ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

കവിത: മൗനത്തിൻ അഗ്നിനാളം പ്രചോദനം: മധുശങ്കർ മീനാക്ഷിയുടെ മയിൽപ്പീലി എന്ന കവിതയും പ്രസാദിന്റെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ആലാപനവും ഇടയ്ക്കയുടെയും ഓടക്കുഴലിന്റെയും ആത്മാവിൽ തൊടുന്ന നാദവും മനസ്സിൽ ഉണർത്തിയ വികാരങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് രചിച്ചത്. *മൗനത്തിൻ അഗ്നിനാളം* മൗനം ഉറഞ്ഞു ആളിക്കത്തി, മിഴിയടച്ചു ഒറ്റത്തിരിനാളം, മൃതിയുടെ സ്മൃതിമണ്ഡപത്തിൽ മൊഴിയും വീണുടഞ്ഞു. വറ്റിവരണ്ടു മാറ്റൊലി മാഞ്ഞു, വേപഥുപൂണ്ടു മനമിടറി, വഴുതിവീണു കണ്ണുനീർമുത്തുകൾ, വറുതിയുടെ വേദനയറിഞ്ഞു. നിഴലുകൾ നീണ്ടു വഴിതെറ്റി, നിലാവും മാഞ്ഞു രാവിൻ മാറിൽ, നിറമറ്റ സ്വപ്നങ്ങൾ ചിതറിവീണു, നിശ്വാസം തങ്ങി നെഞ്ചിൻ കോണിൽ. കാലമാം കൈകൾ മായ്ച്ചിടാത്ത കദനത്തിൻ മുറിവുകൾ പേറി, കരളിലെ കനലുകൾ കെട്ടടങ്ങാതെ, കാലത്തിൻ മുറ്റത്ത് സ്വപ്നം കൊഴിഞ്ഞു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 15 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മുഖംമൂടി പിടിക്കപ്പെട്ട കള്ളവും നിഷേധിച്ചീടും, പിഴവുകൾ പോലും ന്യായീകരിച്ചീടും, സത്യം പറഞ്ഞാൽ തർക്കിച്ചീടും, സ്വന്തം കള്ളത്തെ സത്യമാക്കീടും. തിരുത്തമില്ലാത്ത മനസ്സിൻ മുന്നിൽ, തെളിവുകൾ പോലും തോറ്റുപോകും, സ്നേഹമെന്നുള്ള നിൻ വിശ്വാസങ്ങൾ, നിശ്ശബ്ദമായ് മുറിവേറ്റീടും. ഹൃദയത്തിലല്ല നീ ഇടം നേടിയതെങ്കിൽ, ആവശ്യങ്ങൾക്കായിരിക്കും കൂട്ടിനുള്ളത്, നേട്ടങ്ങൾ തീരുന്ന നിമിഷം മുതൽ, നിന്നെ മറക്കാൻ അവർ മടിക്കില്ല. ബന്ധങ്ങൾ സത്യംകൊണ്ടു നിലനിൽക്കണം, വിശ്വാസം സ്നേഹംകൊണ്ടു വളരണം, സ്വാർത്ഥത തീർക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളേക്കാൾ, തനിച്ചായാലും അഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 15 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നിലാക്കടലിലെ മത്സ്യകന്യക നിലാക്കടലിലും ഓർമ്മത്തിരകൾ, ആഞ്ഞടിച്ചെൻ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു, കടൽച്ചുഴികളെയെല്ലാം തരണം ചെയ്ത്, പ്രണയസ്വപ്നങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ വിടർന്നു. എൻ മനസ്സിൻ തീരത്ത് വന്നണഞ്ഞു, മത്സ്യകന്യകയായ് കിനാവിൽ തെളിഞ്ഞു, നിലാവു ചൊരിയും രാവിൻ മടിയിൽ, മധുരമാം മോഹങ്ങൾ പൂത്തുലഞ്ഞു. പൈദാഹങ്ങളെല്ലാം മറന്നുപോയി, എന്നെത്തന്നെയും മറന്നുപോയി, പ്രണയത്തിൻ നിറവിൽ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ്, പുതിയൊരു ലോകത്തിൽ ചേക്കേറി ഞാൻ. തിരയടങ്ങാത്ത കടലിൻ തീരത്ത്, ഓർമ്മകൾ മാത്രം കൂട്ടായിരിക്കെ, കാലങ്ങൾ മായ്ച്ചിടാത്ത പ്രണയമായി, ഹൃദയത്തിൽ ഇന്നും കിനാവായ് തെളിഞ്ഞു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 15 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നിലാക്കടലിലെ മത്സ്യകന്യക നിലാക്കടലിലും ഓർമ്മത്തിരകൾ, ആഞ്ഞടിച്ചെൻ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു, കടൽച്ചുഴികളെയെല്ലാം തരണം ചെയ്ത്, പ്രണയസ്വപ്നങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ വിടർന്നു. എൻ മനസ്സിൻ തീരത്ത് വന്നണഞ്ഞു, മത്സ്യകന്യകയായ് കിനാവിൽ തെളിഞ്ഞു, നിലാവു ചൊരിയും രാവിൻ മടിയിൽ, മധുരമാം മോഹങ്ങൾ പൂത്തുലഞ്ഞു. പൈദാഹങ്ങളെല്ലാം മറന്നുപോയി, എന്നെത്തന്നെയും മറന്നുപോയി, പ്രണയത്തിൻ നിറവിൽ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ്, പുതിയൊരു ലോകത്തിൽ ചേക്കേറി ഞാൻ. തിരയടങ്ങാത്ത കടലിൻ തീരത്ത്, ഓർമ്മകൾ മാത്രം കൂട്ടായിരിക്കെ, കാലങ്ങൾ മായ്ച്ചിടാത്ത പ്രണയമായി, ഹൃദയത്തിൽ ഇന്നും കിനാവായ് തെളിഞ്ഞു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 15 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ഇരുളിലും തുണയായ് വെളിച്ചത്തിൽ കൂടെ വരാൻ വഴിയേറെ ആളുണ്ടാകും, ഇരുളിന്റെ നെഞ്ചിൽ പോലും തുണയേകാൻ ആരുണ്ടാകും? സുഖത്തിന്റെ നാളുകളിൽ ചേർന്നുനിൽക്കും, ദുഃഖത്തിന്റെ നാളുകളിൽ അകന്നുപോകും, കണ്ണുനീരൊപ്പി സാന്ത്വനമേകാൻ, കരുണയുള്ളൊരു ഹൃദയം വേണം. മരങ്ങളെപ്പോൽ നമ്മളെന്നും മണ്ണിലാഴ്ന്നു വേരിടും, കൊമ്പൊടിഞ്ഞു വീണാലും നിൽപ്പിടം നാം മാറിടില്ല. കാറ്റടിച്ചും കടപുഴകിയും കാലമെത്ര കടന്നാലും, കൂടെനിന്ന സ്നേഹത്തിൻ വേരറുക്കാൻ നമുക്കാവില്ല. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  15-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മുറിവേറ്റ ഹൃദയം മുറിവേറ്റ ഹൃദയത്തിൽ വേദനയൊളിപ്പിച്ചും, മിഴികളിൽ മായാത്ത സ്വപ്നം കത്തിച്ചും, ഒരുനാൾ സ്വന്തമെന്നു കരുതിയ പ്രണയം, ഓർമ്മയിൽ ഇന്നുമൊരു നൊമ്പരമാക്കിയും. ജീവനേക്കാളേറെ സ്നേഹിച്ചവളേ, ജീവിതവഴിയിൽ തനിച്ചാക്കി നീ, പിരിയില്ലെന്നോതി ചേർത്തുപിടിച്ച കൈകൾ, പാതിവഴിയിൽ എന്നെ കൈവിട്ടുപോയി. നീ തന്ന വാക്കുകൾ കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നു, നീ നടന്ന വഴികൾ കണ്ണിൽ തെളിയുന്നു, മായാത്ത ചിത്രങ്ങൾ മനസ്സിൽ നിറയുമ്പോൾ, മൗനമായ് കണ്ണുനീർ തൂകുന്നു രാവിൽ. തിരികെ വരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടുമിന്നും, തിരിനാളം പോലെ കാത്തിരിപ്പൂ ഞാൻ, നീ മറന്ന സ്നേഹം നെഞ്ചിലൊളിപ്പിച്ച്, നിഴലായി നിന്റെ ഓർമ്മയിൽ ജീവിക്കുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  15-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നമ്മുടെ വില എത്ര നല്ലവരായാലും നാം, എല്ലാവർക്കും പ്രിയരാവില്ല; ചിലർക്കു മധുരസ്മരണയെങ്കിൽ, ചിലർക്കു നാം വെറുമൊരു നിഴൽ. ഒരാൾ നമ്മെ തേടിയെത്തും, മറ്റൊരാൾ അകന്നുപോയിടും; ഒരാൾക്കു നാം ആശ്വാസമാകും, മറ്റൊരാൾ പാഠമായ് മാറിടും. ഇതിലൊന്നും തളരേണ്ട നാം, അന്യരുടെ വാക്കിൽ വീഴേണ്ട; നന്മ നിറഞ്ഞ കർമങ്ങളാൽ, സ്വന്തം വഴി മറക്കേണ്ട. കാലം സത്യം തെളിയിക്കും, കർമം മൂല്യം പറഞ്ഞിടും; മറ്റുള്ളോർ എന്തു ചൊല്ലിയാലും, നന്മയോടെ മുന്നേറിടാം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  15-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ജീവിതത്തിൽ ഓർക്കേണ്ട സത്യങ്ങൾ ഏകനായി നടക്കാൻ പഠിക്കണം, ഇടറാതെ മുന്നേറാൻ ശീലിക്കണം, തുണയായവർ വഴിപിരിഞ്ഞാലും, സ്വന്തം കരുത്തിൽ വിശ്വസിക്കണം. നൊമ്പരത്തിലും പുഞ്ചിരിക്കണം, കണ്ണുനീർ ഉള്ളിലൊതുക്കണം, ദുഃഖങ്ങൾ മനസ്സിനെ മൂടിയാലും, പ്രത്യാശയുടെ ദീപം തെളിക്കണം. കർമ്മത്തിൽ വിശ്വാസം പുലർത്തണം, അധ്വാനത്തെ കൂട്ടാളിയാക്കണം, വിധിയെ പഴിച്ചിരിക്കാതെ, വിജയപാതയിൽ മുന്നേറണം. ആരോഗ്യം അമൂല്യനിധിയായി കാക്കണം, മാതാപിതാക്കളെ ആദരിക്കണം, അവരുടെ സ്നേഹവും അനുഗ്രഹവും, ജീവിതവഴിയിൽ വെളിച്ചമാകണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  15-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ശരണം ഗണപതിദേവാ... പല്ലവി കറുകപ്പുല്ലാൽ കനിയും കരിമുഖനേ, കരുണ ചൊരിയണേ ഗജമുഖാ, ഒരു നുള്ളു കറുക ഞാൻ കാഴ്ചവെച്ചിടുമ്പോൾ, ഉരുകുന്നു ഉള്ളം നിൻ തിരുനടയിൽ... വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്ന വിനായകാ, വിജയങ്ങൾ നൽകണേ ഗണനായകാ, തുമ്പിക്കൈയാലെന്നെ തഴുകണേ ദേവാ, തൃപ്പാദം ശരണം ഗണപതിദേവാ... ചരണം 1 മണ്ണിൽ മുളച്ചൊരു പുൽനാമ്പിൽ പോലും, മഹിമകൾ നിറച്ചവനല്ലോ നീ, പൊന്നും മണിയും ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നില്ല, പുണ്യമായ ഭക്തിയുമായ് വന്നൂ ഞാൻ... കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്ന ഭക്തന്റെ മുന്നിൽ, കനിവോടെ നിൽക്കുന്ന കരുണാമയാ, കറുകപ്പുല്ലിന്റെ തുമ്പിലെ മഞ്ഞിൽ, കാണുന്നു നിൻ ദിവ്യരൂപം ഞാൻ... പല്ലവി കറുകപ്പുല്ലാൽ കനിയും കരിമുഖനേ, കരുണ ചൊരിയണേ ഗജമുഖാ, ചരണം 2 അനലാസുരന്റെ ജ്വാലയണയ്ക്കാൻ, അരുളിന്റെ തണലായ് കറുക വന്നൂ, പുരാണകഥകൾ പാടുന്ന നാവിൽ, പുണ്യനാമം നിറയുന്നു നിൻപേരേ... ചെറുതെന്നു ലോകം കരുതുന്ന പുല്ലിൽ, ചൈതന്യമേകുന്ന മഹിമയുണ്ടേ, ചെറുതല്ല ഭക്തി, ചെറുതല്ല സ്നേഹം, ചിത്തത്തിൽ വാഴണേ സിദ്ധിവിനായകാ... ചരണം 3 തുടങ്ങുന്ന കാര്യങ്ങൾ വിജയിക്കുവാനും, തുണയായ് വരണേ ഗണപതിയേ, തളരുന്ന നേരത്തു ധൈര്യം പകരാൻ, താമരഹൃദയത്തിൽ വാഴണേ നീ... മൂഷികവാഹനാ മോദകപ്രിയാ, മൂലാധാരത്...

