നിന്നോർമ്മയിൽ

നിന്നോർമ്മയിൽ

നനവൂറും വിരഹ നോവിനാൽ  

പ്രണയ ലേപനം മിഴികളിൽ നിറച്ചു,  

നഖചിത്രം വരച്ചു വിവശയായി  

നിൽക്കും നമ്രമുഖി നിന്നോർമ്മ  

എന്നെ ഞാനല്ലാതെ ആക്കുന്നു...

നിശ്വാസമാകെ നിൻ പേരായ് മാറി,  

നിറംമങ്ങി ദിനങ്ങൾ കടന്നുപോകേ,  

വഴിയോരക്കാഴ്ചകൾ നോക്കി നിൽക്കും  

മനസ്സിൻ മുറ്റത്ത് കാത്തിരിപ്പായ് ഞാൻ,  

നീയെന്ന മോഹം ഉള്ളിൽ പടരുന്നു...

ചായമണിഞ്ഞൊരു സന്ധ്യാകാശത്തിൽ  

ചാരിനിൽക്കും മേഘങ്ങൾ സാക്ഷിയാകേ,  

പിരിയുവാനാകാത്തൊരു നിമിഷം പോലെ  

പടിയിറങ്ങും സൂര്യനും മങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ,  

നിന്നോർമ്മ മാത്രം ഉള്ളിൽ ബാക്കിയായ്...

രാവിൻ നിശ്ശബ്ദതയിൽ തനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ  

നിലാവിൻ കിരണങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ പതിക്കേ,  

മറന്നുവെന്നോർമ്മിച്ച നിൻ മുഖം വീണ്ടും  

സ്വപ്നത്തിൻ തിരശ്ശീല നീക്കി വരുമ്പോൾ,  

നിദ്ര പോലും നിന്നിലേക്കെന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു...

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

18-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)