ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

 ദേശാടനപ്പക്ഷികൾ ദേശങ്ങൾ താണ്ടിപ്പറന്നുപോകും, പക്ഷികളേ നിങ്ങൾ തൻ യാത്രയേറെ. മണ്ണിൽ മനുഷ്യൻ അലയുംപോലെ, വിണ്ണിൽ നിങ്ങൾ തൻ ജീവനമാർഗ്ഗം. കോണൊത്ത അണിയിലൊരായിരം പക്ഷികൾ, അതിരുകളില്ലാത്ത ദൂരങ്ങളിൽ. നായകൻ മുന്നിൽ വഴിനടത്തവേ, ക്ഷീണമറിയാതെ പറന്നിടുന്നു. മുന്നിലിരിക്കും പക്ഷിക്ക് ക്ഷീണമെങ്കിൽ, പിന്നിലുള്ളോൻ വന്നു സ്ഥാനം നേടും. പരസ്പരം താങ്ങായി മാറിയല്ലോ, വിസ്മയക്കാഴ്ചയായ് മാറിടുന്നു. പല നദികളും മലനിരകളും താണ്ടി, പുത്തൻ സംസ്കാരങ്ങളും കണ്ടിറങ്ങി. അവർ കണ്ട കാഴ്ചകൾ തൻ അറിവുകൾ, നമ്മുടെ മനസ്സിലും നിറയുന്നു. ഈ പ്രകൃതി ഒരു തുറന്ന പാഠപുസ്തകം, മാറുന്ന വാനിലെ മായാജാലം. കാഴ്ചകൾ മനസ്സിൽ വിസ്മയമരുളി, ഉണർത്തുന്നു എന്നും പുത്തൻ ആനന്ദം! ജീ ആർ കവിയൂർ  24 05 2026 (കവിയൂർ, തിരുവല്ല)

 साहिल के सपने | തീരത്തെ കനവുകൾ चश्मे के शीशों पर बिखरे हैं सपने, हैं लहरों की सरगम में गहरे हैं सपने, हैं കടലാഴങ്ങളിൽ മായും സൂര്യന്റെ കനവാണു നീ കണ്ണടക്കണ്ണാടിയിൽ തങ്ങിനിൽക്കും നിനവാണു നീ इस ढलती शाम का मंज़र तो देखो समुंदर के साहिल पे ठहरे हैं सपने, हैं സന്ധ്യ തൻ ശോഭയിൽ തീരം മയങ്ങുമ്പോൾ അലതല്ലി വന്നെത്തും കാറ്റിന്റെ അലയാണു നീ यादों की महफ़िल सजी है यहाँ पर इन ठंडी हवाओं के पहरे हैं सपने, हैं ഓർമ്മതൻ മഹ്ഫിലിൽ ദീപങ്ങൾ ജ്വലിക്കവേ ഇരുളിലും മായാതെ മിന്നുന്ന നിഴലാണു നീ अंधेरा जो छाए तो डरना नहीं तुम उजालों की राहों में सुनहरे हैं सपने, हैं ഇത്തിരി വെട്ടവും നെഞ്ചിൽ ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് ഇനിയുള്ള യാത്രയിൽ കൂട്ടിനായ് വരവാണു നീ दिलों की किताब को खोल कर देखो हक़ीक़त की दुनिया से सुनहरे हैं सपने, हैं ഹൃദയത്തിൻ താളുകൾ മെല്ലെ തുറന്നു ഞാൻ സത്യത്തിൻ ലോകത്ത് പൂക്കുന്ന മലരാണു നീ वक़्त की मौजों ने बदला है रास्ता मगर दिल के कोने में ठहरे हैं सपने, हैं കാലത്തിൻ ഒഴുക്കിൽ വഴികൾ മാറിയാലും മനസ്സിന്റെ കോണിൽ മായാത്ത നിറവാണു നീ ख़ामोश रातों की अपनी जुबां है कहानी सुनाते जो गहरे हैं सपने, हैं നിശ്ശബ്ദ രാവുകൾ കഥകൾ മ...

