മാഞ്ഞുപോകാത്ത സ്നേഹം

മാഞ്ഞുപോകാത്ത സ്നേഹം

പൊഴിഞ്ഞുപോയ പൂക്കളിലും സുഗന്ധമുണ്ടാകുമല്ലോ,

കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തിലും കിനാവുകളുണ്ടാകുമല്ലോ;

അകലെയായ മുഖങ്ങൾക്കായ് കൺകളിന്നും തിരയും,

അറിയാതെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വസന്തങ്ങൾ വിരിയും.

പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ പാട്ടായി മാറുമ്പോൾ,

പിരിയാതെ കാത്ത സ്നേഹം കാറ്റായി തഴുകുമ്പോൾ;

നൊമ്പരത്തിൻ നിഴലിലും നിലാവൊന്നു പെയ്യും,

നനഞ്ഞുപോയ മിഴികളിൽ പുഞ്ചിരിയൊന്നു വിരിയും.

തോറ്റുപോയ നാളുകൾ പാഠങ്ങളായ് തീരും,

തകർന്നുപോയ മോഹങ്ങൾ ഓർമ്മകളായ് ചേരും;

കാലമെന്ന നദിയിലായ് ദൂരങ്ങൾ ഒഴുകും,

കരതേടും തിരകൾപോൽ മനസ്സൊന്നു തുടിക്കും.

മറവിയുടെ മൂടൽമഞ്ഞ് വഴിതെറ്റിച്ചാലും,

മനസ്സിന്റെ മുറ്റത്തൊരു ദീപം കെടില്ല;

പിരിഞ്ഞുപോയ സ്നേഹത്തിൻ നനുത്തൊരു സ്പർശം,

ജന്മാന്തരം കഴിഞ്ഞാലും ഉള്ളിൽ മായില്ല.

ജീ ആർ കവിയൂർ  

18 09 2026  

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)