ചക്രവാളത്തിന്റെ ക്ഷണം

ചക്രവാളത്തിന്റെ ക്ഷണം

അകലെയെങ്ങോ ആകാശവും കടലും
ഒന്നാകുന്നൊരു മായാമുനമ്പിൽ,
സന്ധ്യയുടെ സ്വർണ്ണനിറം ചാർത്തി
ചക്രവാളം എന്നെ വിളിക്കുന്നു.

പോകാനാവാത്ത ദൂരങ്ങളിലേക്ക്
പറക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന മനസ്സിനോട്,
“വരൂ…” എന്നു മൃദുവായി പറഞ്ഞ്
തിരമാലകൾ വഴികാട്ടികളാകുന്നു.

അസ്തമയസൂര്യന്റെ ചുവപ്പിൽ
പുതിയൊരു സ്വപ്നം വിരിയുമ്പോൾ,
ഇന്നലെയുടെ പാതകൾ പിന്നിലാക്കി
നാളെയെ തേടാൻ ഹൃദയം ഒരുങ്ങുന്നു.

ചക്രവാളം പറഞ്ഞു—
“എന്നെ തൊടാൻ നീ വരേണ്ടതില്ല,
എന്നിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ
നിന്റെ ഉള്ളിലെ അതിരുകൾ മറികടന്നാൽ മതി.”

അങ്ങനെ ദൂരെയൊരു വെളിച്ചമായി
ചക്രവാളം എന്നും വിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു—
അവസാനമെന്നു തോന്നുന്നിടത്തുനിന്നാണ്
പുതിയൊരു യാത്ര തുടങ്ങുന്നതെന്ന്
ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്…

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
21-08-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

പ്രഭാത കിരണം