Posts

പൂർണ്ണതയുടെ മൗനം

Image
പൂർണ്ണതയുടെ മൗനം കഥകളൊക്കെ അറിയാതെ കാലം കടന്നുപോയി മെല്ലെ കഴിഞ്ഞതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ കണ്ടുമറന്നതും കാണുന്നതൊക്കെ തുടങ്ങുന്നത് ഒരിടത്തൊരിടത്ത്  ഒരു എന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് എന്നാൽ എന്തേ രണ്ട് രണ്ട് എന്നതിന് പ്രസക്തി ഇല്ലാതെയാകുന്നു? ഭേദഭാവങ്ങൾ അലിഞ്ഞുപോയ് മനമേ, ഏകാത്മകമാകും സത്യം കാണുക! ഉണ്ട് എന്ന് നടിക്കുന്നതും ഒന്നല്ലോ! ഒന്നായ നിന്നെ രണ്ടെന്നു കണ്ട് കണ്ട് ഉണ്ടായ ഒരു നൊമ്പരം അറിയുന്നില്ല ഭേദഭാവനകൾ അലിഞ്ഞുപോയ ഒരിടത്ത് ശാന്തമായ ഒരു സത്ത മാത്രം തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ധ്യാനാത്മകത "ഓം ശാന്തി ശാന്തി ശാന്തി" ജീ ആർ കവിയൂർ  17 08 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

അദൃശ്യ പാലം

അദൃശ്യ പാലം രണ്ട് കരകൾക്കിടയിൽ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു നദി, തൊടാനാകാത്തൊരു ബന്ധം പോലെ അകലങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്നു. ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു, മറന്നുപോയ വഴികളിലൂടെ ഓർമ്മകൾ അപ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കാണാനാവാത്ത ഒരു പാലം മനസ്സുകൾക്കിടയിൽ പണിതുയർന്നു, കാലവും ദൂരവും കടന്നുപോകാൻ വിശ്വാസം മാത്രം മതിയായിരുന്നു. അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും എന്നില്ലാതെ ഹൃദയങ്ങൾ ഒന്നായ നിമിഷം— പാലം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, എങ്കിലും ആരും ഇനി അകലെയായിരുന്നില്ല. ജീ ആർ കവിയൂർ  17 08 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മരുഭൂമിയിലെ മഴത്തുള്ളി

മരുഭൂമിയിലെ മഴത്തുള്ളി ചൂടിന്റെ ശ്വാസം നിറഞ്ഞ മണൽപ്പരപ്പിൻ നടുവിൽ, ആകാശം പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ഒരു തുള്ളി സമ്മാനിച്ചു. ദാഹിച്ച മണൽത്തിരകൾ അത് കൈകളാൽ ഏറ്റുവാങ്ങി, വറ്റിപ്പോയൊരു വിത്തിനുള്ളിൽ പുതിയൊരു സ്വപ്നം ഉണർന്നു. ഒരു തുള്ളി മാത്രം ആയിരുന്നെങ്കിലും അത് ചെറുതായിരുന്നില്ല, മരുഭൂമിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ജീവന്റെ ആദ്യവാക്കായി. മഴ വീണ്ടും വന്നില്ലെങ്കിലും പ്രതീക്ഷ അവിടെ മാഞ്ഞില്ല, ഒറ്റത്തുള്ളി പഠിപ്പിച്ചത്— വരണ്ടിടത്തും വസന്തം ജനിക്കുമെന്ന്. ജീ ആർ കവിയൂർ  17 08 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നദിയുടെ ജനനം

നദിയുടെ ജനനം മലയുടെ നെഞ്ചിലെവിടെയോ ഒരു തുള്ളി ഉരുകിയിറങ്ങി, പാറകളുടെ ഇടവഴികളിലൂടെ പുതിയൊരു വഴി തേടിനീങ്ങി. ആരും കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തിൽ അത് മണ്ണിനോട് സംസാരിച്ചു, ചെറുചാലായി പിറന്നൊഴുകി താഴ്വരകളെ സ്വപ്നം കണ്ടു. വഴിയിൽ കണ്ട കല്ലുകളെ ഒഴിവാക്കാതെ തഴുകിനീങ്ങി, ചെറിയൊരു നീരൊഴുക്ക് പോലും തന്റെ ലക്ഷ്യം മറന്നില്ല. ഒടുവിൽ പല കൈവഴികൾ ചേർന്ന് അത് നദിയായി മാറിയപ്പോൾ, മലയുടെ മൗനത്തിൽ പിറന്നൊരു തുള്ളി നോവിൻ ലവണരസമുള്ള കടലിന്റെ കഥയായി. ജീ ആർ കവിയൂർ  17 08 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പച്ചയുടെ ശ്വാസം

