്ങൽ സ്വർഗ്ഗത്തിനു വേദന

സ്വർഗ്ഗത്തിൻ തേങ്ങൽ

സ്വർഗ്ഗത്തിൻ തേങ്ങൽ

ദുഃഖ കടലില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നു
പൊങ്ങി ഒരു താരകമായി ഉയരുക
സന്തോഷത്തിന്‍ പാതഞാന്‍ ഒരുക്കാം
സ്വപ്ങ്ങളെ സത്യമാക്കിടിടിടാം
വേണ്ടയിനി ഈ തേങ്ങലുകള്‍
പകുത്തു നല്‍കിയൊരു ഹൃദയത്തെ
ഇനി പകുത്തിടാമിനിയും നിനക്കായി
പുഞ്ചിരിയാലെ പാതിനീ നല്‍കിടുകില്‍
പകലുകള്‍ രാവുകളോന്നാക്കിടിടിടാം
വെയിലേറ് കൊള്ളാതെ മഴയേല്‍ക്കാതെ
എനിക്കറിയാം ഇല്ല പറയുവാനില്ല
തൊണ്ട കുഴിയില്‍ ഉടക്കും വാക്കുകള്‍
ആലോചനകളില്‍ എന്‍ മുഖം മാത്രമല്ലേ
ആമ്പല്‍ പൂവും അമ്പിളിക്കലയും നമുക്കായി
മലര്‍മെത്ത ഒരുക്കി കാത്തിരിക്കുന്നു
ആറ്റിക്കുറുക്കിടം നൊമ്പരങ്ങളെ
സന്തോഷം നൽകും പൈപാലുപോല്‍
സ്വര്‍ഗ്ഗം നമുക്കുപണിയാം ഒന്ന് ചൊല്ലീടുക
നിന്‍ ഇംഗിതമേന്തെ ഇങ്ങു പോരുക

പ്രണയനിരാസം

പ്രണയനിരാസം

എന്‍ പ്രണയമേ നീ രാത്രിയുടെ
അന്ത്യ യാമങ്ങളിലെവിടെയൊ
പോയി ഉളിക്കുന്നു മേഘ കീറിന്‍
ഉള്ളിലെ ചന്ദ്ര കലപോല്‍
ഞാന്‍ നിന്‍ സ്വപ്ന കുടുകളില്‍
കൂടു കുട്ടാന്‍ പറന്നു നടന്നു
മരകോമ്പിലെ കൂമന്‍
എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി
അവന്റെ കുറുകളില്‍ നിന്നും
ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു
നിനക്കതു ഇഷ്ടമല്ല എന്ന്
അവസാനം ഞാന്‍ തിരികെ
പറന്നു വേദനിക്കും ഹൃദയവുമായി
നീ അത് അറിഞ്ഞോ ആവോ
ആശകള്‍ക്ക് ഒരു മുടിവില്ലല്ലോ
മോഹത്തിന്‍ വിപഞ്ചികയാല്‍
എന്നും നിനക്കായി ഞാന്‍ പാടുകയും
എഴുതുകയും ചെയ്യ്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു

Tuesday, October 29, 2013

കുറും കവിതകൾ 140

കുറും  കവിതകൾ 140


മാവിന്‍ ചുവട്ടിലെ
മന്താരത്തില്‍
ശലഭ മേള

പല്ലി വാലുമുറിച്ചു
ഉറുമ്പുകളുടെ
വിലാപ ഘോഷയാത്ര

തൊടിയിലെ
കരിയിലകളിലോരനക്കം
മാറട്ടത്തിൻ ശീൽക്കാരം

പുളിയില വീണു
നടുവൊടിഞ്ഞൊരു
പാവം ഒരു ഹൈക്കു കവി

കണ്ണു വെട്ടിച്ചു
വേലി കടന്നു
പൂവിട്ടു കായിച്ചു മത്ത


കണ്ണെയെറു കൊണ്ട്
വാടിതളര്‍ന്നു
കയറില്‍ തൂങ്ങി കുമ്പളം

കമ്പിയും
കോണ്‍ക്രീറ്റിനുമിടയില്‍
കവിതവിരിഞ്ഞു എന്‍ മനസ്സില്‍


മുഷ്ടിയിലുണ്ട്
സൃഷ്ടിയിലില്ല
വാക്കുകളില്‍ ദുഷ്ടത മാത്രം

കുന്നിക്കുരുവിന്‍ കുന്നോളം
സ്നേഹമായിരുന്നു അന്ന് അവള്‍ക്കു
ഇന്നൊരു മഞ്ചാടികുരുവോളമായി

മണ്ണപ്പ കളിയിയറിയില്ല
ചിരട്ടക്ക്‌ പകരമിന്നു
മൌസും കീ ബോര്‍ഡും

നരച്ചുമുരടിച്ച
മോഹഭംഗത്തിന്‍റെ
നെടുവീര്‍പ്പുമായി വാര്‍ദ്ധ്യക്ക്യം

കയ്യിലൊരിലച്ചീന്തില്‍
കളഭ കുങ്കുമവുമായ്
നിന്നെ കാത്തു നടവഴിയില്‍

നിന്‍ മിഴിപ്പീലികള്‍
കണ്ടു എന്നിലെ
മയിലുണര്‍ന്നു

ഒരിക്കലെന്റെ
ജീവന്റെ താളമായിരുന്നു
നീയിന്നു മൊഴിമുത്തുകൾ

കുറും കവിതകൾ 139

കുറും  കവിതകൾ 139

ഉറ്റി കുടിച്ചു
ഉറ്റം കൊള്ളുന്നു
വേദനയറിയാതെ അട്ട

രൂപ പെറ്റു ,ചാപിള്ള
വയറ്റാട്ടിക്കു
ഡോളര്‍ കൊടുക്കണം

ആയിരം കുടത്തിന്‍
വാമൂടാം പക്ഷെ
വിമര്‍ശകരുടെതോ

കവിത തിരണ്ട്
വരുന്നതെപ്പോഴെ-
ന്നറിയില്ല കരുതാമൊരു പാഡ്

ഒറ്റപ്പെടും നൊമ്പരങ്ങളെ
വിളറിയ ചിരിയിലൊതുക്കുന്നു
പ്രവാസിയുടെ ഭാര്യ

ചക്രം കൈയ്യില്‍
അക്രമം എന്തുമാകം
വിക്രമന്‍ ചമയുന്നു വൃഥ

മറന്നു എല്ലാം
മറവി എവിടെ
മറക്കുവോളം

വാക്ക് ശരങ്ങളുടെ
പൊളിവചനങ്ങളാല്‍
വാടുമെന്ന് കരുതി ,വിമര്‍ശിക്കല്ലേ

കണ്ഠക്ഷോപം കഴിഞ്ഞു
അടുക്കളയിലെ കവിത
 രചക്കാന്‍ ഒരു അദ്ധ്യാപിക

ഏഴു വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍
തന്നോരാകാശ ചുവട്ടില്‍
അഴക്‌ തീര്‍ക്കുന്ന എന്‍ ഭൂമി

