നമ്മളെന്നൊരു കവിത

നമ്മളെന്നൊരു കവിത

ഞാനും നീയും ചേർന്നൊരു നേരം,

നമ്മളെന്നൊരു നാദമായ്,

രണ്ടു വഴികൾ ഒന്നുചേരും,

ഒരേ താളം പാടുമ്പോൾ.

ഞാനെന്നൊരു വാക്ക് മാഞ്ഞ്,

നീയെന്നതും ചേർന്നപ്പോൾ,

നമ്മളെന്നൊരു പൂവിരിഞ്ഞു,

സ്നേഹത്തിൻ സുഗന്ധമായ്.

നിന്റെ ചിരിയിൽ ഞാനലിയുമ്പോൾ,

എന്റെ മിഴിയിൽ നീയുണരും,

നമ്മളെന്നൊരു ചെറു ലോകം,

നമ്മിൽ തന്നെ പിറവിയെടുക്കും.

രണ്ടു ഹൃദയം ചേർന്നിടുമ്പോൾ,

രണ്ടല്ലൊരു താളമാകും,

ഞാനും നീയും മാഞ്ഞുപോകും,

നമ്മളെന്നൊരു കവിതയാകും.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

25 -09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)