Wednesday, October 7, 2015

കവിത

കവിത

ജീവിതത്തിന്‍ ഉറവിടം
സുഖദുഖങ്ങളുടെ
ആശ്വാസ വിശ്വാസങ്ങളുടെ

ഔഷധ  സമാനമാം
മൃത സഞ്ജീവനി
വിരഹത്തില്‍ തോഴി

കാലത്തിനതീതമാം
മൗനത്തിന്‍ താഴവാര മധുരം
നിത്യനൈമിത്യങ്ങളില്‍  പങ്കാളി

സന്തത സഹചാരിയായി
അമൃതം പൊഴിക്കുമെന്‍
ജീവല്‍ പ്രേരകം

അക്ഷര ബീജം വളര്‍ന്നു
വരികളിലുടെ വിരിഞ്ഞു
പുഷ്പ്പിച്ചു  കായിട്ടു

നെഞ്ചില്‍ ഊയലാടും
ആനന്ദ വാഹിനിയായ്
വിരല്‍ തുമ്പിലൂറും

ആശാമലരാം
സുഗന്ധം പൊഴിക്കും
എന്‍ കവിത

1 comment:

സുധി അറയ്ക്കൽ said...

നന്നായി.
കുഞ്ഞ്‌ കുഞ്ഞ്‌ അക്ഷരതെറ്റുകൾ!!!!