ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

ഉറവ വറ്റാത്ത മനസ്സ് വെയിലേറ്റ വഴികളിലൂടെയും ഒരു തുള്ളി കുളിർ പകർന്നു; വേദനകൾ വന്നു നിറഞ്ഞപ്പോഴും കരുണയ്ക്ക് വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു. കാലം പലതും കവർന്നെടുത്തിട്ടും നന്മയുടെ ദീപം കെട്ടുപോയില്ല; തളർന്നുപോയ നിമിഷങ്ങളിലും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ നിന്നു. മഴയില്ലാത്ത ആകാശത്തിലും മേഘങ്ങളെ കാത്തിരുന്നു കണ്ണുകൾ; ലോകം വരണ്ടുപോയാലും ഉള്ളിൽ ഒരു ഉറവ എന്നും ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 07-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മറുകര തേടുന്ന വള്ളം നിശ്ശബ്ദമായ പുഴയിലൂടെ ഒരു വള്ളം മെല്ലെ നീങ്ങി; അറിയാത്ത തീരം തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു. തിരകളുടെ താളം മാറിയാലും തുഴയാൻ കൈകൾ മടിച്ചില്ല; പിന്നിൽ വിട്ടുപോയ കരയേക്കാൾ മുന്നിലെ സ്വപ്നം വലുതായിരുന്നു. ദൂരെ ഒരു തീരം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിൽ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞു; എത്തിച്ചേരുന്നിടം മാത്രമല്ല, തേടിയ യാത്രയും വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 07-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

കാറ്റിൽ കെട്ടിയ കുരുക്ക് കാറ്റിനൊപ്പം പറന്നൊരു നൂലിൽ ആരോ കെട്ടിയൊരു കുരുക്കുണ്ടായിരുന്നു; അഴിക്കാൻ നോക്കിയ വിരലുകളിൽ പഴയൊരു നോവ് പടർന്നു. പിടിച്ചുനിർത്താനാവാത്ത കാറ്റിൽ ആ ബന്ധം എത്രനാൾ നിലനിൽക്കും? പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ പോലെ ചില ബന്ധങ്ങളും മാഞ്ഞുപോകും. ഒടുവിൽ കുരുക്ക് താനേ അഴിഞ്ഞു, നൂൽ ദൂരേക്ക് ഒഴുകിപ്പോയി; കൈവിട്ടതെല്ലാം നഷ്ടമല്ലെന്ന് കാലം പതിയെ പഠിപ്പിച്ചു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 07-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

തിരിച്ചറിയാത്ത മുഖം തിരക്കേറിയ വഴിയിൽ കണ്ടൊരു മുഖം, എവിടെയോ കണ്ടതുപോൽ തോന്നി; പേരറിയില്ല, നാടറിയില്ല, എങ്കിലും മനസ്സിൽ തങ്ങി നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ എന്തോ കഥയുണ്ടായിരുന്നു, ചുണ്ടുകളിൽ മായാത്തൊരു നിശ്ശബ്ദത; പരിചയമില്ലാത്ത ആ സാന്നിധ്യം പഴയൊരു ബന്ധം പോലെ തോന്നി. കടന്നുപോയി ആ വഴിയിലൂടെ, പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല; പക്ഷേ ആ അപരിചിത രൂപം ഓർമ്മയിൽ ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 07-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മഴനൂൽ സ്വപ്നം മഴനൂലിഴ പെയ്യുമീ രാവിൽ മനസ്സൊരു വീണയായ്, മറന്നുവച്ചൊരു മധുരസ്വപ്നം മൗനമായ് ഉണരുന്നു. നിലാവിൻ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നെ ഞാൻ തിരയുന്നു, കാറ്റിലൊഴുകും നിൻ ശബ്ദം പോലെ ഏതോ മധുരം കേൾക്കുന്നു. തൊടാതെ തഴുകുന്ന ഓർമ്മകൾ തൂമഞ്ഞായ് പടരുന്നു, അറിയാതെ വിരിയുന്ന പൂവിൻ ഗന്ധമായ് നീ നിറയുന്നു. പാതിവഴിയിൽ നിലച്ചുപോയൊരു പാട്ടിന്റെ ഈണമായി, പറയാനാവാത്ത വാക്കുകളെല്ലാം കുളിർമഴയായ് പെയ്യുന്നു. ജീ ആർ കവിയൂർ  07 09 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

താമരയും സൂര്യനും പുലരിത്തൂവലിൽ മഞ്ഞുതുള്ളിയായ് താമര നിന്നെ കാത്തിരുന്നു, ആകാശവീഥിയിൽ പൊൻകിരണമായ് നീ എന്നെ തേടിയെത്തി. തൊടാതെ തഴുകുന്ന കിരണങ്ങളാൽ മിഴികളിൽ പൂക്കാലം വിരിഞ്ഞു, പറയാതെ പറഞ്ഞൊരു മധുരമായി പൊൻവെയിൽ ഹൃദയത്തിൽ പടർന്നു. രാവിന്റെ ഇരുളിൽ മൂടിയിരുന്ന മനസ്സിൻ ഇതളുകൾ മെല്ലെ തുറന്നു, നീ വരുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ മാത്രം എൻ പ്രാണനിൽ പൂവായി നിന്നു. സന്ധ്യ മായുമ്പോൾ നീ അകലുമ്പോഴും നിന്റെ ചൂട് എന്നിൽ ശേഷിക്കുന്നു, നാളെയൊരു പുലരിയിൽ വീണ്ടും വരുമെന്ന വാക്കിനായ് ഇതളുകൾ കാത്തിരിക്കുന്നു. നീ അറിയാത്തൊരു സത്യമുണ്ട്— നീ വന്നാലേ പൂക്കൾ വിരിയൂ; അറിയാത്തൊരു മധുരരഹസ്യമുണ്ട്— ഈ വിരിയലിൽ ജീവിതം പൂർണ്ണമാകൂ. ജീ ആർ കവിയൂർ  07 09 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)