 തലമുറകളുടെ തീരങ്ങളിൽ നിന്ന് അനന്തമാം കാലപ്രവാഹത്തിൻ തീരത്ത് അറിവിൻ വലയെറിഞ്ഞു നിൽപ്പു മർത്യർ; മുന്നിൽ പരന്നുകിടക്കും സാഗരത്തിൽനിന്ന് തലമുറകൾ നാളെയുടെ വെളിച്ചം തേടുന്നു. പച്ചപ്പുതച്ച മലനിരതൻ സാന്നിധ്യത്തിൽ പ്രകൃതിതൻ ചൈതന്യം നെഞ്ചിലേറ്റുന്നു; കൺമുന്നിൽ കാണുന്നീ വിസ്മയക്കാഴ്ചകൾ പുതിയൊരു പ്രത്യാശതൻ ചിറകുകൾ നൽകുന്നു. ഒരു കൈയിൽ അനുഭവത്തിൻ കരുത്തുമായി മറുകൈയിൽ സ്വപ്നത്തിൻ നൂലുകൾ കോർത്തു; തലമുറകൾ കൈമാറും ജ്ഞാനത്തിൻ വിത്തുകൾ ഈ മണ്ണിൽ വീണ്ടും മുളച്ചുയരുന്നു. കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറമുള്ളൊരു സത്യം തേടി ഈ യാത്ര തുടരുന്നു നിശ്ശബ്ദമായി; പ്രകൃതിയോടിണങ്ങിയീ ജീവിതയാത്രയിൽ മാനവർ പ്രപഞ്ചത്തിൻ സ്പന്ദനം തൊട്ടറിഞ്ഞുവെങ്കിൽ ?!! വസുധൈവ കുടുംബകമെന്ന ചിന്തയാൽ ലോകസമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തുവെന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ സമർപ്പിക്കുന്നു... (ഇത് എഴുതാൻ ഉള്ള സാഹചര്യം ഒരു ചിത്രമാണ്) ജി ആർ കവിയൂർ  24/05/2026 (കവിയൂർ, തിരുവല്ല)

തുളസിമഹിമ പ്രഭാതമഞ്ഞില്‍ തുളസിയില ചിരിക്കും, പൂമുഖവാതില്‍ പുണ്യമഴ പെയ്യിക്കും, നാമജപങ്ങള്‍ കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകും, നന്മയുടെ ദീപം ഹൃദയത്തില്‍ തെളിയും. ചെവിക്കുപിന്നില്‍ ഇല ചാര്‍ത്തിയ നേരം, ശരീരമാകെ പടരുമൊരു സൌഖ്യം, പഴമയുടെ ജ്ഞാനം തലമുറ പാടും, പച്ചയുടെ സുഗന്ധം മനസിനെ തഴുകും. കിഴക്കോട്ടുനോക്കി തറയിലവള്‍ നില്‍ക്കും, കിരണങ്ങളുടെ താലോലിപ്പില്‍ വിരിയും, സന്ധ്യാദീപത്തിന്‍ ജ്വാലകള്‍ ചിരിക്കും, സൗഭാഗ്യകാറ്റുകള്‍ വീടുകളില്‍ നിറയും. ലക്ഷ്മിയുടെ ചായല്‍ ഭൂമിയില്‍ വന്നു, ധര്‍മധ്വജന്റെ ഭവനത്തില്‍ വളര്‍ന്നു, വിഷ്ണുവിന്‍ സ്നേഹം ഹൃദയത്തില്‍ നിറഞ്ഞു, ഭക്തിയുടെ പാതയില്‍ തപസ്സായി നിന്നു. ശംഖുചൂഡന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ചേര്‍ന്നു, പാതിവ്രത്യത്തിന്റെ മഹിമയായി തീര്‍ന്നു, ദേവരുടെ ദുഃഖം കണ്ടവള്‍ കരഞ്ഞു, ധര്‍മത്തിന്റെ വഴിയില്‍ ആത്മാവായ് ലയിച്ചു. ഗണ്ഡകിനദിയായ് ഭൂമിയിലൂടെ ഒഴുകും, വിഷ്ണുവിന്‍ മാലയായി കഴുത്തില്‍ ചേരും, തുളസിദളങ്ങള്‍ പൂജകളില്‍ വിരിയും, ലോകത്തിനു നിത്യശാന്തിയായി നിലക്കും. ജി ആർ കവിയൂർ 23 05 2026 (കവിയൂർ, തിരുവല്ല)

