Friday, December 25, 2015

വെറുതെ വിടുക

വെറുതെ വിടുക

ഇത് നിന്റെ മാത്രമല്ല
എല്ലാവരുടെയും അനുഭവമാണ്
അയാളെ വെറുതെ വിടുക

കുന്നും മലകളും
പുഴകളും താണ്ടി
വിശപ്പും ഉറക്കവും

ദാഹവും എല്ലാം
കവിതക്കായി മാറ്റിവച്ച് അലയുന്നു
എങ്ങോട്ടെക്കെന്നറിയാതെ

ഭാഷയും വേഷവും
ഒന്നുമേ പ്രശനമല്ല
മുഷിഞ്ഞ കടലാസുകളെ

ഏറെ സ്നേഹിച്ചു
അതില്‍ കുത്തി കുറിച്ച്
കരഞ്ഞും ചിരിച്ചും

ചിലപ്പോള്‍ അട്ടഹസിക്കും
ആരും അറിഞ്ഞില്ല
തേടിപ്പോകാതെയിരിക്കു

വരികളിലെ ആര്‍ദത
പ്രണയ പരിഭവങ്ങള്‍
എല്ലാം അയാളിലില്ല

വിടുക വഴിയെ
ജീവിച്ചു പോകട്ടെ
കപിയും കവിയുമായ ലോകത്തേക്ക്


1 comment:

സുധി അറയ്ക്കൽ said...

അങ്ങനെ വെറുതേ വിടാൻ പറ്റത്തില്ല..