ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

ജീവിതം ഒരു യാത്രയാണ് വിരിപ്പിന്റെ വലുപ്പം കൂട്ടേണ്ട, വ്യാമോഹങ്ങൾക്കായ് മനസ്സു നീറ്റേണ്ട, നാലുനാൾ മാത്രം അതിഥിയായ് വന്ന ജീവിതം വെറുതേ പാഴാക്കിടേണ്ട. ആരുടെയും ഹൃദയം നോവിക്കരുതേ, ആരുടെയും സ്വപ്നം തകർക്കരുതേ, ആയിരം കുറ്റങ്ങൾ ചൊല്ലിയാലും പുഞ്ചിരിയോടെ നീ മാപ്പേകിടേണം. ആരോടും പിണക്കം പുലർത്തരുതേ, ആർക്കും പൊള്ളയായ് വാക്കേകരുതേ, തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ അൽപ്പനേരം സ്വന്തം ഹൃദയത്തോടും മിണ്ടിടേണം. കഴിയുമെങ്കിൽ നന്മകൾ ചെയ്യണം, കഴിയാത്ത നേരം മൗനം പൂക്കണം, സ്നേഹത്തിൻ പൂക്കൾ വഴിയിൽ വിതറി പുഞ്ചിരിയോടെ ഈ ജന്മം തീർക്കണം. ജീ ആർ കവിയൂർ  22 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ആവശ്യമുണ്ട് ഇനിയും ജീവിതമേ, മെല്ലെ നീയീ വഴിയിലൂടെ പോകൂ, തീർക്കുവാനുണ്ടിനിയും കടങ്ങൾ പലതും നോക്കൂ, മായ്ക്കുവാനുണ്ടിനിയും മനസ്സിലെ നോവുകൾ, ചെയ്തുതീർക്കുവാനുണ്ടിനിയും കടമകൾ പലതും. വേഗത്തിൽ നീ നടന്നപ്പോൾ പിണങ്ങിയവർ ഏറെ, വഴിയരികിൽ കൈവിട്ടുപോയ ബന്ധങ്ങൾ ഏറെ, പിണങ്ങിയ മനസ്സുകളെ ചേർത്തുപിടിക്കണം, കരയുന്ന മിഴികളിൽ പുഞ്ചിരി വിരിയിക്കണം. ചേർന്ന ചില ബന്ധങ്ങൾ പാതിവഴിയിൽ മാഞ്ഞു, ചേരാനിരുന്ന ബന്ധങ്ങൾ കാലത്തോടൊപ്പം അകന്നു, മുറിവേറ്റ ഹൃദയത്തിൽ സാന്ത്വനം പകരണം, തകർന്നുപോയ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറമേകി നിറയണം. തീരാത്ത മോഹങ്ങൾ ഇനിയുമേറെ ബാക്കി, ചെയ്തുതീർക്കാൻ കാര്യങ്ങൾ ഇനിയുമേറെ ബാക്കി, ജീവിതമാം കടംകഥ അഴിച്ചെടുക്കണം, തളരാതെ മുന്നോട്ടുള്ള വഴികൾ തേടണം. ഒടുവിലൊരു നാൾ ഈ ശ്വാസം നിലയ്ക്കും, നേടിയതും നഷ്ടവും മണ്ണിൽ മറയും, പിടിവാശിക്കുഞ്ഞുമനസ്സിനോടു പറയണം, പോയകാലം തിരികെ വരില്ലെന്നറിയണം. ജീ ആർ കവിയൂർ  22 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ശവക്കച്ചയ്ക്കപ്പുറം ഒരു ഓർമ്മ ഹൃദയത്തിലെ മുറിവുകൾ കാട്ടിത്തരാറില്ല, ഉള്ളിലെ സങ്കടങ്ങൾ പാടിത്തീർക്കാറില്ല, എൻ മുഖമൊന്നു നീ മതിവരുവോളം കണ്ടുകൊള്ളൂ, ശവക്കച്ച മൂടിയാൽ പിന്നെ മാറ്റാനാവില്ലല്ലോ. മൗനത്തിൻ മറവിൽ മനസ്സെത്ര കരഞ്ഞാലും, പുഞ്ചിരിയിൽ വേദനകൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചാലും, കണ്ണുനീരിൻ ഭാഷ നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, പറയാതെ പോയതെല്ലാം മൺമറഞ്ഞുപോകില്ലേ? സ്നേഹിച്ച ഹൃദയങ്ങൾ അകന്നുപോയാലും, പങ്കിട്ട സ്വപ്നങ്ങൾ വഴിതെറ്റിപ്പോയാലും, കാലം മായ്ക്കാത്ത മുറിവുകളുണ്ടെങ്കിലും, ഓർമ്മകൾ മരിക്കില്ല, ശ്വാസം നിലച്ചാലും. ഇന്നുള്ള സ്നേഹം നാളെയുണ്ടാകണമെന്നില്ല, ഇന്നുള്ള സാമീപ്യം എന്നും കൂടെയുണ്ടാകില്ല, കാണുന്ന നേരത്ത് നീ സ്നേഹം പകർന്നിടൂ, കണ്ണുകൾ അടയുംമുമ്പേ ചേർത്തുപിടിച്ചിടൂ. ജീ ആർ കവിയൂർ  22 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട നാടൻ കുട്ടിപ്പാട്ട്  [പല്ലവി] കവലമുക്കിലൊരു കടയുണ്ട്, കണ്ടാൽ കേറാൻ കൊതിയുണ്ട്, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കടയിൽ, വിശേഷങ്ങൾക്കൊരു കുറവില്ല! മുക്കിലെ കവലയിലുണ്ടൊരു വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട! [ചരണം 1] ഉണ്ടേ, അലമാരയിൽ പലഹാരങ്ങൾ, നെയ്യപ്പവും ബോളിയും ബോണ്ടയും, പാത്രത്തിലുണ്ട് പാലപ്പവും ഇഡ്ഡലിയും, കണ്ടാൽ വായിൽ വെള്ളമൂറുമല്ലോ! പുട്ടും കടലയും ദോശയും ചമ്മന്തിയും, പഴംപൊരിയും പരിപ്പുവടയും, സുഖിയനും നല്ല ഉണ്ണിയപ്പവും, കാണാൻ തന്നെ എന്തു ചേല്! മുക്കിലെ കവലയിലുണ്ടൊരു വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട! [ചരണം 2] ചായ മൊത്തിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട്, ചുറ്റുമിരുന്നു നാട്ടുകാർ, അയൽവീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളെല്ലാം, അരിച്ചുപെറുക്കും കൂട്ടുകാർ! ആര് പറഞ്ഞു, എന്തു പറഞ്ഞു, ആരോടാരു പിണങ്ങിയെന്ന്, ചായ തണുത്താലും വാർത്തകൾക്ക്, ചൂട് കുറയില്ല കടയ്ക്കുള്ളിൽ! മുക്കിലെ കവലയിലുണ്ടൊരു വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട! [ചരണം 3] പത്രം നിവർത്തി കുഞ്ഞിരാമൻ, വാർത്തകളെല്ലാം വായ...

വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട നാടൻ കുട്ടിപ്പാട്ട്  [പല്ലവി] കവലമുക്കിലൊരു കടയുണ്ട്, കണ്ടാൽ കേറാൻ കൊതിയുണ്ട്, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കടയിൽ, വിശേഷങ്ങൾക്കൊരു കുറവില്ല! മുക്കിലെ കവലയിലുണ്ടൊരു വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട! [ചരണം 1] ഉണ്ടേ, അലമാരയിൽ പലഹാരങ്ങൾ, നെയ്യപ്പവും ബോളിയും ബോണ്ടയും, പാത്രത്തിലുണ്ട് പാലപ്പവും ഇഡ്ഡലിയും, കണ്ടാൽ വായിൽ വെള്ളമൂറുമല്ലോ! പുട്ടും കടലയും ദോശയും ചമ്മന്തിയും, പഴംപൊരിയും പരിപ്പുവടയും, സുഖിയനും നല്ല ഉണ്ണിയപ്പവും, കാണാൻ തന്നെ എന്തു ചേല്! മുക്കിലെ കവലയിലുണ്ടൊരു വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട! [ചരണം 2] ചായ മൊത്തിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട്, ചുറ്റുമിരുന്നു നാട്ടുകാർ, അയൽവീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളെല്ലാം, അരിച്ചുപെറുക്കും കൂട്ടുകാർ! ആര് പറഞ്ഞു, എന്തു പറഞ്ഞു, ആരോടാരു പിണങ്ങിയെന്ന്, ചായ തണുത്താലും വാർത്തകൾക്ക്, ചൂട് കുറയില്ല കടയ്ക്കുള്ളിൽ! മുക്കിലെ കവലയിലുണ്ടൊരു വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട, ആഹാ, വാസു അണ്ണന്റെ ചായക്കട! [ചരണം 3] പത്രം നിവർത്തി കുഞ്ഞിരാമൻ, വാർത്തകളെല്ലാം വായ...