Sunday, October 27, 2013

കുറും കവിതകൾ 138 - വിരഹം

കുറും  കവിതകൾ 138 - വിരഹം


അടഞ്ഞ വാതില്‍
പഴുതിലുടെ
ഒരു വിരഹ കാറ്റ്

ശിശിരം പൊഴിയിച്ചു ഇലകള്‍
വിരഹദുഃഖത്തോടെ
മരം ദൂരേക്ക്‌ കണ്ണും നട്ട്

വിരഹ കടൽ
തിരയടിച്ചു തേങ്ങി
തീരമതുയറിഞ്ഞുവോ ?!!

കണ്ണുനീർ പൂവുകൾ
പൊഴിഞ്ഞു വീണു
വിരഹ ഭൂമിയിൽ

വിരഹമറിയാതെ
ഋതുക്കളൊക്കെ
മാറിയകന്നു

ഭാവന കാടു കയറുമ്പോൾ  
കവിതയവൾ
പിണങ്ങുന്നു പലപ്പോഴും

രാവിന്റെ യാമങ്ങളില്‍
എവിടെയോ മുരളിക
കേണു വിരഹഗാനം

ഞാൻ  ഓർക്കുന്നു
ഇന്നും നിന്നെയി
മഞ്ഞുകൂടാര  വിരഹത്തിൽ

കുറും കവിതകൾ 137

കുറും കവിതകൾ 137

ഞാൻ  ഓർക്കുന്നു
ഇന്നും നിന്നെയി
മഞ്ഞുകൂടാര  വിരഹത്തിൽ

ശിശിരസന്ധ്യാ
വർണ്ണങ്ങളെന്നിൽ  
ഉണർത്തി കവിത

നിന്നെ കുറിച്ചു
എഴുതി എഴുതി...
ഞാൻ ഒരു  കവിയായി

തൊട്ടുണര്‍ത്തി പാട്ടിന്‍
ഈണത്താല്‍ കിളികുലജാലം
വരവറിയിച്ചു പുലരിയുടെ

ഗസലിന്‍ ഇശലുകള്‍ ..
നിന്‍ ഓര്‍മ്മകളെന്നില്‍
തൊട്ടുണര്‍ത്തി കുളിര്‍ കാറ്റായി

തമ്പേറിന്റെ താളം ....
നെഞ്ചില്‍ തുടികൊട്ടി
ജീവിതമെന്ന കവിതയെന്നില്‍

ഇത്തിരി  അത്തര്‍  പൂശി
പത്തിരി പോലുള്ള മോഞ്ചിനെ
തഞ്ചത്തിലാക്കാന്‍ മുല്ലാക്ക

അങ്ങാടിയുടെ  കോണില്‍ നിന്നും
വിലപേശി സ്വന്തമാക്കി നിന്നെ
വിശപ്പടക്കാന്‍ ..കൊക്കരോകോ

പെട്രോളും
ഉള്ളിയും
കണ്ണു നിറക്കുന്നു

Friday, October 25, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 135

കുറും കവിതകള്‍ 135



കാലത്തിന്‍ കോലായില്‍
അവസാനമൊരു അടങ്ങാത്ത
നെടുവീര്‍പ്പുമാത്രമായി പ്രണയം

പ്രണയ സാഫല്യത്തിന്‍
നോവുകളവസാനം
ഒക്കത്തും കൈയ്യിലും തൂങ്ങി

എഴുതുകയില്ലല്ലോയിപ്പോള്‍
വിളിക്കുയല്ലോ പിന്നെ
വിലങ്ങുന്നതെങ്ങിനെ ലിപികള്‍

എഴുതാന്‍ എടുത്ത തുലികയും
തെളിയാത്ത വരികളും
നൊമ്പരം കൊള്ളും മനസ്സും

നിന്‍ നീല മഷി പുരണ്ട
ഡയറി താളുകള്‍ കരളാന്‍ ഞാന്‍
പ്രണയ വിരോധിയാം വാല്‍പുഴുവല്ല

ചിതക്കപ്പുറവും
ചിതലരിക്കാതെ നിന്‍ പ്രണയം
ചിന്തയില്‍ നില്‍ക്കട്ടെ

അന്തിക്കോ പുലരിക്കോ
ഏറെ ലഹരി
നിന്നെപോലെ നീ മാത്രം

പ്രണയമേ നിന്‍
വര്‍ണ്ണങ്ങളായിരമോ
അനിര്‍വചനീയം

നിന്‍ മൌനം
മനസ്സിന്‍ പദനം
പ്രണയത്തിന്‍ ആഗമനം

അക്ഷരങ്ങള്‍ ചുരത്തും
അമൃതല്ലോ ഒളിപ്പിക്കാനാവത്ത
സ്നേഹ വസന്തം

കുറും കവിതകൾ 136

കുറും കവിതകൾ 136

കണ്ണില്‍ വിരിഞ്ഞു
പോലിഞ്ഞു
ഓര്‍മ്മകളുടെ വസന്തം

മഞ്ഞിന്‍ കണങ്ങളാല്‍
തൊട്ടുണര്‍ത്തും രോമാഞ്ചാമോ
പുല്‍ക്കൊടിയുടെ പ്രണയം

മണം പകരുന്നുവോ
നിലാവിനോടൊപ്പം
രാമുല്ല മുറ്റത്തു

നിൻ കണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞു
മലർന്നതോ ആകാശ
താരകങ്ങള്‍

പൊഴിഞ്ഞിതാകാശ
താരകങ്ങളൊക്കെ
മണ്ണിൽ പുക്കുന്നുവോ പൂവായി

നെഞ്ചിലുരുമി തഞ്ചമാർന്ന
പാട പരപ്പുകളിന്നുമെന്‍
ഓർമ്മയിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു

മൗനമുറങ്ങും
നിന്‍ താഴവരയില്‍
മനം മയങ്ങിയിതെന്തേ

മഞ്ഞളാടിയ കളത്തില്‍
മുടിയഴിഞ്ഞാടി
അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍

മാനം ശ്യാമം
മനസ്സില്‍ പെയ്യ്തു
മയില്‍ പീലി വര്‍ണ്ണം

കിഴക്ക് കിഴക്കൊരു
പ്രത്യാശയുടെ കിരണം
മനസ്സില്‍ വര്‍ണ്ണം

കനവിലുള്ളവ
നിനവായി മാറുകില്‍
കദനമകലുമോ?!!!

