ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

ആത്മബിന്ദു ആഗമന നിഗമന സുഖസുന്ദര രൂപം. ശ്വാസം നീ ശ്വാസ തരംഗം. ആരോഹണ അവരോഹണ ശ്രുതിലയം. അനുഭൂതികളുടെ ആത്മഭാവം. അനിത്യ വർണങ്ങളുടെ ആകർശണങ്ങളിൽ, അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന മനമൊരു യാത്രികൻ. അറിവിൻ വിളക്കാൽ അഴിയും മായകൾ, അനന്ത സത്യത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യചുവട്. മായാമുഖങ്ങൾ മാറിമാറി വന്നാലും, മോഹത്തിൻ വലയിൽ ചിത്തമൊരു നിമിഷം. മൗനത്തിൽ മുഴങ്ങും മഹാമന്ത്ര നാദം, മംഗളദീപമായി വഴികാട്ടി നിൽക്കും. പരമപ്രകാശത്തിൽ പരന്നു ലയിക്കുമ്പോൾ, പരിധികൾ എല്ലാം പവിഴമഞ്ഞായ് ഉരുകും. പരമാത്മ സാഗരത്തിൽ ആത്മബിന്ദുവായി, പരമാനന്ദത്തിൽ പരിപൂർണ്ണ ലയം. ജീ ആർ കവിയൂർ  26 07 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

തിരിച്ചറിവ്! മൊഴിയഴകിൽ മറന്നു കുയിലേ  മിഴിയഴകിലൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞ സ്വരവസന്തം മായാതെ തുടരുന്നുവല്ലോ കണ്ണേ.. മയിൽപ്പീലിക്കണ്ണുകൾ വിടർത്തിടുമ്പോൾ  മോഹങ്ങൾ തന്നെയല്ലേ കാണുന്നത്?  മലർവാടിതന്നിലെ മലരുകളോടായ്  മധുരമായ് ചോദിക്കുന്നു പ്രകൃതിയോടായ്.. മഴയായി പെയ്തു മലനിരകൾ തഴുകി  അരുവികൾ ഒഴുകി പുഴകളായ് മാറി  കടലിൽ ചെന്നലിയും കാഴ്ചതന്നിൽ  മഹിമയാർന്ന സത്യമറിഞ്ഞു.. മണ്ണിലെ സർവ്വചരാചരങ്ങളിലും  മനോഹാരിതയരുളും ശക്തിയല്ലോ  മഹത്തായ പ്രപഞ്ചസൗന്ദര്യമെന്നും  മായാത്തതെന്നുമെൻ തിരിച്ചറിവ്! ജീ ആർ കവിയൂർ  26 07 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പാദതീർത്ഥം തേടിയെത്തി കാൽക്കൽ വീണ പാവം സുദാമാ, തേങ്ങിനിന്നു സ്നേഹമോടെ കണ്ണൻ തൻ മുന്നിൽ. പൊന്നുതളികയിൻ മേലെ പാദങ്ങൾ വെച്ചു, കണ്ണുനീരാൽ കാൽ കഴുകി കണ്ണൻ അന്നു മല്ലെ. "അരുതേ കണ്ണാ അരുതേ" എന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു, സുദാമാവിൻ ഹൃദയം അന്ന് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. മിഴികളിൽ നിന്നുതിർന്ന സന്തോഷക്കണ്ണീർ, ഏറ്റവും പവിത്രമായ തീർത്ഥമായി മാറി. ലോകനാഥൻ തൻ കാൽക്കൽ വീഴേണ്ട സമയം, ഭക്തനു തുല്യമായി പാദം കഴുകി കണ്ണൻ. ആ പാദതീർത്ഥം തൻ ശിരസ്സിൽ തെളിച്ചു, സ്നേഹത്തിൻ മാഹാത്മ്യം ലോകത്തിന് കാട്ടി. കണ്ണാ കണ്ണാ എന്ന് വിളിച്ച് ഏവരും കരഞ്ഞു, ആ ദിവ്യസ്നേഹം കണ്ടു മനസ്സുകൾ നിറഞ്ഞു. ഭക്തി തൻ മുന്നിൽ ആ ഭഗവാനും ഒന്നുമല്ല, സ്നേഹത്തോളം വലിയൊരു തീർത്ഥമില്ല ഭൂമിയിൽ. ജീ ആർ കവിയൂർ  26 07 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

