ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

ഹൃദയത്താളിൽ ഹൃദയത്താളിൽ കുറിച്ചിട്ട മഷി ഉണങ്ങും മുൻപേ, മിഴിയിലെ ലവണ മുത്ത് താഴേക്ക് പതിയും നേരം, മൊഴികളിൽ വിടരും അക്ഷരമലരുകളുടെ സൗരഭ്യം പടരുന്നതിനു മുമ്പേ, നിശ്ശബ്ദതയുടെ തീരത്ത് ഒരു സ്വപ്നം പൊലിഞ്ഞുപോയി. ചുണ്ടിലണഞ്ഞൊരു ഗാനം പാതിയിൽ നിലച്ചുപോയി, കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്ന നിറമാർന്നൊരു കനവ് അകലെയെങ്ങോ മറഞ്ഞുപോയി. പറയുവാനാകാതെ പോയ ഹൃദയത്തിൻ തേങ്ങൽ മാത്രം നിലാവിൻ നേർത്ത നൂലിൽ ഇന്നും തൂങ്ങിയാടുന്നു. കാലം കടന്നുപോയാലും മാഞ്ഞുപോകാത്ത ചിത്രമായി, വിരഹത്തിൻ താളുകളിൽ ഒരു നിശ്വാസം ശേഷിക്കുന്നു; തൊടാനാവാത്ത ദൂരത്തും അറിയാനാവാത്ത മൗനത്തിലും ഒരിക്കൽ പിറന്ന സ്നേഹം നിത്യവസന്തമായി നിൽക്കുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

നമ്മൾ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? വലിയ വീടുകൾ പണിതുയർത്തി ചെറിയ മനസ്സുകളിൽ ജീവിക്കുന്നു, ചുറ്റും മനുഷ്യരുണ്ടെങ്കിലും ഒറ്റപ്പെടലിൽ കഴിയുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ വൃദ്ധരാകുമ്പോൾ മക്കൾക്ക് സമയം കുറയുന്നു, അവർ നൽകിയ സ്നേഹത്തിന്റെ വില തിരക്കിനിടയിൽ മറന്നുപോകുന്നു. ഒരേ വീട്ടിൽ കഴിയുമ്പോഴും മനസ്സുകൾ അകലുന്നു, ഒരേ മേശയ്ക്കു ചുറ്റുമിരുന്ന് ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ലോകത്താണ്. പണം കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം കുറയുന്നതെന്തേ? സൗകര്യങ്ങൾ വർധിക്കുമ്പോൾ സമാധാനം അകലുന്നതെന്തേ? മരങ്ങൾ വെട്ടി വീടുകൾ പണിയുന്നു, പുഴകളെ മാലിന്യത്തിലാഴ്ത്തുന്നു, പിന്നെ മഴ വരാത്തപ്പോൾ ആകാശത്തോട് പരാതി പറയുന്നു. നമുക്ക് വേണ്ടത് എന്താണ്— കൂടുതൽ സമ്പത്തോ, അതോ കുറച്ചെങ്കിലും മനുഷ്യത്ത്വമോ? ഒരു ദിവസം എല്ലാം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ കൂടെ വരുന്നത് വീടുകളല്ല, സമ്പത്തുമല്ല, നമ്മൾ മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വച്ചുപോയ സ്നേഹം മാത്രം. നാം എത്ര ദൂരം നടന്നുവെന്ന് കാലം തന്നെ പറഞ്ഞുകൊള്ളും; എന്നാൽ ഈ യാത്രയിൽ മനുഷ്യനായി എത്രമാത്രം മാറിയെന്ന് ഓരോരുത്തരും തിരിച്ചറിയണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

നഷ്ടത്തിനപ്പുറം പിരിഞ്ഞുപോയ വഴിയിലും നിന്റെ കാൽപ്പാടുണ്ടായിരുന്നു കാലം മായ്ച്ചുകളയാൻ നോക്കിയിട്ടും മനസ്സ് സൂക്ഷിച്ചുവച്ചു അരികിലില്ലെന്ന സത്യം അകലെയൊരു വേദനയായി പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ പിന്നെയും കാതിൽ മുഴങ്ങി കാണാതിരുന്ന നാളുകൾ കൂടുതൽ അടുത്താക്കി തൊടാനാകാത്ത സാന്നിധ്യം തണലായി കൂടെയിരുന്നു നഷ്ടം ചിലപ്പോൾ നൽകുന്നത് നിലനിൽക്കുന്നൊരു സ്നേഹമാണ് മറന്നുവെന്ന് കരുതിയാലും മനസ്സ് നിന്നെ തേടുന്നു രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

മിഴികളുടെ ഭാഷ ഒരു ചെറുനോട്ടത്തിൽ സ്നേഹം നിറയുമ്പോൾ വാക്കുകൾ വഴിമാറി നിശ്ശബ്ദമാകുന്നു മിഴികൾ പറയുന്ന കഥ കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് അറിയാതെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു അരികിലില്ലെങ്കിലും അരികിലുണ്ടെന്ന തോന്നലൊരു കുളിർകാറ്റായി തഴുകുന്നു പറയാതെ പറയുന്ന സ്നേഹവാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു ഒരു നോട്ടം മതിയാകും ചിലപ്പോൾ ആയിരം വാക്കുകൾ പറയുന്നതിനേക്കാൾ ഒരു പുഞ്ചിരി മതിയാകും ചിലപ്പോൾ മനസ്സിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നതിനേക്കാൾ വാക്കുകൾ തോറ്റുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ സ്നേഹം പൂർണ്ണമായൊരു ഭാഷയാകുന്നു വർണ്ണിക്കാനാവാത്ത ആ നിമിഷങ്ങൾ ജീവിതത്തിലെ മധുരമായി മാറുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

കാത്തിരിപ്പിൻ്റെ മൗനം ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞാലും കാത്തിരിപ്പു മായില്ല മറവിത്തിരകൾക്കപ്പുറം നീയുണ്ടെന്നറിയാം തുറന്നിട്ട കവാടത്തിലൂടെ കാറ്റായി വരുമോ നിന്റെ വരവിനായി മനസ്സിവിടെ കാത്തിരിക്കും പാതകൾ പലതും നിന്നിലേക്കു നീളുന്നു നിന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ തേടി കണ്ണുകൾ അലയുന്നു പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ ഉള്ളിൽ ബാക്കിയാകുന്നു പിരിയാത്ത ബന്ധമായി അവയെന്നിൽ നിറയുന്നു രാവിന്റെ നിശ്ശബ്ദത നിന്റെ പേരുചൊല്ലുന്നു നിലാവിൻ വെളിച്ചം നിനക്കായ് വഴിതെളിക്കുന്നു ദൂരങ്ങൾ മാഞ്ഞൊരു നിമിഷം വന്നുചേരുമ്പോൾ വീണ്ടും പൂക്കും കാത്തിരിപ്പിന്റെ വസന്തം മറവിയുടെ തിരകൾ പതിയെ ശാന്തമാകുമ്പോൾ ഓർമ്മയുടെ തീരം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞുവരും നീ വരുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ മാത്രം മതി ഈ ജന്മം മുഴുവൻ നിന്നെ കാത്തിരിക്കാൻ. .രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വാക്കുകൾക്ക് അർത്ഥം പറയാതെ സൂക്ഷിച്ചൊരു സത്യം ഹൃദയത്തിൽ മൗനമായി കിടക്കും കാലം അതിനെ തൊടുമ്പോൾ പതിയെ അതിന് ജീവൻ വരും ചില വാക്കുകൾ കേൾക്കാനല്ല ഹൃദയം തൊടാനാണ് പിറക്കുന്നത് നേരം കടന്നുപോകുമ്പോഴാണ് അവയുടെ വില നാം അറിയുന്നത് അകലം ചിലതെല്ലാം പഠിപ്പിക്കും നഷ്ടം പലതും തിരിച്ചറിയിക്കും കണ്ണുകൾ പറയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം പറഞ്ഞുതരും വൈകിയെത്തുന്ന തിരിച്ചറിവും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ് മനസ്സിൽ തങ്ങി നിന്നതെല്ലാം ഒരുനാൾ അർത്ഥമായി മാറും രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പുലരിയുടെ കാത്തിരിപ്പ് നിലാവിൻ നൂലിഴ തൂകുന്ന വഴിയിലൂടെ മനസ്സ് പോകുന്നു പറയാതെ വച്ചൊരു മോഹം പുലരിയിലും കൂടെ വരുന്നു കാറ്റിന്റെ ചിറകിലേറി പൂക്കൾ പതിയെ ചിരിക്കുന്നു ഉള്ളിൽ കാത്തൊരു പ്രതീക്ഷ പുതുവെളിച്ചമായി വിരിയുന്നു അകലെയെങ്ങോ കേൾക്കുന്ന കിളിപ്പാട്ടിൽ സ്നേഹം നിറയുന്നു തളരാതെ കാത്തിരുന്നൊരു സ്വപ്നം വീണ്ടും ഉണരുന്നു നാളെയുടെ നീലാകാശം പുതിയൊരു കഥ പറയുമ്പോൾ മനസ്സിലെ മങ്ങിയ വഴികളിൽ വെളിച്ചം പതിയെ നിറയുന്നു രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പുലരിയുടെ കാത്തിരിപ്പ് നിലാവിൻ നൂലിഴ തൂകുന്ന വഴിയിലൂടെ മനസ്സ് പോകുന്നു പറയാതെ വച്ചൊരു മോഹം പുലരിയിലും കൂടെ വരുന്നു കാറ്റിന്റെ ചിറകിലേറി പൂക്കൾ പതിയെ ചിരിക്കുന്നു ഉള്ളിൽ കാത്തൊരു പ്രതീക്ഷ പുതുവെളിച്ചമായി വിരിയുന്നു അകലെയെങ്ങോ കേൾക്കുന്ന കിളിപ്പാട്ടിൽ സ്നേഹം നിറയുന്നു തളരാതെ കാത്തിരുന്നൊരു സ്വപ്നം വീണ്ടും ഉണരുന്നു നാളെയുടെ നീലാകാശം പുതിയൊരു കഥ പറയുമ്പോൾ മനസ്സിലെ മങ്ങിയ വഴികളിൽ വെളിച്ചം പതിയെ നിറയുന്നു രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