പച്ചയുടെ ശ്വാസം പുലരിയുടെ മഞ്ഞുതുള്ളിയിൽ പച്ച മെല്ലെ കണ്ണുതുറന്നു, ഇലകളുടെ നിശ്ശബ്ദ ചലനത്തിൽ ഭൂമി ശ്വാസമെടുത്തു. കാറ്റ് കടന്നുപോയ വഴികളിൽ പുല്ലുകൾ തലചായ്ച്ചു നിന്നു, ഒരു തളിരിന്റെ വിറയലിലും ജീവന്റെ സംഗീതം കേട്ടു. വെയിലിന്റെ ചൂടിനിടയിലും പച്ച പ്രതീക്ഷ കൈവിട്ടില്ല, വാടിയ മണ്ണിന്റെ നെഞ്ചിൽ പുതിയൊരു തളിർ പിറന്നു. അപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത്— പ്രകൃതി സംസാരിക്കുന്നത് ശബ്ദത്തിലല്ല, ഓരോ പച്ചപ്പിനുള്ളിലും ജീവിതത്തിന്റെ ശ്വാസമുണ്ട്. ജീ ആർ കവിയൂർ  17 08 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ശലഭത്തിന്റെ നിഴൽ

ശലഭത്തിന്റെ നിഴൽ പൂവിൽനിന്ന് പൂവിലേക്കൊരു ശലഭം നിറങ്ങൾ വിതറിയപ്പോൾ, പുല്ലിൻ തുമ്പിൽ നിശ്ശബ്ദമായി അതിന്റെ നിഴൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. പിടിക്കാനെത്തിയ വിരലുകൾക്കുമുമ്പിൽ അത് കാറ്റായി മാറിപ്പോയി, തൊടാനാകാത്ത സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ഒരു നിമിഷം മാത്രം അവശേഷിച്ചു. ചിറകുകൾ അകന്നുപോയിട്ടും നിഴൽ അവിടെ മാഞ്ഞില്ല, കടന്നുപോയൊരു സാന്നിധ്യം മനസ്സിൽ ചിത്രമായി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്— ചില സൗന്ദര്യങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കാനുള്ളതല്ല, തൊടാതെ കടന്നുപോകുമ്പോഴും ഹൃദയത്തിൽ നിറം പകരാനുള്ളതാണ്. ജീ ആർ കവിയൂർ  17 08 2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വസന്തത്തിന്റെ വിരഹരാത്രി

വസന്തത്തിന്റെ വിരഹരാത്രി മാധവമാസ നിശീദിനിയിൽ   നിൻ ആർദ്രമാം നയങ്ങളിൽ   നിദ്രയില്ലാതെ നിറയുമീ   നീർക്കണങ്ങളിൽ   വിരഹത്തിൻ ഭാവങ്ങളോ?   നിൻ മൗനമായ നോട്ടങ്ങളിൽ   അറിയാതെ തങ്ങിനിൽക്കും അനുഭൂതിയാൽ,   കനവുകളിൽ പോലും തേടും   നിൻ സവിധത്തിലേക്ക് നീളുന്നു മോഹങ്ങളേറെ.   നിൻ ഓർമ്മകളാൽ വീണ്ടും   എന്നിൽ നിറയുമീ രാഗാർദ്ര യാമങ്ങൾ!   പകൽക്കിനാവുകൾ തൻ ചിറകിലേറി   തിരഞ്ഞെത്തുന്നൂ നിൻ കോമളക്കരങ്ങൾ,   കൊഴിഞ്ഞുപോയ പൂക്കൾതൻ സുഗന്ധമായി—   നിൻ ഓർമ്മകളാൽ വീണ്ടും   എന്നിൽ നിറയുമീ രാഗാർദ്ര യാമങ്ങൾ!   വിജനമാം വഴികളിൽ മിഴികളുയർത്തി   കാലത്തിൻ വേഗതയെ പഴിക്കും നേരം,   നിശ്വാസപ്പൂവള്ളികൾ തൻ നിഴലിൽ   നിറയുന്നൂ മൗനത്തിൻ കടലുകൾ.   നിൻ ഓർമ്മകളാൽ വീണ്ടും   എന്നിൽ നിറയുമീ രാഗാർദ്ര യാമങ്ങൾ! ജീ ആർ കവിയൂർ  16 08 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)