അനന്ത നീലാകാശ
ചക്രവാളങ്ങളിലേക്ക് അന്നം തേടി
ദേശാന്തരഗമനം

അന്നത്തിനു
അമ്മ ചുണ്ടിനായി
വാപിളര്‍ക്കുന്നു ലോകം

ആരോ കമഴ്ത്തിയ
ഉരുളിയിലുടെ കൈ വന്ന
ജീവന രഹസ്യം

ജീവിതമെന്ന മൂന്നക്ഷരങ്ങള്‍

ജീവിതമെന്ന മൂന്നക്ഷരങ്ങള്‍

വറ്റാത്ത സ്നേഹത്തിന്‍
പറ്റുകളൊക്കെ പെറുക്കി
പറ്റാത്ത കാര്യങ്ങളൊക്കെ
ഒറ്റക്കുയിരിന്നു ഓര്‍ത്തു കൂട്ടുന്നു
മാറ്റാനാവാത്ത മനസ്സിനെ
തെറ്റാത്ത വഴിയിലുടെ
ഒറ്റി കൊടുക്കാതെ മുന്നോട്ടു
കയറ്റിയ കാലുകളൊക്കെ
കയറ്റങ്ങള്‍ അവഗണിച്ചു
പെറ്റു പോട്ടതിനെ നോക്കാതെ
പയറ്റുന്നു അന്നത്തെ അന്നത്തിനായി
ഏറ്റുന്നു ചിലര്‍ അറിയാതെ
ഉറ്റു നോക്കുമ്പോള്‍ എത്ര ചെറുതി
ഞെട്ടറ്റുപോകുന്നു ജീവിതമെന്ന
അറ്റം കാണാത്ത പ്രഹേളികയെ
കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് ഏറെ
തോറ്റം പാടിയിട്ടു കാര്യമുണ്ടോ 

Thursday, October 24, 2013

ഞാനും ഇന്നിന്റെ കവികളും

ഞാനും ഇന്നിന്റെ കവികളും


അക്ഷരവും വരികളും നഷ്ടമായെങ്കില്‍
ആദികാവ്യത്തിനു ഭാഷ്യം ചമപ്പോര്‍ അറിക
അതില്‍ പറയാത്തവയിനിയൊന്നുമെയില്ല
ഇനി ചമക്കാനിരിക്കുന്നതും ഉല്‍ലേഖനമായികഴിഞ്ഞു
കവനംനടത്തുന്നതിനു മുന്‍പായി 'രാ' മായട്ടെ
വാല്മികിയുടെ പാദം കഴുകി കുടിക്കട്ടെ
വാക്ക് ദേവതയുടെ കടാക്ഷം
ഉണ്ടാവട്ടെ എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു
എന്നില്ലേ അഹം ഉറക്കെ പറഞ്ഞു
ആരുകേള്‍ക്കാന്‍ മലകള്‍ അത്
മാറ്റൊലി കൊണ്ടു വാനം അത് വിഴുങ്ങി
കുയിലതു ഏറ്റുപാടി ഇനി എന്തെന്നറിയാതെ
ചക്രവാളത്തിലേക്ക് കണ്ണും നട്ടുയിരിപ്പായി
ഒന്നുമറിയാതെ ഞാനും ഇന്നിന്റെ കവികളും

Wednesday, October 23, 2013

നീയെന്‍ വര്‍ണ്ണം

നീയെന്‍ വര്‍ണ്ണം

നീ ഓരോ നിമിഷത്തിന്‍ നീര്‍ക്കണമോ
നിഴലായി പടരും നൈര്‍മല്യമോ
നാളുകളായി മിടിക്കും ഹൃദയവിപഞ്ചികയോ
നിത്യവുമെന്‍ കനവില്‍ നിറയും കനിവോ
നിറക്കും മനസ്സില്‍ നീലനിലാവിന്‍ മായാ ജാലമോ
നീയില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഞാനും  ഉണ്ടാകുമായിരുന്നോ
നിശബ്ദതകളില്‍ നിറയും ഓര്‍മ്മ കുളിരലയോ
നീലാകാശത്തില്‍ തെളിയും ഭാഗ്യ നക്ഷത്രമോ
നയനാരാമത്തില്‍ നൃത്തമാടും മയില്‍ പേടയോ
നവരസങ്ങളാല്‍ എന്നില്‍ പടരും ജീവിത പ്രേരണയോ
നിന്‍ നിഴലായി പിന്‍ തുടരുമ്പോള്‍ അറിയാതെ
നിര്‍മിഴി നിറയുന്നു സന്തോഷമോ സന്താപമോ അറിയില്ല
നീയാണ് നീയാണ് എന്നില്‍ നിറം പകരുമെന്‍ വിരല്‍ തുമ്പിലെ കവിതേ

Monday, October 21, 2013

ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കുക

ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കുക


നിൻ
മനസ്സിലെ
പ്രതീക്ഷയുടെ
മഹലുകളൊന്നും
ഞാൻ  ഉടക്കുവാൻ
ഒരുങ്ങുന്നില്ല
ഒരിക്കലുമെന്നിലും
ദുഖങ്ങളേറ്റും വേദനകളുടെയും
ഏകാന്തതയൊക്കെയും
ആരെയും മാറിക്കാതെ
എത്രനാളിങ്ങനെ കഴിയുമ്പോൾ
വിശ്വാസമില്ലെങ്കിൽ
ചോദിക്കു ഈ കണ്ണുകളോടു
ഒരു തുള്ളിയും
തുള്ളി തുളുമ്പിയിട്ടില്ലെന്നറിക
എന്നാണു ഇതൊക്കെ
ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കുക നീ  
  

Sunday, October 20, 2013

കുറും കവിതകൾ 134

കുറും കവിതകള്‍ 134


സാധു സന്യാസി
----------------------


(രാവിലെ ഇപ്പോള്‍ ഗയിറ്റിലെ കാഴ്ച )

