വീണ്ടും നിന്നോർമ്മകൾ

വീണ്ടും നിന്നോർമ്മകൾ

വീണ്ടും നിന്നോർമ്മകൾ പൂവിട്ടു,

മുറ്റത്തെ നിലാവും നാണിച്ചുനിന്നു;

രാപ്പൂക്കൾ പെയ്യുന്ന സുഗന്ധം നിറഞ്ഞിടും

നിൻ നേർത്ത കാൽപ്പാടു തേടുന്നു മെല്ലെ.

കാറ്റൊന്നു തൊട്ടാൽ ചിലമ്പും കൊലുസിൻ

നാദത്തിൽ നിൻ ചിരി അരികിൽ വന്നു;

മിണ്ടാതെ മിണ്ടിയ രാവിൻ തീരത്ത്

മറന്നുപോയൊരു പ്രണയം ഉണർന്നു.

ഇനിയൊരു വസന്തം വിരുന്നായ് വരുമോ,

ഈ മൺവഴിയിലൊരു തണലായ് മാറാൻ?

ഹൃദയത്തിൻ താളമായ് കൂടെയുണ്ടെന്നൊരു

മായാത്ത സ്നേഹം മൗനമായ് പാടി.

ഏകാന്തപാതയിൽ സാന്ത്വനമേകി

ആത്മാവിലുണരുന്നു വീണാനാദം;

സ്നേഹത്തിൻ ചില്ലയിൽ വീണുടയാതെ

ഒരു പനിനീർമുത്തായ് ഓർമ്മ തിളങ്ങി.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

21 -09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)