 അരികിലെത്തിയവർ അകലുമ്പോൾ… അരികിലെത്തുന്നവർ അകന്നുപോകുന്നു, ഒടുവിൽ തനിച്ചായ് നാം ശേഷിക്കുന്നു… ഹൃദയത്തിലെ മുറിവുകൾ ആരോടു ചൊല്ലും, തലോടാൻ വന്നവരും നോവേൽപ്പിക്കുന്നു… ചിരിയുടെ പിന്നിലെ കണ്ണീർ കാണാതെ, മൗനത്തിൻ വേദനയറിയാതെ… സ്വന്തമെന്നോതിയ ബന്ധങ്ങൾ പോലും, കാലത്തിൻ വഴിയിൽ മറഞ്ഞുപോകുന്നു… വിശ്വാസപ്പൂക്കൾ കരിഞ്ഞുവീഴുമ്പോൾ, പ്രതീക്ഷതൻ നിറങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ… കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ, നൊമ്പരരാത്രികൾ നീണ്ടുപോകുന്നു… എങ്കിലും പുലരിയുടെ വെളിച്ചം തെളിയും, തകർന്ന ഹൃദയത്തിലും സ്വപ്നം വിരിയും… അകലുന്നവരെയോർത്ത് തളരേണ്ട നീ, നിന്നെ നീ സ്നേഹിച്ച് മുന്നേറുക നീ… രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 15-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ജീവിതപ്പാഠങ്ങൾ  പുതുവഴികൾ തേടി മുന്നേറണം, പുതിയ അറിവുകൾ സ്വന്തമാക്കണം, പ്രതിസന്ധികളെ പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രതീക്ഷയാക്കി മാറ്റീടണം. അധ്വാനശീലം കൈമുതലാക്കണം, അന്യരുടെ വേദനയറിയേണം, അഹന്തയില്ലാതെ പെരുമാറി അനുരാഗത്താൽ മനമണിയണം. സമയത്തിൻ മൂല്യമറിഞ്ഞിടേണം, സത്യത്തിൻ പാതയിൽ ചരിക്കേണം, സഹനത്തിൻ കരുത്തു കൈക്കൊണ്ട് സമചിത്തതയോടെ ജീവിക്കേണം. നാളെയെക്കുറിച്ചൊരു കനവു നെയ്ത് നന്മയുടെ വിത്തുകൾ പാകേണം, നാട്ടിനും വീടിനും അഭിമാനമായി നവലോകം പണിതുയർത്തീടണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 15-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

കണ്ണാ, മനമുരുകി വിളിക്കുന്നു കുളിർകാറ്റ് അമ്പാടിത്തിരുമുറ്റം തഴുകിയെത്തുകയായി... മഴമേഘം മന്ദമായി പെയ്തു, മണ്ണിലാകെ കുളിരേകുകയായി... കണ്ണാ, മനമുരുകി വിളിക്കുന്നു കാരുണ്യം ചൊരിയുകയില്ലേ കണ്ണാ ഓടക്കുഴലിനോടു കുയിൽ ചോദിച്ചു, “കണ്ണൻ വരുന്നുണ്ടോ?” മുരളീനാദത്തിൽ പ്രകൃതിയാകെ കണ്ണനെ കാത്തിരിക്കുകയായി... കണ്ണാ, മനമുരുകി വിളിക്കുന്നു കാരുണ്യം ചൊരിയുകയില്ലേ കണ്ണാ ചിലർക്കിതു കാറ്റും മഴയും, ഓടക്കുഴലിൻ നാദം മാത്രം... എന്നാൽ ഭക്തർക്കിതു കണ്ണന്റെ ലീല, ഭഗവൽസ്നേഹത്തിൻ മധുരഗാനം... കണ്ണാ, മനമുരുകി വിളിക്കുന്നു കാരുണ്യം ചൊരിയുകയില്ലേ കണ്ണാ കൃഷ്ണാ... കൃഷ്ണാ... കണ്ണാ, മനമുരുകി വിളിക്കുന്നു... ഒരു നോക്കു കാണുവാൻ കണ്ണാ, നിൻ തിരുപ്പാദം തേടുന്നു... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  14-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വാക്കുകളുടെ സൗന്ദര്യം മനോഹരമായ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ വിരിയുമ്പോൾ, മൗനത്തിന്റെ തീരത്തുപോലും സ്നേഹത്തിന്റെ പൂക്കൾ വിടരുന്നു. വാക്കുകൾ വെറും ശബ്ദങ്ങളല്ല, മനസ്സിൻ മധുരഭാവങ്ങളാണ്; ചില വാക്കുകൾ പുഞ്ചിരി പകരും, ചിലത് കണ്ണീരായ് മാറും. പറയുന്ന വാക്കുകൾക്കപ്പുറം പറയാത്തതുമുണ്ട് പലതും, ഹൃദയം തൊടുന്നൊരു വാക്കിന് മാറിമറിയും ജീവിതവും. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിക്കാം, വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മരുന്നാകാം; സ്നേഹം നിറഞ്ഞൊരു വാക്കിലൂടെ തകർന്ന ഹൃദയം പൂത്തുലയാം. അതുകൊണ്ട് ഓരോ വാക്കിലും കരുണയുടെ വെളിച്ചം നിറയ്ക്കാം; മറ്റൊരു ഹൃദയത്തിൻ ആഴങ്ങളിൽ ഓർമയായ് എന്നും ജീവിക്കാം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  14-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നീയാണ് എന്നിൽ നീയാണ് എന്നിൽ, തീയാണ് ഉള്ളിൽ, തിരയും തീരവും, കളിയും ചിരിയും, നിറയും പ്രപഞ്ചം നീയെന്ന ഭാവം. മിഴിയിൽ നിലാവായ്, മനസ്സിൽ കനലായ്, മൗനത്തിൻ ചുണ്ടിൽ മധുരമായ് നീ... കാറ്റിന്റെ കൈയിൽ കവിതയായ് നീ, കാതോരം വന്നു കിനാവായ് നീ... നീയില്ലാ നേരം നിഴലിന്റെ ദുഃഖം, നീയുള്ള നേരം നിറവിന്റെ സ്വർഗം. എന്നിലെ എന്നെ അറിയുന്ന നീയേ, എന്നെന്നും എന്നിൽ നിറയുന്ന നീയേ... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  14-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നക്ഷത്രത്തിളക്കം നക്ഷത്രത്തിളക്കം മിഴികളിൽ നിറച്ച നിൻ ചാരുതയെന്നിൽ നിറഞ്ഞു ജീവിതപ്രയാണം പുതിയൊരു വസന്തഗാനം നിലാവായ് തെളിഞ്ഞു രാവിൽ നിറദീപമായ് എൻ വഴിയിൽ നിനവുകൾ പൂക്കും നേരം മറന്നുപോയ് ദുഃഖഭാരം മൗനത്തിൻ വീണാതന്ത്രിയിൽ മധുരമാം രാഗമുണർന്നു പൂനിലാവിൻ പുഞ്ചിരിയിൽ പൂത്തുലഞ്ഞു സ്വപ്നങ്ങൾ കാറ്റിലാടും പൂവുപോലെ കാതിൽ മൂളും ഈണമായി എൻ ഹൃദയത്തിൻ ആഴങ്ങളിൽ എന്നുമൊരു കാവ്യമായി. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  14-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

