ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍

അരികിലെത്തും വരെ നിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കും നിലാവു വീഴും വഴിത്താരയിൽ പറയാതെ പോയ വാക്കുകളെല്ലാം പൂവായി വിരിയും മനസ്സിൽ കാറ്റിലൊഴുകുന്ന മധുരഗന്ധം നിന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കും കണ്ണുകൾ തേടുന്ന ആ നിമിഷം പുഞ്ചിരിയായി മാറിടും തൊടാതെ തന്നെ അരികിലിരുന്ന് മനസ്സിലെ നോവുകൾ കേൾക്കാം പങ്കുവെക്കാതെ പോയ സ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നായി ചേർത്തുവയ്ക്കാം കാലം എത്ര അകലെയായാലും കാത്തിരിപ്പിന് നിറം മങ്ങില്ല നീ വരുമെന്നൊരു പ്രതീക്ഷയിൽ ഈ സ്നേഹം എന്നും നിലനിൽക്കും രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പകുതി ഉണങ്ങിയ തരു ഒറ്റ മരമെന്നൊരു ചിത്രം കാണാം പകുതി ഉണങ്ങിയ, പകുതി പച്ചയാം, വരണ്ട ഭൂമിയിൽ വേരൂന്നിയ മരം വസന്തത്തെ കാത്തൊരു സങ്കടം. ഇടതു വശമെല്ലാം ഉണങ്ങി വിറയ്ക്കുന്നു, വേരുകൾ ദാഹിച്ചു തേങ്ങിക്കരയുന്നു, ശാഖകൾ വെറും തണ്ടുകളായി മാറിയിതാ, ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടൊരു കറുത്ത രൂപമാ. വലതു വശമിതാ തളിർത്തുലയുന്നു, പച്ചിലകൾ ധാരാളമായി പൂത്തുലയുന്നു, പുൽത്തകിടി പച്ചപ്പിൻ വശ്യകാന്തിയിൽ, ജീവൻ തുടിക്കുന്നൊരത്ഭുതക്കാഴ്ച. പകുതി ജീവനും പാതി മരണവും, ഈ ചിത്രത്തിലുണ്ട് ഒരൊറ്റ സത്യവും, കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കിടയിലും പ്രത്യാശയുണ്ടെന്ന്, വീണ്ടും പൂക്കാലം വരുമെന്ന വിശ്വാസമെന്ന്. ഉണങ്ങിയ കൊമ്പിലും കിനാവുകൾ ബാക്കി, വാടിയ വേരിലും തുടിപ്പുകൾ ബാക്കി, ഇന്നിന്റെ വേദന കടന്നുപോകുമെങ്കിൽ, നാളെയൊരു പൂക്കാലം കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. മരണമെന്ന തോൽവിയല്ല ഉണങ്ങിയ ഭാഗം, ജീവിതം തേടുന്നൊരു നിശ്ശബ്ദ നാളം; പകുതി ഉണങ്ങിയ ഈ തരുവിൻ കഥയിൽ, പൂർണ്ണ ജീവിതത്തിൻ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

കടം കൊണ്ട ബുദ്ധി കടം കൊണ്ട ബുദ്ധി കൊണ്ട് ഭൗതികമായി തേടുന്നു, വാക്കുകളുടെ പ്രതിബദ്ധത ബന്ധമില്ലാതെ അന്ധമായി അലയുന്നു. അർത്ഥങ്ങൾ തേടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അനർത്ഥങ്ങൾ കൂടെ വരുന്നു, മനസ്സിന്റെ മൗനഭാഷ മൊഴികളിൽ തട്ടി ചിതറുന്നു. കണ്ടതെല്ലാം സത്യമെന്നു കരുതി വഴിതെറ്റുമ്പോൾ, കാണാത്തൊരു സത്യത്തിന്റെ വാതിൽ മെല്ലെ തുറക്കുന്നു. അറിവിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ അറിയാത്തതായ് നിൽക്കുമ്പോൾ, സ്വയം തേടിയ യാത്രയിൽ സ്വയം തന്നെ മറന്നുപോകുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും തേടി അലയുന്ന മൗനസഞ്ചാരി, ചുവപ്പോ നീലയോ ഏതു വർണ്ണം, മുല്ലപ്പൂവിന്റെയോ നിശാഗന്ധിയുടെയോ മണമോ? പറയൂ, പറയൂ വേഗം നീ, എൻ ഹൃദയം കാത്തിരിപ്പൂ മറുപടിക്കായ്. നിലാവിൻ നനവുള്ള രാവിൻ വഴിയിൽ നിഴലായി കൂടെ നടന്നതാരോ, മിഴികളിൽ മിന്നിയ നക്ഷത്രത്തിളക്കത്തിൽ മൊഴിയാതെ നീ പറഞ്ഞതെന്തോ. കാറ്റിന്റെ ചിറകിലേറി വന്നൊരു കിനാവിൻ സുഗന്ധമായ് നീയോ, തൊടാതെ തൊട്ടൊരു സ്നേഹസ്പർശമായ് തഴുകുന്ന തെന്നലായതാരോ? പൂവിതളിൽ വീണൊരു മഞ്ഞുതുള്ളിപോൽ മാഞ്ഞുപോകാതെ നിന്നൊരു മോഹം, നീയെന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവോ എൻ ജന്മം തേടിയ പ്രണയം? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

