ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

തിരികെ വരാത്ത കാൽപ്പാട് മുറ്റത്തെ മണ്ണിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു മാഞ്ഞുപോകാത്തൊരു കാൽപ്പാട്, വാതിൽപ്പടിയിൽ കാത്തുനിന്നു തിരികെയെത്തുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ. സന്ധ്യകൾ പലതും കടന്നുപോയി, വഴിയോരങ്ങൾ മൗനം പൂണ്ടു; കാറ്റിൽ കേട്ട ഓരോ ചുവടും ഹൃദയം നിന്റെതെന്ന് കരുതി. മഴവന്നു പാത കഴുകിയെങ്കിലും ആ അടയാളം മാഞ്ഞില്ല ഉള്ളിൽ; കാലം കടന്നുപോയിട്ടും ഓർമ്മയ്ക്ക് പ്രായമൊന്നുമില്ല. ഒടുവിൽ മനസ്സിലായി — നീ തിരികെ വരാത്ത ദൂരത്താണെന്ന്; എങ്കിലും ആ കാൽപ്പാടിനരികിൽ എന്റെ കാത്തിരിപ്പ് ഇന്നുമുണ്ട്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 09-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വേരുകളില്ലാത്ത വൃക്ഷം മണ്ണിന്റെ മാറിൽ ഇടമില്ലാതെ മരമൊന്ന് നിൽക്കുന്നു തനിയെ, കാറ്റിന്റെ കൈകളിൽ ചാഞ്ഞാടുമ്പോഴും കണ്ണുകളിൽ കാടിന്റെ ഓർമ്മ. വേരുകൾ തേടി താഴേക്കിറങ്ങിയ നിശ്ശബ്ദമായൊരു നീണ്ട നിഴൽ, തൊട്ട മണ്ണെല്ലാം അന്യമായപ്പോൾ തണലിനുപോലും വീടില്ലാതായി. പഴയൊരു പക്ഷി വന്നിരുന്നു, കൂടൊരുക്കാൻ കൊമ്പുകൾ തിരഞ്ഞു; ഇലകളിൽ ശേഷിച്ച പച്ചപ്പിനുള്ളിൽ പിറന്നകാലം മാത്രം പാടിനിന്നു. വേരുകളില്ലെങ്കിലും വൃക്ഷത്തിന് വാനിലേക്കുയരാൻ മോഹമുണ്ടായിരുന്നു; മണ്ണിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ബന്ധങ്ങളെല്ലാം മനസ്സിൽ വേരുകളായി വളർന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 09-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

തുന്നിച്ചേർത്ത ആകാശം പൊട്ടിപ്പോയ നീലാകാശത്തിൻ കഷണങ്ങൾ പെറുക്കിയെടുത്ത്, ഓർമ്മകളുടെ നൂലുകൊണ്ടാരോ മേഘങ്ങളെ തുന്നിച്ചേർത്തു. മുറിവേറ്റ സന്ധ്യയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുവപ്പിൻ പൊട്ട് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, മാഞ്ഞുപോയ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും നക്ഷത്രങ്ങളായി മാറിനിന്നു. കാറ്റിന്റെ വിരലുകൾ തൊടുമ്പോൾ ചില തുന്നലുകൾ ഇളകിയെങ്കിലും, വീണുപോയ വെളിച്ചത്തുണ്ടുകൾ വീണ്ടും ചേർത്തുപിടിച്ചു രാത്രി. പൂർണ്ണമല്ല ആകാശമെങ്കിലും അതിൽ സൗന്ദര്യം കുറയുന്നില്ല; പിളർന്ന ഹൃദയം ചേർത്തുവച്ചാൽ ജീവിതവും ആകാശമാകുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 09-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ചാരനിറമുള്ള പ്രഭാതം