ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

മാപ്പിന്റെ മഹത്വം മുറിവേൽപ്പിച്ച വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ, മറക്കാനാവാത്ത വേദനകൾ ഓർമ്മയിൽ നിറയുമ്പോൾ. പകരത്തിനു പകരം ചോദിക്കാതെ, ക്ഷമിക്കാൻ മനസ്സു വേണം, തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിയുന്നവർക്ക് തിരുത്താൻ അവസരം വേണം. പകയുടെ തീയിൽ വെന്തുരുകും മനസ്സിന് ശാന്തി ലഭിക്കില്ല, സ്നേഹത്തിൻ തണൽ വിരിയുമ്പോൾ വൈരത്തിന്റെ വിത്തു മുളയ്ക്കില്ല. മാപ്പു നൽകുന്നതു തോൽവിയല്ല, മനസ്സിന്റെ വലിയ വിജയമാണ്, മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനാക്കുന്ന മഹത്തായൊരു ഗുണമാണ്. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നഷ്ടങ്ങളുടെ സർവകലാശാല നേട്ടങ്ങൾ മാത്രം ജീവിതം നമുക്ക് നൽകില്ലൊരുനാളും, വേദനകൾ പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങൾ മറക്കില്ലൊരിക്കലും. കൂടെ നടന്നവർ വഴിപിരിയുമ്പോൾ, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞെന്നുവരാം, കാലം മായ്ക്കാത്ത ചില ഓർമ്മകൾ ഹൃദയത്തിൽ ശേഷിച്ചെന്നുവരാം. കൈവിട്ടുപോയ ബന്ധങ്ങളിൽനിന്ന് കരുതലിന്റെ വിലയറിയാം, തകർന്നുപോയ സ്വപ്നങ്ങളിൽനിന്ന് പുതുവഴികൾ കണ്ടെത്താം. ശൂന്യത നിറയും നിമിഷങ്ങളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ വിത്തു വിതയ്ക്കാം, കാലമെന്ന മഹാപാഠശാലയിൽ അനുഭവത്താൽ നാം വളരാം. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സ്നേഹത്തിന്റെ വ്യാകരണം വാക്കുകൾ കൊണ്ടല്ല സ്നേഹം, മിഴികളിലത് തെളിയണം, മൗനത്തിന്റെ ഭാഷപോലും ഹൃദയത്തിന് അറിയണം. തെറ്റുകൾ കണ്ടാലും ചേർത്തുപിടിക്കാൻ, മനസ്സിന് കരുത്തു വേണം, വേദനിക്കുന്നൊരു നേരത്തുപോലും താങ്ങായി അരികിൽ നിൽക്കണം. അവകാശങ്ങൾ ചോദിക്കാതെ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഇടം നൽകണം, അകലം വന്നാലും ഹൃദയങ്ങളിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചം വേണം. വ്യാകരണം തെറ്റിയാലും വികാരം സത്യമാകണം, സ്നേഹമെന്നൊരു വാക്കിനുള്ളിൽ ജീവിതം മുഴുവൻ നിറയണം. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ഉള്ളിലെ അപരിചിതൻ കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കി നിൽക്കുന്ന നേരത്തുപോലും, മനസ്സിൻ ആഴമറിയാതെ അന്യനാകുമീ മനുഷ്യൻ. പറയാത്തൊരു വേദനയുണ്ട്, പുറമേ ചിരി വിരിയുമ്പോൾ, ആരും കാണാത്ത മുറിവുകളുണ്ട്, ഏകാന്തതയിൽ ഉണരുമ്പോൾ. സ്വപ്നങ്ങൾ പലതും ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച്, മൗനത്തിൻ തിരശ്ശീല നീക്കി, നിഴലിനോടു ചോദിച്ചുനിൽക്കും, ഞാനാരെന്നൊരു ചോദ്യം ബാക്കി. കാലം വരച്ച മുഖങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, കാണാതെ പോയൊരു രൂപം, സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം, ജീവിതം തുറക്കുന്ന വാതിൽ. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സ്നേഹഛായാമുഖി മനസ്സിലെന്നും നിഴൽ വിരിച്ചൊരു മുഖം കാണാൻ കൊതിക്കവേ, ഹിഡുംബിയുടെ മിഴികളിൽ നിൻ മുന്നിൽ തെളിയുന്നതാരത്? സ്നേഹം തേടി അലയുമ്പോഴും സ്വന്തം വില കളയരുതേ, കിട്ടാത്തൊരു നിധിക്കുവേണ്ടി സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുത്തരുതേ! ദ്രൗപദിയല്ല, ഭീമനു മുന്നിൽ കീചകവധം നടന്നപ്പോൾ, ഛായാമുഖി കാട്ടിയതെന്തേ ഹൃദയത്തിലെ വികാരങ്ങൾ? സ്നേഹിക്കാനല്ലേ ജന്മം, നമ്മൾ സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും ഭാഗ്യവാന്മാർ? കരയുമ്പോഴും ചോദിക്കുന്നു, കൈക്കുടന്നയിൽ പൂക്കളോ? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ഉപ്പുപോലെ ഒരു ജീവിതം സ്വന്തം വില കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം, ഉപ്പുപോലെ ജീവിതം നയിക്കണം, അമിതമായാൽ ആരും വേണ്ടെന്നു പറയും, ഇല്ലാതെയായാൽ കുറവ് അറിയും. ആരെയും വേദനിപ്പിക്കരുത്, ആർക്കും അടിമയാകരുത്, സ്നേഹം നൽകി ചേർത്തുനിർത്തണം, സ്വന്തം ആത്മാഭിമാനം കാക്കണം. ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ മറക്കുന്നവരുണ്ട്, കാര്യം കഴിഞ്ഞാൽ അകലുന്നവരുണ്ട്, അവർക്കുവേണ്ടി സ്വയം മറക്കാതെ, സ്വന്തം വില തിരിച്ചറിയണം. കൂടെ നിൽക്കുന്ന മനസ്സുകൾ വേണം, കണ്ണീരൊപ്പുന്ന കരങ്ങൾ വേണം, നമ്മളില്ലെങ്കിൽ കുറവറിയുന്ന, നന്മ നിറഞ്ഞൊരു ജീവിതം വേണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)