കിട്ടു കളിപ്പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്ക് ഇന്നലെ എഴുത്തിനിരുന്ന കിട്ടു, ഇന്നിതാ ഒരുങ്ങി സ്കൂളിലേക്ക്, അമ്മയും അമ്മൂമ്മയും അപ്പൂപ്പനും, വലിയ മാമനപ്പൂപ്പനും കൂടി കളിപ്പള്ളിക്കൂടത്തിലേക്ക്. സ്കൂളിൽ ചെന്നു കിട്ടു, പുതിയ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, കളിയും ചിരിയുമായി നിന്നു, പുതിയ ലോകത്തിൻ സന്തോഷത്തിൽ. കളിയും ചിരിയും കണ്ടുനിന്നപ്പോൾ, സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ലാരും, അവനറിയാതെ പതിയെ എല്ലാവരും, തിരികെപ്പോന്നു സ്വന്തം വീടുകളിലും. പുതിയ കൂട്ടരും പുതിയ കളിയും, കിട്ടുവിൻ മനസ്സിൽ കൗതുകമായി, അമ്മയെ തേടിയൊരു നേരം വന്നാൽ, കുഞ്ഞുമിഴികളിൽ നൊമ്പരമായി. ആദ്യമായ് സ്കൂളിൽ പോയ നാളിൽ, ഓർമ്മകൾ പൂത്തൊരു ദിനമായി, കുഞ്ഞിക്കാലുകൾ വെച്ചൊരു ചുവട്, നാളെയുടെ വഴിയിൽ തുടക്കമായി. അക്ഷരമുറ്റത്ത് കളിച്ചുവളർന്ന്, അറിവിൻ പൂക്കൾ നുകർന്നിടട്ടെ, നന്മയും സ്നേഹവും കൂട്ടിനണിഞ്ഞ്, നല്ലൊരു മനുഷ്യനായ് വളർന്നിടട്ടെ. കിട്ടുവിൻ കുഞ്ഞുചിരി മായാതെന്നും, കുസൃതിക്കണ്ണുകൾ തിളങ്ങിടട്ടെ, അമ്മയുടെയും അപ്പൂപ്പന്റെയും സ്നേഹം, ജീവിതവഴിയിൽ തണലായിടട്ടെ. ആദ്യ സ്കൂളിൻ മധുരസ്മരണകൾ, മനസ്സിൽ എന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കട്ടെ, കുഞ്ഞിക്കിട്ടുവിൻ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും, പൂവണിഞ്ഞെന്നും ഉ...

വേഷമല്ല, നന്മയാണ് ഭംഗി വസ്ത്രത്തിലല്ലൊരു മനുഷ്യൻ നല്ലവനാകുന്നത്, വിലകൂടിയ വേഷത്തിലല്ല മഹത്വം തെളിയുന്നത്, ഉള്ളിൽ നന്മയുണ്ടെങ്കിലേ സ്നേഹം നിറയുന്നത്, നല്ലൊരു മനസ്സിലാണു സൗന്ദര്യം വിരിയുന്നത്. പട്ടുടുത്താലും മനസ്സിൽ കറയുണ്ടെങ്കിൽ, പൊന്നണിഞ്ഞാലും ഉള്ളിൽ പകയുണ്ടെങ്കിൽ, പുറമേയുള്ള ഭംഗിക്കെന്തു വിലയുണ്ടെങ്കിൽ, നന്മയില്ലാ ജീവിതം ശൂന്യമല്ലേ ഒടുവിൽ? കീറിത്തുന്നിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചാലും, കൈയിലുള്ളതെല്ലാം മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകിയാലും, കരുണയുള്ളൊരു ഹൃദയം കൂടെയുണ്ടായാലും, അവനാണ് സ്നേഹത്തിൻ പൂവായ് വിരിഞ്ഞാലും. പണവും പദവിയും മാഞ്ഞുപോയീടും, പുറമേയുള്ള ഭംഗിയും കാലം കവർന്നീടും, നന്മയുടെ ഓർമ്മകൾ മായാതെ നിന്നീടും, നല്ലൊരു മനസ്സിനെ ലോകം വാഴ്ത്തീടും. ജീ ആർ കവിയൂർ  21 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മനുഷ്യനെ അറിയാൻ കോപത്തിൻ വേളയിൽ വാക്കുകൾ വീഴും, ഉള്ളിലെ സത്യം പുറത്തു തെളിയും, പുഞ്ചിരി മൂടിയ മുഖങ്ങൾ മാറും, യഥാർത്ഥ രൂപം മുന്നിൽ തെളിയും. സ്വന്തം കാര്യം നേടിക്കഴിഞ്ഞാൽ, സ്നേഹബന്ധങ്ങൾ മറന്നുപോകും, ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ അരികിൽ വരും, കാര്യം കഴിഞ്ഞാൽ അകന്നുപോകും. നല്ലൊരു നേരത്തു കൂട്ടുകൂടാൻ, നൂറുപേർ നമ്മെ തേടിയെത്തും, ദുഃഖത്തിൻ നേരത്തു കൈപിടിക്കാൻ, ഒരാൾ വന്നാൽ അതു ഭാഗ്യമാകും. നമ്മുടെ നേട്ടത്തിൽ മനസ്സു നിറഞ്ഞ്, സന്തോഷിക്കുന്നവർ സ്നേഹിതരാകും, വാക്കുകളാലല്ല മനുഷ്യനെ അറിയാൻ, പ്രവൃത്തികളാലേ തിരിച്ചറിയൂ. ജീ ആർ കവിയൂർ  21 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ശ്രീ വല്ലഭാ തിരുവല്ലാഴപ്പാ പാഹിമാം (തിരുവാതിരക്കളിപ്പാട്ട്) പല്ലവി ശ്രീവല്ലഭാ തിരുവല്ലാഴപ്പാ പാഹിമാം, ശ്രീപദ്മനാഭാ മുകുന്ദാ പാഹിമാം, കൈകൊട്ടിപ്പാടിടാം കേശവനാമങ്ങൾ, കാർമുകിൽവർണ്ണാ കനിവേകണേ! ശ്രീവല്ലഭാ തിരുവല്ലാഴപ്പാ പാഹിമാം, ശ്രീപദ്മനാഭാ മുകുന്ദാ പാഹിമാം, തിരുവല്ലയിലുദിച്ച ദിവ്യപ്രഭാവമേ, തിരുമിഴിയാലെ കനിയുന്ന ദേവനേ, തുളസിമാലയണിഞ്ഞൊരു വിഷ്ണോ, തുയിലുണരുന്ന ഹൃദയത്തിലെ ദീപമേ! ശ്രീവല്ലഭാ തിരുവല്ലാഴപ്പാ പാഹിമാം, ശ്രീപദ്മനാഭാ മുകുന്ദാ പാഹിമാം, കൈകൊട്ടിക്കളിയിൽ കനകമണിനാദം, കാൽച്ചിലമ്പൊലിയിൽ ഭക്തിയുടെ താളം, ഗോവിന്ദനാമങ്ങൾ പാടിയാടിടുമ്പോൾ, ഗോപാലകൃഷ്ണാ കനിവരുളേണം! ശ്രീവല്ലഭാ തിരുവല്ലാഴപ്പാ പാഹിമാം, ശ്രീപദ്മനാഭാ മുകുന്ദാ പാഹിമാം, ശംഖും ചക്രവും ധരിച്ച ഭഗവാനേ, ശരണാഗതർക്കഭയമേകും നാഥാ, ശ്രീലക്ഷ്മി സേവിത പാദാരവിന്ദമേ, ശ്രീവല്ലഭാ ഞങ്ങളെ കാത്തിടേണം! ശ്രീവല്ലഭാ തിരുവല്ലാഴപ്പാ പാഹിമാം, ശ്രീപദ്മനാഭാ മുകുന്ദാ പാഹിമാം, ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

അറിവിൻ പ്രഭാപൂരം അറിവിൻ ദേവിയായ സരസ്വതീദേവീ, അക്ഷരമാലയിൽ അമൃതം നിറയ്ക്കും, അന്തരാളത്തിൽ വിരിയും പ്രഭാപൂരമേ, അമ്മേ വാണീദേവീ ശരണം ശരണം! വീണാനാദത്തിൽ വിജ്ഞാനം പകരും, വിദ്യാദായിനിയായ ജഗദംബികേ, മനസ്സിൻ തന്ത്രിയിൽ ശ്രുതികൾ മീട്ടാൻ, മധുരമാം വാക്കുകൾ പകർന്നിടണേ! പുസ്തകത്താളിൽ പൊൻവെളിച്ചം വിതറും, പുണ്യസ്വരൂപിണി വാഗീശ്വരീ, മൂകമാം ചുണ്ടിൽ മധുരസ്വരം പകരും, മൂലമന്ത്രമേ ദേവി ശാരദേ! അജ്ഞാനമാകുന്ന ഇരുളകറ്റി, അറിവിൻ ദീപങ്ങൾ തെളിയിക്കണേ, എൻമനസ്സാകുന്ന പൂജാമുറിയിൽ, എന്നും ജ്ഞാനമായി നിറഞ്ഞിടണേ! രചന: ജി ആർ കവിയൂർ 21 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

