Posts

മനസ്സാക്ഷിയുടെ അഭിമാനം

-
Image
മനസ്സാക്ഷിയുടെ അഭിമാനം എൻ വ്യക്തിത്വത്തിൽ പോരായ്മകളേറെയാകാം, എൻ വാക്കുകളിൽ പിഴവുകൾ വന്നേക്കാം; എന്നാലൊരു കാര്യത്തിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കാം, ആരുടെയും വികാരങ്ങളെ കളിയാക്കിയിട്ടില്ല! സ്നേഹമെന്ന പേരിൽ ചതികൾ മെനഞ്ഞില്ല, വിശ്വാസത്തിൻ മുന്നിൽ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞില്ല; ഹൃദയത്തിൻ നൊമ്പരം മുതലെടുക്കാൻ നിന്നില്ല, കണ്ണീരിൻ പിന്നിലെ കാരണമായതുമില്ല! കൂട്ടിനുവന്നവരെ കൈവിടാൻ കൊതിച്ചില്ല, കൂടെയിരുന്നപ്പോൾ കാപട്യം കാട്ടിയില്ല; മധുരവാക്കുകൾ കൊണ്ട് മോഹങ്ങൾ പകർന്നില്ല, മനസ്സറിയാതെ മുറിവുകൾ നൽകിയില്ല! എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരനാകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നിറവേറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; എങ്കിലും, ആരുടെയും സ്വപ്നങ്ങൾ തകർത്തില്ല, എൻ നേട്ടങ്ങൾക്കായി ബന്ധങ്ങൾ വിറ്റില്ല! കാലം പല മുഖങ്ങൾ മുന്നിൽ തെളിയിച്ചു, ബന്ധങ്ങൾ പലതും പാതിവഴിയിൽ മറഞ്ഞു; തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത സ്നേഹം വേദന പകർന്നാലും, നന്മയുടെ വഴിയിൽനിന്ന് മനസ്സ് വ്യതിചലിച്ചില്ല! തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കാം, മനുഷ്യനല്ലേ ഞാൻ, തളർച്ചകൾ വന്നേക്കാം, ദുർബലനല്ലേ ഞാൻ; എങ്കിലും, മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണുനീരിൽ എൻ സന്തോഷം തേടാത്ത മനസ്സുണ്ട് എനിക്ക്! ആരാധന നേടാൻ അഭിനയിച്ചില്ല, ആരെയും സ്വന്തമാക...
Post a Comment
തുടര്‍ന്നുവായിക്കൂ

നൽകിയ സ്നേഹത്തിന്റെ കുറ്റം

-
Image
നൽകിയ സ്നേഹത്തിന്റെ കുറ്റം ആർക്കുവേണ്ടിയാണോ എല്ലാം വാരിക്കോരി നൽകിയത്, അവരെന്നെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്, അവരെ മറന്നുവെന്നാണ്! അവരുടെ കണ്ണുനീരൊപ്പാൻ ചെന്നതായിരുന്നു, പകരം, അവരെ കരയിപ്പിച്ചുവെന്ന കുറ്റവും ചുമത്തി! ഹൃദയം തുറന്നുനൽകിയ നിമിഷങ്ങളൊക്കെയും ഇന്ന് തെറ്റുകളുടെ പട്ടികയിൽ ഇടംപിടിച്ചു; കരുതലായി നീട്ടിയ കൈകൾ പോലും വേദനിപ്പിച്ചുവെന്ന സാക്ഷിയായി മാറി. സ്വന്തമെന്ന് കരുതിയ ബന്ധങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിസ്വാർത്ഥതയ്ക്കും വിലയില്ലാതായി; നിശ്ശബ്ദമായി സഹിച്ച വേദനകൾക്ക് അവസാനം കുറ്റക്കാരനായി മാറേണ്ടിവന്നു. ഒന്നും തിരികെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നൽകിയതെല്ലാം ഒടുവിൽ കണക്കുചോദിക്കുന്ന കടമായി; സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തുപിടിച്ച മനസ്സുകൾ അകന്നുപോകാൻ കാരണവും അതുതന്നെയായി. എത്ര വിശദീകരിച്ചാലും ചില ഹൃദയങ്ങളിൽ സത്യം എത്തിച്ചേരാതെ പോകും; നല്ലതായിരുന്നു ഉദ്ദേശമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും കാലം ചിലപ്പോൾ വിധി എഴുതും. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)
Post a Comment
തുടര്‍ന്നുവായിക്കൂ

