ശൂന്യമായ കൂട്

ശൂന്യമായ കൂട്

പഴയ മരക്കൊമ്പിലൊരു

കൂട് മാത്രം തൂങ്ങിയിരുന്നു,

പാടിപ്പറന്നിരുന്ന പ്രഭാതങ്ങൾ

ഇപ്പോൾ കാറ്റിൽ മാത്രം കേട്ടു.

ഒരിക്കൽ ചിറകടികളാൽ

നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ ചെറിയ ഇടം,

ഇന്ന് നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നെങ്കിലും

ഓർമ്മകൾ അവിടെ ഉറങ്ങിയില്ല.

കുഞ്ഞുങ്ങൾ പറന്നുപോയ വഴിയിൽ

ആകാശം വിശാലമായിരുന്നു,

അമ്മപ്പക്ഷിയുടെ കാത്തിരിപ്പിൽ

സ്നേഹം മാത്രം ചെറുതായില്ല.

ഒഴിഞ്ഞുകിടന്ന കൂട് പറഞ്ഞത്—

പിരിയൽ ശൂന്യതയല്ല,

പറന്നുപോകാൻ പഠിപ്പിച്ച സ്നേഹമാണ്

ഒടുവിൽ ഏറ്റവും വലിയ കൂട്.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

21-08-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)