അറിവിൻ പൊൻപുലരി (വിജയദശമി ഗാനം) പൊൻപുലരി പുഞ്ചിരി തൂകി പൂമണമേകും നല്ല നാളിൽ വിദ്യാദേവിയെ വണങ്ങിടാം വിജയവഴികൾ തേടിടാം കുഞ്ഞുമനസ്സിൽ കനവു വിരിയും കണ്ണിലറിവിൻ ദീപം തെളിയും ഗുരുവിൻ വാക്കുകൾ വഴികാട്ടും നന്മയുടെ പാതയിൽ നയിക്കും പൂക്കളമൊരുക്കി പൂജ ചെയ്യാം പുതിയൊരു നാളിനു കൈകോർക്കാം സ്നേഹത്തിൻ മധുരം പങ്കുവെച്ച് സന്തോഷഗാനം പാടിടാം നല്ല ചിന്തകൾ വളർന്നിടട്ടെ നന്മ നിറഞ്ഞിടും ലോകമാകെ അറിവിൻ വെളിച്ചം പരന്നിടട്ടെ അനുഗ്രഹമെന്നും നിറഞ്ഞിടട്ടെ രചന: ജി ആർ കവിയൂർ 21 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ജന്മാന്തരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ( ഗാനം ) ജന്മാന്തരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം അനുരാഗപ്പൂക്കൾ വിരിയും കല്ലോലിനിയിൽ മിഴിമുനയേറ്റ് അറിയാതെ നിന്നുപോയി... നിലാമഴയിൽ നനഞ്ഞു നിഴലുകൾ നീണ്ടുനിന്നു നിദ്രയകലും യാമങ്ങളിൽ കാലൊച്ച കാതിൽ വീണു... മഞ്ഞുതൂവും പുലരിയിൽ മൗനം പോലും പാട്ടായി മറന്നുപോയൊരു ജന്മത്തിൻ ഓർമകൾ പൂത്തുലഞ്ഞു... അറിയാത്തൊരു ബന്ധം ഹൃദയത്തിൽ തൊട്ടുണർത്തി അകലെയെങ്ങോ നീയെങ്കിലും അരികത്തായി തോന്നി... കാലമെന്ന നദിയിലൂടെ കരയില്ലാതെ ഒഴുകുമ്പോൾ കാണാക്കനവിൻ തീരത്ത് കാത്തുനിൽക്കും പ്രണയം... യുഗങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞാലും ഉയിരിൽ നീയൊരു ഗാനം വിധികൾ മാറിമറിഞ്ഞാലും നാം ഒന്നായ് ചേരും... രചന: ജി ആർ കവിയൂർ 20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പ്രതീക്ഷയുടെ തിരിനാളം ഇരുളിൻ വഴിയിൽ തിരിനാളം തെളിച്ചു, പ്രതീക്ഷതൻ ദീപം നെഞ്ചിൽ കൊളുത്തി, മടങ്ങിവരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടു പോലും, മനസ്സിൻ വാതിൽ തുറന്നുവെച്ചു. വരവിനായ് കാത്തൊരു സന്ധ്യകൾ മാഞ്ഞു, വഴിയോര പൂക്കളും വാടിക്കൊഴിഞ്ഞു, മറക്കുവാൻ നോക്കിയ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും, മൗനമായ് വന്നു മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. കാലത്തിൻ കൈകൾ മുറിവുകൾ മായ്ക്കും, കണ്ണീരിൻ നീരും പുഞ്ചിരിയായ് മാറും, തകർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ ചിറകുകൾ നേടി, പുതിയൊരു പുലരി ജീവിതം തീർക്കും. വരാതിരുന്നാലും വസന്തം വഴിയിൽ, വാടാത്ത മോഹങ്ങൾ പൂക്കും ഹൃദയത്തിൽ, വിധിയുടെ മുന്നിൽ തലകുനിയാതെ, വിശ്വാസദീപം അണയാതെ നിൽക്കും. ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വഴി കണ്ടെത്തും ജലം വഴി കാട്ടാൻ ആരുമില്ലെങ്കിലും വഴി കണ്ടെത്തും ഒഴുകും ജലം, മലകൾ മുന്നിൽ ഉയർന്നുവന്നാൽ വഴിമാറി നീങ്ങും പുഴയും. തടസ്സം കണ്ട് തളരരുതേ, തോൽവിയെന്ന് കരുതരുതേ, പുതിയ വഴികൾ തേടിയാൽ വിജയവാതിൽ തുറന്നിടും. വിധി തരുന്ന വെല്ലുവിളികൾ വഴി മുടക്കാൻ വന്നിടുമ്പോൾ, തളരാതെ മുന്നേറീടാൻ തളിരിടട്ടെ നിൻ ധൈര്യം. നിശ്ചയമുള്ളൊരു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ നേടിടാം നാം ലക്ഷ്യങ്ങളെ, തടസ്സമല്ലൊരു തോൽവിയെന്നും തളരാത്തവർക്കു ജയമെന്നും. ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നീലമരിപ്പൂവ് കാട്ടുപാതയോരത്തു നീലിമ ചൂടി പച്ചപ്പുല്ലിൻ മറവിൽ വിരിയും പൂവേ ആരും കാണാതെ മന്ദഹാസം തൂകും നാട്ടിൻപുറത്തിൻ നന്മപ്പൂവേ നീ മഴത്തുള്ളി നിന്നെ പുണർന്നുണർത്തും വെയിൽക്കതിരുകൾ നിന്നെ തലോടും തെന്നലിനൊപ്പം മെല്ലെയാടും പ്രകൃതിതൻ മടിയിലെ സുന്ദരിപ്പൂവേ കേശത്തിനു കറുപ്പഴകേകാൻ നീ നാടൻ മൈക്കൂട്ടിൽ ഇടംപിടിച്ചൂ നീലഭൃംഗാദി തൈലച്ചേരുവയിൽ നാട്ടറിവിൻ പെരുമയായി മാറിയ നീ മണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞൊരു മൗനസൗന്ദര്യമേ പാരമ്പര്യത്തിൻ പൊൻമണിപ്പൂവേ ആരും തേടിയെത്തിയില്ലെങ്കിലും ഹൃദയത്തിൽ പ്രണയമായി പൂത്തുനിൽക്കും നീ ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

താരാട്ടുപാട്ട് ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ പൂവിതൾ പോലൊരു പൊൻമുഖമേ പുഞ്ചിരി തൂകും നിലാവഴകേ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി നീയുറങ്ങൂ കാർമുകിൽ മടിയിൽ മയങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ കാറ്റിന്റെ കൈകൾ തലോടിടുന്നു കാട്ടിലെ പൂക്കൾ ചിരിച്ചിടുന്നു കിളികളുടെ പാട്ടും നിലച്ചുവല്ലോ കിനാവുകൾ നിന്നെ വിളിച്ചുവല്ലോ ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ അമ്മതൻ നെഞ്ചിൽ ചായുറങ്ങൂ അമ്പിളിത്തോണിയിൽ നീന്തിയുറങ്ങൂ മുത്തുമണിക്കിനാവുകൾ കാണൂ മുറ്റത്തെ പൂക്കളെ സ്വപ്നം കാണൂ ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ നാളെയൊരു പൂവായ് നീ വിരിയൂ നന്മയുടെ വഴിയിൽ മുന്നേറൂ സ്നേഹത്തിൻ ലോകത്തു രാജാവായ് സന്തോഷം നിറയ്ക്കും മകനായ് ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

 മഹാനവമി വന്ദനം 🌺 പല്ലവി മഹാനവമി വന്നണഞ്ഞേ മംഗളദീപങ്ങൾ മിഴി തുറന്നേ അമ്മേ ദുർഗ്ഗേ ശരണം നിൻപാദം അനുഗ്രഹമേകൂ ജഗദംബികേ! അനുപല്ലവി വിദ്യാദേവി സരസ്വതിയമ്മേ വീണാനാദം പൊഴിക്കണേ അജ്ഞാനത്തിൻ ഇരുളകറ്റി അറിവിൻ വെളിച്ചം പകരണേ! ചരണം 1 പൂജവെച്ചീടും പുണ്യനാളിൽ പൂക്കൾ ചാർത്തും തിരുസന്നിധിയിൽ മന്ത്രധ്വനികൾ ഉയർന്നിടുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഭക്തി നിറഞ്ഞിടുന്നു! ചരണം 2 ദുർഗ്ഗാദേവി ശക്തി നൽകൂ ദുഃഖമെല്ലാം അകറ്റിടൂ മഹാലക്ഷ്മി കൃപ ചൊരിഞ്ഞ് മംഗളമെന്നും പകർന്നിടൂ! ചരണം 3 പുസ്തകങ്ങൾ പൂജ വെച്ച് പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച് വിദ്യാദേവിയെ വണങ്ങിടുമ്പോൾ വിജ്ഞാനദീപം തെളിഞ്ഞിടുന്നു! ചരണം 4 നന്മ പൂക്കും നാളെയ്ക്കായി നിറദീപങ്ങൾ തെളിയുകയായി അമ്മേ നിൻ കൃപയാൽ ഞങ്ങളിൽ ആനന്ദപ്പൂക്കൾ വിരിയണേ! അവസാന പല്ലവി മഹാനവമി വന്നണഞ്ഞേ മംഗളദീപങ്ങൾ മിഴി തുറന്നേ അമ്മേ ദുർഗ്ഗേ ശരണം നിൻപാദം അനുഗ്രഹമേകൂ ജഗദംബികേ! ജയ ജയ ദേവി ജഗദംബികേ ജയ ജയ ദേവി സരസ്വതിയേ! ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

