അവസാന ശ്വാസം വരെ

അവസാന ശ്വാസം വരെ
കാലം കവർന്നെടുക്കട്ടെ
യൗവനത്തിന്റെ നിറവും
മുഖത്തെ തെളിച്ചവും;
നിന്റെ കൈപിടിച്ച നിമിഷങ്ങൾ
മനസ്സിൽ മാത്രം മങ്ങാതിരിക്കട്ടെ.

വഴികൾ പലതും
നമ്മെ അകറ്റിയാലും,
ദൂരങ്ങൾക്കപ്പുറം
ഒരു വിളക്കുപോലെ
നിന്റെ സാന്നിധ്യം തെളിഞ്ഞുനിൽക്കട്ടെ.

വാക്കുകൾ കുറഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ
നോട്ടങ്ങൾ സംസാരിക്കട്ടെ,
പുഞ്ചിരികൾ മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ
ഒരു സ്പർശം മാത്രം
സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയാകട്ടെ.

ഒടുവിൽ യാത്രയാകുമ്പോൾ
ഒന്നും കൂടെ കൊണ്ടുപോകേണ്ട;
നിന്നെ സ്നേഹിച്ച
ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ
നിറവു മാത്രം മതി.

ശ്വാസം നിലയ്ക്കും മുമ്പ്
പറയാതെ പോയൊരു വാക്കുണ്ടെങ്കിൽ—
അത് ഇതുമാത്രമാകട്ടെ;
ജന്മം തീർന്നാലും
നിന്നിലേക്കുള്ള സ്നേഹം തീരില്ല.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
18-09-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