വയറേ പാടുക
അരി നാമം,വിശപ്പ്‌ മാറട്ടെ
ഹരി നാമത്താല്‍

പാടുക ഹരി നാമം അറിഞ്ഞു
നല്‍കും വഴി വയറിനു ഇല്ലെങ്കില്‍
തന്നിടും ഏറെ അരികളെ

ഭോഗ ത്യാഗങ്ങളെല്ലാം
ഹരിനാം ചൊല്ലി നേടുന്നു
ഇവരല്ലോ പരമാനന്ദമറിവോര്‍

വിപ്ലവം
-------------


സാക്ഷികള്‍ ഇല്ലെങ്കിലും
രക്തം ഏറെ ഒഴുക്കി
അവര്‍ക്കായി മണ്ഡപങ്ങള്‍

ചൊരിഞ്ഞ ചോരയുടെ
കണക്കു തീര്‍ക്കുന്നുയിന്നു
വിപ്ലവ ബാങ്കുകള്‍

വേലിക്കടുത്തു നിന്നാച്ചുതന്‍
ഇന്നു തൊണ്ണൂറിന്റെ
പടയൊരുക്കത്തിനോരുങ്ങുന്നു

പ്രകൃതിയും ഞാനും
----------------------


പ്രകൃതി എപ്പോഴും
പ്രണയിനിയായി
ഒരുങ്ങിനില്‍പ്പു

കണ്ണാടി മുന്നാടി
നിന്നപ്പോള്‍ ഇരുന്നാടി
മനസ്സൊന്നു ഞാനാരുകേമന്‍


കല്‍ക്കരി വണ്ടി
--------------------

ഒറ്റക്കണ്ണന്‍ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
യാത്രക്കുടനീളം
സമാന്തര ജീവിത പാതയിലുടെ

ഒന്നാം പാഠത്താളിലുടെ കൂകി
പാഞ്ഞവാന്‍ ഇപ്പോഴും വേഷം മാറി
ഓടുന്നു സമാന്തര ജീവിത പാദ താളിലുടെ

കല്‍ക്കരി തിന്നു
ഏറെ നേരം കിതച്ചുമുള്ള യാത്ര
മനസ്സിലിന്നും മായാതെ നില്‍ക്കുന്നു


Saturday, October 19, 2013

കുറും കവിതകൾ 133

കുറും കവിതകൾ 133

ഒരുവനെ തന്നെ നിനച്ചിരുന്നാൽ
വരുന്നതെല്ലാമവനെന്നു
തോന്നുമെന്നു അമ്മുമ്മ

വിതച്ചുമില്ല
കൊയ്യാൻ
ഉണ്ടുയേറെ  

ഇടനെഞ്ചു തകരുന്ന
തിരകളുടെ നൊമ്പരം
ഏറ്റുവാങ്ങി ഞാനും

കരയും കടലും
തമ്മിലടുക്കുമ്പോള്‍
ഏകാന്തതയും ഞാനും


ഒഴിയാത്ത ബഞ്ചും
ശാന്തമാവാത്ത
ആഴിയും മനസ്സും

വാര്‍ദ്ധ്യത്തിലേക്കു
വഴിതെളിയിച്ച നെറ്റി
വരകള്‍ ഇതിഹാസം

തല ആകാശത്തും ,ഉടൽ ഭൂമിയിലും
പാദങ്ങൾ പാതാളത്തിലും  
കുറവില്ല അഹത്തിനു ഒട്ടുമേ

പകലിലും അമ്പിളിയുണ്ടെങ്കിലും
ദിവാകരേട്ടനെ ഭയന്ന്
ഇറങ്ങാറില്ല ആകാശ വീഥിയില്‍

മഞ്ഞണിഞ്ഞ പാതയില്‍
കഷ്ടനഷ്ടങ്ങള്‍ക്കൊരു
അറുതി തേടി ജീവനത്തിനായി

തിക്കിതിരക്കിലകപ്പെടുമ്പോള്‍
അറിയുന്നു സത്യം
ഞാനെന്ന കറുത്ത ചെമ്മരിയാട്

നീ തീര്‍ത്ത മഞ്ഞിലുടെ
യാത്രയാകുമ്പോള്‍
വാക്കുകളും കേള്‍വിയും നിനക്ക് നഷ്ടം

Friday, October 18, 2013

പറയാതെയിരിക്കുവാനാവുമോ.......

പറയാതെയിരിക്കുവാനാവുമോ.......

പകലോന്റെ മുന്നിലായി നിന്ന്‍
പുഞ്ചിരി വിടര്‍ത്തും പൂവുപോല്‍
പറയാതെയിരിക്കുവാനാവുമോ
നിനക്കെന്നോട്
പടരുന്ന സിരകളിലെ പ്രണയം

കടലിന്റെ തിര കൈയ്യാല്‍
തീരത്തെ പുണരും പോല്‍
നിനക്കായ് നീളുമെന്‍ കരങ്ങളില്‍
പറയാതെയിരിക്കുവാനാവുമോ
നിനക്കെന്നോട്
പടരുന്ന സിരകളിലെ പ്രണയം

കാറ്റിന്റെ കൈകളാല്‍ വന്ന്‍
കുളിര്‍കൊരിയകലും സുഖമോ
കാണാതെ നീ വന്നു എന്‍
കവിളത്തു നല്‍ക്കുന്ന ചുബന ലഹരിയോ
പറയാതെയിരിക്കുവാനാവുമോ
നിനക്കെന്നോട്
പടരുന്ന സിരകളിലെ പ്രണയം

കുയിലിന്റെ പാട്ടു കേട്ട്
എതിര്‍പാട്ടു പാടുവാന്‍ തോന്നുമാ -
കരളിന്റെ സുഖമുള്ള നോവോ
പറയാതെയിരിക്കുവാനാവില്ല
നിനക്കെന്നോട്
പടരുമെന്നില്ലേപ്രണയം

കുറും കവിതകള്‍ 132

കുറും കവിതകള്‍ 132

ദുഃഖവും സന്തോഷവും
പേറുന്നു തന്നിലായി
റോസാ ചെടി

പ്രശ്നങ്ങളുടെ അടുപ്പു പുകയുന്നു
ഗൃഹണിയുടെ
മനസ്സുകളില്‍ നിത്യം

എൻ ഇരുളിൻ കടങ്ങളേറെ
നിന്റെ അദ്ഭുതകരമായ ക്ഷമയുമായി
ഏറ്റുമുട്ടുവേ ,എന്നുള്ളിൽ  പ്രത്യാശ പൂക്കുന്നു

പെട്ടന്നു  കാറ്റായി നീ മാറുമ്പോള്‍
കൊഴിഞ്ഞ ഇലകളുടെ ചുറ്റൽ
വാക്കുകളാൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത  ഉന്മാദം
 
രാത്രി തിളങ്ങി
നക്ഷത്രം  മേഘത്തില്‍ ഒളിച്ചു
ചീവിടുകള്‍ കച്ചേരി തുടര്‍ന്നു


ദുഃസ്വപ്നങ്ങള്‍  വേട്ടയാടുമ്പോള്‍
പൂവും പുല്ലും നിറഞ്ഞ
താഴവാരകാഴ്ചകളാണ് ആശ്വാസം

പ്രിന്റ്‌ എടുക്കുംവരെ
അത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നു
അവസാനം കുപ്പയില്‍