ഏകാന്തതയുടെ സത്യം മനസ്സാക്ഷിയുടെ ചിരിയിൽ മുറിവുകൾ തെളിയും, ഏകാന്തതയിൽ സത്യങ്ങൾ മുഖം കാണിക്കും, ലോകം മുഴുവൻ കൂടെയുണ്ടെന്നു തോന്നിയാലും, അവസാനം നമ്മോടൊപ്പം നമ്മൾ മാത്രം. പുഞ്ചിരികൾക്കപ്പുറം കുന്നുകൂടിയ നോവുകൾ ആരും കാണാതെ മൂടിവെച്ചു, കണ്ണീരിൻ ഉപ്പുള്ള രാവുകളിൽ സ്വയം തിരിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് നാം നടന്നു. സ്നേഹത്തിൻ കൈകൾ നീട്ടിയവരും പാതിവഴിയിൽ തനിച്ചാക്കി മടങ്ങിയപ്പോൾ, സ്വന്തം നിഴൽ പോലും സാക്ഷിയാക്കി നാം നമ്മെത്തന്നെ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. ചൂടുള്ള വാക്കുകൾ നൽകിയ വെളിച്ചവും കൂട്ടുകൂടിയവരുടെ മുഖംമൂടികളും മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, കാലം തന്ന മുറിവുകൾ മായ്ച്ചുകൊണ്ട് നാം നമ്മിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങുന്നു. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും പ്രണയത്തിൻ നിറവും ഗന്ധവും തേടി അലയുന്ന മൗനസഞ്ചാരി, ചുവപ്പോ നീലയോ ഏതു വർണ്ണം, മുല്ലപ്പൂവിന്റെയോ നിശാഗന്ധിയുടെയോ മണമോ? പറയൂ, പറയൂ വേഗം നീ, എൻ ഹൃദയം കാത്തിരിപ്പൂ മറുപടിക്കായ്. നിലാവിൻ നനവുള്ള രാവിൻ വഴിയിൽ നിഴലായി കൂടെ നടന്നതാരോ, മിഴികളിൽ മിന്നിയ നക്ഷത്രത്തിളക്കത്തിൽ മൊഴിയാതെ നീ പറഞ്ഞതെന്തോ. കാറ്റിന്റെ ചിറകിലേറി വന്നൊരു കിനാവിൻ സുഗന്ധമായ് നീയോ, തൊടാതെ തൊട്ടൊരു സ്നേഹസ്പർശമായ് തഴുകുന്ന തെന്നലായതാരോ? പൂവിതളിൽ വീണൊരു മഞ്ഞുതുള്ളിപോൽ മാഞ്ഞുപോകാതെ നിന്നൊരു മോഹം, നീയെന്ന രണ്ടക്ഷരത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവോ എൻ ജന്മം തേടിയ പ്രണയം? രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 

നിന്നോമൽ പൂമേനി കണ്ട് ഉണരും ( പ്രണയ ഭക്തി ഗാനം) നിന്നോമൽ പൂമേനി കണ്ട് ഉണരും നൈമിഷിക സ്വപ്നങ്ങളുടെ അനുഭൂതി, നിലാവായി നീളുന്ന നിൻ മിഴികളിൽ നിറയുന്നു മധുരമാം സ്നേഹാർദ്രത. മന്ദാരമലരായി മനസ്സിൽ വിരിയും മൗനത്തിൻ മന്ത്രമാം നിൻ സാന്നിധ്യം, തൊടാതെ തഴുകുന്ന കാറ്റിൻ കരങ്ങളിൽ തുളുമ്പുന്നു അറിയാത്തൊരു നിർവൃതി. അകലെയാണെങ്കിലും അരികിലായ് തോന്നും അനന്തമായൊരു ബന്ധത്തിൻ നൂലിഴ, വിളിക്കാതെ വന്നെത്തും നിൻ ഓർമ്മയിൽ വിടരുന്നു ഹൃദയത്തിലെ പൂക്കാലം. കണ്ണടച്ചാൽ തെളിയുന്ന ദീപശിഖ പോലെ കനവിൻ തിരശ്ശീലയിൽ നീ നിറയുമ്പോൾ, പറയുവാനാവാത്തൊരു പ്രാർത്ഥന പോലെ പതിയുന്നു നിൻ നാമം ഹൃദയത്തിൽ. രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ 24 -09-2026 (തിരുവല്ല, കവിയൂർ)