ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

ഇത്തിരി നേരത്തെ സ്നേഹം കടന്നുപോകും വഴികളിൽ കണ്ടുമുട്ടും മുഖങ്ങൾ ചിലത് വെറും കാഴ്ചകൾ, ചിലത് കാത്തുവച്ച നന്മകൾ. പെയ്തൊഴിയും മഴപോലെ വന്നുചേരും ബന്ധങ്ങൾ, നനവുണർത്തി ഉള്ളിൽ പിന്നെ മറയും കാൽപ്പാടുകൾ. ഒരു പുഞ്ചിരി മതി ചിലപ്പോൾ ഒരു ദിനം തെളിയുവാൻ, ഒരു വാക്കു മതി ചിലപ്പോൾ ഒരു ജന്മം ഓർക്കുവാൻ. കൈകൾ കോർത്തുനിൽക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ചെറുതെങ്കിലും, പിരിഞ്ഞുപോയ ശേഷവും അവയുടെ ചൂട് മായില്ല. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വീണ്ടും നിന്നോർമ്മകൾ വീണ്ടും നിന്നോർമ്മകൾ പൂവിട്ടു, മുറ്റത്തെ നിലാവും നാണിച്ചുനിന്നു; രാപ്പൂക്കൾ പെയ്യുന്ന സുഗന്ധം നിറഞ്ഞിടും നിൻ നേർത്ത കാൽപ്പാടു തേടുന്നു മെല്ലെ. കാറ്റൊന്നു തൊട്ടാൽ ചിലമ്പും കൊലുസിൻ നാദത്തിൽ നിൻ ചിരി അരികിൽ വന്നു; മിണ്ടാതെ മിണ്ടിയ രാവിൻ തീരത്ത് മറന്നുപോയൊരു പ്രണയം ഉണർന്നു. ഇനിയൊരു വസന്തം വിരുന്നായ് വരുമോ, ഈ മൺവഴിയിലൊരു തണലായ് മാറാൻ? ഹൃദയത്തിൻ താളമായ് കൂടെയുണ്ടെന്നൊരു മായാത്ത സ്നേഹം മൗനമായ് പാടി. ഏകാന്തപാതയിൽ സാന്ത്വനമേകി ആത്മാവിലുണരുന്നു വീണാനാദം; സ്നേഹത്തിൻ ചില്ലയിൽ വീണുടയാതെ ഒരു പനിനീർമുത്തായ് ഓർമ്മ തിളങ്ങി. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

മുട്ടിൻ പെരുമ തട്ടിമുട്ടി നീങ്ങും കാലം തീർക്കുമൊരു ചിരി തൻ ലോകം ചങ്ങാതിതൻ ചൊല്ലിൽ കേൾക്കാം മുട്ടു തീർത്ത ഭാഷാശീലം. വായ്പ്പ വാങ്ങും നാളിൽ കാൺമൂ മുട്ടുവായ്പ്പയെന്നൊരു വാക്ക് പൂജ മുടങ്ങാതിരിക്കാൻ മുട്ടുശാന്തി വന്നതു നോക്ക്! കുട്ടനാട്ടിൽ കൃഷിയിറക്കാൻ മുട്ടുറപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട് മുട്ടുകാരൻ ജീവിച്ചീടാൻ കഷ്ടപ്പാടേറെയുണ്ട്. ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോൾ കാണാം വേദനതൻ കഠിന രൂപം ചെടിയ്ക്കൊരു താങ്ങായി നിൽക്കാൻ മുട്ടുകൊടുക്കും സ്നേഹ ഭാവം. 'മുട്ടുവിൻ തുറക്കപ്പെടും' എന്നുമൊരു വേദവാക്യം മുട്ടിറക്കും ക്ഷേത്രമുറ്റം തന്നിടുമല്ലോ സായൂജ്യം. പൊട്ടാത്തൊരു കല്ലിൻ പേരോ മുട്ടിയെന്നു ചൊല്ലീടുന്നു മുട്ടിപ്പലകയിൽ ചാരിയിരുന്നാൽ മുത്തശ്ശി തൻ കഥ കേൾക്കാം. മുട്ടുമറിക്കാരൻ ചാരെ വാശിയോടെ നിന്നീടുന്നു മുട്ടൻ കൊമ്പുള്ളൊരു പോത്ത് മുറ്റത്തുരുമ്മി നടക്കുന്നു. വാഴപ്പള്ളി ശാസനത്തിൽ മുട്ടാപ്പലിയുടെ കഥയുണ്ട് മുടക്കാത്തൊരു ബലിതൻ നേര് ചരിത്രമായി നിന്നീടുന്നു. ചൂരലുമായി മാഷു വരുമ്പോൾ മുട്ടിടിച്ചൊരു കാലമുണ്ട് മുട്ടിൻ വഴിയിലെത്രയെത്ര വാക്കുകൾ മലയാളത്തിൽ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