അരികിലെത്തും വരെ നിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കും നിലാവു വീഴും വഴിത്താരയിൽ പറയാതെ പോയ വാക്കുകളെല്ലാം പൂവായി വിരിയും മനസ്സിൽ കാറ്റിലൊഴുകുന്ന മധുരഗന്ധം നിന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കും കണ്ണുകൾ തേടുന്ന ആ നിമിഷം പുഞ്ചിരിയായി മാറിടും തൊടാതെ തന്നെ അരികിലിരുന്ന് മനസ്സിലെ നോവുകൾ കേൾക്കാം പങ്കുവെക്കാതെ പോയ സ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നായി ചേർത്തുവയ്ക്കാം കാലം എത്ര അകലെയായാലും കാത്തിരിപ്പിന് നിറം മങ്ങില്ല നീ വരുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷയിൽ ഈ സ്നേഹം എന്നും നിലനിൽക്കും രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പകുതി ഉണങ്ങിയ തരു ഒറ്റ മരമെന്നൊരു ചിത്രം കാണാം പകുതി ഉണങ്ങിയ, പകുതി പച്ചയാം, വരണ്ട ഭൂമിയിൽ വേരൂന്നിയ മരം വസന്തത്തെ കാത്തൊരു സങ്കടം. ഇടതു വശമെല്ലാം ഉണങ്ങി വിറയ്ക്കുന്നു, വേരുകൾ ദാഹിച്ചു തേങ്ങിക്കരയുന്നു, ശാഖകൾ വെറും തണ്ടുകളായി മാറിയിതാ, ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടൊരു കറുത്ത രൂപമാ. വലതു വശമിതാ തളിർത്തുലയുന്നു, പച്ചിലകൾ ധാരാളമായി പൂത്തുലയുന്നു, പുൽത്തകിടി പച്ചപ്പിൻ വശ്യകാന്തിയിൽ, ജീവൻ തുടിക്കുന്നൊരത്ഭുതക്കാഴ്ച. പകുതി ജീവനും പാതി മരണവും, ഈ ചിത്രത്തിലുണ്ട് ഒരൊറ്റ സത്യവും, കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കിടയിലും പ്രത്യാശയുണ്ടെന്ന്, വീണ്ടും പൂക്കാലം വരുമെന്ന വിശ്വാസമെന്ന്. ഉണങ്ങിയ കൊമ്പിലും കിനാവുകൾ ബാക്കി, വാടിയ വേരിലും തുടിപ്പുകൾ ബാക്കി, ഇന്നിന്റെ വേദന കടന്നുപോകുമെങ്കിൽ, നാളെയൊരു പൂക്കാലം കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. മരണമെന്ന തോൽവിയല്ല ഉണങ്ങിയ ഭാഗം, ജീവിതം തേടുന്നൊരു നിശ്ശബ്ദ നാളം; പകുതി ഉണങ്ങിയ ഈ തരുവിൻ കഥയിൽ, പൂർണ്ണ ജീവിതത്തിൻ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

കടം കൊണ്ട ബുദ്ധി കടം കൊണ്ട ബുദ്ധി കൊണ്ട് ഭൗതികമായി തേടുന്നു, വാക്കുകളുടെ പ്രതിബദ്ധത ബന്ധമില്ലാതെ അന്ധമായി അലയുന്നു. അർത്ഥങ്ങൾ തേടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അനർത്ഥങ്ങൾ കൂടെ വരുന്നു, മനസ്സിന്റെ മൗനഭാഷ മൊഴികളിൽ തട്ടി ചിതറുന്നു. കണ്ടതെല്ലാം സത്യമെന്നു കരുതി വഴിതെറ്റുമ്പോൾ, കാണാത്തൊരു സത്യത്തിന്റെ വാതിൽ മെല്ലെ തുറക്കുന്നു. അറിവിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ അറിയാത്തതായ് നിൽക്കുമ്പോൾ, സ്വയം തേടിയ യാത്രയിൽ സ്വയം തന്നെ മറന്നുപോകുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും തേടി അലയുന്ന മൗനസഞ്ചാരി, ചുവപ്പോ നീലയോ ഏതു വർണ്ണം, മുല്ലപ്പൂവിന്റെയോ നിശാഗന്ധിയുടെയോ മണമോ? പറയൂ, പറയൂ വേഗം നീ, എൻ ഹൃദയം കാത്തിരിപ്പൂ മറുപടിക്കായ്. നിലാവിൻ നനവുള്ള രാവിൻ വഴിയിൽ നിഴലായി കൂടെ നടന്നതാരോ, മിഴികളിൽ മിന്നിയ നക്ഷത്രത്തിളക്കത്തിൽ മൊഴിയാതെ നീ പറഞ്ഞതെന്തോ. കാറ്റിന്റെ ചിറകിലേറി വന്നൊരു കിനാവിൻ സുഗന്ധമായ് നീയോ, തൊടാതെ തൊട്ടൊരു സ്നേഹസ്പർശമായ് തഴുകുന്ന തെന്നലായതാരോ? പൂവിതളിൽ വീണൊരു മഞ്ഞുതുള്ളിപോൽ മാഞ്ഞുപോകാതെ നിന്നൊരു മോഹം, നീയെന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവോ എൻ ജന്മം തേടിയ പ്രണയം? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ഏകാന്തതയുടെ സത്യം മനസ്സാക്ഷിയുടെ ചിരിയിൽ മുറിവുകൾ തെളിയും, ഏകാന്തതയിൽ സത്യങ്ങൾ മുഖം കാണിക്കും, ലോകം മുഴുവൻ കൂടെയുണ്ടെന്നു തോന്നിയാലും, അവസാനം നമ്മോടൊപ്പം നമ്മൾ മാത്രം. പുഞ്ചിരികൾക്കപ്പുറം കുന്നുകൂടിയ നോവുകൾ ആരും കാണാതെ മൂടിവെച്ചു, കണ്ണീരിൻ ഉപ്പുള്ള രാവുകളിൽ സ്വയം തിരിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് നാം നടന്നു. സ്നേഹത്തിൻ കൈകൾ നീട്ടിയവരും പാതിവഴിയിൽ തനിച്ചാക്കി മടങ്ങിയപ്പോൾ, സ്വന്തം നിഴൽ പോലും സാക്ഷിയാക്കി നാം നമ്മെത്തന്നെ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. ചൂടുള്ള വാക്കുകൾ നൽകിയ വെളിച്ചവും കൂട്ടുകൂടിയവരുടെ മുഖംമൂടികളും മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, കാലം തന്ന മുറിവുകൾ മായ്ച്ചുകൊണ്ട് നാം നമ്മിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും തേടി അലയുന്ന മൗനസഞ്ചാരി, ചുവപ്പോ നീലയോ ഏതു വർണ്ണം, മുല്ലപ്പൂവിന്റെയോ നിശാഗന്ധിയുടെയോ മണമോ? പറയൂ, പറയൂ വേഗം നീ, എൻ ഹൃദയം കാത്തിരിപ്പൂ മറുപടിക്കായ്. നിലാവിൻ നനവുള്ള രാവിൻ വഴിയിൽ നിഴലായി കൂടെ നടന്നതാരോ, മിഴികളിൽ മിന്നിയ നക്ഷത്രത്തിളക്കത്തിൽ മൊഴിയാതെ നീ പറഞ്ഞതെന്തോ. കാറ്റിന്റെ ചിറകിലേറി വന്നൊരു കിനാവിൻ സുഗന്ധമായ് നീയോ, തൊടാതെ തൊട്ടൊരു സ്നേഹസ്പർശമായ് തഴുകുന്ന തെന്നലായതാരോ? പൂവിതളിൽ വീണൊരു മഞ്ഞുതുള്ളിപോൽ മാഞ്ഞുപോകാതെ നിന്നൊരു മോഹം, നീയെന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവോ എൻ ജന്മം തേടിയ പ്രണയം? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