താരാട്ടുപാട്ട് ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ പൂവിതൾ പോലൊരു പൊൻമുഖമേ പുഞ്ചിരി തൂകും നിലാവഴകേ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി നീയുറങ്ങൂ കാർമുകിൽ മടിയിൽ മയങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ കാറ്റിന്റെ കൈകൾ തലോടിടുന്നു കാട്ടിലെ പൂക്കൾ ചിരിച്ചിടുന്നു കിളികളുടെ പാട്ടും നിലച്ചുവല്ലോ കിനാവുകൾ നിന്നെ വിളിച്ചുവല്ലോ ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ അമ്മതൻ നെഞ്ചിൽ ചായുറങ്ങൂ അമ്പിളിത്തോണിയിൽ നീന്തിയുറങ്ങൂ മുത്തുമണിക്കിനാവുകൾ കാണൂ മുറ്റത്തെ പൂക്കളെ സ്വപ്നം കാണൂ ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ നാളെയൊരു പൂവായ് നീ വിരിയൂ നന്മയുടെ വഴിയിൽ മുന്നേറൂ സ്നേഹത്തിൻ ലോകത്തു രാജാവായ് സന്തോഷം നിറയ്ക്കും മകനായ് ഉറങ്ങൂ ഉറങ്ങൂ പൊന്നോമനേ ഉയിരിൻ നിലാവേ, നീ ഉറങ്ങൂ ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മാതാപിതാക്കളുടെ പാദങ്ങളിൽ മാതാപിതാക്കളെ മാനിക്കാത്ത ഹൃദയത്തിൽ മാധവനെ തേടി എവിടെപ്പോകും? ജീവനു ജന്മം നൽകിയ ദൈവങ്ങളെ വിട്ടിട്ട് ജീവിതത്തിൽ പുണ്യം എങ്ങനെ നേടും? അമ്മതൻ സ്നേഹം അമൃതത്തിൻ തുല്യം, അച്ഛന്റെ തണലോ കരുത്തിന്റെ ബലം, അവരുടെ കണ്ണിൽ കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തി അമ്പലത്തിൽ പോയിട്ടെന്തു ഫലം? കൈകൂപ്പി നിൽക്കും ദേവസന്നിധിയിൽ കരുണയോടെ നോക്കണം വീട്ടിലേക്കും, വിശന്നിരിക്കുമ്പോൾ ഊട്ടണം സ്നേഹത്താൽ, വേദനയിലാകുമ്പോൾ ചേർത്തു നിർത്തണം. മാതാപിതാക്കൾ തന്നെയാണാദ്യദൈവം, അവരുടെ അനുഗ്രഹം ജീവിതസൗഭാഗ്യം, അവരുടെ പാദത്തിൽ സ്നേഹം സമർപ്പിച്ചാൽ അവിടെയുദിക്കും ഭക്തിയുടെ ദീപം. ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സ്വന്തം ആരെന്ന് അറിയാം നൽകാനൊന്നുമില്ലാത്ത നേരത്താണ് ബന്ധത്തിൻ യഥാർത്ഥ മുഖം തെളിയുക, നല്ലകാലം കൂടെ നടന്നിടും പലരും, നൊമ്പരവേളയിൽ തനിമയറിയുക. സുഖമുള്ള നാളിൽ സ്വന്തമെന്നോതി സ്നേഹവാക്കുകൾ ചൊരിയുവോർ ഏറെ, ദുഃഖത്തിൻ തീയിൽ തളർന്നിടുമ്പോൾ താങ്ങായി നിൽക്കുന്നവർ വിരളമല്ലേ. ആൾക്കൂട്ടം കണ്ട് ആഹ്ലാദിക്കേണ്ട, ആരവം കേട്ട് അഭിമാനിക്കേണ്ട, കാഴ്ച കാണുവാൻ വന്നവരിൽ പലരും കൈത്താങ്ങാകുമെന്ന് കരുതരുതേ. ഒന്നുമില്ലാത്തപ്പോഴും ചേർത്തുപിടിച്ച് ഒപ്പമിരുന്ന് ആശ്വാസമേകും, അങ്ങനെയുള്ളൊരു ഹൃദയം ലഭിച്ചാൽ അമൂല്യനിധിയായി കാത്തിടേണം. ജീ ആർ കവിയൂർ  20 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വെളിച്ചം വേണ്ടിടത്ത് ത്യാഗങ്ങൾ ചെയ്യണം ആവശ്യമുള്ളിടത്ത്, സ്നേഹം പകരണം വേദനിക്കുന്നിടത്ത്, പാഴായി തീരരുത് ജീവിതത്തിൻ നന്മകൾ, വേണം തിരിച്ചറിയാൻ ഓരോ മനസ്സുകൾ. പകലിൽ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചാൽ എന്തേ, വെറുതെ ഉരുകി തീരുകയല്ലേ, ഇരുളിൻ കറുപ്പിനെ മായ്ക്കുവാനാവില്ല, വെളിച്ചത്തിൻ വിലയുമറിയുവാനാവില്ല. അർഹതയുള്ളിടത്ത് സഹായം നൽകണം, ആവശ്യമുള്ളവർക്കു തണലായ് മാറണം, വിത്തുകൾ വിതയ്ക്കണം ഫലമുള്ള മണ്ണിൽ, സ്വപ്നങ്ങൾ പൂക്കട്ടെ സ്നേഹത്തിൻ തണലിൽ. ജീവിതം നൽകുന്ന പാഠങ്ങൾ ഓർക്കാം, വിവേകത്തിൻ വഴിയിൽ മുന്നേറി നീങ്ങാം, വ്യർത്ഥമായ ത്യാഗങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചീടാം, വെളിച്ചം വേണ്ടിടത്ത് ദീപമായ് മാറാം. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

തിരിച്ചറിയാത്തവർ ഇന്നലെ വരെ വാക്കുകൾ കേട്ടവർ, ഇന്നെന്തേ മുഖം മറന്നുപോയ്? എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു കൂടെ നിന്നവർ, സ്വന്തമെന്നു ചൊല്ലാൻ മടിച്ചുപോയ്. സ്വപ്നങ്ങൾ നൽകി ചേർത്തു നിർത്തി, സ്വന്തമെന്നു കരുതി സ്നേഹിച്ചു, ആവശ്യം തീർന്നൊരു നിമിഷം വന്നാൽ, അപരിചിതരായി അവർ മാറുന്നു. സ്വാർത്ഥത പൂക്കും ഈ ലോകത്തിൽ, സ്നേഹത്തിനെന്നും വില കുറയുന്നു, നന്മ നിറഞ്ഞൊരു മനസ്സിൻ മുന്നിൽ, നൊമ്പരപ്പൂക്കൾ വിരിയുന്നു. കാലം പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങളൊക്കെയും, കണ്ണീരിൽ മുത്തായി മാറട്ടെ, തിരികെ വരാത്ത സ്നേഹബന്ധങ്ങൾ, ഓർമ്മയിൽ മൗനമായി നിൽക്കട്ടെ. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സരമയുടെ ശാപം മഹാഭാരതത്തിൻ താളുകളിൽ മിഴിവാർന്നൊരു നീതിഗാഥ, ജനമേജയൻ വാണിടുന്ന രാജസദസ്സിൽ ദുരിതഗാഥ. രാജകുമാരന്മാരുടെ ക്രൂരതയാൽ നായ്ക്കുട്ടി പേടിച്ചോടി, മകന്റെ കണ്ണീർ കണ്ട സരമ കോപാഗ്നിയായി പാഞ്ഞോടി. “നിരപരാധിയെ നോവിച്ചോരേ, ഭീതി നിങ്ങളെ പിന്തുടരും, കരുണയറ്റ ചെയ്തികൾക്കായ് കാലം കണക്ക് ചോദിച്ചീടും.” ശാപവചസ്സാൽ സഭ നടുങ്ങി, രാജഹൃദയത്തിൽ ഭയമുണർന്നു, ധർമ്മമില്ലാത്ത ബലമൊക്കെയും കാലത്തിൻ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

കല്ലിലെ ദൈവം കല്ലുടച്ചു ഭഗവാന്റെ മൂർത്തി തീർക്കാമെങ്കിൽ, അഹങ്കാരം വെടിഞ്ഞു മനുഷ്യനാകാത്തതെന്തേ? ശിലയിൽ ദൈവികരൂപം കൊത്തിയെടുക്കുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തിൽ നന്മയുടെ ദീപം തെളിയാത്തതെന്തേ? ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴുകൈകളോടെ നിൽക്കുമ്പോൾ, അയൽക്കാരന്റെ കണ്ണീർ കാണാതെ പോകുന്നതെന്തേ? പൂക്കൾ ചാർത്തി പാദങ്ങൾ വണങ്ങുമ്പോൾ, പാവപ്പെട്ടവന്റെ വേദന അറിയാതിരിക്കുന്നതെന്തേ? സ്വർണം പൊതിഞ്ഞൊരു വിഗ്രഹം തീർക്കുമ്പോൾ, സ്നേഹത്താൽ സമ്പന്നമാം ഹൃദയം തീർക്കാത്തതെന്തേ? ദാനധർമങ്ങൾ ചെയ്തു പുണ്യം തേടുമ്പോൾ, വിശക്കുന്നവന് അന്നം നൽകാൻ മടിക്കുന്നതെന്തേ? ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ മാത്രം പോരല്ലോ, കാരുണ്യമില്ലാത്ത ഭക്തിക്കെന്തർഥമുണ്ടല്ലോ? കല്ലിലെ ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടെ വണങ്ങുമ്പോൾ, മനുഷ്യനിലെ ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയുക നാം. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സ്നേഹത്തിൻ താക്കോൽ വമ്പൻ താഴിനെ തുറന്നിടുവാൻ, ചെറുതാം താക്കോൽ മതിയല്ലോ, കരുത്തിൻ ഗർവം തകർന്നിടുവാൻ, സ്നേഹത്തിൻ സ്പർശം പോരേ സഖീ! “ഇരുമ്പിൻ കരുത്തെനിക്കുള്ളപ്പോൾ, നിന്നാൽ ഞാനെങ്ങനെ തുറക്കപ്പെടും?” താക്കോൽ മൊഴിഞ്ഞു മന്ദഹാസത്തോടെ, “ഉള്ളിൽ കടന്നാണ് ഞാൻ ജയിച്ചത്!” ചുറ്റികകൊണ്ടു തകർത്തിടാതെ, ചെറുതായി നിന്നെ തൊട്ടുണർത്തി, അഹന്തയാലല്ല ഹൃദയം നേടാൻ, അനുരാഗത്തിൻ വഴിയേ വരൂ! വാളിനേക്കാളും മൂർച്ചയുള്ളത്, വാക്കുകൾ നൽകും മുറിവുകളാണ്, മനസ്സു കവരാൻ മധുരമൂറും, സ്നേഹമൊഴികൾ മതിയല്ലോ! വലിയ കരുത്തും തോറ്റുപോകും, വാത്സല്യത്തിൻ മുന്നിൽ പലപ്പോഴും, ലോകം ജയിക്കാൻ ആയുധം വേണ്ട, സ്നേഹത്തിൻ താക്കോൽ കൈയിലേന്തൂ! ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ദശമി നാളിൽ നവരാത്രി മണ്ഡപത്തിൽ ദീപങ്ങൾ തിളങ്ങീ, ഭാവനതൻ പൂന്തോട്ടം പുളകമണിഞ്ഞീ, വീണാതന്ത്രികളിൽ രാഗങ്ങൾ ഉണർന്നീ, വിദ്യതൻ പൊൻവെയിൽ മണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞീ! ശാരദേ ദേവീ നീ വരമരുളേണം, ശാന്തിതൻ പൂമഴ ഹൃദയത്തിൽ ചൊരിയേണം, അക്ഷരദീപങ്ങൾ ഉള്ളിൽ തെളിയാൻ, അമ്മേ നിൻ കാരുണ്യം എന്നും നിറയാൻ. പൂവിതൾ കൈകളിൽ പൈതങ്ങൾ നീട്ടി, പുസ്തകപ്പൂജയിൽ ഭക്തിയോടെ കൂപ്പി, അറിവിന്റെ മുത്തുകൾ നെഞ്ചിൽ ചാർത്തി, അമ്മതൻ മുന്നിൽ കൈകൾ കൂപ്പി. അജ്ഞാനമിരുളുകൾ മാഞ്ഞുപോകട്ടേ, ജ്ഞാനനിലാവൊളി വീശിടട്ടേ, നന്മയുടെ പാതയിൽ കാൽവെച്ചു നടക്കാൻ, സരസ്വതിയമ്മേ കൃപ ചൊരിയേണമേ! ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സമ്മർദ്ദത്തിൽ തിളങ്ങുന്നവർ ഒരേ ഖനിയിൽ പിറന്നവരല്ലേ നമ്മൾ, ഒരേ മണ്ണിൽ വളർന്നവരല്ലേ നമ്മൾ, നിന്നെ താഴിട്ടു ചവിട്ടുമ്പോൾ, എന്നെന്തേ പൂട്ടിവെക്കുന്നു പൂട്ടറയിൽ? കൽക്കരി ചോദിച്ചു വജ്രത്തോട്, വേദനയോടെ മനസ്സു തുറന്ന്, പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി, സമ്മർദ്ദം നമ്മെ പരീക്ഷിക്കുന്നെന്ന്. സമ്മർദ്ദം വന്നപ്പോൾ നീ തകർന്നു, ഞാനതിൽ കരുത്താർജിച്ചു വളർന്നു, വേദനയെന്നെ മിനുക്കിയെടുത്തു, ലോകം എന്നെ നെഞ്ചിലേറ്റി. ജീവിതം നൽകും പരീക്ഷണങ്ങൾ, തളർത്താനെത്തും പ്രതിസന്ധികൾ, തകരാതെ നേരിടുക നീ അവയെ, തിളക്കമുണ്ടാകും നിൻ ജീവിതത്തിന്. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പ്രണയവേദന സ്നേഹിച്ചതിനല്ലീ കണ്ണീരിൻ ശിക്ഷ, സ്വപ്നങ്ങൾ തകർന്നതാണുള്ളിലെ മുറിവ്, പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ, ഹൃദയം തേങ്ങുന്നു ആരുമറിയാതെ. നിലാവിനെ നോക്കി കഴിഞ്ഞ രാവുകൾ, നിശ്ശബ്ദതയോട് കഥകൾ പറഞ്ഞു, കാത്തിരുന്നിട്ടും വരാതിരുന്നൊരാൾ, കാലത്തിന്റെ ദൂരത്ത് മറഞ്ഞുപോയി. പങ്കുവെക്കാനായി കരുതിയ മോഹം, പാതിവഴിയിൽ മിഴിനീരായി, വിധിയുടെ കൈകളിൽ തകർന്നുപോയൊരു വസന്തം മനസ്സിൽ വാടിക്കൊഴിഞ്ഞു. എങ്കിലും ഉള്ളിൽ കെടാതെ നിൽക്കും, നന്മ നിറഞ്ഞൊരു പഴയ സ്മരണ, തിരികെ കിട്ടാത്ത പ്രണയത്തിനുള്ളിൽ, ത്യാഗത്തിന്റെ അർത്ഥം തെളിഞ്ഞുനിൽക്കും. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