കാലം കാത്തുവെച്ച വസന്തം

-
Image
കാലം കാത്തുവെച്ച വസന്തം ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു, എല്ലാറ്റിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ടെന്ന്; വീഴാനും ചിതറാനും, പിന്നെയൊരു വസന്തമായി മടങ്ങിവരാനും. നിശ്ശബ്ദ രാത്രികൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, ഇരുളിന് എന്നെന്നും വാഴാനാവില്ലെന്ന്; കാത്തിരിപ്പിന്റെ തീരങ്ങളിൽ വെളിച്ചം ഉദിച്ചുയരുമെന്ന്. വാടിയ പൂക്കൾ മൊഴിയുന്നു, സൗന്ദര്യത്തിനും കാലപരിധിയുണ്ടെന്ന്; പൊഴിഞ്ഞ ഇതളുകൾക്കിടയിൽ പുതുനാമ്പിന്റെ പ്രതീക്ഷയുണ്ടെന്ന്. ഒഴുകുന്ന പുഴ കാണിച്ചുതരുന്നു, തടസ്സങ്ങൾ യാത്ര മുടക്കില്ലെന്ന്; പാറകളെ തഴുകിക്കടന്ന് കടലിലേക്കെത്താൻ വഴിയുണ്ടെന്ന്. തകർന്ന നിമിഷങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നത് അനുഭവത്തിന്റെ ആഴമേറിയ പാഠങ്ങൾ; മുറിവുകൾ ഉണങ്ങുന്ന വേളയിൽ കരുത്ത് ഉള്ളിൽ പിറവിയെടുക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തളർന്നുപോകരുത്, ഇന്നത്തെ വേദനയിൽ തങ്ങി നിൽക്കരുത്; കാലം കാത്തുവെച്ച സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഒരു പുലരി തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)
Post a Comment
തുടര്‍ന്നുവായിക്കൂ

പുഞ്ചിരിയുടെ കരുത്ത്

-
Image
പുഞ്ചിരിയുടെ കരുത്ത് കൺതുറന്നു കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങളെ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ അറിയാം, കരയുന്ന മനസ്സിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിക്കാനും അറിയാം. മുറിവുകളെക്കുറിച്ചോർത്ത് ആരും വ്യാകുലപ്പെടേണ്ടതില്ല, വേദനയുടെ തീച്ചൂടിലും പുഞ്ചിരി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം. തകർന്നുപോയ പ്രതീക്ഷകളെ വീണ്ടും തുന്നിച്ചേർക്കാം, വഴിയിൽ വീണുപോയാലും ഉയരത്തിലേക്ക് നടന്നുചെല്ലാം. ഇരുളിന്റെ വഴികളിലും വെളിച്ചം തേടിയെത്താം, കാലം നൽകിയ നോവുകളെ കരുത്താക്കി മാറ്റാം. കണ്ണുനീരിൻ നനവിലും ഒരു പുലരിയെ സ്വപ്നം കാണാം, മൗനത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ പുതിയൊരു ഗാനം പിറക്കാം. കൈത്താങ്ങില്ലാത്ത നേരത്തും ചുവടുകൾ തളരാതിരിക്കാം, ഹൃദയം വേദനിച്ചാലും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതിരിക്കാം. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)
Post a Comment
തുടര്‍ന്നുവായിക്കൂ

ശാന്തിതീരത്തേക്കൊരു യാത്ര

-
Image
ശാന്തിതീരത്തേക്കൊരു യാത്ര പിരിഞ്ഞുപോകുമീ വഴിത്താരകളിൽ, സത്തിനെ അറിഞ്ഞ്, ആസക്തികൾ മറന്ന്, ശരണാഗതിയുടെ പൊരുൾ തേടി, ശരത്കാലങ്ങൾ പലതും താണ്ടി, കാലത്തിൻ കാൽപ്പാടുകൾക്കൊപ്പം നിശ്ശബ്ദമാകുമീ യാത്ര. വന്നതെല്ലാം വഴിയാത്രയിലെ വിരുന്നുകാരെന്നറിഞ്ഞിടുമ്പോൾ, സ്വപ്നങ്ങൾ മേഘങ്ങളായി വിദൂരതയിൽ അലിഞ്ഞുപോകും. ബന്ധങ്ങളുടെ നൂലിഴകൾ കാലം പതിയെ അഴിച്ചിടുമ്പോൾ, മൗനത്തിൻ ആഴങ്ങളിൽ അകമൊരു സത്യം തെളിയും. മോഹങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞുവീണാൽ മനസ്സിന് ഭാരം കുറയും, ‘എന്റേത്’ എന്ന ഭാവം മാഞ്ഞാൽ അനന്തതയുടെ വാതിൽ തുറക്കും. സുഖദുഃഖങ്ങൾ മാറിമാറി നിഴലുകളായി കടന്നുപോകും; നിശ്ചലമായ സാക്ഷിയായി ബോധം മാത്രം ശേഷിക്കും. ഒടുവിലെന്നറിയുന്ന നിമിഷം മറ്റൊരു പാത തെളിഞ്ഞുവരും; ശൂന്യതയുടെ മറവിലും പൂർണ്ണതയുടെ പൊരുൾ നിറയും. തന്നിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ താനെന്ന ഭാവവും അലിഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, ജനനമരണങ്ങൾക്കപ്പുറമൊരു ശാന്തിതീരം ദൃശ്യമാകും. അവിടെ നേടുവാനൊന്നുമില്ല, നഷ്ടപ്പെടുവാനും ഒന്നുമില്ല; ശേഷിക്കുന്നത് ശുദ്ധബോധം— അതാണ് ജീവിതത്തിന്റെ സാരം. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)
Post a Comment
തുടര്‍ന്നുവായിക്കൂ