  വിശ്വാസപ്രമാണം (തത്ത്വചിന്താപരമായ ഗീതം) നിന്റെ സ്വപ്നമായിരുന്നു പണ്ട്, നിൻ മനസ്സിന്റെ വിശ്വാസമായിരുന്നു... ഒഴുകുന്ന കാറ്റിന്റെ കൈകളെ നമ്മൾ, തടഞ്ഞുനിർത്തിയില്ലല്ലോ ഒരിക്കലും... എങ്കിലും നിൻ ചാരെ നിന്നിട്ടും എൻ മനസ്സ്, ഏറെ ഏകാന്തത അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു... പറയാതെ പോയൊരു വാക്കിന്റെ നോവിൽ, ആത്മാവ് വിങ്ങിപ്പൊരിഞ്ഞു നിന്നു... എങ്കിലും എൻ സ്വന്തം വചനങ്ങളിൽ തന്നെ, മാറ്റമില്ലാതെ ഇന്നും തുടരുന്നു... നാളിതുവരെ കൈമാറിയ വാക്കുകളൊക്കെ, പ്രവർത്തികളിൽ എന്നും നിറച്ചുവെച്ചു... ആരും വന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു തരാതെ തന്നെ, വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽപ്പൂ... മാറുന്ന ലോകത്ത് മാറാ മനസ്സാ-ലൊരു, സത്യമായി ഈ നെഞ്ച് കാത്തിരിപ്പൂ... ജീ ആർ കവിയൂർ  23 05 2026 (കവിയൂർ , തിരുവല്ല)

 പ്രണയാർദ്രം  (വിരഹ ഗാനം) പല്ലവി: നീയില്ലാതെൻ മനസ്സൊന്നു നിറയുന്നില്ലാ, നീയില്ലാതെൻ ദിനങ്ങളോ നീങ്ങുന്നില്ലാ... ചാരെ നീയില്ലാത്തൊരീ വേളയിൽ, ഒരു നിമിഷം പോലും മനോഹരമാകുന്നില്ലാ... എന്തു ചൊല്ലേണ്ടൂ പ്രിയേ  നീയില്ലാതെ ഞാൻ, ശൂന്യമീ ലോകം മുഴുവൻ ഏകാന്തത തന്നെ അനുപല്ലവി: മിഴികളിൽ സ്വപ്നമായി നീ മാത്രമുണരുമ്പോൾ, നെഞ്ചിൻ തുടിപ്പിലും നിൻ ഓർമ്മകൾ മാത്രം. ഇതെന്തു മോഹ വലയം, ഇതെന്തു നോവിൻ ആഴം? നീയില്ലാത്ത കാഴ്ചകളെല്ലാം അന്യമായിടുന്നു... ചാരെ നീയില്ലാത്തൊരീ വേളയിൽ, ഒരു നിമിഷം പോലും മനോഹരമാകുന്നില്ലാ... ചരണം 1: തനിച്ചാകുമ്പോൾ ഈ നിഴലുകൾ പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്നു, കടന്നുപോയ നല്ല നാളുകൾ വീണ്ടും കൊതിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു നിമിഷം പോലും സമാധാനമില്ലാത്ത രാവുകൾ, നിന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പ്രകാശം മറ്റെങ്ങുമില്ലിനി... എന്തു ചൊല്ലേണ്ടൂ പ്രിയേ  നീയില്ലാതെ ഞാൻ, നീയില്ലാതെൻ മനസ്സൊന്നു നിറയുന്നില്ലാ... ചരണം 2: തീരുന്നില്ലാ ഈ നോവിൻ നീണ്ട കഥകൾ, പിണങ്ങി നിൽക്കുന്നു എന്നോട് ഈ വാനവും ഭൂമിയും. മിഴികളിൽ കണ്ണീരിൻ കടലിരമ്പുമ്പോൾ, ശൂന്യമാണ് നിൻ ഓർമ്മകളില്ലാത്ത എൻ ഉള്ളം... ചാരെ നീയില്ലാത്തൊരീ വേളയിൽ, ഒരു നിമിഷം പോലും മനോഹര...