വലിയ വീടും ചെറിയ ജീവിതവും മറ്റുള്ളോർ മാളിക കണ്ടിട്ടു നീ മനസ്സിൽ ദരിദ്രനാകരുതേ, സമ്പത്തിന്റെ വലിപ്പം നോക്കിയിട്ട് സ്വന്തം വില മറക്കരുതേ. വരുമാനം ചെറുതോ വലുതോ, വീട്ടിലെ അപ്പം ഒന്നുതന്നെ, വിശപ്പടക്കാൻ ഒരു പിടി ചോറ്, അതുമതി ജീവിതം ധന്യമാകാൻ. സ്വർണം വാരിക്കൂട്ടിയാലും സ്നേഹം വാങ്ങാൻ കഴിയില്ലല്ലോ, പട്ടുമെത്തയിൽ ഉറങ്ങിയാലും മനസ്സിന് ശാന്തി കിട്ടണമല്ലോ. ഒടുവിൽ മണ്ണിൽ മറയുമ്പോൾ പദവികൾ കൂടെ വരില്ലല്ലോ, ജീവിച്ച നാളിൽ നന്മ ചെയ്താൽ ഓർമകളിൽ നമ്മൾ മരിക്കില്ലല്ലോ. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പുഴയിലെ ചാടും മീനുകൾ പുഴയിലെ കുഞ്ഞുമീനുകൾ, തുള്ളിച്ചാടി നീന്തുന്നേ, പുഴയോരത്തു നിന്നു നോക്കി, സന്തോഷത്തോടെ നിൽക്കുന്നേ! വെള്ളത്തിന്മേൽ വെയിൽ വീണാൽ, വെള്ളിമുത്തായ് തിളങ്ങുന്നേ, ചെറുമീനുകൾ പൊങ്ങിച്ചാടി, ചിന്നിച്ചിതറി മറയുന്നേ! ഒന്നുചാടും രണ്ടുചാടും, മൂന്നുചാടും മീനുകൾ, വാലുമാട്ടി നീന്തിനീന്തി, വിരുന്നൊരുക്കും കാഴ്ചകൾ! പുഴയൊഴുകും പാട്ടിനൊപ്പം, ഓളമാടും മീനുകളേ, നിങ്ങളോടൊപ്പം ചാടിക്കളിക്കാൻ, ഞങ്ങൾക്കും കൊതിയാണേ! ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പ്രായം തളർത്താത്ത മോഹം നര വീണ മുടിയിഴകൾ കാലത്തിൻ അടയാളങ്ങൾ, മനസ്സിൽ പൂക്കും മോഹങ്ങൾ യൗവനത്തിൻ സമ്മാനങ്ങൾ. വസന്തങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞാലും പൂക്കൾ വീണ്ടും വിരിയാം, വഴികളിൽ ഇരുളിറങ്ങിയാലും പ്രതീക്ഷയോടെ നടക്കാം. കണ്ണുകളിൽ കിനിയുന്ന സ്വപ്നം കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും, ഹൃദയത്തിൽ കാത്തുവെച്ച മോഹം മങ്ങില്ലൊരു നാളിലും. പ്രായം ശരീരത്തെ തളർത്താം, ആത്മാവിനെ തളർത്തരുത്, ജീവിതത്തിൻ അവസാന നാളും പുതിയൊരു പുലരിയാകട്ടെ. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മാപ്പിന്റെ മഹത്വം മുറിവേൽപ്പിച്ച വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ, മറക്കാനാവാത്ത വേദനകൾ ഓർമ്മയിൽ നിറയുമ്പോൾ. പകരത്തിനു പകരം ചോദിക്കാതെ, ക്ഷമിക്കാൻ മനസ്സു വേണം, തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിയുന്നവർക്ക് തിരുത്താൻ അവസരം വേണം. പകയുടെ തീയിൽ വെന്തുരുകും മനസ്സിന് ശാന്തി ലഭിക്കില്ല, സ്നേഹത്തിൻ തണൽ വിരിയുമ്പോൾ വൈരത്തിന്റെ വിത്തു മുളയ്ക്കില്ല. മാപ്പു നൽകുന്നതു തോൽവിയല്ല, മനസ്സിന്റെ വലിയ വിജയമാണ്, മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനാക്കുന്ന മഹത്തായൊരു ഗുണമാണ്. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നഷ്ടങ്ങളുടെ സർവകലാശാല നേട്ടങ്ങൾ മാത്രം ജീവിതം നമുക്ക് നൽകില്ലൊരുനാളും, വേദനകൾ പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങൾ മറക്കില്ലൊരിക്കലും. കൂടെ നടന്നവർ വഴിപിരിയുമ്പോൾ, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞെന്നുവരാം, കാലം മായ്ക്കാത്ത ചില ഓർമ്മകൾ ഹൃദയത്തിൽ ശേഷിച്ചെന്നുവരാം. കൈവിട്ടുപോയ ബന്ധങ്ങളിൽനിന്ന് കരുതലിന്റെ വിലയറിയാം, തകർന്നുപോയ സ്വപ്നങ്ങളിൽനിന്ന് പുതുവഴികൾ കണ്ടെത്താം. ശൂന്യത നിറയും നിമിഷങ്ങളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ വിത്തു വിതയ്ക്കാം, കാലമെന്ന മഹാപാഠശാലയിൽ അനുഭവത്താൽ നാം വളരാം. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സ്നേഹത്തിന്റെ വ്യാകരണം വാക്കുകൾ കൊണ്ടല്ല സ്നേഹം, മിഴികളിലത് തെളിയണം, മൗനത്തിന്റെ ഭാഷപോലും ഹൃദയത്തിന് അറിയണം. തെറ്റുകൾ കണ്ടാലും ചേർത്തുപിടിക്കാൻ, മനസ്സിന് കരുത്തു വേണം, വേദനിക്കുന്നൊരു നേരത്തുപോലും താങ്ങായി അരികിൽ നിൽക്കണം. അവകാശങ്ങൾ ചോദിക്കാതെ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഇടം നൽകണം, അകലം വന്നാലും ഹൃദയങ്ങളിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ വെളിച്ചം വേണം. വ്യാകരണം തെറ്റിയാലും വികാരം സത്യമാകണം, സ്നേഹമെന്നൊരു വാക്കിനുള്ളിൽ ജീവിതം മുഴുവൻ നിറയണം. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ഉള്ളിലെ അപരിചിതൻ കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കി നിൽക്കുന്ന നേരത്തുപോലും, മനസ്സിൻ ആഴമറിയാതെ അന്യനാകുമീ മനുഷ്യൻ. പറയാത്തൊരു വേദനയുണ്ട്, പുറമേ ചിരി വിരിയുമ്പോൾ, ആരും കാണാത്ത മുറിവുകളുണ്ട്, ഏകാന്തതയിൽ ഉണരുമ്പോൾ. സ്വപ്നങ്ങൾ പലതും ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച്, മൗനത്തിൻ തിരശ്ശീല നീക്കി, നിഴലിനോടു ചോദിച്ചുനിൽക്കും, ഞാനാരെന്നൊരു ചോദ്യം ബാക്കി. കാലം വരച്ച മുഖങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, കാണാതെ പോയൊരു രൂപം, സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം, ജീവിതം തുറക്കുന്ന വാതിൽ. ജീ ആർ കവിയൂർ  19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സ്നേഹഛായാമുഖി മനസ്സിലെന്നും നിഴൽ വിരിച്ചൊരു മുഖം കാണാൻ കൊതിക്കവേ, ഹിഡുംബിയുടെ മിഴികളിൽ നിൻ മുന്നിൽ തെളിയുന്നതാരത്? സ്നേഹം തേടി അലയുമ്പോഴും സ്വന്തം വില കളയരുതേ, കിട്ടാത്തൊരു നിധിക്കുവേണ്ടി സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുത്തരുതേ! ദ്രൗപദിയല്ല, ഭീമനു മുന്നിൽ കീചകവധം നടന്നപ്പോൾ, ഛായാമുഖി കാട്ടിയതെന്തേ ഹൃദയത്തിലെ വികാരങ്ങൾ? സ്നേഹിക്കാനല്ലേ ജന്മം, നമ്മൾ സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും ഭാഗ്യവാന്മാർ? കരയുമ്പോഴും ചോദിക്കുന്നു, കൈക്കുടന്നയിൽ പൂക്കളോ? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 19 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ഉപ്പുപോലെ ഒരു ജീവിതം സ്വന്തം വില കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം, ഉപ്പുപോലെ ജീവിതം നയിക്കണം, അമിതമായാൽ ആരും വേണ്ടെന്നു പറയും, ഇല്ലാതെയായാൽ കുറവ് അറിയും. ആരെയും വേദനിപ്പിക്കരുത്, ആർക്കും അടിമയാകരുത്, സ്നേഹം നൽകി ചേർത്തുനിർത്തണം, സ്വന്തം ആത്മാഭിമാനം കാക്കണം. ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ മറക്കുന്നവരുണ്ട്, കാര്യം കഴിഞ്ഞാൽ അകലുന്നവരുണ്ട്, അവർക്കുവേണ്ടി സ്വയം മറക്കാതെ, സ്വന്തം വില തിരിച്ചറിയണം. കൂടെ നിൽക്കുന്ന മനസ്സുകൾ വേണം, കണ്ണീരൊപ്പുന്ന കരങ്ങൾ വേണം, നമ്മളില്ലെങ്കിൽ കുറവറിയുന്ന, നന്മ നിറഞ്ഞൊരു ജീവിതം വേണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നവമി നാളിൽ (ദേവീഭക്തിഗാനം) നവമി നാളിൽ നാദസ്വരൂപിണി നാമം ജപിക്കാം ഭക്തിയോടെ നവദുർഗ്ഗാ ഭഗവതിയമ്മേ ശരണം വിളിക്കാം സ്നേഹത്തോടെ അമ്മേ ശരണം, ദുർഗ്ഗേ ശരണം ആദിപരാശക്തേ, ദേവി ശരണം!  ദുഷ്ടതയകറ്റും ദുർഗ്ഗാദേവി ധർമ്മവഴിയിൽ നയിച്ചിടുമേ അജ്ഞാനമകറ്റും ജ്ഞാനപ്രദായിനി അനുഗ്രഹമരുളും ജഗദംബികേ അമ്മേ ശരണം, ദുർഗ്ഗേ ശരണം ആദിപരാശക്തേ, ദേവി ശരണം!  ആയുധമേന്തും ആദിപരാശക്തി അധർമ്മനിഗ്രഹം ചെയ്തീടുമേ വിജയദശമിക്കായ് വഴിയൊരുക്കും വിദ്യാവെളിച്ചം പകർന്നീടുമേ അമ്മേ ശരണം, ദുർഗ്ഗേ ശരണം ആദിപരാശക്തേ, ദേവി ശരണം!  സങ്കടമകറ്റും ശൈലപുത്രിയേ സൗഭാഗ്യമേകും മഹേശ്വരിയേ നന്മകൾ പൂക്കും മനസ്സുകളിലെല്ലാം നിത്യശാന്തി നിറച്ചീടണേ അമ്മേ ശരണം, ദേവി ശരണം ആദിപരാശക്തേ, ദേവി ശരണം! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