നിന്നോമൽ പൂമേനി കണ്ട് ഉണരും ( പ്രണയ ഭക്തി ഗാനം) നിന്നോമൽ പൂമേനി കണ്ട് ഉണരും നൈമിഷിക സ്വപ്നങ്ങളുടെ അനുഭൂതി, നിലാവായി നീളുന്ന നിൻ മിഴികളിൽ നിറയുന്നു മധുരമാം സ്നേഹാർദ്രത. മന്ദാരമലരായി മനസ്സിൽ വിരിയും മൗനത്തിൻ മന്ത്രമാം നിൻ സാന്നിധ്യം, തൊടാതെ തഴുകുന്ന കാറ്റിൻ കരങ്ങളിൽ തുളുമ്പുന്നു അറിയാത്തൊരു നിർവൃതി. അകലെയാണെങ്കിലും അരികിലായ് തോന്നും അനന്തമായൊരു ബന്ധത്തിൻ നൂലിഴ, വിളിക്കാതെ വന്നെത്തും നിൻ ഓർമ്മയിൽ വിടരുന്നു ഹൃദയത്തിലെ പൂക്കാലം. കണ്ണടച്ചാൽ തെളിയുന്ന ദീപശിഖ പോലെ കനവിൻ തിരശ്ശീലയിൽ നീ നിറയുമ്പോൾ, പറയുവാനാവാത്തൊരു പ്രാർത്ഥന പോലെ പതിയുന്നു നിൻ നാമം ഹൃദയത്തിൽ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ മഴയായി പെയ്യുമ്പോൾ, മൗനം പോലും കവിതയാകുന്നു മിഴികളിൽ നനവായി പടരുന്നു. ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചൊരു സ്നേഹം ഓർമ്മയിൽ പൂവായി വിരിയുമ്പോൾ, അറിയാതെ പോയൊരു നൊമ്പരം അകതാരിൽ വീണയായി മാറുന്നു. പിരിഞ്ഞുപോയൊരു വഴിയരികിൽ പിന്നെയും കാത്തുനിൽക്കും കാലം, പറയാൻ ബാക്കിയായ വാക്കുകൾ പാതിരാവിൽ തേടുന്നു നിന്നെ. കേൾക്കാതെ പോയൊരു ഹൃദയമിടിപ്പ് കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞൊരു ഗീതമാകുമ്പോൾ, കാണാതെ പോയൊരു സ്വപ്നം പോലും കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും പൂക്കുന്നു. മറക്കുവാൻ ശ്രമിച്ച നിമിഷങ്ങൾ മഴത്തുള്ളിപോലെ തിരികെയെത്തും, മൗനത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അപ്പോൾ നീയെന്ന ഓർമ്മ മാത്രം ശേഷിക്കും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 23 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

കാത്തിരിപ്പിന്റെ നിഴലകന്നു കാത്തിരിപ്പിന്റെ നിഴലകന്നു മെല്ലെ കാതിൽ കേൾക്കായ് മധുരധ്വനി കരളിന്റെ നോവകന്നു കാരണമേതോ കാണുവാനായ് കാത്തുനിന്നു ഹൃദയം മിഴികളിൽ പൂത്തൊരു സ്വപ്നം പോലെ മനസ്സിൽ നീ വീണ്ടും വന്നുവല്ലോ മറന്നുപോയെന്ന മിഥ്യാമൊഴികൾ മധുരമാം ഓർമ്മയിൽ അലിഞ്ഞുപോയി വിരഹത്തിൻ ചൂടകന്നൊരു നേരം വീണുടഞ്ഞ മോഹങ്ങൾ ചേർത്തുവെച്ചു വരണ്ടുപോയ ഹൃദയതീരത്ത് വസന്തമായ് നീയിന്നു വന്നുവല്ലോ കാലമേൽപ്പിച്ച മുറിവുകളെല്ലാം കാറ്റിലലിഞ്ഞൊരു മഞ്ഞുതുള്ളിപോൽ കാണാത്ത ദൂരങ്ങൾ താണ്ടിവന്നൊരു കാതരമാം സ്നേഹമായ് നീയണഞ്ഞു രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 23 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

നീയെന്ന ഒറ്റ വാക്ക് നീയെന്ന ഒറ്റവാക്കിൽ നിന്നുമേ വിരിഞ്ഞൊരു പൂവാണ് ഓർമ്മയെന്ന സൗന്ദര്യം; മാഞ്ഞുപോകുവാനെടുത്ത കാലമത്രയും മധുരനിമിഷങ്ങളായ് മനസ്സിൽ ശേഷിച്ചു... ഓരോ നിമിഷവും ഉണർത്തുന്നു വീണ്ടും അറിയാത്തൊരനുഭൂതി; അറിയാതെ ഞാനിന്നും നിന്നിലേക്കൊഴുകുന്നു ഓർമ്മത്തേരിലേറി നിശബ്ദയാമങ്ങളിൽ... മിഴികളിൽ ഇന്നും നനവാർന്ന സ്വപ്നം, മൊഴികളിൽ ഇന്നും മറയാത്ത നിൻ നാമം; ഹൃദയത്തിൻ താളത്തിൽ പതിഞ്ഞൊരു ഗാനംപോൽ നീ മാത്രം... നീ മാത്രം... എൻ ജീവനിൽ നീ മാത്രം... കാലമേറെ പോയാലും കാലം മായ്ക്കാത്ത പാദമുദ്രപോൽ നീ വഴികളിൽ ശേഷിക്കുന്നു; നമ്മൾ നടന്ന വഴിയിൽ നിഴലായി കൂടെയുണ്ട് നിന്നോർമ്മകളിന്നും എൻ ചാരെയണയുന്നു... പിരിയുവാൻ കഴിയാത്ത നൊമ്പരപ്പൂവായി, അറിയുവാൻ കഴിയാത്ത മധുര രഹസ്യമായി, എൻ ഹൃദയത്തിൻ താളമാകെ നിറഞ്ഞ് നീയിന്നും ജീവിക്കുന്നു— എന്നിൽ... എന്നിൽ മാത്രം... ഒരു ജന്മം പോരാതെ തേടിയ സ്നേഹമേ, ഒരു വാക്കിൽ തീരാതെ നീളുന്ന കവിതയേ, അവസാനിക്കാത്തൊരു വിരഹഗാനമായി എൻ ഹൃദയത്തിൽ നീയെന്നും... നീയെന്നും... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 23 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

മിഴിനീരിനാൽ  മിഴിനീരിനാൽ ചാലിച്ചെഴുതിയ മൊഴിയാനാവാതെ പോയ വാക്കുകൾ മനസ്സിന്റെ താളിൽ മാഞ്ഞുപോകാതെ മൗനമായ് ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു നിലാവിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ നിഴലായി നീയിന്നും വരുമ്പോൾ നനവാർന്ന ഓർമ്മത്താളുകളിൽ നിറയുന്നു നിൻ മുഖം വീണ്ടും പറയാതെ പോയൊരു സ്നേഹമായി പിരിയാതെ ഉള്ളിൽ നീ ശേഷിച്ചു കാലത്തിന്റെ കൈകൾ മായ്ച്ചാലും കാണാതെ മായില്ല നിൻ ഓർമ്മകൾ അകലെയൊരു തീരക്കാറ്റാകെ അറിയാതെ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ അലയുന്ന എൻ ഹൃദയതീരത്ത് അവശേഷിക്കുന്നു നിൻ പാദമുദ്ര രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 23 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വാകമരച്ചോട്ടിൽ (അനുരാഗ ഗീതം) ഹും... ഹും... ഹും... ലാ... ലാ... ലാ... ഹും... ഹും... ഹും... വാകമരച്ചോട്ടിൽ സന്ധ്യ വന്ന നേരം മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞു അനുരാഗ ഗീതം വാനിൽ വിരിഞ്ഞു ചുവന്നൊരു മേഘം മിഴികളിൽ തങ്ങി പഴയൊരു ചിത്രം കാറ്റിലൊഴുകി നിൻ മൃദുചിരി കാതിൽ പതിഞ്ഞു പ്രിയവാക്കുകൾ വാകമരച്ചോട്ടിൽ സന്ധ്യ വന്ന നേരം മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞു അനുരാഗ ഗീതം പൂവിതൾ പോലെ നനഞ്ഞ നിമിഷം പുണർന്നു നിന്നു മധുരസ്വപ്നം പാതയോരത്തെ പൂക്കൾ ചിരിച്ചു പാദസരം പോലെ കാറ്റും മുഴങ്ങി വാകമരച്ചോട്ടിൽ സന്ധ്യ വന്ന നേരം മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞു അനുരാഗ ഗീതം നമ്മൾ നടന്നൊരു ചെറുവഴിയിൽ നിശ്ശബ്ദമായ് കാലം നിന്നു നിലാവിൻ നിഴലിൽ ചേർന്നിരുന്നപ്പോൾ നെഞ്ചിൽ നിറഞ്ഞു സ്നേഹവസന്തം വാകമരച്ചോട്ടിൽ സന്ധ്യ വന്ന നേരം മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞു അനുരാഗ ഗീതം ദൂരെയായാലും മായാത്ത ചിത്രം തൂമഞ്ഞുപോലെ ഓർമ്മയായി ചാരുഗന്ധം കാറ്റിൽ പകരും വീണാനാദം പോലെ മനസ്സിൽ വാകമരച്ചോട്ടിൽ സന്ധ്യ വന്ന നേരം മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞു അനുരാഗ ഗീതം ഹും... ഹും... ഹും... ലാ... ലാ... ലാ... ഹും... ഹും... ഹും... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 09-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

