Monday, July 7, 2014

വിശ്വനാഥാ നിനക്ക് സ്വസ്തി

വിശ്വനാഥാ നിനക്ക് സ്വസ്തി


വിവര്‍ണ്ണമാകുന്ന സന്ധ്യയുടെ  വിടവാങ്ങല്‍
വിവരിക്കാനാകാതെ പിടയുന്ന മാനസം
വഴിയരികില്‍ വിരിഞ്ഞ വേലിപ്പരത്തികള്‍
വാടിയ മുഖവുമായി ദുഃഖമെറ്റു പങ്കുവച്ചു
വാനിലമ്പിളിയും മേഘങ്ങളില്‍ മുഖംമറച്ചു
വരാനിരിക്കും ദുരന്തങ്ങളുടെ മുന്നറിയിപ്പുമായി
വാതോരാതെ കുറ്റിക്കാട്ടില്‍ നിന്നും നരികളോരിയിട്ടു
വന്യമായി അത് കേട്ട് ഏറ്റു കുറുകുന്ന കൂമനും ഉച്ചത്തില്‍
വിളികളുയരുന്നു ആക്രോശങ്ങളും അട്ടഹാസങ്ങളും
വാളും വടികളും അത്യാധുനിക തോക്കുകളുമായി
വാഹന വ്യൂഹങ്ങലുടെ  ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളും
വീശിയടിക്കും കാറ്റിനും വിദ്വേഷങ്ങളുടെ മണം
വിളറി വെളുത്തു രക്തമറ്റു  തുടങ്ങിയ കണ്‍തടങ്ങളില്‍
വിരഹത്തിന്റെ നൊവിന്‍ താളലയങ്ങളും
വെടിയൊച്ചയും ആര്‍ത്തനാദങ്ങളും വിവശരായ
വീണേറ്റു മുറിവുകളില്‍ മരുന്നും ആശ്വാസ സ്നേഹം
വീശും പുഞ്ചിരിയാല്‍ ശിശ്രുഷിക്കും മാലാഖമാര്‍ക്കു
വീടണയാന്‍ വിഷണ്ണാരായി നില്‍ക്കാനല്ലാതെ
വിഷമിക്കുമി ഭാരതത്തിന്‍ മനംപേറും ദേവതകളെ കയറ്റി
വിദൂരമായ വിജനതകളിലുടെ വിശപ്പിന്‍ നോവറിയിക്കാതെ
വിമാനത്താവളത്തിന് അടുത്താക്കി വിട്ടകന്ന വരാം
വിലോമാകാരികള്‍ക്കും നാട്ടിലെത്തിച്ചവര്‍ക്കും
വികാരാദീനരായി നന്ദി പറയുന്ന കാഴ്ചകളാല്‍
വിവരങ്ങളറിയിക്കും വാര്‍ത്താമാധ്യമങ്ങള്‍ കണ്ടു ഞാന്‍
വിശ്വം ചമച്ചനാഥനോട്  സ്വസ്തിയറിയിക്കുന്നു.

1 comment:

Cv Thankappan said...

നന്നായിരിക്കുന്നു കവിത
ആശംസകള്‍