കാലത്തോടൊരു ചോദ്യം… 🖤 കാലത്തോടു ഞാൻ ചോദിച്ചു, “എന്തായിരുന്നു എൻ തെറ്റ്?” കാലം മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു… “കണ്ടവരെയെല്ലാം നീ ഹൃദയംകൊണ്ട് സ്വന്തമാക്കി, അവർ നിന്നെ തേടിയെത്തിയത് ആവശ്യങ്ങളുടെ നേരത്തുമാത്രം. നീ സ്നേഹത്തെ ആത്മാർപ്പണമായി കണ്ടു, അവർ വെറുമൊരു സൗകര്യമായും. ഞാൻ മൗനമായി… ചില സത്യങ്ങൾ ഹൃദയം മുറിപ്പെടുത്തിയാലേ മനസ്സിൽ തെളിയുകയുള്ളൂ. ഞാൻ തോറ്റത് സ്നേഹത്തിലല്ല, എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ ഈ ലോകവും സംസാരിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചതിലാണ്… 🖤 രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  14-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മൂന്ന് ബന്ധങ്ങൾ വാർദ്ധക്യത്തിൻ പടിവാതിൽ കടന്നിടുമ്പോൾ, മക്കളുടെ സ്നേഹത്തിൻ ആഴമറിയാം, പാലൂട്ടി വളർത്തിയ കൈകൾ തളരുമ്പോൾ, കരുതലിൻ വിലയെന്തെന്നു തിരിച്ചറിയാം. ദുരിതങ്ങൾ ജീവിതത്തെ വേട്ടയാടുമ്പോൾ, സൗഹൃദത്തിൻ മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞുവീഴും, തോളോടു തോൾ ചേർന്നുനിന്നവർ പോലും, നിഴൽപോൽ അകലുന്നത് കാണേണ്ടിവരും. ദാരിദ്ര്യം വാതിൽക്കൽ വിരുന്നെത്തുമ്പോൾ, ദാമ്പത്യത്തിൻ ദൃഢത പരീക്ഷിക്കപ്പെടും, സമ്പത്തില്ലാത്ത കുടിലിൻ കോണിലിരുന്നും, സ്നേഹദീപം കാക്കുന്നവൾ ഭാഗ്യമായിടും. കാലം കുറിക്കുന്ന അനുഭവപാഠങ്ങളിൽ, ബന്ധങ്ങളുടെ പൊരുൾ തെളിഞ്ഞുവരും, ത്യാഗവും വിശ്വാസവും നെഞ്ചിലേറ്റുന്നവർ, ജീവിതയാത്രയിൽ ദൈവാനുഗ്രഹമാകും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  13-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മൂന്ന് ബന്ധങ്ങൾ വാർദ്ധക്യത്തിൻ പടിവാതിൽ കടന്നിടുമ്പോൾ, മക്കളുടെ സ്നേഹത്തിൻ ആഴമറിയാം, പാലൂട്ടി വളർത്തിയ കൈകൾ തളരുമ്പോൾ, കരുതലിൻ വിലയെന്തെന്നു തിരിച്ചറിയാം. ദുരിതങ്ങൾ ജീവിതത്തെ വേട്ടയാടുമ്പോൾ, സൗഹൃദത്തിൻ മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞുവീഴും, തോളോടു തോൾ ചേർന്നുനിന്നവർ പോലും, നിഴൽപോൽ അകലുന്നത് കാണേണ്ടിവരും. ദാരിദ്ര്യം വാതിൽക്കൽ വിരുന്നെത്തുമ്പോൾ, ദാമ്പത്യത്തിൻ ദൃഢത പരീക്ഷിക്കപ്പെടും, സമ്പത്തില്ലാത്ത കുടിലിൻ കോണിലിരുന്നും, സ്നേഹദീപം കാക്കുന്നവൾ ഭാഗ്യമായിടും. കാലം കുറിക്കുന്ന അനുഭവപാഠങ്ങളിൽ, ബന്ധങ്ങളുടെ പൊരുൾ തെളിഞ്ഞുവരും, ത്യാഗവും വിശ്വാസവും നെഞ്ചിലേറ്റുന്നവർ, ജീവിതയാത്രയിൽ ദൈവാനുഗ്രഹമാകും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  13-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മൗനത്തിന്റെ അറ്റത്ത് ഏറെ കൊതിച്ചൊരു സ്നേഹത്തിൻ മുന്നിൽ ഏറെനാൾ കാത്തിരിപ്പു നീളുന്നു, ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി തിരികെ ലഭിക്കാൻ ഉള്ളിലെ മോഹം കാത്തിരിക്കുന്നു. പിടിച്ചുനിർത്താൻ ശ്രമിച്ച ബന്ധം വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ വഴുതിയകന്നു, ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കൊതിച്ച കൈകൾ ചേർക്കാനാവാതെ തളർന്നുപോകുന്നു. ഒരിക്കൽ ജീവനായ് തോന്നിയൊരാൾ ഓർമ്മയിൽ മാത്രമായ് ശേഷിക്കുമ്പോൾ, പൊലിയാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി പിരിയാൻ മനസ്സും പഠിച്ചുതുടങ്ങുന്നു. ഇതൊരു തോൽവിയല്ല, പ്രിയമനസ്സേ, ഇതൊരു സ്നേഹത്തിൻ അവസാനവുമല്ല, എല്ലാം സഹിച്ചു തളർന്ന ഹൃദയം സ്വന്തം സമാധാനം തേടുകയാണിന്ന്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  13-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വില ജീവിതത്തിൻ വിലയറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, ഒരു യുഗം കടന്നുപോയതിനു ശേഷം... പ്രണയത്തിൻ വിലയറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, സർവസ്വവും നഷ്ടമായതിനു ശേഷം... സന്തോഷത്തിൻ വിലയറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, കണ്ണുകൾ കണ്ണീരിൽ നിറഞ്ഞതിനു ശേഷം... പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വിലയറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, അവർ നമ്മിൽനിന്നകന്നുപോയതിനു ശേഷം... ബന്ധങ്ങളുടെ സത്യങ്ങളറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, കാലം മാറിമറിഞ്ഞുപോയതിനു ശേഷം... ആരാണു സ്വന്തമെന്നും ആരാണന്യനെന്നും, ജീവിതത്തിൽ തട്ടിവീണതിനു ശേഷം... വാക്കുകളുടെ വിലയറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, ആരുടെയോ ഹൃദയം മുറിവേൽപ്പിച്ച ശേഷം... മൗനത്തിൻ അർത്ഥമറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, പ്രിയപ്പെട്ടൊരാൾ പിണങ്ങിപ്പിരിഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ... ഓർമ്മകളുടെ വിലയറിയുന്നതെപ്പോഴെന്നോ, തിരികെ വരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ... ഇന്നുള്ള ഓരോ നിമിഷത്തെയും ചേർത്തുപിടിക്കൂ, ജീവിതം സമ്മാനിച്ച സുന്ദരനിമിഷങ്ങളെയെല്ലാം... പിന്നെന്തിനീ ഖേദങ്ങൾക്കു ജീവിതം നൽകണം, കൈവിട്ടുപോയ കാലവും കൂട്ടും ഓർത്തുകൊണ്ട്... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  13-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മൗനനൊമ്പരം കടലല കരയുന്നു, കൂടെ മനവും കരയെപ്പോൽ ചിരിക്കുന്നു മുഖവും ഉള്ളിലൊരു നോവിൻ തിരയിളകുമ്പോൾ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി പൂത്തുനിൽക്കുന്നു നീലിമയാർന്നൊരു രാവിന്റെ മടിയിൽ നിലാവും കണ്ണുനീർ പൊഴിക്കുന്നുവോ ആരും അറിയാതെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ആയിരം മോഹങ്ങൾ തേങ്ങുന്നുവോ തിരകൾ വന്നുപോയ് തീരത്തെ തഴുകി തീരമോ മൗനമായ് നിന്നുപോയി നിന്നെക്കിനാവുകൾ കണ്ടെന്റെ ഹൃദയം നീ വരും വഴിയിൽ കാത്തുനിന്നു പുറമേ ചിരിച്ചാലും ഉള്ളം പിടയുന്നു പറയാത്ത വേദന പെയ്തിറങ്ങുന്നു മറവിയുടെ തീരത്ത് തനിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മധുരസ്മരണകൾ കൂട്ടിനെത്തുന്നു രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  13-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വാണിദേവീ സ്തുതി രാഗം: ലളിത പല്ലവി വരദേ സരസ്വതി ലക്ഷ്മീപൂജിതേ വാഴ്ത്താത്തതെന്തേ എൻ മനമേ വാണരുളും മഹിമകളെല്ലാമെൻ വാക്കുകളിൽ കോർത്തു പാടുവാനായ് അനുപല്ലവി ആശ്രിതവത്സലേ അഭയദായിനി ആഴിയിൽ വാഴും ഹരിസഹജേ അമരണമേ എൻ ഹൃദയവേദിയിൽ അക്ഷരമാലകൾ പൂത്തുലയാൻ ചരണം 1 അറിവിൻ നിലാവായ് അരുളിയുണരൂ അവിദ്യയകറ്റും ദേവി നീയേ അമൃതമൊഴുകും നിൻ തിരുനാമങ്ങൾ അനുദിനമെൻ നാവിൽ വിരിയേണം കരുണാമയിയാം കമലാസനേ കവിതകൾ തൂകും കലാവല്ലരീ അനവരതം എൻ തൂലികത്തുമ്പിൽ അക്ഷരദീപങ്ങൾ തെളിയേണം ചരണം 2 വീണാനാദത്തിൽ ലയമുണരുമ്പോൾ വിണ്ണും മണ്ണും സംഗീതമാകും നാദബ്രഹ്മത്തിൻ പൊരുളറിവാനായ് നാഥേ നിൻ കൃപ ചൊരിയേണമേ ശുഭ്രാംബരധാരിണി ശാരദേ ശ്രുതിലയമേളം പകരണമേ ഭക്തിതൻ പൂക്കൾ ചൂടിയൊരെന്നിൽ ഭാവനതൻ ഗംഗ ഒഴുകേണമേ ചരണം 3 മൗനത്തിൻ ഉള്ളിൽ മന്ത്രമുണർത്തി മനസ്സിൽ ജ്ഞാനവിളക്കു തെളിച്ച് മംഗളവീചികൾ പടർത്തിയമ്മേ മധുരമാം വാക്കുകൾ നൽകണമേ വരദായിനി നീ വരമരുളുമ്പോൾ വസുധയിലാകെ വസന്തമുണരും സരസ്വതീ ദേവി പദം തൊടുന്നേൻ സദയം എൻ ഗീതം സ്വീകരിക്കൂ പല്ലവി ആവർത്തനം വരദേ സരസ്വതി ലക്ഷ്മീപൂജിതേ വാഴ്ത്താത്തതെന്തേ എൻ മനമേ വാണരുളും മഹിമകളെല്ലാമെൻ വാക്കുകളിൽ കോർത്തു പാടുവാനായ് രചന: ജീ...

