ജീവിച്ചത് നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു

ജീവിച്ചത് നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു

ഒറ്റക്കിരുന്നു പോയ് പോയ കാലത്തിന്

ഒതുക്കുകല്ലുകൾ ഇറങ്ങവേ പെട്ടന്ന്,

ഒഴുകി എത്തുന്നു ചിന്തകളിൽ

ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ട് കരകയറ്റിയ ദിനങ്ങളുടെ ദീനതയിൽ.

വെയിലിൽ വിയർപ്പൊഴുക്കിയ നാളുകൾ,

വിശപ്പിനെ മറന്നോടിയ പകലുകൾ,

മക്കളുടെ ചിരി കാണാനായി മാത്രം

മറന്നുപോയി തനിക്കുള്ള മോഹങ്ങൾ.

ചോരയും നീരും കൊടുത്തു വളർത്തിയവർ,

ചിറകുവിരിച്ചു പറന്നകന്നപ്പോൾ,

വാതിൽപ്പടിയിൽ കാത്തിരുന്ന കണ്ണുകൾക്ക്

വഴിയേറെയായി, കാൽപ്പാടുകളില്ലാതെ.

ഒരിക്കൽ ഈ വീടിന്റെ തണലായിരുന്നവൻ,

ഇന്നിവിടെ തനിച്ചൊരു നിഴലായി;

ചുവരിലെ പഴയ ചിത്രങ്ങളോട് മാത്രം

ചോദിക്കുന്നു — “എന്നെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?”

തലമുടിയിൽ കാലം മഞ്ഞുപെയ്യുമ്പോൾ,

കൈകളിൽ വിറയലായ് ശേഷിച്ച ശക്തി;

എങ്കിലും മക്കൾ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ

വാതിൽ തുറന്നുതന്നെ വെച്ചിരിക്കുന്നു.

കൊടുത്ത സ്നേഹത്തിന് കണക്കൊന്നുമില്ല,

നൽകിയതൊന്നും തിരികെ ചോദിച്ചില്ല;

ഒരു നേരം അരികിലിരുന്ന് സംസാരിക്കാൻ

മാത്രമായിരുന്നു വൃദ്ധമനസ്സിന്റെ മോഹം.

പോയ കാലം തിരികെ വരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും,

ഓർമ്മകളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തിരിക്കുന്നു;

“ജീവിതമെന്ന പുസ്തകത്തിൻ അവസാന താളിൽ

ഒരു വരി മാത്രം കുറിച്ചിട്ടു —

‘ഞാൻ ജീവിച്ചത് നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു...’”

ജീ ആർ കവിയൂർ 

29 08 2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)