പ്രകൃതിയുടെ വരദാനം: കാവുകൾ

പ്രകൃതിയുടെ വരദാനം: കാവുകൾ

(പല്ലവി)

കാവുകൾ... കാവുകൾ...

പ്രകൃതിതൻ പുണ്യക്കാവുകൾ...

പച്ചപ്പുടവ ചുറ്റിയ

വനദേവതതൻ മടിത്തട്ടിൽ...

കാവുകൾ... കാവുകൾ...

നമ്മുടെ ജീവൻ കാക്കും കാവുകൾ...

(അനുപല്ലവി)

പാറിക്കളിക്കും കാറ്റിൻ മൃദുമൊഴി കേൾക്കാം,

പൂവിൻ ഗന്ധം പേറും തെന്നൽ തഴുകാം;

പൂർവ്വികർ കാത്തൊരു പുണ്യത്തണലിൽ,

പാരമ്പര്യത്തിൻ വേരുകൾ പടരുന്നു...

(ചരണം 1)

കല്ലേലി ഊരാളിയപ്പൂപ്പൻ വാഴും

പുണ്യഭൂമിയിൽ നാഗങ്ങൾ കാവലായ്,

ആയില്യം നാളിലെ മന്ത്രധ്വനിയിൽ

കാനനഹൃദയം ആനന്ദമാടുന്നു!

തമ്പകം, വങ്കോട്ട പച്ചില ചാർത്തി,

മേനിയിൽ പച്ചപ്പിൻ അഴകണിയുമ്പോൾ,

ഔഷധത്തുമ്പികൾ പൂവിൽ നൃത്തം ചെയ്യും,

കാവുകൾ ജീവന്റെ കലവറയാകുന്നു!

(പല്ലവി)

കാവുകൾ... കാവുകൾ...

പ്രകൃതിതൻ പുണ്യക്കാവുകൾ...

പച്ചപ്പുടവ ചുറ്റിയ

വനദേവതതൻ മടിത്തട്ടിൽ...

കാവുകൾ... കാവുകൾ...

നമ്മുടെ ജീവൻ കാക്കും കാവുകൾ...

(ചരണം 2)

തെയ്യങ്ങൾ തുള്ളിത്തിമിർക്കുന്ന മുറ്റത്ത്,

ഭക്തിതൻ തീയാട്ടം വെളിച്ചം പകരും;

പുരാതന കഥകൾ കാറ്റിൽ മുഴങ്ങും,

പാരമ്പര്യത്തിൻ പാട്ടുകൾ ഉണരും!

നീരുറവകൾ കാത്തിടും കാനനശില്പമേ,

നാശത്തിൻ കൈകൾ തീണ്ടാതെ കാക്കാം;

പ്രകൃതിതൻ കാവലായ്, ജീവൻതൻ പാട്ടായ്,

ഒരു പിടി മണ്ണിൽ ജന്മം ധന്യമാക്കാം!

(അനു ചരണം)

കാവുകൾ മരിച്ചാൽ

മരിക്കും നാളെയുടെ ശ്വാസം...

കാവുകൾ കാത്താൽ

നിലനിൽക്കും ഭൂമിയുടെ ജീവൻ...

(അവസാന പല്ലവി)

കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം നമ്മളീ പച്ചക്കുടകളെ,

കാനനം പാടും പാട്ടുകൾ കേട്ടുണരാം;

പ്രകൃതിതൻ മടിത്തട്ടിൽ ചേർന്നലിഞ്ഞ്,

സ്നേഹത്തോടെ നമുക്കീ ഭൂമിയെ കാക്കാം...

കാവുകൾ... കാവുകൾ...

പ്രകൃതിതൻ പുണ്യക്കാവുകൾ...

നമ്മുടെ ജീവൻ കാക്കും

നമ്മുടെ കാവുകൾ...

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

20-08-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)