ശുഭഗീതം ( ലളിത ഗാനം) പൊൻപുലരിയിതാ വന്നണഞ്ഞു പൂക്കൾ ചിരിയാൽ മനം നിറഞ്ഞു മഞ്ഞുതുള്ളികൾ മുത്തായി തിളങ്ങി മണ്ണിൽ പുതുമകൾ പൂത്തുലഞ്ഞു കുഞ്ഞിക്കിളികൾ പാട്ടുകൾ പാടി കുഞ്ഞരുവികൾ തുള്ളിക്കളിച്ചു പൂമ്പാറ്റകൾ ചിറകുകൾ വീശി പൂക്കളിലാകെ നിറങ്ങൾ ചാർത്തി കൈകൾ കോർക്കാം കൂട്ടരേ നാം കണ്ണീർ തുടയ്ക്കാം സ്നേഹത്താൽ നാം പങ്കിട്ടു നൽകാം ഉള്ളതെല്ലാം നന്മകൾ വിതറാം നാടെങ്ങും നാം ഒന്നിച്ചു പാടാം കൈകൾ കൊട്ടി ഒന്നിച്ചു നീങ്ങാം ചുവടുകൾ വച്ച് സ്നേഹം നിറയും ലോകം തീർക്കാം ശുഭഗീതം പാടി മുന്നേറാം നാം രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  12-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മതം മദമാകരുത് (തത്ത്വചിന്താപരമായ സന്ദേശ കവിത) മതം മദമാകരുതേ മനുഷ്യാ, മനസ്സിൽ വിദ്വേഷം നിറയരുതേ, ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരമല്ലോ ആത്മാവിൻ വെളിച്ചമായ് തെളിയേണ്ടത്. മതിലുകൾ തീർക്കാനല്ല മതം, മനസ്സുകൾ ചേർക്കാനല്ലോ മതം, അന്യൻ്റെ കണ്ണീരൊപ്പുന്ന നേരം അവിടെയല്ലോ ദൈവദർശനം. മതം പലതരം വഴികൾ കാട്ടും, മനനം സത്യത്തിലേക്കു നയിക്കും, അഹന്തയാകുന്ന അന്ധത നീക്കി അറിവിൻ ദീപം തെളിയിക്കണം. മത്തഗജത്തെപ്പോൽ മദമിളകി മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ ചവിട്ടരുതേ, വിശ്വാസമെന്നത് വിനയമാകണം, വിദ്വേഷമെന്നത് വളരരുതേ. മതം മദമാകരുതേ മനുഷ്യാ, മനസ്സിൽ വിദ്വേഷം നിറയരുതേ, ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരമല്ലോ ആത്മാവിൻ വെളിച്ചമായ് തെളിയേണ്ടത്. പേരുകൾ പലതും പൂജകൾ പലതും, പ്രാർത്ഥനകൾ പലതുണ്ടീ ഭൂവിൽ, സ്നേഹമില്ലാത്ത ആരാധനകൾ സാരമില്ലാത്ത ശബ്ദങ്ങളല്ലോ. വിശക്കുന്നവന് അന്നം നൽകുക, വിഷമിക്കുന്നവന് തുണയായ് നിൽക്കുക, വീഴുന്നവനെ കൈപിടിച്ചുയർത്തുക, വിശുദ്ധിയതിലല്ലോ ജീവിതത്തിൽ. ഈശ്വരനെന്നൊരു സത്യത്തെ തേടി എത്രയോ വഴികളിലൂടെ നടന്നു, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൻ നന്മയിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ മറന്നുപോയി. അന്യനിൽ ദൈവത്തെ കാണുന്ന കണ്ണും, അനുകമ്പയുള്ളൊരു ഹൃദയവുമെങ്കിൽ, ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിൻ പാതയിൽ ആദ്...

ജീവിതത്തിലെ കയ്പേറിയ സത്യം ചെരിപ്പിന് വിലയേറെയായാലും വഴി തെറ്റിയാൽ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തില്ല, എത്ര വേഗത്തിൽ നടന്നാലും തെറ്റായ പാതയിൽ വിജയം തേടാനാവില്ല. പണമുണ്ടാകാം കോടികളോളം, മേനിയിൽ വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളാകാം, ലോകമറിയും വലിയ പേരുമാകാം, എന്നാലും മനസ്സിൽ ശാന്തിയുണ്ടാകണമെന്നില്ല. ഓർക്കുക, ലോകം നിങ്ങളെ സമ്പത്തിന്റെ പേരിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞേക്കാം, എന്നാൽ ജീവിതം നിങ്ങളെ അളക്കുന്നത് നിങ്ങൾ എടുക്കും തീരുമാനങ്ങളാലാണ്. മറ്റുള്ളവരെ തോൽപ്പിക്കാനായി സ്വന്തം വഴികൾ മറന്നുപോകരുതേ, ലക്ഷ്യത്തിലെത്താൻ വൈകുന്നതല്ല തോൽവി, തെറ്റായ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നതാണ് വലിയ തെറ്റ്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ  12-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ചിന്തകളുടെ ഭാരം (കവിത) ലോകത്തിലേറ്റവും ഭാരം ചിന്തകൾക്കാണ്, തോളിലല്ല, മനസ്സിലാണവയുടെ സ്ഥാനം, കണ്ണുകൾക്കവയെ കാണാനാവില്ലെങ്കിലും, മനുഷ്യനെ തളർത്താൻ അവയ്ക്കാകും. പുഞ്ചിരിയുടെ പിന്നിൽ വേദനയുണ്ടാകാം, മൗനത്തിനുള്ളിൽ ആയിരം നൊമ്പരമാകാം, പുറമേ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു നിന്നാലും, ഉള്ളിൽ ദുഃഖക്കടൽ ഇരമ്പിയേക്കാം. കഴിഞ്ഞ കാലത്തെ ഓർത്ത് കരയരുതേ, വരുന്ന നാളെയെക്കുറിച്ച് ഭയക്കരുതേ, ഇന്നിന്റെ നന്മകൾ കണ്ടു മുന്നേറൂ, പ്രതീക്ഷയോടെ ജീവിതം നയിക്കൂ. മനസ്സിലെ ഭാരം പങ്കുവെച്ചിടൂ, വിഷമങ്ങളെല്ലാം മറന്നിടൂ, കണ്ണീരിൽ ദുഃഖം ഒഴുക്കിക്കളയൂ, സമാധാനത്തോടെ മുന്നോട്ടു പോകൂ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 11-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നാദബിന്ദു കലാധരീ (ദേവീസ്തുതി) പല്ലവി നാദബിന്ദു കലാധരീ, നാരായണപ്രിയേ ഭഗവതീ, നാഗാഭരണഭൂഷിതേ ദേവീ, നാമങ്ങൾ ജപിക്കുന്നേൻ ഈശ്വരീ! ചരണം 1 വാഗ്ദേവതേ വരദായിനീ, വാണിയിൽ നിറയണേ ജഗദംബികേ, വേദാന്തസാരസ്വരൂപിണീ, വിശ്വം പുലർത്തും മഹേശ്വരീ! ചരണം 2 ശംഖനാദത്തിൽ ചൈതന്യമായ്, ശാരദേ നീയെന്നിൽ നിറയണേ, സങ്കടമകറ്റി സദയം നീ, സന്മാർഗം കാട്ടണേ ഭഗവതീ! ചരണം 3 ദീപങ്ങൾ തെളിയും തിരുനടയിൽ, ദിവ്യപ്രഭ ചൊരിയും ദേവിയേ, ഭക്തിയിൽ അലിയും ഹൃത്തിൽ, ഭവതാരിണിയായി നീ അണയണമേ ! ചരണം 4 അജ്ഞാനമകലും തിരുനാമം, അനുദിനം പാടും എൻ നാവിൽ, അമ്മേ കൃപാകടാക്ഷമേകി, അഭയം നൽകണേ ജഗദംബേ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 11-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നാദബിന്ദു കലാധരീ (ദേവീസ്തുതി) പല്ലവി നാദബിന്ദു കലാധരീ, നാരായണപ്രിയേ ഭഗവതീ, നാഗാഭരണഭൂഷിതേ ദേവീ, നാമങ്ങൾ ജപിക്കുന്നേൻ ഈശ്വരീ! ചരണം 1 വാഗ്ദേവതേ വരദായിനീ, വാണിയിൽ നിറയണേ ജഗദംബികേ, വേദാന്തസാരസ്വരൂപിണീ, വിശ്വം പുലർത്തും മഹേശ്വരീ! ചരണം 2 ശംഖനാദത്തിൽ ചൈതന്യമായ്, ശാരദേ നീയെന്നിൽ നിറയണേ, സങ്കടമകറ്റി സദയം നീ, സന്മാർഗം കാട്ടണേ ഭഗവതീ! ചരണം 3 ദീപങ്ങൾ തെളിയും തിരുനടയിൽ, ദിവ്യപ്രഭ ചൊരിയും ദേവിയേ, ഭക്തിയിൽ അലിയും ഹൃത്തിൽ, ഭവതാരിണിയായി നീ അണയണമേ ! ചരണം 4 അജ്ഞാനമകലും തിരുനാമം, അനുദിനം പാടും എൻ നാവിൽ, അമ്മേ കൃപാകടാക്ഷമേകി, അഭയം നൽകണേ ജഗദംബേ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 11-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നവരാത്രി മണ്ഡപം (ഭക്തികവിത) നവരാത്രി മണ്ഡപമൊരുങ്ങി, നവകാഭിഷേകത്തിനായ് പൂജ തുടങ്ങി, നാനാദിക്കുകളിൽ നിന്നു ജനമൊഴുകി, നവപ്രതിഭകൾ ഭക്തിയോടെ വണങ്ങി. ദീപങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു മണ്ഡപമാകെ, ദേവീസ്തുതികൾ മുഴങ്ങി ദിക്കുകളാകെ, പുഷ്പാർച്ചനകളാൽ തിരുസന്നിധിയിൽ, ഭക്തർ തൊഴുതുനിന്നു ഭവാനിയുടെ മുന്നിൽ. സരസ്വതീദേവിയാം ജ്ഞാനസ്വരൂപിണി, വിദ്യയുടെ വെളിച്ചം പകരും ജനനി, വീണാനാദത്തിൽ മനമുണരുമ്പോൾ, അക്ഷരപ്പൂക്കൾ വിരിയും ഹൃദയത്തിൽ. ദുർഗ്ഗയായ് വന്ന് ദുരിതങ്ങൾ നീക്കി, ലക്ഷ്മിയായ് വന്ന് ഐശ്വര്യം ചൊരിഞ്ഞ്, സരസ്വതിയായ് ജ്ഞാനദീപം തെളിച്ച്, അമ്മേ, നീ വാഴേണമെൻ മനസ്സിൽ എന്നും. ഒൻപതു രാവുകൾ ഭക്തിയിൽ നിറയട്ടെ, ഓരോ മനസ്സിലും നന്മകൾ വിരിയട്ടെ, അഹന്തയും വിദ്വേഷവും അകന്നുപോകട്ടെ, അമ്മതൻ അനുഗ്രഹം ലോകത്തിൽ നിറയട്ടെ. നവരാത്രി നൽകട്ടെ നവചൈതന്യം, നവജീവിതത്തിന് പുതുവെളിച്ചം, അമ്മയുടെ പാദത്തിൽ മനമർപ്പിക്കാം, ഐക്യവും സ്നേഹവും ഹൃദയത്തിൽ നിറയ്ക്കാം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 11-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മാലാഖക്കുഞ്ഞിൻ കാതുകുത്ത് മാനത്തൊരു കുഞ്ഞിക്കിളിക്ക് മുത്തണിയിക്കും രാവിൽ മിന്നിത്തിളങ്ങും താരങ്ങളെല്ലാം മുത്തം കൊടുക്കും നേരം അമ്പിളിയമ്മ മടിയിലിരുത്തി അരുമക്കുഞ്ഞിനെ താലോലിച്ചു മേഘത്തൊട്ടിൽ മെല്ലെയുലഞ്ഞു മാരിവില്ലും പുഞ്ചിരിച്ചു കാതിലണിഞ്ഞൊരു പൊൻകുണുക്കിൽ കണ്ണിലുദിച്ചൊരു നാണം കുഞ്ഞിക്കവിളിൽ മുത്തമിടാനായ് കാറ്റും വന്നൊരു നേരം താരാട്ടുപാടും താരക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ തങ്കനിലാവിൻ ചോട്ടിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞൊരു സ്വപ്നലോകം കുഞ്ഞിനായ് പൂത്തു രാവിൽ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 11-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മതം മദമാകരുത് (തത്ത്വചിന്താപരമായ സന്ദേശ കവിത) മതം മദമാകരുതേ മനുഷ്യാ, മനസ്സിൽ വിദ്വേഷം നിറയരുതേ, ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരമല്ലോ ആത്മാവിൻ വെളിച്ചമായ് തെളിയേണ്ടത്. മതിലുകൾ തീർക്കാനല്ല മതം, മനസ്സുകൾ ചേർക്കാനല്ലോ മതം, അന്യൻ്റെ കണ്ണീരൊപ്പുന്ന നേരം അവിടെയല്ലോ ദൈവദർശനം. മതം പലതരം വഴികൾ കാട്ടും, മനനം സത്യത്തിലേക്കു നയിക്കും, അഹന്തയാകുന്ന അന്ധത നീക്കി അറിവിൻ ദീപം തെളിയിക്കണം. മത്തഗജത്തെപ്പോൽ മദമിളകി മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ ചവിട്ടരുതേ, വിശ്വാസമെന്നത് വിനയമാകണം, വിദ്വേഷമെന്നത് വളരരുതേ. മതം മദമാകരുതേ മനുഷ്യാ, മനസ്സിൽ വിദ്വേഷം നിറയരുതേ, ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരമല്ലോ ആത്മാവിൻ വെളിച്ചമായ് തെളിയേണ്ടത്. പേരുകൾ പലതും പൂജകൾ പലതും, പ്രാർത്ഥനകൾ പലതുണ്ടീ ഭൂവിൽ, സ്നേഹമില്ലാത്ത ആരാധനകൾ സാരമില്ലാത്ത ശബ്ദങ്ങളല്ലോ. വിശക്കുന്നവന് അന്നം നൽകുക, വിഷമിക്കുന്നവന് തുണയായ് നിൽക്കുക, വീഴുന്നവനെ കൈപിടിച്ചുയർത്തുക, വിശുദ്ധിയതിലല്ലോ ജീവിതത്തിൽ. ഈശ്വരനെന്നൊരു സത്യത്തെ തേടി എത്രയോ വഴികളിലൂടെ നടന്നു, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൻ നന്മയിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ മറന്നുപോയി. അന്യനിൽ ദൈവത്തെ കാണുന്ന കണ്ണും, അനുകമ്പയുള്ളൊരു ഹൃദയവുമെങ്കിൽ, ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തി...

പ്രഥമാനുരാഗം ❤️ പ്രണയത്തിൽ തോൽക്കുന്നതൊരു നഷ്ടമല്ലല്ലോ, പിരിഞ്ഞാലും ഉള്ളിലെ സ്നേഹം മായില്ലല്ലോ, ഒരിക്കൽ ഹൃദയത്തിൽ പൂത്ത വസന്തം, വീണ്ടുമതുപോലെ വിരിയില്ലല്ലോ. നിന്നെക്കാൾ നല്ലൊരാളെ തേടിയേനെ, ഓർമ്മകൾ വഴിമുടക്കിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, മറന്നുവെന്ന് ചൊല്ലാൻ എളുപ്പമാണെങ്കിലും, മനസ്സിൽ നിന്നെ മായ്ക്കാനാവില്ലല്ലോ. ആർക്കും സ്വന്തമാകില്ലീ ഹൃദയം, ചിലരിൽ മാത്രം അനുരാഗം പൂക്കും, പല മുഖങ്ങൾ കടന്നുപോയാലും, നിൻ മിഴിവുള്ള ഓർമ്മ മങ്ങില്ലൊരിക്കലും. അഴകുള്ളവരേറെ ഈ ലോകത്തിലുണ്ട്, എങ്കിലും നിൻ സ്ഥാനം മറ്റാർക്കുമില്ല, ആദ്യമായി തൊട്ട ആ പ്രണയനിമിഷം, ആയിരം ജന്മത്തിലും മറക്കാനാവില്ല. കാലങ്ങൾ മായ്ച്ചാലും മായാത്ത ചിത്രം, കൺമുന്നിൽ തെളിയുന്നു നിൻ രൂപം, പറയാതെ പോയൊരു അനുരാഗകഥയിൽ, പാതിയായി ശേഷിച്ചു എൻ സ്വപ്നം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

എൻ ഹൃദയത്തിൽ നീ (പ്രണയഗാനം) [പല്ലവി] എന്തിനീ അന്യനെപ്പോൽ അരികിൽ വരുന്നു, എൻ ഹൃദയവാതിൽക്കൽ അതിഥിയായ് നിൽക്കുന്നു, എൻ അനുരാഗമായ് വരൂ, മനസ്സിൻ മുറ്റത്ത് നിലാവായ് വിരിയൂ. [ചരണം 1] ഹൃദയസാമ്രാജ്യം നിനക്കായ് നൽകി, സ്നേഹമാല നിന്നെ അണിയിക്കാം, സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറം പകരും മഴവില്ലേ, ജീവിതത്തിൽ മായാത്ത മധുരരാഗമേ. [ചരണം 2] പുഞ്ചിരി വിരിയുമ്പോൾ പുലരികൾ പൂക്കും, മിഴികളിൽ പ്രണയത്തിൻ പൂക്കാലം തീരും, കൈകോർത്തു നടക്കാൻ കൊതിയേറിടുന്നു, ഒരുമിച്ചീ ജീവിതം സ്വർഗമായി മാറ്റാം. [ചരണം 3] കിരീടവും ചെങ്കോലും പൊന്നും വേണ്ട, നിൻ സ്നേഹം മാത്രം മതി ജീവിതത്തിൽ, എന്നെന്നും അരികിൽ ചേർന്നുനിൽക്കൂ, എൻ ഹൃദയത്തിൽ അനുരാഗമായ് നിറയൂ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

അനുരാഗരാഗം ( പ്രണയ ഗാനം) പല്ലവി നീ പാടും പാട്ടിന്റെ ഈണത്തിൽ ഞാനൊന്ന് മൂളിനോക്കി മെല്ലെ, രാഗമറിയില്ലെങ്കിലും ഉള്ളിലെ അനുരാഗം പാടിപ്പോയി ഞാൻ... ചരണം 1 ഓർമ്മകളുടെ കുപ്പിവളകൾ വീണുടഞ്ഞ നേരം, കഴിഞ്ഞുപോയ നാളുകളെല്ലാം മിഴികളിൽ തെളിഞ്ഞു. പുസ്തകത്താളിലെ വരികൾ അറിയാതെ ചൊല്ലി, മറന്നുപോയൊരു ഗാനം ഒന്നുറക്കെ പാടിപ്പോയി... ചരണം 2 നിലാവുദിച്ചിട്ടും, നിഴൽ പരന്നിട്ടും, നിദ്രയെന്നെ തേടിയെത്തിയില്ല. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നപ്പോൾ മറക്കാനാവാത്ത നാളുകളെല്ലാം കൺമുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയി... ചരണം 3 പകലോൻ വന്നു മെല്ലെ തൊട്ടുതലോടിയപ്പോൾ, നിന്റെ സാമീപ്യമെന്ന് വെറുതേ ഞാൻ കരുതി. അറിയാതെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു, എന്നാലും നിന്നെയൊന്ന് കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ... ഈ ജന്മം ധന്യമായേനെ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 09-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ജീവിതമെന്ന് കരുതിയവർ ജീവിതമല്ല നമ്മെ കരയിക്കുന്നത്, ജീവനായി കണ്ട ചിലരാണ്, ഹൃദയത്തിൽ ചേർത്തുവെച്ചവർ, ഹൃദയം തകർത്തുപോയവരാണ്. സ്വന്തമെന്നു കരുതി സ്നേഹിച്ചു, സ്വപ്നങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു കൂടെനിന്നു, ഒടുവിൽ തനിച്ചാക്കി വഴിയിൽ, ഓർമ്മകൾ മാത്രം തന്നുപോയി. ചിരിയിൽ പൂത്തൊരു പൂക്കാലം, കണ്ണീരിൽ തീർന്നൊരു സ്നേഹകാലം, മനസ്സിൽ കോറിയ മധുരസ്വപ്നം, മൗനത്തിലൊടുങ്ങിയൊരു ദുഃഖകാവ്യം. സ്നേഹിച്ചതിലല്ലല്ലോ തെറ്റ്, അമിതവിശ്വാസമല്ലേ നോവ്, ഹൃദയത്തിൻ താളമായവർ, തിരിച്ചുതന്നതോ തീരാത്ത മുറിവ്. പകയൊന്നും മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കില്ല, മോഹങ്ങൾക്കൊന്നും അടിമയാകില്ല, തണലായി നിന്നവർ അകലുമ്പോഴും, ആത്മാഭിമാനം കൈവിടില്ല. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ).