തീരത്തിന്റെ നോവ് അലകളുമറിയാത്ത തീരത്തിന്റെ നോവറിയാതെ ആഴി മടങ്ങിയ നേരത്ത് കണ്ടുനിന്ന കവി, തിരയിൽ മാഞ്ഞുപോയ നിൻ കാൽപ്പാടുകൾ തേടി തീരത്ത് തനിച്ചായി നിന്നു ഞാൻ. നിലാവു പൊഴിയുന്ന നീലക്കടൽ തീരത്ത് നിനവുകൾ തിരയായ് വന്നണഞ്ഞു, മിഴികളിൽ നനവായ് പെയ്തൊരു സ്നേഹം മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു നീ. കാറ്റിന്റെ ചിറകിൽ നീ വന്നുവെന്നോർത്തു കാതോർത്തു നിന്നു ഞാൻ ഏറെ, കടലിന്റെ നെഞ്ചിലെ നിശ്ശബ്ദ സംഗീതം കേൾക്കുന്നു ഇന്നും നിൻ സ്വരം. പിരിയുവാൻ വിധി നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചെങ്കിലും മറക്കുവാൻ ഹൃദയം പഠിച്ചില്ല, അകലെയായ് നീ പോയ വഴിയിലിന്നും അണയാത്ത കാത്തിരിപ്പാണ് ഞാൻ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 23 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ഓർമ്മകൾ മേയുന്ന മേട്ടിൽ ഓർമ്മകൾ മേയുന്ന മേട്ടിൽ ഒഴുകും പുഴയോരത്ത് നിന്ന് ഒഴിയാത്ത നോവുമായി നിന്നെ ഓരോ നിമിഷവും തേടുന്നു ഞാൻ വഴിയരികിൽ വീണൊരു പൂവിൻ വാടാത്ത ഗന്ധം പോലെ നീ വാക്കുകൾ മാഞ്ഞുപോയെങ്കിലും വരികളിൽ ശേഷിക്കുന്നു നീ പഴയൊരു താളിൻ ഇടയിൽ മറന്നുപോയൊരു കുറിപ്പായി തൊടാതെ പോയൊരു സ്വപ്നം തുടിക്കുന്നുവെൻ വിരൽത്തുമ്പിൽ കാലം കടന്നുപോയിട്ടും കാണാതെ പോയൊരു സാന്നിധ്യം വാതിൽ തുറന്നിടാതെ തന്നെ വരവറിയിക്കുന്നു ഉള്ളിൽ ഒടുവിൽ പിരിഞ്ഞ വഴികൾ ഒന്നാകുമെന്നൊരു വിശ്വാസം പറയാതെ വെച്ച പ്രണയം പാതിവഴിയിൽ തീരില്ലല്ലോ രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 23 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

നാഗനന്ദിനി  നാഗനന്ദിനി സുമുഖി നക്ഷത്ര കണ്ണുള്ളവളെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ആരെ നീ കനവ് കാണുന്നുവത് നിലാവിൻ നനവുള്ള നിൻ മിഴികളിൽ ആരോ മറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടോ മധുരമാം മോഹമായ് മാരിവിൽ ചാരുതയാർന്ന നിൻ മന്ദഹാസത്തിൻ മൗനത്തിൽ ആരുടെ സ്വരമുണരുന്നുവോ പൂവിതൾ ചുണ്ടുകളിൽ പൂക്കുന്ന പുഞ്ചിരിയിൽ പറയാതെ പറയുന്ന പ്രണയമാരുടേതോ കാറ്റിലൊഴുകിവരും കസ്തൂരി ഗന്ധത്തിൽ കാതിൽ നീ കേൾക്കുന്ന കാമുകനാരാണോ എൻ ചോദ്യമൊന്നിനും മറുപടി നൽകാതെ എന്തിനീ മിഴികളിൽ എന്നെ നീ തേടുന്നു? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 23 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

നെഞ്ചുരുകി വിളിക്കുന്നു  നെഞ്ചുരുകി വിളിക്കുമ്പോൾ വിളി കേൾക്കും എന്റെ ഗുരുവായൂരപ്പാ, ഭഗവാനേ നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ആശ്രയം നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ശരണം ഗുരുവായൂരപ്പാ എന്നു വിളിച്ചു ഞാൻ അരികിലേക്കോടിയെത്തുന്നു കണ്ണാ ജീവിതമാകും കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയിൽ തളരാതെ നിൻ പാദം തേടുന്നു ഞാൻ നെഞ്ചുരുകി വിളിക്കുമ്പോൾ വിളി കേൾക്കും എന്റെ ഗുരുവായൂരപ്പാ, ഭഗവാനേ നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ആശ്രയം നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ശരണം രോഗദുരിതങ്ങൾ ശത്രുക്കളായിടുമ്പോൾ ദാരിദ്ര്യദുഃഖങ്ങൾ നെഞ്ചിലമരുമ്പോൾ ബന്ധുക്കളെല്ലാം അകന്നുപോകുമ്പോൾ പോകുവാനൊരിടവുമില്ലെനിക്കു കണ്ണാ നെഞ്ചുരുകി വിളിക്കുമ്പോൾ വിളി കേൾക്കും എന്റെ ഗുരുവായൂരപ്പാ, ഭഗവാനേ നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ആശ്രയം നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ശരണം കിഴക്കേ നടയിലെത്തി നിൻ തിരുമുമ്പിൽ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നു കാരുണ്യരൂപാ നനഞ്ഞ മിഴികളുമായി കാത്തുനിൽപ്പൂ കാരുണ്യത്തേരിലേറി വരില്ലേ കണ്ണാ നെഞ്ചുരുകി വിളിക്കുമ്പോൾ വിളി കേൾക്കും എന്റെ ഗുരുവായൂരപ്പാ, ഭഗവാനേ നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ആശ്രയം നീയല്ലാതെയില്ലെനിക്കൊരു ശരണം കൂടെ നീയുണ്ടെങ്കിൽ ജീവിതവീഥിയിൽ തോൽവികൾ പോലും വിജയമായിടും കണ്ണന്റെ കൈ...

കാവ്യാരാമം നനവാർന്ന മിഴികളിലെ ഭാവം എൻ മൊഴികളിൽ വിരിഞ്ഞു, അക്ഷര മലരുകളുടെ സുഗന്ധം ആരാമം തീർക്കുന്നു കാവ്യം. മൗനത്തിൻ താളത്തിൽ അലിയും മനസ്സിൻ മധുരമാം നോവ്, തഴുകി തലോടും നിലാവുപോൽ പടരുന്നു വരികളിൽ സ്നേഹം. ഇരുളിൽ തിരിനീട്ടും കനവുകൾ ഈണമായ് പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ, അറിയാതെ പൂക്കുന്ന ഭാവന ഹൃദയത്തിൻ തുടിപ്പായി മാറുന്നു. സ്വപ്നങ്ങളിൽ ചിറകുയർത്തും വർണ്ണപ്പൊൻ തൂവലാലെ, ശാന്തമാം വാനിലെന്നും പാറിപ്പറക്കും മോഹം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 22 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

അക്ഷരമുല്ലകൾ താരക മാലകൾ ചൂടി നിന്നു ഇന്ദുമതി അവൾ സുന്ദരിയായി മേഘപടം പുതയ്ക്കാൻ ഒരുങ്ങി മോഹന ശശികലയെ മറക്കുവാൻ ഹൃദയാകാശത്തിൽ വിരിഞ്ഞു അക്ഷരമുല്ലകൾക്ക് സുഗന്ധമേറി താളലയം ചേർന്നൊഴുകി പടർന്നു കവിമനം മെല്ലെ ചാരുതയാർന്നു നിലാവിൻ വിരലുകൾ തൊട്ടുണർത്തി നിശാഗന്ധി വീണ്ടും മിഴി തുറന്നു കാറ്റിന്റെ വീണയിൽ ഈണമുണർന്നു കാതോരം മധുരമാം ഗാനം നിറഞ്ഞു മൗനത്തിൻ ചുണ്ടിൽ ഗാനം ഉണർന്നു മനസ്സിൻ വീഥിയിൽ സ്വപ്നം തെളിഞ്ഞു ഓർമ്മകൾ മെല്ലെ ചിറകു വിരിച്ചു ഒരായിരം വർണ്ണം വാനിൽ പകർന്നു പുലരിയുടെ പൊൻകിരണം വന്നണഞ്ഞു പുതുഭാവമോടെ പ്രഭാതം ചിരിച്ചു രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 22 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വിരഹത്തിന്റെ മധുരം  ഉള്ളു തകർന്നൊരു നോവിൻ മധുരം മെല്ലെ തലോടി ഉണർത്തുന്നു വീണ്ടും. വാക്കു തെറ്റിച്ചൊരു പ്രിയതമൻ തൻ ഓർമ്മ കാറ്റിന്റെ കൈകളിൽ എത്തുന്നു വീണ്ടും. പെയ്യാതെ പോയൊരു കാർമുകിൽ പോലെ കണ്ണീരണിഞ്ഞു നീ നിൽക്കുന്നതെന്തേ? മായാത്ത മുറിവുകൾ തന്നകന്നിട്ടും നെഞ്ചിലെ സ്നേഹം മരിക്കാത്തതെന്തേ? മറക്കുവാനായി പ്രാർത്ഥിച്ച നേരം ആ മുഖം മാത്രം തിളങ്ങി നിൽപ്പൂ. ചോദിക്കാൻ ശേഷിച്ചൊരാ നോവും പുഞ്ചിരിയായ് എന്നെ പൊതിയുന്നു മെല്ലെ. പാതിവഴിയിൽ നിലച്ചൊരീ പാട്ടിൽ കാലം കുറിച്ചൊരു വിരഹത്തിൻ താളം. മാഞ്ഞുപോയാലും പിരിഞ്ഞൊരാ കാലം നീ തന്ന നോവിനെ സ്നേഹിക്കുമെന്നും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 22 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ഹൃദയ തപോവനം എൻ ഹൃദയ തപോവനത്തിൽ വന്നുപോകും കാറ്റിൽ നിൻ ഓർമ്മകൾ നിറയുമ്പോഴൊരു പുഞ്ചിരിപ്പൂ വിരിയുന്നതു കണ്ടാൽ, എന്തൊരു അനുഭൂതിയാണെന്നോ! നിശാഗന്ധം പൊഴിയും രാവിൽ നിലാവായി നീയെത്തുമ്പോൾ, മിഴിയിണകൾ തേടും രൂപം മനസ്സിൻ താളിൽ തെളിയുമ്പോൾ, എന്തൊരു മധുരമാണെന്നോ! അകലെയാണെങ്കിലും നീയിന്നും അരികിലുണ്ടെന്നു തോന്നുമ്പോൾ, മൗനത്തിൻ വീണയിൽ നിന്നായ് മധുരസ്വരം ഒഴുകിയെത്തും, എന്തൊരു സംഗീതമാണെന്നോ! കാലമേറെ കടന്നുപോയാലും മായാത്തൊരു ചിത്രമായി നീ, മനസ്സിൻ ചുവരുകളിൽ ഇന്നും നിറമാർന്ന സ്വപ്നമായ് നിൽക്കും, എന്തൊരു സ്നേഹമാണെന്നോ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 22 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ധർമ്മരാജൻ സൂര്യന്റെ തേജസ്സിൽ പിറന്നൊരു ബാലൻ,   ശാന്തനായ് ധർമ്മത്തിൻ പാതയിൽ നിന്നോൻ.   അമ്മതൻ നിഴലവൾ നൽകിയ ശാപം,   ഏറ്റുവാങ്ങി അവൻ കണ്ണീരണിഞ്ഞു.   സ്നേഹബന്ധങ്ങളെല്ലാം മായയെന്നോർത്തു,   തീവ്രമാം തപസ്സിലായ് കാട്ടിൽ കഴിഞ്ഞു.   ശിവനെ മനതാരിൽ നിത്യം ധ്യാനിച്ചു,   മാറ്റിവെച്ചു കൊട്ടാര സുഖങ്ങളെയെല്ലാം.   ഭക്തന്റെ കഠിനമാം തപസ്സു കണ്ടിട്ട്,   മുന്നിലെത്തി വരമേകി ഭഗവാൻ പരമശിവൻ.   തെക്കിന്റെ നാഥനായ് മാറ്റിയെടുത്തു,   മരണത്തിൻ അധിപനായ് വാഴിച്ചു കാലനെ.   കറുത്തൊരു പോത്തിന്റെ പുറത്തേറി വരും,   പാശവും ഗദയുമേന്തിടും കാലൻ.   പാപികൾക്കെന്നും ഭയം തരും രൂപം,   പുണ്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്കൊരു രക്ഷകനും.   ചിത്രഗുപ്തൻ കൂടെ കണക്കുകൾ നോക്കാൻ,   നീതിതൻ തീർപ്പുകൾ ചൊല്ലിടാൻ യമനും.   മണ്ണിലെ കർമ്മത്തിൻ ഫലമതളക്കാൻ,   യമലോക കോട്ടയിൽ ധർമ്മവും വാണു.   മാർക്കണ്ഡേയന്റെ ജീവനെടുക്കാൻ,   ക്ഷേത്രത്തിൽ ചെന്നൊരു നാളില...

സന്ധ്യാ ചക്രവാളം സുവർണ്ണചിത്രമെഴുതും സന്ധ്യാ ചക്രവാളം മേഘങ്ങളെ, സുന്ദരമീ ദൃശ്യചാരുത സന്തോഷമേകും നിമിഷം. സ്വരസർഗവുമായി വന്നിതാ സംഗീതസദസ്സുമായി രാവും, സാരംഗിയുടെ ധ്വനിയിലതാ സർഗ്ഗവസന്തം തീർത്തു ഗസൽ; സംഗമലയതാളം മോഹനം. സൗരഭ്യമേറും നിലാവിലായ് സൗന്ദര്യമാർന്നൊരു യാമം, മൃദുലമാം സ്വരവീചികളിൽ മനസ്സിലുണരുന്നു മധുരം. സ്മൃതിതൻ വീണയിൽ മീട്ടിടും സ്വപ്നങ്ങൾ പൂക്കുന്ന നേരം, രാഗാർദ്രമാകുമീ രാത്രിയിൽ രമണീയമാകുന്നു ലോകം. നിശയുടെ മൗനവീഥിയിൽ നിലാവിൻ നൂപുരനാദം, ഹൃദയതന്ത്രികൾ മീട്ടിയുണർത്തും മറക്കാത്തൊരു മധുരാനുഭൂതി. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വിലയറിയൂ നീട്ടുവാൻ കൈകളും നടരണ്ടും ഉള്ളതും നട്ടെല്ലും ഉണ്ടെങ്കിലെ നാടിൻ്റെയും നാണത്തിൻ്റെയും നാണയത്തിൻ്റെയും വിലയറിയൂ. വിയർപ്പുതുള്ളി വീണിടുമ്പോൾ വിളവിൻ്റെ മണം പടരുന്നു, വിരലുകൾ മണ്ണിൽ പതിയുമ്പോൾ ജീവിതത്തിൻ വിത്തുകൾ മുളയ്ക്കുന്നു. വീണാലും എഴുന്നേൽക്കുവാൻ വീര്യമുള്ള മനസ്സുണ്ടാകണം, വഴിയടഞ്ഞു നിന്നാലും വഴിതുറക്കാൻ കരുത്തുണ്ടാകണം. സഹായമായി ചേർന്നുനിൽക്കും സ്നേഹമാണ് മനുഷ്യൻ്റെ സത്വം, കണ്ണീരൊപ്പി ചേർത്തുപിടിക്കും കരുണയത്രേ മാനവതത്ത്വം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വിലയറിയൂ നീട്ടുവാൻ കൈകളും നടരണ്ടും ഉള്ളതും നട്ടെല്ലും ഉണ്ടെങ്കിലെ നാടിൻ്റെയും നാണത്തിൻ്റെയും നാണയത്തിൻ്റെയും വിലയറിയൂ. വിയർപ്പുതുള്ളി വീണിടുമ്പോൾ വിളവിൻ്റെ മണം പടരുന്നു, വിരലുകൾ മണ്ണിൽ പതിയുമ്പോൾ ജീവിതത്തിൻ വിത്തുകൾ മുളയ്ക്കുന്നു. വീണാലും എഴുന്നേൽക്കുവാൻ വീര്യമുള്ള മനസ്സുണ്ടാകണം, വഴിയടഞ്ഞു നിന്നാലും വഴിതുറക്കാൻ കരുത്തുണ്ടാകണം. സഹായമായി ചേർന്നുനിൽക്കും സ്നേഹമാണ് മനുഷ്യൻ്റെ സത്വം, കണ്ണീരൊപ്പി ചേർത്തുപിടിക്കും കരുണയത്രേ മാനവതത്ത്വം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വീണ്ടും കാണുമ്പോൾ അകലങ്ങൾ തീർത്ത വഴികളിൽ അറിയാതെ പിരിഞ്ഞുപോയി... പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ ഓർത്തു പുഞ്ചിരിയിൽ പകരാം... കാലം കവർന്ന നിമിഷങ്ങളെ കൈകോർത്തു തിരികെ വിളിക്കാം... പഴയൊരു പരിചയം പോലെ പുതിയൊരു യാത്ര തുടങ്ങാം... വഴിയരികിൽ വീണുപോയ വസന്തങ്ങൾ പെറുക്കിയെടുക്കാം... വരണ്ടുപോയ ചില്ലകളിൽ പുതുനാമ്പായ് പുഞ്ചിരിക്കാം... മറന്നുപോയ പാട്ടിന്റെ ഈണങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാം... മിഴികളിൽ നിറയുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാം... പറയാതെ പോയ സ്നേഹം വാക്കുകളാൽ തുന്നിച്ചേർക്കാം... പിരിഞ്ഞുപോയ പാതകളിൽ വീണ്ടും കൈകോർത്തു നടക്കാം... ഇനി വരും പകലുകളിൽ നിഴലായി കൂടെ നിൽക്കാം... തീരാത്തൊരു സൗഹൃദമായി തമ്മിൽ വീണ്ടും ചേരാം... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ദേവി സ്തോത്രം ഐന്ദ്രി ഗജവാഹിനി മംഗളദായിനീ, അമ്മേ ഐന്ദ്രീ ലോകരക്ഷകീ, വജ്രായുധമേന്തും കരങ്ങളാൽ, എന്നും കാത്തു രക്ഷിക്കേണമേ. ശിവദൂതി പരമേശ്വരൻ തൻ ദൂതികയായ്, ശിവദൂതിയമ്മേ വാഴേണമേ, കപാല ധാരിണീ ശാന്തിതൻ പൊരുളേ, ഭയമകറ്റി തുണയേകേണമേ. ബ്രാഹ്മി ബ്രഹ്മശക്തിയാം ബ്രാഹ്മണീ ദേവി, ഹംസവാഹിനീ ജ്ഞാനരൂപിണീ, സൃഷ്ടിതൻ ആദി പ്രകാശമേ, സദാ ബുദ്ധി തെളിയിക്കേണമേ. മാഹേശ്വരി മഹേശ്വരൻ തൻ ശക്തിസ്വരൂപേ, മാഹേശ്വരീയേ ഭക്തവത്സലേ, ഋഷഭവാഹിനീ ശൂലധാരീ, മനസ്സിൽ ശാന്തി ചൊരിയേണമേ. കൗമാരി മുരുകൻ തൻ ദിവ്യശക്തിയായ്, കൗമാരിയമ്മേ വാഴേണമേ, മയിൽവാഹനത്തിൽ വേലുമേന്തി, വിജയമാർഗ്ഗം തെളിക്കേണമേ. വാരാഹി വരാഹരൂപിണീ ഭക്തപാലികേ, വാരാഹിയമ്മേ കാരുണ്യമേ, ശത്രുഭയങ്ങൾ അകറ്റിടുവാൻ, ദുരിതമെല്ലാം തീർക്കേണമേ. നരസിംഹി നരസിംഹശക്തിയായ് അവതരിച്ചോൾ, നരസിംഹിയമ്മേ ഭക്തരക്ഷകീ, അധർമ്മമെല്ലാം തകർത്തിടുവാൻ, അഭയഹസ്തം നീട്ടേണമേ. വൈഷ്ണവി മഹാവിഷ്ണുവിൻ മാതൃശക്തിയായ്, വൈഷ്ണവിയമ്മേ വാഴേണമേ, ഗരുഡവാഹിനീ ശംഖചക്രധാരിണീ, മംഗളങ്ങൾ വർഷിക്കേണമേ. അഷ്ടമാതൃക്കളെ കൈതൊഴുതാൽ, എട്ടുദിക്കിലും ശാന്തിവരും, സകലദുരിതവും നീങ്ങിടുമേ, ഭവനത്തിൽ ഐശ്വര്യം നിറഞ്ഞിടുമേ. രചന: ജീ ആർ കവിയ...

