അനുരാഗത്തിൻ രാഗങ്ങൾ

അനുരാഗത്തിൻ രാഗങ്ങൾ

വസന്തത്തിൻ തേൻചിരി തൂകിയ വേളയിൽ, വർണ്ണങ്ങളേഴു കണ്ണു ചിമ്മിത്തുറക്കവേ, തളിരിലച്ചാർത്തിൽ ഇളംകാറ്റു മൂളവേ, മനസ്സിലൊരു കൊച്ചുമോഹം വിരിയുന്നു.

പൂമ്പാറ്റ ചിറകുകൾ വീശിപ്പാറിടവേ, പുലരിതൻ കവിളത്തു ലജ്ജ പടരുന്നു; പാതിരാപ്പൂക്കൾ വിടചൊല്ലി മായവേ, പുതുമഴയോർമ്മകൾ തഴുകിയകലുന്നു.

മൗനമായ് നിന്ന വനവീഥികളിൽ മെല്ലെ, അനുരാഗരാഗങ്ങൾ വീണ്ടുമുണരുന്നു; കാത്തിരിപ്പിൻ കനൽ തണുത്തുപോകുമ്പോൾ, കാറ്റിന്റെ കൈകളിൽ പൂന്തേൻ പൊഴിയുന്നു.

ഒരു കൊച്ചുപുഴയായ് ഒഴുകിത്തളരുമ്പോൾ, മധുരസ്മൃതികളാൽ തീരം തുളുമ്പുന്നു; ഇതളുകൾ തോറും സുഗന്ധം നിറയുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തിലമൃതിൻ നിലാവു പെയ്യുന്നു.

വെള്ളിനിലാവിൻ മിഴിനീരണിഞ്ഞൊരു, നിശാഗന്ധിതൻ നൊമ്പരം പൂത്തുനിൽക്കവേ, നനവാർന്ന മിഴികളിൽ മൗനം പുണരുമ്പോൾ, നിനവുകളിൽ വീണ്ടും സുമങ്ങൾ തളിർക്കുന്നു.

ജീ ആർ കവിയൂർ  

17 09 2026  

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)