ഓർമ്മകളിലെവിടെയോ ഓർമ്മകളിലെവിടയോ തേടി നിൻ രൂപം, മിഴികളിൽ നിറയുന്നു പ്രണയസ്വരൂപം, നിലാവിന്റെ നീലിമയിൽ നിൻ മുഖം കാണുമ്പോൾ, നിറമാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ പൂക്കുന്നു ഉള്ളിൽ. മന്ദമാരുതനെന്നെ തഴുകുന്ന നേരം, നീ വന്നണയുന്നൊരു സുഖമുള്ള നേരം, കാതോർത്തു നിൽക്കുന്നു നിൻ മധുരമൊഴിക്കായ്, മനം കൊതിച്ചിടുന്നു നിൻ സ്നേഹലാളനയ്ക്കായ്. പൂവിതൾ തുമ്പിലെ മഞ്ഞുതുള്ളിപോലെ, നിൻ സ്നേഹം തൊട്ടെൻ ഹൃദയം പൂത്തുലഞ്ഞു, പറയാതെ പോയൊരു അനുരാഗത്തിൻ്റെ കഥകൾ, പകലും രാവും നിന്നെ ധ്യാനിച്ചു. അകലെയാണെങ്കിലും അരികിലായ് തോന്നും, അറിയാതെ നിന്നെൻ മിഴികളിൽ തേടും, ജന്മങ്ങൾ മാറിയാലും മായാത്ത സ്നേഹമേ, എന്നെന്നും എന്റേതായ് നീയെന്നും വേണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ).

ഹൃദയത്തിൻ പാതി നീയില്ലാതെ എൻ മനം തേങ്ങുന്നു, നിന്നെ കാണുവാൻ കൊതിയേറുന്നു. മുറിവുകളില്ലെങ്കിലും വേദനയുണ്ട്, എൻ ഹൃദയത്തിൻ പാതി നിൻ അരികിലുണ്ട്. ഓർമ്മകൾ മെല്ലെ മനസ്സിൽ നിറയുന്നു, മിഴികളിൽ മൗനമായി മഴ പെയ്യുന്നു. അകലെയാണെങ്കിലും അരികിലെന്നോണം, ഹൃദയത്തിൽ നിറയുന്നു നിൻ സ്നേഹഭാവം. പകലുകൾ മായുന്നു, രാവുകൾ നീളുന്നു, നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ നിറയുന്നു. കാണാതെ കഴിയുമ്പോൾ അറിയുന്നു ഞാൻ, എത്രമേൽ പ്രിയമെന്നുള്ളിൽ നീയെന്ന്. എന്താണീ ബന്ധമെന്നറിയില്ലെനിക്കേറെ, എങ്കിലും നീയാണെൻ ഹൃദയത്തിൻ തീരം. കാലം എത്ര ദൂരം നമ്മെ അകറ്റിയാലും, മനസ്സിലെ സ്നേഹം മാഞ്ഞുപോകില്ലൊരിക്കലും. ഒരുനാൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും നേരം, മിഴികൾ പറയട്ടെ മനസ്സിലെ ഭാവം. പറയാതെ പോയൊരു സ്നേഹത്തിൻ കഥ, പൂർത്തിയാകട്ടെ അന്നാ മധുരനിമിഷം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ).

പൊലിഞ്ഞുപോയ കനവുകൾ ഞാൻ കരഞ്ഞതല്ല, കരയിക്കപ്പെട്ടതാണ്, ഇഷ്ടത്തോടെ ചേർത്തുപിടിച്ച് തള്ളപ്പെട്ടതാണ്. വിധിയുടെ കൈകളിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, സ്നേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എരിച്ചുകളയപ്പെട്ടതാണ്. മൃദുവും ലോലവുമായിരുന്നു എൻ ഹൃദയം, ഒരു നോവുപോലും താങ്ങാനാവാത്ത മനസ്സ്. ജീവനുള്ളപ്പോഴേ ചാരമായ് തീർന്നു, സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം കത്തിയെരിഞ്ഞു. സ്നേഹമെന്നത് പൂക്കളാണെന്നു കരുതി, മുള്ളുകൾക്കിടയിലും ഞാൻ നടന്നുപോയി. തണലാകുമെന്നു കൊതിച്ചവരൊക്കെയും, വെയിലിൽ തനിച്ചാക്കി നടന്നകന്നു. ഞാൻ തോറ്റുപോയതല്ല, തകർക്കപ്പെട്ടതാണ്, ഞാൻ മാഞ്ഞുപോയതല്ല, മായ്ക്കപ്പെട്ടതാണ്. ചാരത്തിനടിയിൽ കനലായ് ഇന്നും, ഒരു പുതുജന്മത്തിനായ് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ).

കണ്ണീരിന്റെ ചോദ്യം ഇന്ന് കണ്ണീരും എന്നോടു ചോദിച്ചു, എന്തിനെന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും കവിളിലൂടെ ഒഴുക്കിവിടുന്നു? ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുത്തരം നൽകി, ഓർമ്മിക്കുന്നത് മറ്റൊരാളെയാണ്, പക്ഷേ, കടന്നുവരുന്നത് നീയല്ലേ! മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറയിൽ ഇന്നും മായാതെ കിടക്കുന്നൊരു മുഖമുണ്ട്, മൗനത്തിന്റെ മറവിൽ പോലും മിഴികളിൽ നിറയുന്നൊരു രൂപമുണ്ട്. അവരെ ഓർത്തു വിതുമ്പുമ്പോൾ നിന്റെ ഓർമ്മയാണെന്നു കരുതി കണ്ണുനീർ വഴിതെറ്റിയെത്തുന്നു. മറക്കാൻ ശ്രമിക്കും തോറും ഓർമ്മകൾ മുറുകിപ്പിടിക്കുന്നു, അകലാൻ കൊതിക്കും നേരത്തും ചില നിഴലുകൾ കൂടെ നടക്കുന്നു. ഹൃദയം തേടുന്ന സ്നേഹമൊന്ന്, ജീവിതം നൽകുന്ന വേദന മറ്റൊന്ന്, ഇതിനിടയിൽ തകർന്നുപോകുന്നു പറയാനാകാത്തൊരു മോഹം. കണ്ണീരിനറിയില്ലല്ലോ ആർക്കുവേണ്ടിയാണീ തേങ്ങൽ, ഹൃദയത്തിനറിയില്ലല്ലോ എന്തിനാണീ നൊമ്പരത്തീരം. ഓർമ്മകൾ ഒരാളുടേതാകുമ്പോൾ, വേദന മറ്റൊരാളുടേതാകുമ്പോൾ, പുഞ്ചിരിയുടെ പിന്നിൽ പോലും പെയ്തുതീരാത്തൊരു മഴയുണ്ട് രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ).

നെഞ്ചിലെ നിലവിളികൾ ചിലർ മനസ്സ് തുറക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്, നെഞ്ചിൻ കൂടു തകർത്തു വലിച്ചെടുക്കുന്നു; തൊണ്ടയിൽ വാക്കുകൾ കുരുങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ, ഉള്ളിലെ നിലവിളി ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. ചില വാക്കുകൾ കൂരമ്പായ് തറയ്ക്കുന്നു, ചില നോട്ടങ്ങൾ ആത്മാവിനെ മുറിക്കുന്നു; ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയും നെഞ്ചിലൊരു തീയും, ചിരിയുടെ പിന്നിൽ കണ്ണീർ പൊഴിക്കുന്നു. സഹിക്കുന്നവർക്കും ഹൃദയമുണ്ടല്ലോ, സങ്കടക്കടലിൽ തിരകളുമുണ്ടല്ലോ; മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന മനസ്സിനുള്ളിലും, മായാത്ത മുറിവുകൾ നീറുന്നുണ്ടല്ലോ. ഒടുവിൽ മൗനം മറുപടിയാകുമ്പോൾ, അകലം ഹൃദയത്തിൻ തീരുമാനമാകുമ്പോൾ, അവർ പിണങ്ങിയതല്ല, വെറുത്തതുമല്ല, പറഞ്ഞു മടുത്തൊരു മനസ്സിന്റെ തേങ്ങലാണത്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നെഞ്ചിലെ നിലവിളികൾ ചിലർ മനസ്സ് തുറക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്, നെഞ്ചിൻ കൂടു തകർത്തു വലിച്ചെടുക്കുന്നു; തൊണ്ടയിൽ വാക്കുകൾ കുരുങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ, ഉള്ളിലെ നിലവിളി ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. ചില വാക്കുകൾ കൂരമ്പായ് തറയ്ക്കുന്നു, ചില നോട്ടങ്ങൾ ആത്മാവിനെ മുറിക്കുന്നു; ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയും നെഞ്ചിലൊരു തീയും, ചിരിയുടെ പിന്നിൽ കണ്ണീർ പൊഴിക്കുന്നു. സഹിക്കുന്നവർക്കും ഹൃദയമുണ്ടല്ലോ, സങ്കടക്കടലിൽ തിരകളുമുണ്ടല്ലോ; മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന മനസ്സിനുള്ളിലും, മായാത്ത മുറിവുകൾ നീറുന്നുണ്ടല്ലോ. ഒടുവിൽ മൗനം മറുപടിയാകുമ്പോൾ, അകലം ഹൃദയത്തിൻ തീരുമാനമാകുമ്പോൾ, അവർ പിണങ്ങിയതല്ല, വെറുത്തതുമല്ല, പറഞ്ഞു മടുത്തൊരു മനസ്സിന്റെ തേങ്ങലാണത്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 10-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

