മണ്ണിന്റെ ചോദ്യം

മണ്ണിന്റെ ചോദ്യം

മണ്ണിന്റെ നെഞ്ചിൽ

വിത്തിട്ട കൈകൾ,

നാളെയുടെ കനലിൽ

തണൽ തേടുന്നു.

മരത്തിന്റെ ശ്വാസം

വിലയറിയാതെ,

മനുഷ്യൻ സ്വന്തം

ശ്വാസം എണ്ണുന്നു.

പുഴയുടെ നീരിൽ

വിഷം കലർത്തി,

ദാഹം വരുമ്പോൾ

മേഘത്തെ നോക്കുന്നു.

കുന്നുകൾ തകർത്തു

വഴികൾ തീർത്തു,

മഴയുടെ വരവിന്

വാതിൽ തുറക്കുന്നു.

കിളികളുടെ പാട്ട്

കുറഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ,

നിശ്ശബ്ദതയുടെ

കാരണം തേടുന്നു.

ചൂടേറിയ കാറ്റ്

മുