നന്മയുടെ വെളിച്ചം

നന്മയുടെ വെളിച്ചം
വായിച്ചറിഞ്ഞതെല്ലാം വാക്കുകളിൽ മാത്രം  
വാഴ്ത്തിപ്പാടിയാൽ ഫലമെന്തുണ്ടാകും;  
മറ്റുള്ളവനൊരു തണലായ് മാറുമ്പോൾ  
ജീവിതമതിന്റെ അർത്ഥം തെളിയും.  

പഠിച്ച പാഠങ്ങൾ പാതകളാകണം,  
പകുത്തു നൽകുമ്പോൾ പെരുമയാകണം;  
വീണുപോയവനെ ഉയർത്തുന്ന നിമിഷം  
മനുഷ്യജന്മത്തിൻ മഹത്വമാകും.  

പദവിയും പേരും മാഞ്ഞുപോകും,  
പൊൻനാണയങ്ങൾ മണ്ണിലുറങ്ങും;  
ഒരാളുടെ കണ്ണിലെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചാൽ  
ഓർമ്മയിൽ എന്നും ആ നിമിഷം നിലക്കും.  

കാലം കടന്നാലും മായാത്തൊരു മുദ്ര  
കരുണയാൽ മാത്രം ഹൃദയത്തിൽ പതിയും;  
പറഞ്ഞതിലല്ല, ചെയ്തതിലാണല്ലോ  
മനുഷ്യൻ ലോകത്തിൽ അവശേഷിക്കുന്നത്.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
19-09-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