നിനച്ചിരിക്കാതെ
നനയിച്ചുകൊണ്ട്‌
തുലാമഴ ഇരച്ചകന്നു


നിന്റെ കൂര്‍ത്ത ചെരിപ്പിന്‍
തുളതീര്‍ത്ത മണ്ണില്‍
മഴവെള്ളം നിറഞ്ഞു ,ചെവിട്ടെറ്റിരുന്നങ്കില്‍


ജീവിതം രക്തമൊലിപ്പിച്ചകലുന്നു
തടയുവാനാവാതെ
ഞാന്‍ നിന്നു


നീയെൻ  ഗ്രീഷ്മം ,
ഞാൻ  അതി ശൈത്യമാർന്ന തരിശു  ഭൂമി
എങ്കിലും  തിരികെവരാതെ നീ

വാക്കുകൾ മങ്ങുന്നു
വിസൃമൃതിയിലേക്ക്
നിഗൂഢമായ ആയുധങ്ങള്‍ കണക്കെ

ഞാന്‍ എഴുതിയവരികള്‍
എന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നില്ല
പിന്നെ ഞാനും

Wednesday, October 16, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 131

കുറും കവിതകള്‍ 131

ആശ്ലേഷങ്ങൾക്കു
നീണ്ട കുടിശിക
വീട്ടുവാൻ ഒരു ജന്മം പോരാ
ഇടിമിന്നിയകന്നു
മഴയുടെ താളം തുടർന്നു
സൂര്യൻ ബധിരനായി


നരച്ച മേഘങ്ങൾ ഉമ്മവെച്ചു നീങ്ങി
ചെറുതുള്ളികൾ ചിതറി ഉടഞ്ഞു
സന്ധ്യയും മന്ത്രിച്ചകന്നു


രണ്ടു സ്വപ്നങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടി
ഉടഞ്ഞു ചിതറി പറന്നു
പകലുകൾ മരുഭൂമിയായി

ദുഃസ്വപ്നം ഉടഞ്ഞ മണ്‍പാത്രം
പോലെ ചിതറി തെറിച്ചു
തിരിഞ്ഞു കിടന്നു ഒന്നുകൂടി ഉറങ്ങി

മൃദുലമാം ജമന്തിപൂവിൻ  അരികൾ
ഇളം കാറ്റിൽ പറന്നു
ഒരു ദിവാ സ്വപ്നം പോലെ

പ്രൊഫൈൽ ഫോട്ടോ 
എന്തൊരു ഗതികേട്
നിന്നെ ഒക്കത്ത് വച്ച്
ഞാൻ എന്റെ മുഖം രക്ഷിക്കട്ടെ


മതിലുകൾക്കപ്പുറം
കിലുക്കങ്ങൾ പ്രത്യാശയുടെ
മഞ്ഞവെയിൽ വെട്ടം

അനുഭൂതി പൂക്കും
താഴവരയിലായി
പ്രണയ പുഷ്പാര്‍ച്ചന

ഇടവഴിയില്‍
പതിയിരിക്കും കഥകളില്‍
മനം നൊന്തു

മധുരം മലയാളമെങ്കിലും
അങ്കലേയം ലയതാളം
വയറുകള്‍ പുലര്‍ത്തെണ്ടേ

Tuesday, October 15, 2013

കൈവിടല്ലേ

കൈവിടല്ലേ

കാമക്രോധലോഭമോഹമദമാത്സര്യങ്ങള്‍
ഞാന്‍ എന്ന ഞാനേ ഞാനാക്കാന്‍
ഈ ആറു ദുര്‍ഗ്ഗുണങ്ങള്‍
അധമന്മാരായ ഇവര്‍ അനവധി
താമസയോനികളില്‍ക്കൂടി ജന്മമെടുത്തയിവര്‍
തടസ്സമായി നില്‍ക്കുന്നു എന്ത് ചെയ്യും
അഹോ! എന്തോരു നാരകീയമായ അവസ്ഥയാണ്
ഈ ആസുരീസമ്പന്നരുടെ അധിവാസസ്ഥലങ്ങള്‍
സന്ദര്‍ശിക്കരുത് എന്ന് കരുതിയിട്ടും
അവരുമായി സമ്പര്‍ക്കം എന്തെ അകലുന്നില്ല
ഇനി എന്നെ ഇങ്ങിനെ പരീക്ഷിക്കല്ലേ
എല്ലാമറിയുന്ന അവിടുന്നു എന്നെ കൈവിടല്ലേ ഭഗവാനെ

ആത്മഗതം

ആത്മഗതം

കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്നപ്പോള്‍
വയസ്സേറെ ആയപോൽ
എനിക്കോ കണ്ണാടിക്കോ
കഴിഞ്ഞ പകലുകളും രാത്രികളും
എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചകന്നത് എന്ത്
യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ അറിയാതെ
സമ്മോഹന നിദ്രയിലായിരുന്നോ
വേദനകള അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒഴിവാക്കി
സുഖത്തിൻ പിന്നാലെ പായുകയായിരുന്നോ
എത്രനാൾ തുടരുമി ഒളിച്ചോട്ടമിങ്ങനെ
തളരാതെ മുന്നേറാമി കപടതയാർന്നൊരു
ലോകമേ നിനക്ക് കണ്ണടച്ചു ഇരുട്ടാക്കാൻ
ഉണ്ടുയേറെ  വിരുതെന്നു നിനക്കെന്നു
അറിയുന്നു എങ്കിലും ,പ്രശ്നങ്ങൾ
നാം തന്നെ ഒരുക്കുന്നു, അവസാനം
ഗതിയില്ലാതെ പഴിക്കുന്നു മറ്റുള്ളവരെയൊക്കെ

