തിരികെ വരാത്ത കാൽപ്പാട്

തിരികെ വരാത്ത കാൽപ്പാട്

മുറ്റത്തെ മണ്ണിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു

മാഞ്ഞുപോകാത്തൊരു കാൽപ്പാട്,

വാതിൽപ്പടിയിൽ കാത്തുനിന്നു

തിരികെയെത്തുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ.

സന്ധ്യകൾ പലതും കടന്നുപോയി,

വഴിയോരങ്ങൾ മൗനം പൂണ്ടു;

കാറ്റിൽ കേട്ട ഓരോ ചുവടും

ഹൃദയം നിന്റെതെന്ന് കരുതി.

മഴവന്നു പാത കഴുകിയെങ്കിലും

ആ അടയാളം മാഞ്ഞില്ല ഉള്ളിൽ;

കാലം കടന്നുപോയിട്ടും

ഓർമ്മയ്ക്ക് പ്രായമൊന്നുമില്ല.

ഒടുവിൽ മനസ്സിലായി — നീ

തിരികെ വരാത്ത ദൂരത്താണെന്ന്;

എങ്കിലും ആ കാൽപ്പാടിനരികിൽ

എന്റെ കാത്തിരിപ്പ് ഇന്നുമുണ്ട്.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

09-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)