അവസാന മടിത്തട്ട് വെള്ളപ്പൂവിനും ചെമ്പരത്തിക്കും നിറങ്ങളിൽ വേറിട്ട ഭംഗിയാകാം, വാടിവീണൊരു മലർദളത്തിനും പ്രകൃതിയിലൊരു സ്ഥാനമുണ്ടാകും. വൻമരത്തിനും പുൽനാമ്പിനും വളരുവാൻ തുണയേകും ധരണി, വലുപ്പച്ചെറുപ്പം നോക്കാതെയവൾ വേരുകൾക്കൊരു തണലേകുന്നു. സമ്പന്നനോ ദരിദ്രനോ ആയാലും യാത്രയൊടുവിൽ നിശ്ചലമാകും, പേരും പെരുമയും മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ മനുഷ്യരെല്ലാം തുല്യരാകും. ജനിച്ച നാളിൽ തൊട്ട നിലവും അന്ത്യയാത്രയിൽ സാക്ഷിയാകും, എത്ര ദൂരെയായ് അലഞ്ഞുനിന്നാലും അവസാനമൊരു മടിത്തട്ടിലാകും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

കാണാതെ പോയല്ലോ നീ മാത്രം കേൾക്കുക ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിലെ കദനങ്ങളൊക്കെ ഓർമ്മകളിൽ നിറയും, കണ്ടിരുന്നു ഇടം ഹൃദയത്തിൽ കാണാതെ പോയല്ലോ നീ മാത്രം. കാത്തിരുന്ന വഴികളിലെല്ലാം കാലടിപ്പാടുകൾ മാഞ്ഞുപോയി, കാണാമറയത്തൊരു നിഴലായി കണ്ണുനീരിൽ ഓർമ്മ ശേഷിച്ചു. പറയാതെ പോയൊരു വാക്കിനായി പാതിവഴിയിൽ കാത്തിരുന്നു, പിരിയാനാകാത്തൊരു സ്നേഹമായി പിന്നെയും ഓർമ്മയായ് മാറി. നിലാവു പെയ്യുന്ന രാവുകളിലും മനസ്സിലൊരു തേങ്ങൽ ബാക്കിയാകും, തിരികെ വരാത്തൊരു യാത്രപോലെ തീരാത്ത വിരഹം ഉള്ളിൽ നിറയും. ഒരിക്കൽ വന്ന വഴിയരികിൽ ഇന്നും കാത്തിരിപ്പിൻ നിഴലുണ്ട്, ഒടുവിലായ് ചൊല്ലിയ വാക്കുകൾ ഓരോ നിമിഷവും ഓർമ്മയാകും. മഴയായ് പെയ്തൊരു സ്നേഹമൊക്കെയും മനസ്സിൻ താളിൽ നനവായ് കിടക്കും, മറക്കുവാനാവാത്തൊരു സ്വപ്നമായി മാഞ്ഞാലും ഓർമ്മയിൽ തെളിയും. കാലങ്ങൾ ഏറെ കടന്നുപോയാലും കാത്തിരിപ്പിന് അവസാനമില്ല, വരുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ മാത്രം നീളുന്നു ജീവിതവഴിയിൽ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

മിഴിപൂവിൽ മിഴിപൂവിൽ കണ്ടതൊക്കെ മറക്കാതെ വിരൽത്തുമ്പിൽ മൊഴിയുന്ന നിന്നെക്കുറിച്ച് മായാത്ത കവിത പിറക്കുന്നു. നിലാവായി നീ വന്ന നേരം നിറമാർന്നൊരു സ്വപ്നമാകുന്നു, നനവാർന്ന നിൻ കൺകോണിൽ നിശ്ശബ്ദമായ് ഹൃദയം തൊടുന്നു. കാറ്റിലൊഴുകും നിൻ ചിരിപോലെ കാതിൽ മധുരമായ് പെയ്യുന്നു, കാണാതെ പോയൊരു നിമിഷം പോലും കാത്തിരിപ്പായ് ഉള്ളിൽ നിറയുന്നു. ഓർമ്മകൾ മലരുന്ന രാവുകളിൽ ഒരിക്കലും മായാത്ത ചിത്രമായി, നീയെന്നെഴുതിയ വരികൾ മാത്രം നെഞ്ചിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)