വലം കണ്ണിന്റെ തുടിപ്പ്

-
Image
വലം കണ്ണിന്റെ തുടിപ്പ് എന്തിനെന്നറിയില്ല, എൻ വലം കണ്ണ് തുടിക്കുന്നുവല്ലോ, എന്തോ വരാനിരിക്കുന്നതായ് ഉള്ളം പറയുന്നുവല്ലോ. കാണാത്ത വഴികളിലേക്കൊരു കാറ്റ് വിളിക്കുന്നുവോ, കേൾക്കാത്തൊരു ശബ്ദം ദൂരെയെന്നെ തേടുന്നുവോ. മറന്നുപോയൊരു മുഖം മനസ്സിൽ തെളിയുന്നുവോ, മാഞ്ഞുപോയൊരു സ്വപ്നം വീണ്ടും വിരിയുന്നുവോ. അറിയാത്ത നാളെയുടെ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ, അകതാരിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ നക്ഷത്രം തെളിയുന്നുവോ. വിധിയുടെ വിരലുകളിൽ എന്തോ എഴുതിയിട്ടുണ്ടോ, വരാനിരിക്കുന്ന നേരം എന്തോ പറയാനുണ്ടോ. കാത്തിരിപ്പിൻ നിമിഷങ്ങൾ നീളുമ്പോഴും, കൺമറയത്തൊരു നല്ല വാർത്തയുണ്ടാകുമോ. ഒരുപക്ഷേ ദൂരെയാരോ എന്നെ ഓർക്കുന്നുണ്ടാകാം, ഒരുപക്ഷേ പഴയൊരു സ്നേഹം വിളിക്കുന്നുണ്ടാകാം. വരാനിരിക്കുന്ന പുലരിയിൽ എന്തോ പുതുമയുണ്ടാകാം, വാടിയ മനസ്സിൽ വീണ്ടുമൊരു വസന്തം വിരിയാം. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 തിരുവല്ല, കവിയൂർ
Post a Comment
തുടര്‍ന്നുവായിക്കൂ

മറക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല

-
Image
മറക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല എല്ലാവരും പറയുന്നു അവളെ മറന്നുകളയാൻ, പറയാൻ എളുപ്പമുള്ളതുപോലെ മനസ്സിൽനിന്നൊരു സ്നേഹം മായ്ക്കുക അതെത്ര എളുപ്പമായിരുന്നെങ്കിൽ! പിരിഞ്ഞുപോയ വഴികളിൽ ഇന്നും കാത്തിരിപ്പുണ്ട് കണ്ണുകൾ, പറഞ്ഞുതന്ന വാക്കുകളുടെ നിഴലിൽ നിശ്ശബ്ദമാകുന്നു രാത്രികൾ. കാലം കടന്നുപോകുന്നുവെങ്കിലും ചില ഓർമ്മകൾ മങ്ങാറില്ല, ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞ സ്നേഹത്തിന് വിടപറയാൻ വാക്കുകളുമില്ല. ഒരിക്കൽ ചേർത്തുപിടിച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ എങ്ങനെ പിരിച്ചുവിടും മനസ്സിൽനിന്ന്? ചില ബന്ധങ്ങൾ അകന്നുപോയാലും അവശേഷിക്കും സ്നേഹം നിശ്ശബ്ദമായി. മറക്കണമെന്ന് പറയുന്നവരോട് എന്താണ് മറുപടി പറയുക? ഹൃദയം സ്വന്തമാക്കിയൊരാളെ മനസ്സിന്റെ വാതിൽ അടച്ച് എങ്ങനെ മറക്കും? രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 തിരുവല്ല, കവിയൂർ
Post a Comment
തുടര്‍ന്നുവായിക്കൂ