അനുരാഗത്തിൻ നാളുകൾ നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകളൊക്കെയും ഇന്നുമെൻ ഓർമ്മയിൽ തുടികൊട്ടുന്നു; രാവും നിലാവും നിഴലും പിന്നെ മധുരമൂറുന്ന നിൻ മൊഴികളും! ഏകാന്തതയുടെ ജാലകവാതിൽക്കൽ ഏതോ പാട്ടിൻ ഈരടിപോലെ, കാറ്റിലുലയും പ്രണയനൊമ്പരം കൺകളിൽ വീണ്ടും തെളിയവേ... മായാത്ത ചിത്രമായ് നീയെൻ മനസ്സിൽ മൗനമായ് ഇന്നും കുടികൊള്ളുന്നു; കാത്തിരിപ്പിൻ ദൂരമറിയാതെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടും പൊൻപുലരികൾക്കായ്... മൗനമായ് നാം പങ്കിട്ട നാളുകൾ മായാതെ നിൽക്കുന്നു ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ; കാലം വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങളേറെയും കാത്തുവെച്ചിടുന്നു സ്നേഹസ്മൃതികൾ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ തീയതി: 09-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞവർ കണ്ടയുടൻ തന്നെ മനസ്സ് നൽകാൻ കഴിയില്ല, കാണുന്ന ഓരോരുത്തരെയും സ്വന്തമാക്കാനും കഴിയില്ല. എന്നാൽ ഒരിക്കൽ മനസ്സിൽ ഇടം നേടി, ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയാൽ ഹൃദയത്തിൽ, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവരെ മറന്നുപോകാൻ കഴിയില്ല. കാഴ്ചയിൽ മിന്നിമറയുന്ന മുഖങ്ങളല്ല, കാലം മായ്ക്കാത്ത ഓർമ്മകളാണ് ചിലർ. അരികിലില്ലെങ്കിലും ഹൃദയത്തോടു ചേർന്നവർ, അകലെയാണെങ്കിലും ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞവർ. കാലം എത്രയേറെ കടന്നുപോയാലും, കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ജീവിതം മാറിയാലും, ചില സ്നേഹങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകില്ലൊരിക്കലും, ചില ബന്ധങ്ങൾ മരിക്കില്ലൊരിക്കലും. മൗനത്തിൽ പോലും അവരെ ഓർക്കും മനസ്സ്, ഏകാന്തതയിൽ തേടും ആ പഴയ സാമീപ്യം. തിരികെ ലഭിക്കില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ചിലപ്പോൾ, തിരികെ വരുമെന്നാശിക്കും ഈ ഹൃദയം. എല്ലാവരും ജീവിതത്തിൽ വന്നുപോകും, ചിലർ പാഠങ്ങളായി മനസ്സിൽ ശേഷിക്കും. എന്നാൽ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചിലർ മാത്രം, ഹൃദയത്തിൽ എന്നെന്നും ജീവിച്ചിരിക്കും. അവർ കൂടെയില്ലെന്ന സത്യം വേദനയാണെങ്കിലും, അവരെ മറക്കാനാവില്ലെന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴമാണ്. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 09-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ഹര ഹര മുകുന്ദാ നക്ഷത്ര താരാജാലങ്ങൾ ചിമ്മിയുണർന്നു നീലലോചനൻ ഭഗവാന്റെ ശരണപൂജയിൽ വാനിലമ്പിളി പൈമ്പാല് ചുരത്തിയ വേള മധുരാം ചുഞ്ചിരിയൽ മനം കുളിർന്നു. ഹര ഹര മുകുന്ദാ മുരളി വിലോല ഹനിക്കുന്നു മായാ ദുരിതങ്ങൾ കൃഷ്ണ. അധര കാന്തിയാൽ ആടിയുലഞ്ഞു കിങ്ങിണി തിരുവള മൊതിരവും മഞ്ഞപ്പട്ടുടയാടയുലഞ്ഞ വേളയിൽ ആനന്ദ തൂന്തിലമായ് പ്രപഞ്ചവും. ഹര ഹര മുകുന്ദാ മുരളി വിലോല ഹനിക്കുന്നു മായാ ദുരിതങ്ങൾ കൃഷ്ണ. കടലലും ആർത്തുലഞ്ഞു മെല്ലെ മന്ദമാരുതൻ സുഗന്ധം പൊഴിച്ചു തലയാട്ടിനിന്ന മരങ്ങളൊക്കെ കിളികുലജാലങ്ങൾ സ്തുതിഗീതംപാടി. ഹര ഹര മുകുന്ദാ മുരളി വിലോല ഹനിക്കുന്നു മായാ ദുരിതങ്ങൾ കൃഷ്ണ. മോക്ഷദായകം മായാജാലമെങ്ങും മോഹന രൂപകാന്തിയാൽ നൃത്ത വച്ചു ഭക്തരുടെ വിളികളാൽ മുഖരിതമെങ്ങും ഹരേ കൃഷ്ണാ വാസുദേവാ കൃപാസിന്ധോ ഹര ഹര മുകുന്ദാ മുരളി വിലോല ഹനിക്കുന്നു മായാ ദുരിതങ്ങൾ കൃഷ്ണ. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 09-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വാക്കിന്റെ മുറിവ് പ്രിയമുള്ള വാക്കുകൾ പറയുവാനെളുപ്പമല്ല, കേൾക്കുമ്പോൾ മുഖം തിരിക്കുവാനേ കഴിയൂ, മറുപടി നൽകുന്നതിൽ ബുദ്ധിയില്ലെന്നല്ല, മനസ്സിലിട്ടു നീറും നിത്യം, മുറിവേൽക്കുന്നുള്ളം! പറഞ്ഞതൊക്കെയും തിരിച്ചെടുക്കാനാവില്ല, പടർന്ന നോവുകൾ മായ്ച്ചുകളയാനുമാവില്ല, നാവിൽനിന്നുതിർന്ന അമ്പുകൾപോലെ, നേരെ ചെന്നു തറയ്ക്കും ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ! മൗനം പാലിക്കുന്നതെപ്പോഴും തോൽവിയല്ല, പ്രതികരിക്കാത്തതും ഭീരുത്വമല്ല, കരുതലില്ലാത്തൊരു വാക്കു പിറന്നാൽ, കലഹത്തിൻ തീനാളം പടർന്നിടും ചുറ്റും! മുറിവുണങ്ങിയാലും പാടുകൾ ശേഷിക്കും, മറവിയുടെ തീരത്തും സ്മരണകൾ തെളിയും, സ്നേഹത്തിൻ ഭാഷയിൽ മാധുര്യം ചേർത്താൽ, ബന്ധങ്ങൾ തകരാതെ പൂത്തുലഞ്ഞീടും! ആശ്വാസമേകട്ടെ അധരങ്ങളിൽനിന്ന്, ആർദ്രത നിറയട്ടെ പെരുമാറ്റമാകെ, കരുണയാൽ കോർത്തൊരു ജീവിതമെങ്കിൽ, സൗഹൃദം പൂത്തുലയും ഭൂമിയുടെ മാറിൽ! രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 09-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മനസ്സാക്ഷിയുടെ അഭിമാനം എൻ വ്യക്തിത്വത്തിൽ പോരായ്മകളേറെയാകാം, എൻ വാക്കുകളിൽ പിഴവുകൾ വന്നേക്കാം; എന്നാലൊരു കാര്യത്തിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കാം, ആരുടെയും വികാരങ്ങളെ കളിയാക്കിയിട്ടില്ല! സ്നേഹമെന്ന പേരിൽ ചതികൾ മെനഞ്ഞില്ല, വിശ്വാസത്തിൻ മുന്നിൽ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞില്ല; ഹൃദയത്തിൻ നൊമ്പരം മുതലെടുക്കാൻ നിന്നില്ല, കണ്ണീരിൻ പിന്നിലെ കാരണമായതുമില്ല! കൂട്ടിനുവന്നവരെ കൈവിടാൻ കൊതിച്ചില്ല, കൂടെയിരുന്നപ്പോൾ കാപട്യം കാട്ടിയില്ല; മധുരവാക്കുകൾ കൊണ്ട് മോഹങ്ങൾ പകർന്നില്ല, മനസ്സറിയാതെ മുറിവുകൾ നൽകിയില്ല! എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരനാകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നിറവേറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; എങ്കിലും, ആരുടെയും സ്വപ്നങ്ങൾ തകർത്തില്ല, എൻ നേട്ടങ്ങൾക്കായി ബന്ധങ്ങൾ വിറ്റില്ല! കാലം പല മുഖങ്ങൾ മുന്നിൽ തെളിയിച്ചു, ബന്ധങ്ങൾ പലതും പാതിവഴിയിൽ മറഞ്ഞു; തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത സ്നേഹം വേദന പകർന്നാലും, നന്മയുടെ വഴിയിൽനിന്ന് മനസ്സ് വ്യതിചലിച്ചില്ല! തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കാം, മനുഷ്യനല്ലേ ഞാൻ, തളർച്ചകൾ വന്നേക്കാം, ദുർബലനല്ലേ ഞാൻ; എങ്കിലും, മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണുനീരിൽ എൻ സന്തോഷം തേടാത്ത മനസ്സുണ്ട് എനിക്ക്! ആരാധന നേടാൻ അഭിനയിച്ചില്ല, ആരെയും സ്വന്തമാക...