അഷ്ടമി നാളിൽ അഷ്ടമി നാളിൽ അമ്മേ ശരണം അംബികേ ദേവീ കാത്തിടേണമേ അഷ്ടമി നാളിൽ അമ്മയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ അറിഞ്ഞു ഭക്തിയോടെ തുടിതാളമുയർന്നു നട തുറക്കും മനസ്സിൽ പ്രകാശം നിറഞ്ഞുണരും അഷ്ടമി നാളിൽ അമ്മേ ശരണം അംബികേ ദേവീ കാത്തിടേണമേ മഹിഷാസുരമർദ്ദിനി കാരുണ്യമേ മനസ്താപങ്ങൾ മാറ്റും തമ്പുരാട്ടി ത്രിശൂലമേന്തിയ ശക്തിസ്വരൂപിണീ തിരുനടയിൽ തൊഴുന്നു ഭക്തിയോടെ വിദ്യയും വിജയവും നൽകുമമ്മേ ഹൃദയത്തിൻ ഇരുളകറ്റുമമ്മേ ചരണങ്ങളിൽ വീണു തൊഴുന്ന നേരം കരയുന്ന മനസ്സുകൾക്കഭയമേകും അഷ്ടമി നാളിൽ അമ്മേ ശരണം അംബികേ ദേവീ കാത്തിടേണമേ കാവലായ് കൂടെയുണ്ടാകുമമ്മേ കനിവോടെ കൈപിടിച്ചുയർത്തുമമ്മേ അഷ്ടമി നാളിൻ പുണ്യം നിറയുമ്പോൾ അമ്മതൻ തിരുനാമം ജപിച്ചിടുന്നു അഷ്ടമി നാളിൽ അമ്മേ ശരണം അംബികേ ദേവീ കാത്തിടേണമേ രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ഹൃദയവിപഞ്ചിക ലളിതഗാനം ആ... ആ... ആ... ആ... ആ... ആ... ആ... ആ... ആ... ആ... പല്ലവി ഹൃദയവിപഞ്ചിക പാടും പാട്ടിൽ ഋതുവസന്തഭാവമുണർന്നു സ്വരഗംഗയുടെ തീരത്തണഞ്ഞൊരു സ്വപ്നഗായകനെ അറിയുന്നു ഞാൻ അനുരാഗരാഗത്തിൻ മാസ്മരികതയിൽ അറിയാതെയെൻ മനം ലയിക്കുന്നു അനുപല്ലവി മധുരമാം നിൻ സ്വരവീചികളിൽ മലർമണം പോലെ മയങ്ങുന്നു രാവ് മിഴികളിൽ പൂക്കും നിലാവിൻ തിളക്കത്തിൽ മിഴിവാർന്നൊരോർമ്മ തെളിയുന്നു മെല്ലെ മൗനവീണയിൽ വിരൽതൊടും നേരം മനസ്സിൽ സംഗീതമുണരുന്നു മെല്ലെ പല്ലവി — ആവർത്തനം ഹൃദയവിപഞ്ചിക പാടും പാട്ടിൽ ഋതുവസന്തഭാവമുണർന്നു ചരണം 1 നീലവാനിലെ താരകമാലകൾ നിറമാർന്ന സ്വപ്നം നെയ്യുന്നു പൂനിലാവിന്റെ പൊൻകിരണങ്ങൾ പൂവിതളിൽ കവിത കുറിക്കുന്നു നിൻ ഗന്ധർവഗാനമുണരുമ്പോൾ നിശയും വസന്തമായ് മാറുന്നു പല്ലവി — ആവർത്തനം ഹൃദയവിപഞ്ചിക പാടും പാട്ടിൽ ഋതുവസന്തഭാവമുണർന്നു ചരണം 2 കാലം മറന്നൊരു കാവ്യനിമിഷം കാതിൽ കുളിരായ് പെയ്യുന്നു കാണാത്ത സ്വർഗ്ഗത്തിൻ കനകവാതിൽ കൺമുന്നിൽ മെല്ലെ തുറക്കുന്നു ആത്മരാഗം ചിറകണിയുമ്പോൾ ജന്മാന്തരങ്ങളിലൊഴുകുന്നു പല്ലവി — ആവർത്തനം ഹൃദയവിപഞ്ചിക പാടും പാട്ടിൽ ഋതുവസന്തഭാവമുണർന്നു സമാപന ആലാപനം ആ... ആ... ആ... ആ... ആ... രചന: ജ...