പൂജയ്ക്കെടുക്കാത്ത പൂക്കൾ പൂജയ്ക്കെടുക്കാത്ത പൂക്കൾ പോലെ അല്ലയോ, എൻ ജീവിതമെന്നു തോന്നാറുണ്ട്; എങ്കിലും ഉള്ളിൽ തെല്ലും സന്ദേഹമില്ല, ഓരോ ജന്മത്തിനും നിയോഗമുണ്ടല്ലോ. സമ്മോഹനം മാറുമെന്നു തോന്നിക്കിലും, സൗരഭ്യം ചുറ്റിലും പടരുന്നുണ്ടല്ലോ; തിരഞ്ഞെടുത്തില്ലെന്നു കരുതിയാലും, തന്നുടെയിടം പ്രകൃതി നൽകുന്നുണ്ടല്ലോ. പൂവിനും പുല്ലിനും വേരിനും പോലും പിറവിക്കു പിന്നിൽ പൊരുളുണ്ടല്ലോ; കാണുന്ന കണ്ണിനപ്പുറം കാണുവാനായ് അകക്കണ്ണൊന്നു തുറക്കണമല്ലോ. വാടിയതെന്നു മാറ്റിനിർത്തിയാലും വാസനയുടെ ഓർമ്മ മായുകയില്ല; തൊടാതെ പോയൊരു നിസ്സാരതയ്ക്കും തന്റേതായൊരു ധർമ്മമുണ്ടല്ലോ. ആരാധനയ്ക്കായ് തിരഞ്ഞെടുത്തതെല്ലാം മാത്രമല്ല മൂല്യമേറിയതാകുന്നത്; അവഗണിച്ചൊരു ചെറുപുഷ്പത്തിനും അർപ്പണത്തിൻ വിശുദ്ധിയുണ്ടല്ലോ. പൂമ്പൊടിയും നാരും നുള്ളിക്കളഞ്ഞ് സ്നേഹത്തോടെ നിന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ക്ഷണനേരം മരണം ക്ഷണനേരം രണം പോലെ വന്നിടും കാരണം തേടിയിടും മനസ്സിൻ വിശ്വാസം മിഴികളിൽ നനവാകും മൗനത്തിൽ തേങ്ങലാകും മറവിയുടെ തീരത്തും മായാത്തൊരു സ്മരണയാകും പാതകൾ പിരിഞ്ഞിടും പാദങ്ങൾ തളർന്നിടും പാഴായൊരു സ്വപ്നത്തിൽ പുതുനാമ്പ് മുളച്ചിടും വിധികൾ മാറിമറിയും വസന്തങ്ങൾ വന്നുചേരും ഇരുളിന്റെ അപ്പുറത്ത് ഇളംവെയിൽ പുഞ്ചിരിക്കും രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വീണ്ടും ഉയരാം തളരരുതാരും വഴിയിലിന്ന്, കാലത്തിൻ ലീലകൾ മാത്രമിതാ; ഇന്നു നീ മൗനമായ് നിന്നിടിലും, നാളെയാം വെളിച്ചം നിനക്കുമുണ്ടേ. സമ്പത്തൊക്കെയും കൈവിട്ടുപോയാൽ, മനസ്സിൻ ധൈര്യം തളർന്നിടല്ലേ; പാതയിൽ വീണതന്ത്യമല്ല, വീണ്ടുമുയരാൻ പാഠമതല്ലോ. കൂരിരുൾ മൂടിയ രാവിൻ വഴിയിൽ, നാളത്തെ പുലരിയെ കാത്തിരിക്കാം; തടസ്സങ്ങൾ മുന്നിൽ നിറഞ്ഞുവന്നാൽ, ചവിട്ടുപടികളായ് തീർക്കുക നീ. പഴി പറഞ്ഞോരീ ലോകം തന്നെയും, വിജയം വരുമ്പോൾ വണങ്ങിടുമേ; കാലത്തിൻ മാറ്റങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ശാന്തമായ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങുക നീ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ഇത്തിരി നേരത്തെ സ്നേഹം കടന്നുപോകും വഴികളിൽ കണ്ടുമുട്ടും മുഖങ്ങൾ ചിലത് വെറും കാഴ്ചകൾ, ചിലത് കാത്തുവച്ച നന്മകൾ. പെയ്തൊഴിയും മഴപോലെ വന്നുചേരും ബന്ധങ്ങൾ, നനവുണർത്തി ഉള്ളിൽ പിന്നെ മറയും കാൽപ്പാടുകൾ. ഒരു പുഞ്ചിരി മതി ചിലപ്പോൾ ഒരു ദിനം തെളിയുവാൻ, ഒരു വാക്കു മതി ചിലപ്പോൾ ഒരു ജന്മം ഓർക്കുവാൻ. കൈകൾ കോർത്തുനിൽക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ചെറുതെങ്കിലും, പിരിഞ്ഞുപോയ ശേഷവും അവയുടെ ചൂട് മായില്ല. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വീണ്ടും നിന്നോർമ്മകൾ വീണ്ടും നിന്നോർമ്മകൾ പൂവിട്ടു, മുറ്റത്തെ നിലാവും നാണിച്ചുനിന്നു; രാപ്പൂക്കൾ പെയ്യുന്ന സുഗന്ധം നിറഞ്ഞിടും നിൻ നേർത്ത കാൽപ്പാടു തേടുന്നു മെല്ലെ. കാറ്റൊന്നു തൊട്ടാൽ ചിലമ്പും കൊലുസിൻ നാദത്തിൽ നിൻ ചിരി അരികിൽ വന്നു; മിണ്ടാതെ മിണ്ടിയ രാവിൻ തീരത്ത് മറന്നുപോയൊരു പ്രണയം ഉണർന്നു. ഇനിയൊരു വസന്തം വിരുന്നായ് വരുമോ, ഈ മൺവഴിയിലൊരു തണലായ് മാറാൻ? ഹൃദയത്തിൻ താളമായ് കൂടെയുണ്ടെന്നൊരു മായാത്ത സ്നേഹം മൗനമായ് പാടി. ഏകാന്തപാതയിൽ സാന്ത്വനമേകി ആത്മാവിലുണരുന്നു വീണാനാദം; സ്നേഹത്തിൻ ചില്ലയിൽ വീണുടയാതെ ഒരു പനിനീർമുത്തായ് ഓർമ്മ തിളങ്ങി. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 21 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

