മറന്നുപോയ മണിനാദം

മറന്നുപോയ മണിനാദം

പഴയ ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത്

ഒരു മണി നിശ്ശബ്ദമായി നിന്നു,

കാലത്തിന്റെ വിരലടയാളങ്ങൾ

അതിന്റെ മേൽ പടർന്നിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ അതിൻ നാദത്തിൽ

പ്രഭാതങ്ങൾ ഉണർന്നിരുന്നു,

വഴിയറിയാതെ വന്നവർ പോലും

ആ ശബ്ദത്തിൽ ദിശ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയിട്ടും

ആരും അതിനെ ഓർത്തില്ല,

എങ്കിലും കാറ്റിന്റെ വിരലുകൾ

ഒരുനാൾ അതിനെ മെല്ലെ തൊട്ടു.

പെട്ടെന്ന് ഉയർന്ന മണിനാദത്തിൽ

ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ഓർമ്മകൾ ഉണർന്നു,

മറന്നുപോയതല്ലായിരുന്നു അത്—

കാലം കാത്തുവച്ചൊരു വിളിയായിരുന്നു.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

11 08 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)