തീരത്തിന്റെ നോവ്

തീരത്തിന്റെ നോവ്

അലകളുമറിയാത്ത തീരത്തിന്റെ നോവറിയാതെ

ആഴി മടങ്ങിയ നേരത്ത് കണ്ടുനിന്ന കവി,

തിരയിൽ മാഞ്ഞുപോയ നിൻ കാൽപ്പാടുകൾ തേടി

തീരത്ത് തനിച്ചായി നിന്നു ഞാൻ.

നിലാവു പൊഴിയുന്ന നീലക്കടൽ തീരത്ത്

നിനവുകൾ തിരയായ് വന്നണഞ്ഞു,

മിഴികളിൽ നനവായ് പെയ്തൊരു സ്നേഹം

മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു നീ.

കാറ്റിന്റെ ചിറകിൽ നീ വന്നുവെന്നോർത്തു

കാതോർത്തു നിന്നു ഞാൻ ഏറെ,

കടലിന്റെ നെഞ്ചിലെ നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം

കേൾക്കുന്നു ഇന്നും നിൻ സ്വരം.

പിരിയുവാൻ വിധി നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചെങ്കിലും

മറക്കുവാൻ ഹൃദയം പഠിച്ചില്ല,

അകലെയായ് നീ പോയ വഴിയിലിന്നും

അണയാത്ത കാത്തിരിപ്പാണ് ഞാൻ.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

23 -09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)