Sunday, October 13, 2013

തുരുത്തിലായി

തുരുത്തിലായി

തേടുന്നു ഓര്‍മ്മകളാല്‍ നിന്‍ ചിരിയില്‍
മയങ്ങുമാ നീല രാവിന്‍ തെന്നലില്‍
മാത്രയെത്രയെന്നറിയാതെ കുറിച്ചൊരു
പ്രണയ ഗീതകം മനസ്സിലിന്നും മഷി പടരുന്നു
നിന്‍ കണ്‍കോണിലെ ലവണ രസമത്രയുമൊ-
ഴുകിയ മുത്തുമണികളിന്നും വീണുടയുന്നതറിയുന്നു
കാവിലെ കരിപടരും കല്‍വിളക്കില്‍ മുനിഞ്ഞു കത്തും
നേരങ്ങളില്‍ കണ്ണടച്ചു കൈകൂപ്പുന്നു നീ ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയോ
നിനക്കായിമാത്രമായി കഴിയുന്നുയിങ്ങകലെ പേറുന്നു
'മുഗ്ദ്ധമൗനം നെഞ്ചിലേറ്റി വഴിക്കണ്ണിന്‍ നോവറിഞ്ഞ്
ഓണവും വിഷുവും ആതിരയും വന്നു പോകുന്നു
വന്നില്ല ആ ദിനങ്ങളില്‍ ,നിന്‍ മടിയില്‍
കണ്ണിമയ്ക്കും നാലു മിഴികളെനിക്കായിയെന്നറിയുന്നു
അലിവോലുമില്ലയീ  ജീവിതമെന്ന മുച്ചാടന്‍ വണ്ടിയുരുട്ടി
മരുവുന്നു ഞാനിന്നുമോര്‍മ്മകള്‍ പേറിയി തുരുത്തിലായി

അനുഭൂതി

അനുഭൂതി

നിന്‍ മിഴികളുടെ മുകളിലെ
കുറു നിരകളിലിടയിലുടെ
കുംങ്കുമ സിന്ധുര ചന്ദന കുറികളെന്നെ
എങ്ങോ കൊണ്ടകലുന്നു
മണിമുഴക്കങ്ങലുടെ ഇടയിലെ
മൌന പ്രാര്‍ത്ഥനകളും
മനസ്സിന്‍ ഉള്ളിലെ ക്ഷേത്രത്തിലെ
ദീപാരാധനയില്‍  തെളിയുന്ന രൂപം
ഗന്ധം ഓക്കെ നിന്റെ മാത്രമായിരുന്നു
എന്നിയിപ്പോഴാണു അറിയുന്നത് ,
ഞാന്‍ എന്നെ മറക്കുന്നു
നീയും ഞാനും ഒന്ന്‍യെന്ന
അനുഭൂതി ഉണര്‍ത്തുന്നു

Saturday, October 12, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 130


കുറും കവിതകള്‍ 130

വെയിലേറ്റുയുരുകിയ
മഞ്ഞുകണം കണക്കെ തേങ്ങി
എന്‍ മനം നിനക്കായി

കനല്‍ വീണ
മണല്‍ വഴിയിലെ
വിയര്‍പ്പു തുള്ളി ഞാന്‍

എൻ ചിന്തകളുടെ
ചിന്തെരിനാൽ കുന്നു കുടിയ
കടലാസു കുന്നുകൾ

കൈവിട്ടു പറന്ന ബലൂണ്‍
ഓർമ്മ ബാല്യത്തിലേക്ക്
പോകാൻ കുസൃതി കാട്ടി

അവൾ കാല്‍വിരല്‍ ചിത്രം വരച്ചതും
നുണ കുഴി കവിളില്‍
പൂശിയ സുഗന്ധവുമാര്‍ക്കായി

നിഴല്‍ മറഞ്ഞു എങ്ങോ
ഒരു കുളിര്‍ തെന്നലാല്‍
മേഘ കിറിലേറി സൂര്യന്‍

കാതിലെ  ജിമിക്കിയും
കാലിലെ  പാദസ്വരവും
മനസ്സിൽ  പതിഞ്ഞു  നിന്നുമിന്നും


വെന്തു മലർന്ന ചോറേ
എന്തായിരുന്നു നിൻ കുതിപ്പ്
അരിയായിരുന്നപ്പോൽ


വിരല്‍തുമ്പില്‍
ഒതുങ്ങുന്നതാണ് ഇന്നിന്റെ
പ്രണയ ബന്ധങ്ങള്‍

എള്ള്ടു പൂവേട് ചന്ദനമെടു
ഉരുളയുരുട്ടി വച്ചു കൊടു
ജീവിച്ചിരിക്കെ വെള്ളം പോലുമില്ല


തേക്കില  നാക്കില പൂക്കില
വിശപ്പകറ്റാനും കിടത്താനും
അവസാനം വാഴയില

Friday, October 11, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 129

കുറും കവിതകള്‍ 129

ജനനമരണങ്ങളുടെ
കനേഷുമാരിയില്‍ നിന്നും
ഒരു കവിത കുടി പിറന്നു

മുത്തശ്ശി കഥയിലെ
രാജകുമാരനും കുമാരിയും
ഇന്നും ഒളിച്ചോടികൊണ്ടിരിക്കുന്നു

നിലപാടുതറ താഴുന്നു
സുകൃതക്ഷയം തെളിഞ്ഞു
ഇളം തലമുറയുടെ അലമുറകള്‍

കരകാണാതെ
കടലല ആര്‍ത്തലച്ചു
എന്തൊരു വിരഹം

കരഞ്ഞു കരഞ്ഞാകും
കടലിനു ഇത്ര
ഉപ്പുരസം

അരച്ചുരുട്ടാനിത്
വില്‍വാതി ഗുളികയല്ല
എന്നാലിത് ഹൈക്കുവല്ലോ


നാളെയെന്നത് നാമറിയാതെ
നിശബ്ദമായി നോവേറാതെ
നീങ്ങിയകലാമിനിയെങ്ങോട്ടെക്കോ

കണ്ണിലെ കാമം
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി
മനസ്സിന്റെ കുറ്റപ്പിഴ

നിന്‍ ഓര്‍മ്മ പൂക്കുന്ന
തീരത്തുഞാന്റെ
മറവിയെ വച്ചു മറന്നു

ഗുരുത്വമില്ലാതെ
പൊരുത്തമുണ്ടോ
വൃദ്ധിയും വിത്തവുമുണ്ടാവുമോ

നിലാവില്‍ കുളിച്ചോരുങ്ങും നിന്‍
ജാലകവാതിലെന്തേ അടഞ്ഞിരിപ്പു
മനസ്സിനുള്ളില്‍ ആരെങ്കിലുമണഞ്ഞോ