ആദിത്യൻ (ബാലഗാനം) പുലരിവാനിൽ പൊൻകിരണങ്ങൾ പുഞ്ചിരി തൂകി വന്നെത്തും പൂക്കളുണരും പൂങ്കാവിൽ പുതിയൊരു നാളായ് വിരിഞ്ഞിടും കിളികൾ പാടും മധുരഗാനം കാറ്റും മൂളും താരാട്ട് കുഞ്ഞുമനസ്സിൽ സന്തോഷം കുടിയേറും നേരം പുലരുമ്പോൾ പാടവും പുഴയും തിളങ്ങിടും പൂമ്പാറ്റകൾ പറന്നിടും പച്ചിലകളിൽ മുത്തുപോലെ പനിനീർത്തുള്ളി മിന്നിടും പഠിക്കാനായി ഉണർന്നിടാം പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചിടാം നന്മ നിറഞ്ഞൊരു ദിനമിന്ന് നന്മയോടെ നമുക്കേകാം!  രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പാടും പുഴ (കുട്ടികൾക്കായുള്ള താളമാർന്ന പാട്ട്) പുഴയേ പുഴയേ പാടിപ്പോയ്, പൂമരം പൂത്തു ചിരിച്ചുപോയ്, ഓളങ്ങൾ തുള്ളിക്കളിച്ചുപോയ്, ഓമന മീനുകൾ നീന്തിപ്പോയ്! കുന്നിൻ മടിയിൽ നിന്നോടി, കാട്ടുപൂവിനെ തൊട്ടോടി, കിളികളുടെ പാട്ടും കേട്ടോടി, കതിരോൻ പൊന്നിൽ മിന്നിയോടി! തുള്ളിത്തുളുമ്പും നീരാട്ടം, തുമ്പികൾ ചൂടും പൂമാല്യം, കരയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ കൈകൊട്ടി, കളകളമോടെ പാട്ടുപാടി! പാടങ്ങൾ പൂത്തു വിളയട്ടെ, പൂമ്പാറ്റകൾ പറന്നിടട്ടെ, പുഴയെ നമുക്കു കാത്തീടാം, പുഞ്ചിരിനാടായ് മാറ്റീടാം! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 16 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മഴവില്ലിൻ നാട്ടിൽ (ബാലഗാനം) മണ്ണിൻ പ്രാർത്ഥന കേട്ടപ്പോൾ മാനത്തു മഴവിൽ വന്നല്ലോ മഴമേഘം പെയ്തിറങ്ങിയപ്പോൾ മണ്ണെല്ലാം പുഞ്ചിരിച്ചല്ലോ! തുള്ളിത്തുള്ളി മഴ പെയ്യുമ്പോൾ തോടും പുഴയും നിറയുമ്പോൾ തോഴരേ വരൂ കൂട്ടരേ തോണിയിറക്കാം നമുക്കിന്ന്! തുഴഞ്ഞു തുഴഞ്ഞു പോകാം തുള്ളിത്തുള്ളി പാടാം പുഴയുടെ ഓളത്തോടൊപ്പം പുതിയൊരു ലോകം കാണാം! തീരത്തു ചേർന്നു മയങ്ങാം തെന്നലിനൊപ്പം ഉണരാം പുലരിയിൽ വീട്ടിൽ മടങ്ങാം പുതുമഴപ്പാട്ടു പാടാം! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മനുഷ്യനെ തിരിച്ചറിയുക ദാരിദ്ര്യവും സമ്പത്തുമെല്ലാം വിധി തീർക്കും ജീവിതത്തിൽ, കണ്ടുമുട്ടും ഓരോരുത്തരെയും സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തിടണം. പണത്തിന്റെ തിളക്കമല്ല മനുഷ്യന്റെ മഹിമ അളക്കാൻ, കരുണയുള്ളൊരു മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ അതുമതി ആദരമേകാൻ. പട്ടിണിയിലും നന്മ പൂക്കും, കുടിലിലും സന്തോഷം വിരിയും, പങ്കുവയ്ക്കും ചെറുസ്നേഹത്താൽ മറ്റൊരു ഹൃദയം പൂത്തുലയും. ഇന്നത്തെ സ്ഥാനം മാറിടാം, നാളെയുടെ കാലം മാറിടാം, അഹന്ത വെടിഞ്ഞു പരസ്പരം സഹജീവിയായി മുന്നേറാം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 18 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നിലാവിൻ നിഴലിൽ നിലാവിൻ നിഴലിൽ പല്ലവി നിലാവിൻ നിഴലിൽ ഇളംകാറ്റ് മൂളിയകന്നു, നിമ്നോന്നതങ്ങളിൽ കുളിർ പകർന്നു, നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റു മെല്ലെ മയങ്ങുന്നു, നിദ്ര മിഴികളിൽ സ്വപ്നം നിറച്ചുനിന്നു. ചരണം 1 പട്ടുമെത്തമേൽ ഒളിമിന്നി ഇന്ദുശോഭ, പതിയെ വരച്ചിട്ടു അനുരാഗചിത്രം, അരികിലെ മൗനത്തിൽ അറിയാത്ത ഭാവം, അറിയാതെ പടരുന്നു ലഹരാനുഭൂതി. ചരണം 2 ചാരിയ ജാലകത്തിൻ ചാരത്തിരുന്നപ്പോൾ, ചന്ദനഗന്ധമായ് തെന്നലണഞ്ഞു, വാക്കുകൾ മാഞ്ഞൊരു നിമിഷത്തിൽ പോലും, ശ്വാസനിശ്വാസത്തിൻ താളത്തിൽ ഹൃദയമിടിപ്പറിഞ്ഞു. ചരണം 3 മുടിയിഴ തഴുകിയ മന്ദമാരുതനിൽ, മൃദുലമാം പുളകങ്ങൾ പൂവിട്ടുണർന്നു, അരികിൽ ഒഴുകുന്ന നിശ്വാസതാളം, അർധരാത്രിയുടെ സംഗീതമായ് മാറി. ചരണം 4 വെൺമുകിൽ മറയ്ക്കുന്ന പൂർണചന്ദ്രനെപ്പോൽ, വികാരങ്ങൾ മൂടിയ സുന്ദരനിമിഷം, കാലവും മൗനവും കൈകോർത്തുറങ്ങവേ, കിനാവിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു. അവസാന ചരണം സ്വപ്നത്തിൽ പൂത്തൊരു രഹസ്യവസന്തം, സ്വർഗീയമാം സുഖമായ് ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു, സൂര്യകിരണങ്ങൾ കണ്ണിൽ വീണുണർത്തി, പുലരിവെളിച്ചത്തിൽ മെല്ലെ ഉണർന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 17 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ജഗദംബികേ ശരണം സരസ്വതീദേവി ജ്ഞാനഗംഗയായ് കാളിദാസനിൽ കാവ്യമായ് വിരിഞ്ഞു വിദ്യയില്ലാത്തവനിലും ജ്ഞാനം പകർന്നു കവികുലഗുരുവിൻ പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞു സരസ്വതിയായും ലക്ഷ്മിയായും ദുർഗ്ഗയായും വാഴും മൂകാംബികേ ശരണം ശരണം ശരണം അമ്മേ ശരണം മൂകാംബികേ ശരണം കനകധാരയായ് ലക്ഷ്മി വർഷിച്ചു ദാരിദ്ര്യദുഃഖങ്ങൾ മാറ്റിടാനായ് കാരുണ്യപൂർണ്ണയായ് വാഴുന്നൊരമ്മേ അനുഗ്രഹവർഷങ്ങൾ ചൊരിയേണമേ സരസ്വതിയായും ലക്ഷ്മിയായും ദുർഗ്ഗയായും വാഴും മൂകാംബികേ ശരണം ശരണം ശരണം അമ്മേ ശരണം മൂകാംബികേ ശരണം ജഡഭരതനെ കാത്ത ഭദ്രകാളി മഹാട്ടഹാസത്താൽ ദിക്കുകൾ നടുക്കി കാപാലികരെ നിഗ്രഹിച്ചമ്മേ ദിഗന്തമാകെ പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞവളേ സരസ്വതിയായും ലക്ഷ്മിയായും ദുർഗ്ഗയായും വാഴും മൂകാംബികേ ശരണം ശരണം ശരണം അമ്മേ ശരണം മൂകാംബികേ ശരണം ദുർഗ്ഗയായ് ചണ്ഡമുണ്ഡരെ വധിച്ചവൾ ചാമുണ്ഡിയായ് വാഴും ജഗദംബികേ വാത്സല്യത്താൽ എന്നെ കാത്തിടേണം ഭയമെല്ലാം നീക്കി അഭയം തരേണം സരസ്വതിയായും ലക്ഷ്മിയായും ദുർഗ്ഗയായും വാഴും മൂകാംബികേ ശരണം ശരണം ശരണം അമ്മേ ശരണം മൂകാംബികേ ശരണം വാരാഹി വൈഷ്ണവി ബ്രാഹ്മി കൗമാരി മാഹേശ്വരി ഇന്ദ്രാണി ചാമുണ്ഡി സപ്തമാതൃക്കളായ് വാഴുന്ന ദേവീ ആദിപരാശക്തിയേ, ശരണം നിനക്കേ സരസ്വതിയായും ലക്...

നിലാവിൻ നൊമ്പരം നിലാവ് നിഴൽ പരത്തി നിന്നോർമ്മകൾ ഉണർത്തി നിദ്ര എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു നീറും നോവ് മെല്ലെ പടർത്തി നിശയുടെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു നിറമിഴികൾ തുളുമ്പിയപ്പോൾ നൊമ്പരക്കാറ്റ് വീശിയെത്തി നെഞ്ചകം വിങ്ങി വിതുമ്പി കാറ്റിൽ കേട്ടൊരു സ്വരമായ് കാലം മായ്ക്കാത്തൊരു രാഗം കാണാക്കനവിൻ തീരങ്ങളിൽ കണ്ണീരുതിർക്കും സ്മൃതികൾ പെയ്തൊഴിയാത്തൊരു മഴയായ് പഴയ വേദന പടർന്നപ്പോൾ പാതിവഴിയിൽ പൊലിഞ്ഞുപോയ പ്രണയപ്പൂക്കൾ കൊഴിഞ്ഞു പുലരി വന്നു പുഞ്ചിരിച്ചാലും പൂനിലാവിൻ ശോഭ തെളിഞ്ഞാലും പൊള്ളുന്നൊരു ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ പഴയ മുറിവുകൾ ഉണരുന്നു... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 17 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നിഴൽഛായാപഥം നീയെന്റെ ഉള്ളിൽ നിറയും നിശാന്തകാരത്തിൻ പിടിയിൽ, നോവിൻ തീ കൊളുത്തിയപോലെ നിഴലിനൊപ്പം നടന്നു നീങ്ങുന്നു... നിശ്ശബ്ദമാം നിശയുടെ നെഞ്ചിൽ നിറയുന്നു നിഴൽഛായാപഥം, നീറുന്നൊരെൻ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ നീട്ടുന്നു നോവിൻ വല, ആരറിവൂ? നിന്നെ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും നിറയുന്നു നീയാകെ പ്രകാശമായി, നിദ്രയകന്ന നയനങ്ങളിൽ നനഞ്ഞു നിവരുന്നു ഓർമ്മച്ചുരുൾ. നാളുകൾ നീങ്ങും വഴികളിലും നീറലായ് നീയുണ്ട് അരികത്ത്, നഷ്ടങ്ങളുടെ നെരിപ്പോടിലും നിന്നോർമ്മയുടെ തിരുശേഷിപ്പുകൾ! നീളമേറിയ സ്വപ്നമായിരുന്നോ? നൊമ്പരമോ സത്യമായിരുന്നോ? നേർത്തൊരു കാറ്റായ് വന്ന നീ നെഞ്ചിലെ തീയായ് മാറിയതെന്തേ? നീ തന്ന വാക്കുകൾ ഇന്നും നിശ്വാസമായ് മാറുന്നു, നീ നടന്ന വഴികളിലെല്ലാം നിഴലായ് മനസ്സ് അലയുന്നു! നീയില്ലാത്ത നേരങ്ങളൊക്കെയും നീളുന്നൊരു രാത്രിയാകുന്നു, നീയെന്ന രണ്ടക്ഷരം പോലും നിറയാത്ത ശൂന്യതയാകുന്നു! എങ്കിലും നീയറിയുകില്ലേ എൻ ഉള്ളിലെ ഈ വ്യഥ? നീ മറന്നൊരു ബന്ധത്തിൻ പേരിൽ ഞാൻ മറക്കുന്നു എന്നെത്തന്നെ... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 17 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

