Posts

അവസാന ശ്വാസം വരെ

Image
അവസാന ശ്വാസം വരെ കാലം കവർന്നെടുക്കട്ടെ യൗവനത്തിന്റെ നിറവും മുഖത്തെ തെളിച്ചവും; നിന്റെ കൈപിടിച്ച നിമിഷങ്ങൾ മനസ്സിൽ മാത്രം മങ്ങാതിരിക്കട്ടെ. വഴികൾ പലതും നമ്മെ അകറ്റിയാലും, ദൂരങ്ങൾക്കപ്പുറം ഒരു വിളക്കുപോലെ നിന്റെ സാന്നിധ്യം തെളിഞ്ഞുനിൽക്കട്ടെ. വാക്കുകൾ കുറഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ നോട്ടങ്ങൾ സംസാരിക്കട്ടെ, പുഞ്ചിരികൾ മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ ഒരു സ്പർശം മാത്രം സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയാകട്ടെ. ഒടുവിൽ യാത്രയാകുമ്പോൾ ഒന്നും കൂടെ കൊണ്ടുപോകേണ്ട; നിന്നെ സ്നേഹിച്ച ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ നിറവു മാത്രം മതി. ശ്വാസം നിലയ്ക്കും മുമ്പ് പറയാതെ പോയൊരു വാക്കുണ്ടെങ്കിൽ— അത് ഇതുമാത്രമാകട്ടെ; ജന്മം തീർന്നാലും നിന്നിലേക്കുള്ള സ്നേഹം തീരില്ല. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നിന്നോർമ്മയിൽ

Image
നിന്നോർമ്മയിൽ നനവൂറും വിരഹ നോവിനാൽ   പ്രണയ ലേപനം മിഴികളിൽ നിറച്ചു,   നഖചിത്രം വരച്ചു വിവശയായി   നിൽക്കും നമ്രമുഖി നിന്നോർമ്മ   എന്നെ ഞാനല്ലാതെ ആക്കുന്നു... നിശ്വാസമാകെ നിൻ പേരായ് മാറി,   നിറംമങ്ങി ദിനങ്ങൾ കടന്നുപോകേ,   വഴിയോരക്കാഴ്ചകൾ നോക്കി നിൽക്കും   മനസ്സിൻ മുറ്റത്ത് കാത്തിരിപ്പായ് ഞാൻ,   നീയെന്ന മോഹം ഉള്ളിൽ പടരുന്നു... ചായമണിഞ്ഞൊരു സന്ധ്യാകാശത്തിൽ   ചാരിനിൽക്കും മേഘങ്ങൾ സാക്ഷിയാകേ,   പിരിയുവാനാകാത്തൊരു നിമിഷം പോലെ   പടിയിറങ്ങും സൂര്യനും മങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ,   നിന്നോർമ്മ മാത്രം ഉള്ളിൽ ബാക്കിയായ്... രാവിൻ നിശ്ശബ്ദതയിൽ തനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ   നിലാവിൻ കിരണങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ പതിക്കേ,   മറന്നുവെന്നോർമ്മിച്ച നിൻ മുഖം വീണ്ടും   സ്വപ്നത്തിൻ തിരശ്ശീല നീക്കി വരുമ്പോൾ,   നിദ്ര പോലും നിന്നിലേക്കെന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മാഞ്ഞുപോകാത്ത സ്നേഹം

Image
മാഞ്ഞുപോകാത്ത സ്നേഹം പൊഴിഞ്ഞുപോയ പൂക്കളിലും സുഗന്ധമുണ്ടാകുമല്ലോ, കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തിലും കിനാവുകളുണ്ടാകുമല്ലോ; അകലെയായ മുഖങ്ങൾക്കായ് കൺകളിന്നും തിരയും, അറിയാതെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വസന്തങ്ങൾ വിരിയും. പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ പാട്ടായി മാറുമ്പോൾ, പിരിയാതെ കാത്ത സ്നേഹം കാറ്റായി തഴുകുമ്പോൾ; നൊമ്പരത്തിൻ നിഴലിലും നിലാവൊന്നു പെയ്യും, നനഞ്ഞുപോയ മിഴികളിൽ പുഞ്ചിരിയൊന്നു വിരിയും. തോറ്റുപോയ നാളുകൾ പാഠങ്ങളായ് തീരും, തകർന്നുപോയ മോഹങ്ങൾ ഓർമ്മകളായ് ചേരും; കാലമെന്ന നദിയിലായ് ദൂരങ്ങൾ ഒഴുകും, കരതേടും തിരകൾപോൽ മനസ്സൊന്നു തുടിക്കും. മറവിയുടെ മൂടൽമഞ്ഞ് വഴിതെറ്റിച്ചാലും, മനസ്സിന്റെ മുറ്റത്തൊരു ദീപം കെടില്ല; പിരിഞ്ഞുപോയ സ്നേഹത്തിൻ നനുത്തൊരു സ്പർശം, ജന്മാന്തരം കഴിഞ്ഞാലും ഉള്ളിൽ മായില്ല. ജീ ആർ കവിയൂർ   18 09 2026   (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)       

