മലയുടെ ശ്വാസം

മലയുടെ ശ്വാസം

മേഘങ്ങൾ തൊട്ടുണർത്തുന്ന മലഞ്ചെരുവിൽ,

മഞ്ഞിൻ വിരലുകൾ പതുക്കെ തഴുകുമ്പോൾ,

കാറ്റിന്റെ താളത്തിൽ ഇലകൾ പാടുന്നു—

മലയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ശ്വാസം പോലെ.

പാറകളുടെ നിശ്ശബ്ദ ഹൃദയത്തിൽ,

അരുവികൾ പിറവിയെടുക്കുന്നു;

താഴ്വരകളിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന ഓരോ തുള്ളിയിലും

മലയുടെ ജീവൻ പകരുന്നു.

മരങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റിയിടങ്ങളിൽ

മൗനം മാത്രം വളരുമ്പോൾ,

വേരുകൾ തേടിയിറങ്ങുന്ന മണ്ണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ

ഒരു പഴയ വേദന തെളിയുന്നു.

മല പറഞ്ഞു—

“എന്റെ ശ്വാസം കാറ്റിൽ മാത്രമല്ല,

നിന്റെ ശ്വാസത്തിലും ഉണ്ടെന്ന് ഓർക്കുക;

എന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചാൽ

നാളെയും ഭൂമി ശ്വസിക്കും.”

അതിനാൽ മലയുടെ നെഞ്ചിൽ

ഒരു മരം നട്ടുപിടിപ്പിക്കാം—

അത് വളരുമ്പോൾ

നമ്മുടെ ഉള്ളിലും ഒരു പച്ചശ്വാസം പിറക്കട്ടെ.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

21-08-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)