Thursday, October 10, 2013

മൊഴിതീര്‍പ്പുകള്‍

മൊഴിതീര്‍പ്പുകള്‍

പുത്തരി അങ്കം കുറിക്കാനും
അനുഗ്രഹിക്കാനും  ചൊല്ലിയയക്കാനും
ഇന്നിന്റെ കൊലായിലാരുമില്ലല്ലോ
കച്ചയഴിഞ്ഞു ഈലോകം പൂകാൻ
വാക്കുളാൽ മാറ്റു ചുരിക  തീർക്കാനിന്നു
മുടിയഴിച്ച് ശപഥം തീർക്കാനൊരുവളില്ല
ചതിക്ക് ചതി എന്നൊരു മന്ത്രമാത്രമെങ്ങും    
മുഴങ്ങുന്നു കാറ്റില്‍ മാറ്റൊലിക്കൊള്ളാനില്ലൊരു
കാതുമെങ്ങും ,കാതങ്ങള്‍ താണ്ടി കാലം
കഴിക്കാന്‍ കാതോര്‍ക്കുന്നു ആരവമാര്‍ന്നൊരു
പുതിയങ്കതട്ട് തീര്‍ക്കാന്‍ ആരുമില്ലേ
അസത്യത്തിനെതിരെ പടനയിക്കാന്‍
ദസ്തയോവിസ്കി, അലക്സാണ്ടര്‍ പുഷ്കിന്‍
മാക്സിം ഗോര്‍കിയും വിവേകാനന്ദനും
ശ്രീ ശങ്കരനും വിദ്യാധിരാജയും
ശ്രീനാരായണ ഗുരുവും വരുമെന്നു
കാത്തു കാത്തിരിക്കാമിനിയും ലോകരെ
കാലഘട്ടങ്ങളുടെ മുഴങ്ങട്ടെ ഇനിയും
തീര്‍പ്പുകല്പിക്കട്ടെ അവരുടെയൊക്കെ മൊഴികളാല്‍

നിസ്വനങ്ങള്‍

നിസ്വനങ്ങള്‍

നാരായ വേരായ നേരായതൊക്കെ
നിറമാറന്നു  മനതാരിലാഘോഷമായ്
നിറഞ്ഞു നിലമെഴും നിഴലുകളായി
നിണമണിഞ്ഞു നീരണിഞ്ഞു നിമിഷങ്ങളൊക്കെ
നിര്‍വികാരത നിലതേടുമൊരു നിശിധിനിയില്‍
നാണയ തുട്ടിനിരുവശമെന്നോണം
നിഷേദിക്കാനാവാതൊരു നിലപാടു നീക്കാം
നിരാലമ്പരായി നീയുമിഞാനും നിദ്ര പൂകവേ
നാളെയെന്നത് നാമറിയാതെ
നിശബ്ദമായി നോവേറാതെ
നീങ്ങിയകലാമിനിയെങ്ങോട്ടെക്കോ

Wednesday, October 9, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 128

കുറും കവിതകള്‍ 128

കണ്ടു കൊണ്ടുകൊതി ഏറെ
കൊള്ളില്ലാത്തൊരു
ആത്മനൊമ്പരം

നിൻ പൂത്തണലിൽ
നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാം
മറക്കുന്നു എന്നെയും

വിരസതയുടെ
ഹിമാലയത്തിലേറി
നിന്നെ മാത്രമെന്തേ കണ്ടില്ല

പൂനിലാവിൻ മടിയിൽ
തലച്ചാച്ചുറങ്ങും
ആമ്പൽപൂവിനു സ്വപനാടനം

നിന്‍ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകള്‍
നിറ കണ്ണുകള്‍ എന്നെ
ഞാൻ അല്ലാതെ ആകുന്നു

ചാറ്റിൽ വന്നവന്റെ ചോദ്യം
ഫാമിലിയുണ്ടോ
പിന്നെ ചോദ്യം
ഫാർമും എലിയുമുണ്ടോയെന്നു

നാട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ
നിറഞ്ഞിരുന്നു പേഴ്സും ബാഗും
വരുമ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞിരുന്നു മനസ്സ്

അവൾ പെൻസിൽ ചോദിച്ചു
ഞാൻ റബ്ബറും കൊടുത്തു
അവസാനം മാഞ്ഞു പോയി പ്രണയം

പൂ പോലെ  മൃദുലവും
അപ്പൂന്‍ താടിപോലെ ലാഖവും
പുഞ്ചിരിക്കും ഓർമ്മകളൊക്കെ

ഉഴുതു മറിച്ച വയലിൻ ചാലിൽ
മുളച്ചു പൊന്താൻ
വെമ്പുന്നൊരു അമരവിത്ത്  

ജീവിത സംഗീതത്തിന്‍
തനിയാവര്‍ത്തനമല്ലോ
സുഖദുഃഖങ്ങള്‍

Monday, October 7, 2013

ആത്മ നൊമ്പരങ്ങള്‍

ആത്മ നൊമ്പരങ്ങള്‍

തേടുന്നു ഞാനെന്‍ ദിവ്യഗേഹം
അലയുന്നോരാത്മാവായി
ഈ മൃതഭൂവില്‍
ഇന്നിന്റെ മുന്നിൽ  കിടപ്പു
സംഹാരതാണ്ഡവമാടി തകർത്തൊരു
താന്‍ കൊയിമ്മയുടെ രുധിരാഘോഷങ്ങള്‍
വേദനയറിയാതെ  സുഖം പേറുന്ന
സിംഹാസനങ്ങള്‍
ഇതാര്‍ക്കുവേണ്ടിയീ കൊഴുപ്പേഴും
മാംസ പര്‍വ്വങ്ങള്‍
അവസ്ഥകള്‍ വ്യവസ്ഥകള്‍
വ്യവഹാരങ്ങളെങ്ങും മുടിയഴിച്ചാടുന്ന
ഭീതിയുടെ തെയ്യകോലങ്ങള്‍
മഞ്ഞളാടി ചാന്താടി കത്തുന്ന
പന്തപ്പെരുക്കങ്ങള്‍
നാഴികള്‍ ചങ്ങഴികള്‍
പന്തിരുന്നാഴി പറക്കണക്കുകള്‍
കടലിരമ്പലുകള്‍  കടന്നലുകളുടെ
കൂട്ടാക്രമണങ്ങള്‍
പിച്ച വെപ്പും  നടപ്പും വീഴലുകളാല്‍
നിറയുന്ന വിള്ളലുകള്‍
അഴുക്കു ചാലിനെക്കാളേറെ
ഉള്ളില്‍ കുമിയുന്നു
ആഗ്രഹങ്ങള്‍ തന്‍ ദുര്‍വാസനകള്‍
ബന്ധിതമാമീ  കര്‍മ്മബന്ധങ്ങളഴിച്ചു
മുന്നേറാമിനി ജനനോദ്ദേശങ്ങള്‍ക്കായി