മുട്ടിൻ പെരുമ തട്ടിമുട്ടി നീങ്ങും കാലം തീർക്കുമൊരു ചിരി തൻ ലോകം ചങ്ങാതിതൻ ചൊല്ലിൽ കേൾക്കാം മുട്ടു തീർത്ത ഭാഷാശീലം. വായ്പ്പ വാങ്ങും നാളിൽ കാൺമൂ മുട്ടുവായ്പ്പയെന്നൊരു വാക്ക് പൂജ മുടങ്ങാതിരിക്കാൻ മുട്ടുശാന്തി വന്നതു നോക്ക്! കുട്ടനാട്ടിൽ കൃഷിയിറക്കാൻ മുട്ടുറപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട് മുട്ടുകാരൻ ജീവിച്ചീടാൻ കഷ്ടപ്പാടേറെയുണ്ട്. ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോൾ കാണാം വേദനതൻ കഠിന രൂപം ചെടിയ്ക്കൊരു താങ്ങായി നിൽക്കാൻ മുട്ടുകൊടുക്കും സ്നേഹ ഭാവം. 'മുട്ടുവിൻ തുറക്കപ്പെടും' എന്നുമൊരു വേദവാക്യം മുട്ടിറക്കും ക്ഷേത്രമുറ്റം തന്നിടുമല്ലോ സായൂജ്യം. പൊട്ടാത്തൊരു കല്ലിൻ പേരോ മുട്ടിയെന്നു ചൊല്ലീടുന്നു മുട്ടിപ്പലകയിൽ ചാരിയിരുന്നാൽ മുത്തശ്ശി തൻ കഥ കേൾക്കാം. മുട്ടുമറിക്കാരൻ ചാരെ വാശിയോടെ നിന്നീടുന്നു മുട്ടൻ കൊമ്പുള്ളൊരു പോത്ത് മുറ്റത്തുരുമ്മി നടക്കുന്നു. വാഴപ്പള്ളി ശാസനത്തിൽ മുട്ടാപ്പലിയുടെ കഥയുണ്ട് മുടക്കാത്തൊരു ബലിതൻ നേര് ചരിത്രമായി നിന്നീടുന്നു. ചൂരലുമായി മാഷു വരുമ്പോൾ മുട്ടിടിച്ചൊരു കാലമുണ്ട് മുട്ടിൻ വഴിയിലെത്രയെത്ര വാക്കുകൾ മലയാളത്തിൽ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

അവസാന മടിത്തട്ട് വെള്ളപ്പൂവിനും ചെമ്പരത്തിക്കും നിറങ്ങളിൽ വേറിട്ട ഭംഗിയാകാം, വാടിവീണൊരു മലർദളത്തിനും പ്രകൃതിയിലൊരു സ്ഥാനമുണ്ടാകും. വൻമരത്തിനും പുൽനാമ്പിനും വളരുവാൻ തുണയേകും ധരണി, വലുപ്പച്ചെറുപ്പം നോക്കാതെയവൾ വേരുകൾക്കൊരു തണലേകുന്നു. സമ്പന്നനോ ദരിദ്രനോ ആയാലും യാത്രയൊടുവിൽ നിശ്ചലമാകും, പേരും പെരുമയും മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ മനുഷ്യരെല്ലാം തുല്യരാകും. ജനിച്ച നാളിൽ തൊട്ട നിലവും അന്ത്യയാത്രയിൽ സാക്ഷിയാകും, എത്ര ദൂരെയായ് അലഞ്ഞുനിന്നാലും അവസാനമൊരു മടിത്തട്ടിലാകും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

കാണാതെ പോയല്ലോ നീ മാത്രം കേൾക്കുക ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിലെ കദനങ്ങളൊക്കെ ഓർമ്മകളിൽ നിറയും, കണ്ടിരുന്നു ഇടം ഹൃദയത്തിൽ കാണാതെ പോയല്ലോ നീ മാത്രം. കാത്തിരുന്ന വഴികളിലെല്ലാം കാലടിപ്പാടുകൾ മാഞ്ഞുപോയി, കാണാമറയത്തൊരു നിഴലായി കണ്ണുനീരിൽ ഓർമ്മ ശേഷിച്ചു. പറയാതെ പോയൊരു വാക്കിനായി പാതിവഴിയിൽ കാത്തിരുന്നു, പിരിയാനാകാത്തൊരു സ്നേഹമായി പിന്നെയും ഓർമ്മയായ് മാറി. നിലാവു പെയ്യുന്ന രാവുകളിലും മനസ്സിലൊരു തേങ്ങൽ ബാക്കിയാകും, തിരികെ വരാത്തൊരു യാത്രപോലെ തീരാത്ത വിരഹം ഉള്ളിൽ നിറയും. ഒരിക്കൽ വന്ന വഴിയരികിൽ ഇന്നും കാത്തിരിപ്പിൻ നിഴലുണ്ട്, ഒടുവിലായ് ചൊല്ലിയ വാക്കുകൾ ഓരോ നിമിഷവും ഓർമ്മയാകും. മഴയായ് പെയ്തൊരു സ്നേഹമൊക്കെയും മനസ്സിൻ താളിൽ നനവായ് കിടക്കും, മറക്കുവാനാവാത്തൊരു സ്വപ്നമായി മാഞ്ഞാലും ഓർമ്മയിൽ തെളിയും. കാലങ്ങൾ ഏറെ കടന്നുപോയാലും കാത്തിരിപ്പിന് അവസാനമില്ല, വരുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ മാത്രം നീളുന്നു ജീവിതവഴിയിൽ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

മിഴിപൂവിൽ മിഴിപൂവിൽ കണ്ടതൊക്കെ മറക്കാതെ വിരൽത്തുമ്പിൽ മൊഴിയുന്ന നിന്നെക്കുറിച്ച് മായാത്ത കവിത പിറക്കുന്നു. നിലാവായി നീ വന്ന നേരം നിറമാർന്നൊരു സ്വപ്നമാകുന്നു, നനവാർന്ന നിൻ കൺകോണിൽ നിശ്ശബ്ദമായ് ഹൃദയം തൊടുന്നു. കാറ്റിലൊഴുകും നിൻ ചിരിപോലെ കാതിൽ മധുരമായ് പെയ്യുന്നു, കാണാതെ പോയൊരു നിമിഷം പോലും കാത്തിരിപ്പായ് ഉള്ളിൽ നിറയുന്നു. ഓർമ്മകൾ മലരുന്ന രാവുകളിൽ ഒരിക്കലും മായാത്ത ചിത്രമായി, നീയെന്നെഴുതിയ വരികൾ മാത്രം നെഞ്ചിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

കാളിയമർദ്ദനം തീരാത്ത കുസൃതികൾ കാട്ടി കാളിന്ദിതീരത്തിലതാ, കാളിയൻ തന്നുടെ ഫണത്തിലേറി കാലുകൾ ചവിട്ടുന്നു മാധവനവൻ. താളത്തിലാടുന്ന പാദങ്ങളാൽ പാപങ്ങളെല്ലാം കഴുകിമാറ്റാൻ, പീലിത്തിരുമുടി ചായ്ച്ചുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരി തൂകുന്നു കണ്ണനവൻ. ചുണ്ടിൽ കളിയാടും വേണുനാദം വിണ്ടലമാകെ അലയടിക്കേ, കാളിയനെ മെതിച്ചു മെതിച്ച് ഭൂഭാരമത്രയും തീർത്തു കണ്ണൻ. കാളിയൻ ഫണത്തിന്മേലാടിയാടും കാർവർണ്ണന്റെയീ ദിവ്യരൂപം, കൺകുളിർക്കെ കണ്ടു തൊഴുതിടുവാൻ കൈകൂപ്പി നിൽക്കുന്നു ഞാനുമിതാ. വാരിധിപോലെ പരന്ന വിഷം മായ്ച്ചു മാധുര്യമാക്കി നൽകി, ഗോപാലബാലന്റെ ലീലയാലേ ഗോകുലമാകെ തെളിഞ്ഞു വീണ്ടും. പന്നഗപത്നിമാർ കേണിടുമ്പോൾ കാരുണ്യവാരിധിയായ് വിരിഞ്ഞ്, ശാന്തമായ് കാളിയനുത്തമമാം മോക്ഷവഴികളും കാട്ടി കണ്ണൻ. അമ്പാടിക്കണ്ണന്റെ നൃത്തഭംഗി നെഞ്ചിലേറ്റുന്നൊരു വേളയിലെൻ ചിന്തകളൊക്കെയും പൂവുകളായ് പാദങ്ങളിൽ വീണലിഞ്ഞിടുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

