ധർമ്മരാജൻ

ധർമ്മരാജൻ

സൂര്യന്റെ തേജസ്സിൽ പിറന്നൊരു ബാലൻ,  

ശാന്തനായ് ധർമ്മത്തിൻ പാതയിൽ നിന്നോൻ.  

അമ്മതൻ നിഴലവൾ നൽകിയ ശാപം,  

ഏറ്റുവാങ്ങി അവൻ കണ്ണീരണിഞ്ഞു.  

സ്നേഹബന്ധങ്ങളെല്ലാം മായയെന്നോർത്തു,  

തീവ്രമാം തപസ്സിലായ് കാട്ടിൽ കഴിഞ്ഞു.  

ശിവനെ മനതാരിൽ നിത്യം ധ്യാനിച്ചു,  

മാറ്റിവെച്ചു കൊട്ടാര സുഖങ്ങളെയെല്ലാം.  

ഭക്തന്റെ കഠിനമാം തപസ്സു കണ്ടിട്ട്,  

മുന്നിലെത്തി വരമേകി ഭഗവാൻ പരമശിവൻ.  

തെക്കിന്റെ നാഥനായ് മാറ്റിയെടുത്തു,  

മരണത്തിൻ അധിപനായ് വാഴിച്ചു കാലനെ.  

കറുത്തൊരു പോത്തിന്റെ പുറത്തേറി വരും,  

പാശവും ഗദയുമേന്തിടും കാലൻ.  

പാപികൾക്കെന്നും ഭയം തരും രൂപം,  

പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്കൊരു രക്ഷകനും.  

ചിത്രഗുപ്തൻ കൂടെ കണക്കുകൾ നോക്കാൻ,  

നീതിതൻ തീർപ്പുകൾ ചൊല്ലിടാൻ യമനും.  

മണ്ണിലെ കർമ്മത്തിൻ ഫലമതളക്കാൻ,  

യമലോക കോട്ടയിൽ ധർമ്മവും വാണു.  

മാർക്കണ്ഡേയന്റെ ജീവനെടുക്കാൻ,  

ക്ഷേത്രത്തിൽ ചെന്നൊരു നാളിലൊടുവിൽ,  

ശിവലിംഗം കാത്തുനിന്നീശ്വര കോപം,  

കാലന്റെ ജീവനെ കവർന്നൊരു നേരം.  

കാലനില്ലാതിങ്ങു ഭൂമി വലഞ്ഞു,  

മരണമില്ലാതെ ജനങ്ങൾ നരകിച്ചു.  

ദേവകൾ കേണപ്പോൾ ജീവനേകി ശിവൻ,  

പ്രപഞ്ചത്തിൻ താളമായ് യമൻ വീണ്ടുമുണർന്നു.  

സാവിത്രി തന്നുടെ പതിവ്രതാ ശക്തി,  

ബുദ്ധികൊണ്ടവൻ തൻ മനസ്സുമലിഞ്ഞു.  

സത്യവാൻ തൻ ജീവൻ തിരികെ നൽകി,  

ധർമ്മത്തിൻ സാക്ഷിയായ് പുഞ്ചിരി തൂകി.  

ഭയക്കേണ്ടതില്ല മരണം പ്രകൃതി നിയമം,  

നന്മ തൻ പാതയിൽ ജീവിക്കുകെന്നും.  

പാപികൾക്കിവൻ കാലന്റെ രൂപം,  

നീതിമാന്മാർക്കിതാ ധർമ്മരാജാവ്.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

22 -09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)