യശോദതൻ കണ്ണാ (പല്ലവി) യശോദതൻ കണ്ണാ, എൻ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണാ... ഇന്ദ്രനീല രത്നമേ, ഗുരുവായൂരപ്പാ... (അനുപല്ലവി) കഴുത്തിലണിഞ്ഞൊരു കുഞ്ഞിക്കല്ലിനായി അമ്മ കോപിച്ച നേരം... ചിരിച്ചുകൊണ്ടു നീ തന്നൊരു മറുപടി വേദാന്ത പൊരുളല്ലേ... (പല്ലവി) യശോദതൻ കണ്ണാ, എൻ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണാ... ഇന്ദ്രനീല രത്നമേ, ഗുരുവായൂരപ്പാ... (ചരണം) ഉരുള വെണ്ണയും വെയിലത്തുരുകിപ്പോയി, നീലക്കല്ലതും എങ്ങോ പോയ് മറഞ്ഞു... എന്നാൽ നിൻ രൂപമാകും മഹാരത്നം, ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽപൂ... ബാഹ്യലോകത്തിൻ മായയിൽ അലയാതെ, നിൻ രൂപം ഹൃദയത്തിൽ കാത്തു വെക്കാം... മഹാ ഇന്ദ്രനീലക്കല്ലാകും കണ്ണാ, നിൻ പാദപത്മത്തിൽ കോടി പ്രണാമം... (പല്ലവി) യശോദതൻ കണ്ണാ, എൻ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണാ... ഇന്ദ്രനീല രത്നമേ, ഗുരുവായൂരപ്പാ... ജീ ആർ കവിയൂർ  26 07 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ആ അറിവ് എത്ര പരിമിതം? ആയിരം വസന്തങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞാലും  ആത്മബന്ധങ്ങൾ വേർപിരിയുമോ?  ആഴങ്ങളിൽ പടരുന്ന വേരുകളല്ലോ  ആൽമരത്തെ നിലനിർത്തുന്നത്.  ആകാശത്തു മിന്നും താരകങ്ങൾ  ആകെ കാഴ്ചയിൽ ചെറുതാണെങ്കിലും  ആകാരം എത്ര വലുതെന്നോ?  ആ അറിവ് എത്ര പരിമിതം? ആത്മാർത്ഥതയോടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ ആശ്വാസമേകും അൻപിൻ തണലുകൾ! ആകുലതകളൊക്കെ അലിയിച്ചു കളയും ആർദ്രഭാവങ്ങൾ തീരത്തെ അടുപ്പിക്കുന്നു! ആലാപനമധുരിമ നിറയും നാദമായ്  ആഴിപോൽ പ്രണയം അണയാതെ കാക്കുന്നു! ആനന്ദാനുഭൂതി തൻ ആഴമത്രയും  ആത്മാവിൽ പൂക്കും ആശതൻ സ്വത്തുക്കൾ! ആയിരം വസന്തങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞാലും  ആത്മബന്ധങ്ങൾ വേർപിരിയുമോ?  ആഴങ്ങളിൽ പടരുന്ന വേരുകളല്ലോ  ആൽമരത്തെ നിലനിർത്തുന്നത്.  ജീ ആർ കവിയൂർ  26 07 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ബഹുദാരിയിലെ ജ്യോതിസ്സ് സ്വർഗ്ഗവും നരകവും എന്നത് സത്യത്തിൽ ഈ ഭൂമിയിലല്ലോ സ്വരശുദ്ധ ഗീതം നൽകും സ്വർണ്ണവർണ്ണമാർന്ന ലോകം ശാശ്വതമാർന്ന ഉണ്മയല്ലോ शक्तिയായി ശിവമായി ഉണരും ശരണം തരുമീ ജീവിതവനിയിൽ സ്രോതസ്സ് നൽകും ധാര മനസ്സിൽ തെളിയും ജ്യോതിസ്സായ് അലിവാർന്നൊരീ സ്നേഹത്തിൻ തീരത്തായ് പാടിടാം ഈണം ജീവന്റെ കണികയായി കൂടിടാം പ്രകാശത്തിന് അവനിയിലായി നന്മ തൻ പൂക്കൾ വിരിയുമ്പോൾ കർമ്മങ്ങൾ ധ്യാനം പൊഴിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളത്തിൽ ശാന്തി നിറയുമ്പോൾ ഈശ്വരൻ തന്നിൽ വിളങ്ങുന്നു സകല ചരാചരങ്ങൾക്കും ജീവന്റെ അമൃത് പകരും സദ്ഗുണ സാഗരമാകും ആ ഈശ്വരനെ ഭജിക്കൂ സത്യമേവ ജയതേ എന്ന തത്വം ഓർമ്മിക്കുക സംഗീത സാന്ദ്രമാമീ ജീവിതത്തിൽ മുന്നേറാം ജീ ആർ കവിയൂർ  25 07 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)