നൽകിയ സ്നേഹത്തിന്റെ കുറ്റം ആർക്കുവേണ്ടിയാണോ എല്ലാം വാരിക്കോരി നൽകിയത്, അവരെന്നെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത്, അവരെ മറന്നുവെന്നാണ്! അവരുടെ കണ്ണുനീരൊപ്പാൻ ചെന്നതായിരുന്നു, പകരം, അവരെ കരയിപ്പിച്ചുവെന്ന കുറ്റവും ചുമത്തി! ഹൃദയം തുറന്നുനൽകിയ നിമിഷങ്ങളൊക്കെയും ഇന്ന് തെറ്റുകളുടെ പട്ടികയിൽ ഇടംപിടിച്ചു; കരുതലായി നീട്ടിയ കൈകൾ പോലും വേദനിപ്പിച്ചുവെന്ന സാക്ഷിയായി മാറി. സ്വന്തമെന്ന് കരുതിയ ബന്ധങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിസ്വാർത്ഥതയ്ക്കും വിലയില്ലാതായി; നിശ്ശബ്ദമായി സഹിച്ച വേദനകൾക്ക് അവസാനം കുറ്റക്കാരനായി മാറേണ്ടിവന്നു. ഒന്നും തിരികെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നൽകിയതെല്ലാം ഒടുവിൽ കണക്കുചോദിക്കുന്ന കടമായി; സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തുപിടിച്ച മനസ്സുകൾ അകന്നുപോകാൻ കാരണവും അതുതന്നെയായി. എത്ര വിശദീകരിച്ചാലും ചില ഹൃദയങ്ങളിൽ സത്യം എത്തിച്ചേരാതെ പോകും; നല്ലതായിരുന്നു ഉദ്ദേശമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും കാലം ചിലപ്പോൾ വിധി എഴുതും. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

കാലം കാത്തുവെച്ച വസന്തം ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു, എല്ലാറ്റിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ടെന്ന്; വീഴാനും ചിതറാനും, പിന്നെയൊരു വസന്തമായി മടങ്ങിവരാനും. നിശ്ശബ്ദ രാത്രികൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, ഇരുളിന് എന്നെന്നും വാഴാനാവില്ലെന്ന്; കാത്തിരിപ്പിന്റെ തീരങ്ങളിൽ വെളിച്ചം ഉദിച്ചുയരുമെന്ന്. വാടിയ പൂക്കൾ മൊഴിയുന്നു, സൗന്ദര്യത്തിനും കാലപരിധിയുണ്ടെന്ന്; പൊഴിഞ്ഞ ഇതളുകൾക്കിടയിൽ പുതുനാമ്പിന്റെ പ്രതീക്ഷയുണ്ടെന്ന്. ഒഴുകുന്ന പുഴ കാണിച്ചുതരുന്നു, തടസ്സങ്ങൾ യാത്ര മുടക്കില്ലെന്ന്; പാറകളെ തഴുകിക്കടന്ന് കടലിലേക്കെത്താൻ വഴിയുണ്ടെന്ന്. തകർന്ന നിമിഷങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നത് അനുഭവത്തിന്റെ ആഴമേറിയ പാഠങ്ങൾ; മുറിവുകൾ ഉണങ്ങുന്ന വേളയിൽ കരുത്ത് ഉള്ളിൽ പിറവിയെടുക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തളർന്നുപോകരുത്, ഇന്നത്തെ വേദനയിൽ തങ്ങി നിൽക്കരുത്; കാലം കാത്തുവെച്ച സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഒരു പുലരി തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പുഞ്ചിരിയുടെ കരുത്ത് കൺതുറന്നു കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങളെ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ അറിയാം, കരയുന്ന മനസ്സിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിക്കാനും അറിയാം. മുറിവുകളെക്കുറിച്ചോർത്ത് ആരും വ്യാകുലപ്പെടേണ്ടതില്ല, വേദനയുടെ തീച്ചൂടിലും പുഞ്ചിരി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം. തകർന്നുപോയ പ്രതീക്ഷകളെ വീണ്ടും തുന്നിച്ചേർക്കാം, വഴിയിൽ വീണുപോയാലും ഉയരത്തിലേക്ക് നടന്നുചെല്ലാം. ഇരുളിന്റെ വഴികളിലും വെളിച്ചം തേടിയെത്താം, കാലം നൽകിയ നോവുകളെ കരുത്താക്കി മാറ്റാം. കണ്ണുനീരിൻ നനവിലും ഒരു പുലരിയെ സ്വപ്നം കാണാം, മൗനത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ പുതിയൊരു ഗാനം പിറക്കാം. കൈത്താങ്ങില്ലാത്ത നേരത്തും ചുവടുകൾ തളരാതിരിക്കാം, ഹൃദയം വേദനിച്ചാലും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതിരിക്കാം. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ശാന്തിതീരത്തേക്കൊരു യാത്ര പിരിഞ്ഞുപോകുമീ വഴിത്താരകളിൽ, സത്തിനെ അറിഞ്ഞ്, ആസക്തികൾ മറന്ന്, ശരണാഗതിയുടെ പൊരുൾ തേടി, ശരത്കാലങ്ങൾ പലതും താണ്ടി, കാലത്തിൻ കാൽപ്പാടുകൾക്കൊപ്പം നിശ്ശബ്ദമാകുമീ യാത്ര. വന്നതെല്ലാം വഴിയാത്രയിലെ വിരുന്നുകാരെന്നറിഞ്ഞിടുമ്പോൾ, സ്വപ്നങ്ങൾ മേഘങ്ങളായി വിദൂരതയിൽ അലിഞ്ഞുപോകും. ബന്ധങ്ങളുടെ നൂലിഴകൾ കാലം പതിയെ അഴിച്ചിടുമ്പോൾ, മൗനത്തിൻ ആഴങ്ങളിൽ അകമൊരു സത്യം തെളിയും. മോഹങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞുവീണാൽ മനസ്സിന് ഭാരം കുറയും, ‘എന്റേത്’ എന്ന ഭാവം മാഞ്ഞാൽ അനന്തതയുടെ വാതിൽ തുറക്കും. സുഖദുഃഖങ്ങൾ മാറിമാറി നിഴലുകളായി കടന്നുപോകും; നിശ്ചലമായ സാക്ഷിയായി ബോധം മാത്രം ശേഷിക്കും. ഒടുവിലെന്നറിയുന്ന നിമിഷം മറ്റൊരു പാത തെളിഞ്ഞുവരും; ശൂന്യതയുടെ മറവിലും പൂർണ്ണതയുടെ പൊരുൾ നിറയും. തന്നിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ താനെന്ന ഭാവവും അലിഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, ജനനമരണങ്ങൾക്കപ്പുറമൊരു ശാന്തിതീരം ദൃശ്യമാകും. അവിടെ നേടുവാനൊന്നുമില്ല, നഷ്ടപ്പെടുവാനും ഒന്നുമില്ല; ശേഷിക്കുന്നത് ശുദ്ധബോധം— അതാണ് ജീവിതത്തിന്റെ സാരം. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വലം കണ്ണിന്റെ തുടിപ്പ് എന്തിനെന്നറിയില്ല, എൻ വലം കണ്ണ് തുടിക്കുന്നുവല്ലോ, എന്തോ വരാനിരിക്കുന്നതായ് ഉള്ളം പറയുന്നുവല്ലോ. കാണാത്ത വഴികളിലേക്കൊരു കാറ്റ് വിളിക്കുന്നുവോ, കേൾക്കാത്തൊരു ശബ്ദം ദൂരെയെന്നെ തേടുന്നുവോ. മറന്നുപോയൊരു മുഖം മനസ്സിൽ തെളിയുന്നുവോ, മാഞ്ഞുപോയൊരു സ്വപ്നം വീണ്ടും വിരിയുന്നുവോ. അറിയാത്ത നാളെയുടെ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ, അകതാരിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ നക്ഷത്രം തെളിയുന്നുവോ. വിധിയുടെ വിരലുകളിൽ എന്തോ എഴുതിയിട്ടുണ്ടോ, വരാനിരിക്കുന്ന നേരം എന്തോ പറയാനുണ്ടോ. കാത്തിരിപ്പിൻ നിമിഷങ്ങൾ നീളുമ്പോഴും, കൺമറയത്തൊരു നല്ല വാർത്തയുണ്ടാകുമോ. ഒരുപക്ഷേ ദൂരെയാരോ എന്നെ ഓർക്കുന്നുണ്ടാകാം, ഒരുപക്ഷേ പഴയൊരു സ്നേഹം വിളിക്കുന്നുണ്ടാകാം. വരാനിരിക്കുന്ന പുലരിയിൽ എന്തോ പുതുമയുണ്ടാകാം, വാടിയ മനസ്സിൽ വീണ്ടുമൊരു വസന്തം വിരിയാം. രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 തിരുവല്ല, കവിയൂർ

മറക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല എല്ലാവരും പറയുന്നു അവളെ മറന്നുകളയാൻ, പറയാൻ എളുപ്പമുള്ളതുപോലെ മനസ്സിൽനിന്നൊരു സ്നേഹം മായ്ക്കുക അതെത്ര എളുപ്പമായിരുന്നെങ്കിൽ! പിരിഞ്ഞുപോയ വഴികളിൽ ഇന്നും കാത്തിരിപ്പുണ്ട് കണ്ണുകൾ, പറഞ്ഞുതന്ന വാക്കുകളുടെ നിഴലിൽ നിശ്ശബ്ദമാകുന്നു രാത്രികൾ. കാലം കടന്നുപോകുന്നുവെങ്കിലും ചില ഓർമ്മകൾ മങ്ങാറില്ല, ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞ സ്നേഹത്തിന് വിടപറയാൻ വാക്കുകളുമില്ല. ഒരിക്കൽ ചേർത്തുപിടിച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ എങ്ങനെ പിരിച്ചുവിടും മനസ്സിൽനിന്ന്? ചില ബന്ധങ്ങൾ അകന്നുപോയാലും അവശേഷിക്കും സ്നേഹം നിശ്ശബ്ദമായി. മറക്കണമെന്ന് പറയുന്നവരോട് എന്താണ് മറുപടി പറയുക? ഹൃദയം സ്വന്തമാക്കിയൊരാളെ മനസ്സിന്റെ വാതിൽ അടച്ച് എങ്ങനെ മറക്കും? രചന ജീ ആർ കവിയൂർ 08-10-2026 തിരുവല്ല, കവിയൂർ