താളഭംഗം മേളം പിഴക്കുന്നു ഭ്രമണ താളം തകരുന്നു ജീവിത ചംക്രമണം തെറ്റുന്നു കാലത്തിൻ ഗതിയും നിലയ്ക്കുന്നു. കാലത്തിൻ പടവുകളിൽ കാൽതെറ്റുന്നു, പാഥേയമില്ലാതെ വഴിമങ്ങുന്നു. ശ്രുതി മീട്ടാൻ മറന്നൊരു തന്ത്രിപോലെ മൗനത്തിൻ ഇരുളിൽ സ്വരം മുറിയുന്നു. ഋതുക്കളുടെ പീലി കൊഴിയുന്നു മണ്ണിൽ, പകലിരവുകളുടെ നിറം മായുന്നു. ആടിയുലഞ്ഞൊരു തിരിനാളം പോലെ പ്രപഞ്ച സ്പന്ദനം തളരുന്നു. തീരാത്ത നോവിൻ ചുഴികളിലെങ്കിലും ശേഷിപ്പായ് കനലൊന്നു പുകയുന്നു; തകർന്ന താളങ്ങൾ കോർത്തുപിടിച്ചൊരു പുതുനാദ വീചിയായ് ഉണരുവാൻ... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പൂനിലാവേ പുലരുവോളം പെയ്തിറങ്ങും പൂനിലാവേ, പുഞ്ചിരിപ്പൂ കാട്ടി പുണരുവാനൊരുങ്ങുന്നുവോ? പുതുമണവും ചൂടി നനവാർന്ന നിൻ മിഴിത്തുമ്പിലായ്, പാർവണസുന്ദര മധുമയം തൂവതാർക്കുവേണ്ടി? പ്രതീക്ഷയുടെ കനവുകൾ ചാർത്തി നിൽക്കുവാനാണോ, പകർന്നിടുന്നുവോ മിഴികളിൽ മോഹത്തിൻ വർണ്ണം? പലവട്ടം വീശുന്ന കാറ്റിൻ കൈകളിൽ പ്രണയഗന്ധമായ്, പതുക്കെ കാതോരം നീ മൂളുന്നുവോ അനുരാഗഗാനം? വിരഹത്തിൻ വീണയിൽ വിരിയുന്ന രാഗമായ്, വിരൽത്തുമ്പിൽ വന്നു തഴുകുന്നുവോ നീ? വസന്തത്തിൻ വനികയിൽ മലർമഴ വാരിവിതറുംപോൽ, വരമെന്നപോൽ എൻ ഹൃദയം കവരുന്നുവോ നീ? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 20 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

അവസാനത്തിനപ്പുറം ചില വഴികൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ മുന്നിൽ പുതുവഴി തെളിയും, അടഞ്ഞൊരു വാതിൽക്കപ്പുറം പുതിയൊരു ആകാശം വിരിയും. കഴിഞ്ഞതിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് എത്രനാൾ പിന്നിൽ നിൽക്കും? വിടപറയാൻ പഠിച്ച മനസ്സിൽ പുതിയൊരു സ്വപ്നം പിറക്കും. വീണുപോയ നിമിഷങ്ങൾ വീണ്ടും തിരികെ വരില്ല, എങ്കിലും മണ്ണിൽ വീണ വിത്ത് മുളയ്ക്കാതിരിക്കില്ല. ഭയമെന്ന നിഴൽ മാറുമ്പോൾ ധൈര്യം വഴികാട്ടിയാകും, ഒരു പടി മുന്നോട്ടുവെച്ചാൽ ജീവിതം പുതുതാകും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 19-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വേദനയുടെ വേദാന്തം വേദനയുടെ വേദാന്തം അറിഞ്ഞവനെ   ജീവിത സാഗരം കടക്കുവാനാകുകയുള്ളൂ;   തിരകളിൽ ജീവിതത്തിന്റെ സത്യം വായിച്ചവൻ   തീരമെന്ന മോഹവും വെടിയുവാൻ പഠിക്കും. നഷ്ടമെന്നൊന്നില്ല, നിഴലുകൾ മാത്രമേയുള്ളൂ,   നാം സ്വന്തമെന്നു ചേർത്തതെല്ലാം യാത്രികർ;   വന്നതൊക്കെയും മടങ്ങുമെന്ന സത്യമറിഞ്ഞാൽ   വിരഹവും പിന്നെ ഒരു വിരക്തിയായി മാറും. വീഴ്ചകൾ വിധിയല്ല, വഴികാട്ടികളാകുന്നു,   മുറിവുകൾ ആത്മാവിൻ മൗനഗ്രന്ഥങ്ങളാകുന്നു;   കരഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്കേ കാണാനാകൂ പലപ്പോഴും   അകത്തുണരുന്ന അനന്തതയുടെ വെളിച്ചം. കാലം കവർന്നതൊന്നും കാലത്തോട് ചോദിക്കാതെ,   കൈവിട്ട നിമിഷങ്ങളെ കാറ്റിനൊപ്പം വിടണം;   ജനനമരണങ്ങൾക്കിടയിലെ ഈ ചെറുയാത്രയിൽ   ‘ഞാൻ’ എന്ന ഭ്രമം അലിഞ്ഞാൽ മോക്ഷം തെളിയും. തിരകൾ തകർത്താലും തോണി തകരേണ്ടതില്ല,   കൊടുങ്കാറ്റ് വന്നാലും ദിശ നഷ്ടമാകേണ്ടതില്ല;   സ്വയം അതിജീവിച്ചൊരു നിശ്ശബ്ദ സാക്ഷിയായി   ജീവിതസാഗരം താണ്ടുമ്പോൾ —   തീരവും യാത്രയും ഒരേയൊരു സത്യമാകും...

മൂകരാവിൻ നൊമ്പരം ചന്ദ്രിക വന്നിട്ടും രാവിന്നെന്തേ വിരഹത്തിൻ നൊമ്പരരാഗം... പാതിയിൽ മാഞ്ഞൊരു സ്വപ്നത്തിൻ ചില്ലയിൽ നീറുന്നു മൗനത്തിൻ ഭാരം. കുളിർകാറ്റു മെല്ലെ തലോടുമ്പോഴും പിടയുന്നു പൂമരച്ചില്ല, തീരത്തു കാത്തു തുഴയറ്റ തോണിപോൽ ഏകയായ് നിൽപതാരോ. രാപ്പാടി പാട്ടിന്റെ നേർത്തൊരു ശ്രുതിയിലും എന്തേ തീരാത്ത നോവിൻ ഭാവം, ഏകാന്ത ശാഖയിൽ കൂടൊന്നു തേടിയീ തേങ്ങുന്നു മൂകമാം ഗീതം. ഹിമബിന്ദു ചാർത്തിയ മിഴികളോടെങ്ങോ വിടപറഞ്ഞകലുന്ന സന്ധ്യ, പ്രഭാതത്തിൻ വെളിച്ചം തെളിയുംവരേക്കും നെഞ്ചിലീ നീറ്റലിൻ താളം... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 19-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വിരഹത്തിന്റെ കാറ്റ് അഗ്നിക്കു കാറ്റുപോലെയാണ് പ്രണയത്തിന് വിരഹവും, അകന്നുപോകും തോറും ഉള്ളിൽ അറിയാതെ തീ പടരും. ചെറിയൊരു സ്നേഹമെങ്കിൽ കാറ്റിൽ കെട്ടുപോകും, ആഴത്തിൽ വേരുള്ളതെങ്കിൽ കൂടുതൽ ആളിക്കത്തും. അകലങ്ങൾ കൂടുമ്പോഴും അടുപ്പം കുറയണമെന്നില്ല, കാണാത്ത നേരങ്ങളിലാണ് ബന്ധം വളരുന്നത് പലപ്പോഴും. അകലം ഒരു കാറ്റായി ബന്ധത്തെ പരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ, കെട്ടുപോകാത്ത നെഞ്ചിലെ തീ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 19-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

വിരഹത്തിന്റെ രാവുകൾ നീ ഇല്ലെങ്കിലും നിൻ ഓർമ്മകളിൽ നീറും വേദനയോടെ ജീവിക്കുന്നു, നിമിഷങ്ങളുടെ വിരഹം അറിയുന്നു, നിദ്രയില്ലാ രാവുകൾ താണ്ടി നിൽപ്പു. നിഴലായ് നീ കൂടെയുണ്ടെന്നോർത്തു, നിറമില്ലാ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തിടുന്നു, നിറയാത്ത മിഴികളിൽ നോവുമായ്, നിശ്വാസമായ് നിന്നെ തേടുന്നു. നിലാവിന്റെ നനവാർന്ന രാത്രിയിൽ, നിനവുകൾ വീണ്ടും ഉണരുമ്പോൾ, നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുമീ ഹൃദയത്തിൽ, നിന്റെൊരു പുഞ്ചിരി കാത്തിരിപ്പൂ. നാളുകൾ എത്രയോ കടന്നുപോയാലും, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം മായില്ലല്ലോ; നീ വരുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷ മാത്രം, നെഞ്ചിൽ ഇന്നും കെടാതെ നിൽപ്പൂ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 19-09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)