അദൃശ്യ പാലം

അദൃശ്യ പാലം

രണ്ട് കരകൾക്കിടയിൽ
ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു നദി,
തൊടാനാകാത്തൊരു ബന്ധം പോലെ
അകലങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്നു.

ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതെ
കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു,
മറന്നുപോയ വഴികളിലൂടെ
ഓർമ്മകൾ അപ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

കാണാനാവാത്ത ഒരു പാലം
മനസ്സുകൾക്കിടയിൽ പണിതുയർന്നു,
കാലവും ദൂരവും കടന്നുപോകാൻ
വിശ്വാസം മാത്രം മതിയായിരുന്നു.

അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും എന്നില്ലാതെ
ഹൃദയങ്ങൾ ഒന്നായ നിമിഷം—
പാലം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല,
എങ്കിലും ആരും ഇനി അകലെയായിരുന്നില്ല.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
17 08 2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

പ്രഭാത കിരണം