ഘടികാരം നിലച്ചപ്പോൾ

ഘടികാരം നിലച്ചപ്പോൾ ചുമരിലെ കാലത്തിൻ സൂചികൾ ഒരിടത്ത് വന്നു നിന്നപ്പോൾ, ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ജീവിതവും ഒരു നിമിഷം ശ്വാസമെടുത്തു. ജാലകത്തിനപ്പുറം കണ്ട കാഴ്ച പതിവിലും ശാന്തമായിരുന്നു, മുറിക്കുള്ളിലെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ പഴയൊരു ചിരി കേൾക്കാമായിരുന്നു. മേശപ്പുറത്തെ ചിത്രത്താളിൽ മറന്നുപോയൊരു മുഖമുണ്ടായിരുന്നു, കാലം കൊണ്ടുപോയ ദൂരങ്ങളെ ആ കണ്ണുകൾ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു. ചില നിമിഷങ്ങൾക്ക് വിലയിടാൻ ഘടികാരത്തിനാവില്ലല്ലോ, ഹൃദയം സൂക്ഷിച്ചുവെച്ച കാഴ്ചകൾ സമയത്തിനും മായ്ക്കാനാവില്ല. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വാക്കുകൾക്ക് മുമ്പുള്ള സ്നേഹം

വാക്കുകൾക്ക് മുമ്പുള്ള സ്നേഹം ഒന്നും പറയാതെ നീ വന്നപ്പോൾ മനസ്സ് നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ഒരു പുഞ്ചിരിയുടെ നിഴലിൽ പുതിയൊരു ബന്ധം പിറന്നു. ചോദിക്കാതെ നീ അറിഞ്ഞു കണ്ണിലെ ചെറിയ നനവ്, പറയാതെ തന്നെ നീ നൽകി തളരുമ്പോൾ ഒരു കൈത്താങ്ങ്. അകലെ നിന്നാലും അരികിലെന്നപോൽ നിന്റെ സാന്നിധ്യം തോന്നി, ശബ്ദമില്ലാത്ത ആ നിമിഷങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ പാട്ടായി മാറി. വാക്കുകൾ ജനിക്കുന്നതിനുമുമ്പേ സ്നേഹം നമ്മളിൽ പൂത്തിരുന്നു, പറഞ്ഞുതീരാത്ത ആ ബന്ധമാണ് ഇന്നും എന്നെ ചേർത്തുനിർത്തുന്നത്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

തുറക്കാത്ത കത്ത്

തുറക്കാത്ത കത്ത് പഴയൊരു പെട്ടിക്കുള്ളിൽ മടക്കിവെച്ചൊരു കത്തുണ്ട്, കാലം മായ്ച്ചിട്ടില്ലാത്ത ചില വരികൾ അതിലുണ്ട്. എഴുതിയ കൈകൾ മാറിപ്പോയി, വായിക്കേണ്ട കണ്ണും അകലെയായി, എങ്കിലും ഓരോ അക്ഷരത്തിലും പറയാതെ പോയൊരു കഥയുണ്ട്. തുറക്കുവാൻ പലവട്ടം തോന്നി, വിരലുകൾ പക്ഷേ നിന്നുപോയി, താളുകൾക്കുള്ളിൽ ഉറങ്ങുന്ന ഓർമ്മകളെ ഉണർത്തിയില്ല. ചില കത്തുകൾ തുറക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് മനസ്സിന് നല്ലതെന്ന് തോന്നും, പറയാതെ ബാക്കിയായ സ്നേഹം അങ്ങനെ തന്നെ വിശുദ്ധമാകും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നിഴലിനെ മറികടന്നവൻ

നിഴലിനെ മറികടന്നവൻ പിന്നിൽ വന്ന നിഴലിനോട് ഇന്നവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല, ഇരുണ്ട വഴികൾ മുന്നിലുണ്ടെങ്കിലും ചുവടുകൾ പിന്നോട്ട് വെച്ചില്ല. വീണുപോയ നാളുകളെല്ലാം ഓർമ്മകളാക്കി മാറ്റിവെച്ചു, തോറ്റുപോയ നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു കരുത്ത് കണ്ടെത്തി. തടസ്സങ്ങൾ പലതും വന്നപ്പോൾ വഴിമാറാൻ അവൻ തയ്യാറായില്ല, സ്വന്തം ഉള്ളിലെ വെളിച്ചവുമായി അകലങ്ങളിലേക്ക് നടന്നുപോയി. ഒടുവിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ നിഴൽ പോലും പിന്നിലായിരുന്നു, തന്നെത്തന്നെ ജയിച്ച മനുഷ്യന് ലോകം പുതിയൊരു വഴിയായിരുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)