മോഹം

മോഹം

ഇന്നെന്റെ മുന്നിലായി
എത്തിനിൽക്കുന്നൊരു
സുന്ദര  ഗ്രാമ ഭംഗി
എങ്ങിനെ ഞാനൊന്നു
വർണ്ണിക്കുമെൻ  മനസ്സിൻ
ഉള്ളിലെ താഴവാരങ്ങളും കുന്നും
നീർ കുമളകൾ  പൊട്ടിയകലും
ചാലുകളും ,നുരപോന്തും ബാല്യത്തിൻ
ചാപല്യങ്ങളും, കണ്ണും നട്ടു
ചൂണ്ട കോർത്തു നിന്നുള്ള കാത്തു
നിൽപ്പുകളിൽ ഒളി കണ്ണാൽ
കടന്നകന്നൊരു കരിമീൻ കണ്ണിയും
മാനത്തു നിരനിരയായി പറന്നകലും
പച്ചപനം തത്തക്കുട്ടങ്ങളും  പെട്ടന്ന്
പെയ്യ്തു വന്നൊരു മഴ മേഘങ്ങളിൽ
ഒലിച്ചു പോയി  പിന്നെ മുളച്ചു വന്നൊരു ആഗ്രഹം
എന്തൊക്കയോ നേടിഎടുക്കാൻ വെമ്പുന്ന
കൗമാരമെന്നെ നിന്നിൽ നിന്നകറ്റി
പുകതുപ്പും സ്വപനങ്ങളുടെ നടുവിൽ
മറന്നു ചുറ്റി തിരിയുമ്പോൾ പെട്ടന്ന്
നോവുകളുടെ നടുവിലേക്ക് കൂടി കൊണ്ട്
പോയെന്നെ വാർദ്ധ്യകം
ഓർക്കുന്നിപ്പോൾ നിന്നിലേക്ക്‌ മടങ്ങുവാൻ
എൻ മോഹിനിയാം സുന്ദര ഗ്രാമമേ

Thursday, October 3, 2013

പുഞ്ചിരിക്കും ഓര്‍മ്മകളെ

പുഞ്ചിരിക്കും ഓര്‍മ്മകളെ


ഓർമ്മകൾ നിലക്കാറില്ല പിടിച്ചു നിർത്തുകിലും
മനസ്സു കേൾക്കില്ല ആരു പറഞ്ഞാലും
ഹൃദയ മിടുപ്പുകൾ നിലച്ചിടും നിന്നെ മറക്കുകിൽ
അതിനാൽ നിന്നെ ഓർത്തിടുന്നു ജീവിക്കാൻ ഉള്ള തത്രപാടിൽ

സൂര്യനോട് പറയു പ്രകാശധാര ചൊരിയതെയിരിക്കാൻ
നക്ഷത്രങ്ങലോടു പറയു മിന്നിമിന്നാതെയെന്നു
നിന്നാൽ വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട
നിന് ഓർമ്മകളോടു പറയു എന്നെ ആലോസരപ്പെടുത്തതെയെന്നു

കണ്ണുകളിടഞ്ഞപ്പോള്‍ തോന്നിപ്പോയി സ്വപ്നമാണെന്ന്
അടുക്കല്‍ വന്നു കണ്ടപ്പോളാണറിയുന്നത് സ്വന്തമാണെന്ന്
"'ഹൃദയമേ'' എനിക്ക് നിന്നോടു ഇത്രയേ ഉള്ളു പറയാന്‍
നിന്‍ പ്രണയം എന്റെ മനസ്സിനു ഒരു അമൃതെത്തു പോല്‍

Wednesday, October 2, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 127

കുറും കവിതകള്‍ 127

ഇരുന്നു അമര്‍ന്നു
വകഞ്ഞു ഒതുങ്ങി
പറന്ന്കന്നു ശലഭം


നക്ഷത്രത്താല്‍  വിതാനിച്ചു
നിന്ന ആകാശ ചോട്ടില്‍
ശൂന്യമായ മനസ്സുമായി


ആകാശത്തെ തേങ്ങാ തുണ്ടം കാട്ടി
വിശന്ന വയറുകളെ ഉറക്കുന്നൊരു
തെരുവിലെയമ്മ


അണുവിൽ  അണു
ആലോചിക്കുകിൽ
നാം ആരാണ് തൃണം


വളവുകളുടെ  പിറകിൽ
വെളുത്തതോ കറുത്തതോയുണ്ടോ
നിമിഷങ്ങളുടെ  ചാപല്യം


പർദ്ദ   ഇട്ട ആകാശത്തിൽ
ഒരു നക്ഷത്ര തിളക്കം
മനസ്സു കൈവിട്ടു പോയി  


മസ്തകത്തിലാവാത്തവ
പുസ്തകത്തില്‍ നിറച്ചു
എന്നാല്‍ മുഖ പുസ്തകത്തിലോ ??!!!

ഹേ റാം

സത്യമെന്നത് എന്നെ മരിച്ചു
സത്യമേവ ജയതേ ആരും അറിയാതെ
സത്യത്തിന്‍ ചിരിമായാതെയിന്നും
സന്തോഷ സന്താപങ്ങള്‍ കൈമാറി
സഞ്ചരിക്കുന്നു  നോട്ടുകളില്‍
സമരമുഖങ്ങള്‍ താണ്ടി ഇന്ന്
സ്വാതന്ത്ര്യം ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു
സ്വാദുയേറ്റുന്നു പിന്നാം പുറ കച്ചവടങ്ങളില്‍
സത്യത്തില്‍ ആരു തോറ്റതു
സഹനത്തിന്‍ മുര്‍ത്തിയായി നിലകൊള്ളും
സബര്‍മതിയിലെ അഹിംസയുടെസന്ത് മഹാത്ത്മജിയോ

Tuesday, October 1, 2013

കുറും കവിതകള്‍ 126

കുറും കവിതകള്‍ 126

മോഹങ്ങളുടെ
തിരകളടിഞ്ഞു കുടും
സുഖ ദുഃഖ തീരം മനസ്സ്

വ്യാഴവട്ടങ്ങളുടെ
വഴി തെറ്റിയ
വെളിപാട് ജീവിതം

വ്യഥകളുടെ തീരത്ത്‌
നങ്കൂരമിട്ടു
ജീവിതം എന്ന കപ്പല്‍

അലിവോലുമില്ലാതെ
ഹൃദയ വാതയനത്തില്‍ കാത്തുനിന്നു
അകത്തേക്കു കയറാന്‍

നമ്മുടെ പ്രണയത്തിനു
അന്ത്യം കുറിച്ചതു
"മാംസ നിബദ്ധമാം" രാഗമോ

ഇല്ല ഉറക്കം ഉച്ചക്ക്
മച്ചിന്‍ പുറത്തെ എലിയുടെ മുന്നില്‍
പൂച്ചയുറക്കം

അല്‍പ്പമൊന്നു ചിന്തിക്കുകില്‍
വികല്‍പ്പമായി മാറുന്നു
കെല്‍പ്പില്ലാതെ ജീവിതസായന്തനം