തുണ മറന്ന മനുഷ്യൻ അന്ധനായൊരാൾക്കു കാഴ്ച കിട്ടിയാൽ കൈയിലെ വടിയെ വലിച്ചെറിയാം പക്ഷേ, തുണയായ് കൂടെ നടന്നതിനെ പാഴെന്നു കാണുന്നതല്ലേ വേദന... ഇരുളിന്റെ വഴിയിൽ തുണയായ് നിന്നു ഇടറാതെ നടത്തിയത് ആ വടിയല്ലേ കാഴ്ച കിട്ടിയ നിമിഷം മറന്നുപോയാൽ കഴിഞ്ഞ കാലത്തിൻ വിലയെന്തല്ലേ... ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ ചേർത്തുപിടിക്കും ആപത്തു വന്നാൽ കൈതാങ്ങു തേടും ആവശ്യം തീർന്നാൽ അകന്നുപോകും അന്നത്തെ നന്മകളെല്ലാം മറന്നുപോകും... തുണച്ചവരെയെന്നും ഓർത്തുവെക്കണം തളരുന്ന നേരത്തു ചേർത്തുനിർത്തണം നന്മ ചെയ്തവരെ മറക്കരുതാരും നന്ദിയുള്ള മനസ്സാണ് മനുഷ്യധർമ്മം... രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 17 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ചുമലിലെ ചുമടുകൾ ചുമലിൽ ചുമതലകൾ പേറുന്നവർക്ക് ചിണുങ്ങിത്തളരാൻ നേരമില്ല, ഉള്ളിൽ തകർന്നാലും പുറത്തു കരയാൻ ഉള്ളിലെ നോവിനും ഇടമില്ല. സ്വപ്നങ്ങൾ പാതിവഴി മാഞ്ഞാലും സ്വന്തം മോഹങ്ങൾ വീണാലും, താങ്ങായി നിൽക്കേണ്ട കൈകൾക്കെന്നും തളരാതെ മുന്നേ നടക്കേണം. കണ്ണീരൊളിപ്പിച്ചു പുഞ്ചിരി തൂകി കാർമേഘനൊമ്പരം പേറുമ്പോൾ, കാണാത്ത മുറിവുകൾ നെഞ്ചിലൊതുക്കി കുടുംബത്തിൻ തണലായ് മാറുന്നു. ജീവിതഭാരങ്ങൾ ഏറിവന്നാലും വിശ്വാസദീപം കെടാതെ കാക്കാം, തളർന്നൊരു വേളയിൽ താങ്ങായ് നമ്മൾ തമ്മിൽ തണലായ് മാറിനിൽക്കാം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 17 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

കാലത്തിൻ കോലായിൽ കാലത്തിൻ കോലായിൽ കണ്ടതൊക്കെയും, കേട്ടതൊക്കെയും ജീവിതസത്യമല്ലല്ലോ... ചിരിയുടെ പിന്നാമ്പുറത്ത് ചില കണ്ണീർക്കടലുകൾ, മൗനത്തിൻ ആഴങ്ങളിൽ പറയാത്ത വേദനകൾ... മുഖംനോക്കി മനുഷ്യനെ അളക്കരുതൊരുനാളും, മനസ്സിൻ്റെ നന്മയല്ലോ മഹിമയ്ക്കടയാളം. പൊൻവെയിലിൻ തിളക്കത്തിൽ പൊള്ളലുകൾ മറയാം, പൂമണമാം വാക്കുകൾക്കുള്ളിൽ വിഷമുള്ള മുള്ളുകളാകാം. വിശ്വാസത്തിൻ വഴികളിൽ വഞ്ചനകൾ പതിയാം, വിവേകത്തിൻ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യാജമുഖം തെളിയാം. വിധിയെന്ന പുസ്തകത്തിൽ വരികൾ പലതുണ്ടാകും, വിള്ളലേറ്റ സ്വപ്നങ്ങൾ പോലും വിജയവഴി തീർക്കും. നേടിയതെല്ലാം സ്വന്തമല്ല, നഷ്ടവും പരാജയമല്ല, നേരിൻ പാതയിൽ നേടിയ നന്മയത്രേ സമ്പത്ത്. കാലം നൽകും പാഠങ്ങൾ കണ്ണുതുറന്നറിയണം, കരുണയുള്ളൊരു ഹൃദയമായി ജീവിതം നയിക്കണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 17 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മാന്യതയുടെ മഹിമ ആരേറെ നിന്ദിച്ചാലും മനം നീ നോവിക്കല്ലേ, അവഹേളന വാക്കുകൾ കേട്ട് ആത്മവില മറക്കല്ലേ! കായ്കനിയും നിറയുമ്പോൾ മാവിൻ കൊമ്പു കുനിയുന്നു, കായ്ക്കാത്തൊരു ശൂന്യക്കൊമ്പ് തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു. അന്യർ ചൊല്ലും വാക്കുകളാൽ നിന്റെ വില കുറയില്ല, ചെളി വാരിയെറിഞ്ഞാലും താമരയുടെ ഭംഗി മങ്ങില്ല! വിനയമാണ് നിൻ ആഭരണം, നന്മയാണ് നിൻ സമ്പത്ത്, സ്നേഹം നിറയും ഹൃദയത്തിൽ വിടരും മാന്യതപ്പൂക്കൾ! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 16 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

നേടലും നഷ്ടവും നേടലും നഷ്ടവും ജീവിതവഴിയിലെ നിഴലും നിലാവും പോലെയല്ലേ, നേടുമ്പോൾ മനസ്സിൽ പൂത്തിരി തെളിയും, നഷ്ടത്തിൽ ഹൃദയം തകർന്നിടും. ധനവും നഷ്ടമാം, മാനവും മായാം, പ്രിയരിൽ ചിലരും അകന്നുപോകാം, അഹങ്കാരമെന്ന സ്വന്തം മുഖവും കാലത്തിൻ കൈയിൽ തകർന്നുവീഴാം. എന്നാലും ഓരോ നഷ്ടത്തിലും പുതിയൊരു പാഠം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്, സ്വന്തമെന്നു കരുതിയ ബന്ധങ്ങളേക്കാൾ ചില മുറിവുകൾ സത്യം പഠിപ്പിക്കും. നഷ്ടത്തിൽ നിന്നു പാഠങ്ങൾ നേടി സ്വയം മറക്കാതെ മുന്നേറുക നീ, വീണിടത്തുനിന്ന് ഉയരാൻ പഠിച്ചാൽ നാളെയുടെ വെളിച്ചം നിനക്കുള്ളതാകും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 17 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

പാടും പുഴ (കുട്ടികൾക്കായുള്ള താളമാർന്ന പാട്ട്) പുഴയേ പുഴയേ പാടിപ്പോയ്, പൂമരം പൂത്തു ചിരിച്ചുപോയ്, ഓളങ്ങൾ തുള്ളിക്കളിച്ചുപോയ്, ഓമന മീനുകൾ നീന്തിപ്പോയ്! കുന്നിൻ മടിയിൽ നിന്നോടി, കാട്ടുപൂവിനെ തൊട്ടോടി, കിളികളുടെ പാട്ടും കേട്ടോടി, കതിരോൻ പൊന്നിൽ മിന്നിയോടി! തുള്ളിത്തുളുമ്പും നീരാട്ടം, തുമ്പികൾ ചൂടും പൂമാല്യം, കരയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ കൈകൊട്ടി, കളകളമോടെ പാട്ടുപാടി! പാടങ്ങൾ പൂത്തു വിളയട്ടെ, പൂമ്പാറ്റകൾ പറന്നിടട്ടെ, പുഴയെ നമുക്കു കാത്തീടാം, പുഞ്ചിരിനാടായ് മാറ്റീടാം! രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 16 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

സത്യം തനിച്ചായാലും വഞ്ചന ചെയ്യുന്നവരോട് വെറുതേ തർക്കിക്കേണ്ട, വാദിച്ചു ജയിക്കാനായി വാക്കുകൾ പാഴാക്കേണ്ട. സത്യം തനിച്ചേ നടന്നാലും അസത്യം ഘോഷയാത്രയായ്, കാലം മാറി വരുമ്പോൾ മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞുവീഴും. ചതിയിൽ പടുത്തുയർത്തിയ കൊട്ടാരങ്ങൾ തകർന്നിടും, സത്യത്തിൻ ചെറുവെളിച്ചം ഇരുളിലൊരു വഴികാട്ടും. ഇന്നവർക്കു ജയമെങ്കിലും നാളെയെന്തെന്നു കാണാം, കാലത്തിൻ കണക്കുപുസ്തകത്തിൽ ഓരോ വഞ്ചനയും തെളിയും. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 16 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

മൗനത്തിലെ തീ കുറച്ചു സംസാരിക്കുന്നവരെ ദുർബലരായി കരുതരുതേ, മൗനത്തിനുള്ളിൽ പലതും മറഞ്ഞിരിപ്പെന്നോർക്കണേ. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കാണുന്നതും മനസ്സുകൊണ്ടവർ അറിയുന്നു, ഓരോ വാക്കും തൂക്കിനോക്കി ഉള്ളിൽ അവർ സൂക്ഷിക്കുന്നു. നിശ്ശബ്ദതയെന്നത് കോപമല്ല, ജീവിതം നൽകിയ പാഠമാണ്, മുറിവുകളെ മറികടന്ന അനുഭവത്തിൻ കരുത്താണ്. മുന്നറിയിപ്പുകൾ നൽകാതെ നേരം നോക്കി നിൽക്കുന്നവർ, തീരുമാനത്തിൻ സമയമെത്തുമ്പോൾ പിന്മാറാത്ത മനുഷ്യർ. ചാരമൂടിയ കനലിനുള്ളിൽ തീയുണ്ടെന്നോർക്കണം, നിശ്ശബ്ദമായ മനസ്സിനുള്ളിൽ കരുത്തുണ്ടെന്നറിയണം. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 16 10 2026 ( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)