ചാരനിറം പൂശിയ പുലരിയിൽ ചാരുതയില്ലാതുണർന്നൊരു നഗരം, മഞ്ഞുതുള്ളി നനഞ്ഞ വഴിയോരങ്ങളിൽ മൗനം മാത്രം കാവലിരുന്നു. കിളിക്കൊഞ്ചലുകൾ അകന്നുനിന്നു, കാറ്റിനും ക്ഷീണമെന്നോ തോന്നി; ഇന്നലെയുടെ നിഴലുകൾ ചുമന്നുകൊണ്ട് സൂര്യനും പതിയെ നടന്നു വന്നു. ജനലരികിൽ കാത്തിരുന്ന കണ്ണുകളിൽ പാതിവഴിയിൽ മാഞ്ഞൊരു സ്വപ്നം, എങ്കിലും ദൂരെയൊരു മേഘപ്പാളിക്കപ്പുറം വെളിച്ചത്തിന്റെ വിത്ത് മുളച്ചിരുന്നു. ചാരനിറം മായാത്ത ആകാശത്തിലും പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് നിറം കുറയുന്നില്ല; ഒരു പുതുദിനം വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ ജീവിതം വീണ്ടും പുഞ്ചിരിക്കും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 09-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പഴവങ്ങാടിയിലെ ഗണനാഥാ, പുന്നമരച്ചോട്ടിൽ അമരും പഴവങ്ങാടിയിലെ ഗണനാഥാ, പാർത്തേൻ വിഘ്നങ്ങളൊഴിക്കണേ, പാദാരവിന്ദത്തിൽ ചേർക്കണേ. കരിമുകിൽ വർണ്ണനേ, കരുണാമയനേ, കൈതൊഴുതീടുന്നു ഗണപതേ, തുമ്പിക്കൈയാലെന്നെ തലോടണേ, തുണയായ് എന്നും കൂടണേ. മോദകമധുരം നേദിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സിലെ മോഹങ്ങൾ പൂവണിയേ, താളവും മേളവും മുഴങ്ങിടുമ്പോൾ, തിരുമുഖം കാട്ടി അനുഗ്രഹിക്കണേ. ആനന്ദരൂപനേ വിഘ്നേശ്വരാ, അജ്ഞാനമാകുന്ന ഇരുളകറ്റണേ, എൻ ജീവിതവീണയിൽ ശ്രുതിയായ്, എന്നുമെൻ ഹൃദയത്തിൽ വാഴണേ. പുന്നമരച്ചോട്ടിൽ അമരും പഴവങ്ങാടിയിലെ ഗണനാഥാ, പാർത്തേൻ വിഘ്നങ്ങളൊഴിക്കണേ, പാദാരവിന്ദത്തിൽ ചേർക്കണേ. ജീ ആർ കവിയൂർ  09 09 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ചന്ദ്രനും ആമ്പലും നീലാകാശച്ചില്ലയിൽ വെള്ളിത്തിരി തെളിഞ്ഞു, നീരാഴിയിൽ ആമ്പൽ മിഴിയിതൾ വിടർത്തി, മന്ദമാരുതനൊരു സുഗന്ധമായി വന്നപ്പോൾ, മൗനത്തിൻ ഭാഷയിൽ ഹൃദയങ്ങൾ ചേർന്നു. താരങ്ങൾ ചിതറിയൊരു രാത്രിത്തടാകത്തിൽ, കുളിർനിലാവിൻ കിരണം ഇതളുകളിൽ വീണു, നാണത്താൽ കുനിഞ്ഞൊരു പൂവിൻ കവിളിൽ, വെളിച്ചത്തിൻ ചുംബനം സ്വപ്നമായി നിന്നു. ദൂരത്തിന്റെ വേദന അറിയാതെ നിന്നാലും, അരികിലെത്താത്തൊരു ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു, ആകാശവും ജലവും വേറെയായിരുന്നിട്ടും, ഒരേ സൗന്ദര്യത്തിൻ കാവലാളായി അവർ. പുലരിയുടെ പൊൻവിരൽ ജലത്തിൽ തൊടുമ്പോൾ, മാഞ്ഞുപോയി രാത്രിയുടെ വെള്ളിവരകൾ, പിരിയുന്ന നിമിഷവും സ്നേഹമായ് മാറി, വീണ്ടുമൊരു രാവിനായ് കാത്തിരുന്നു ഹൃദയം. ജീ ആർ കവിയൂർ  09 09 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)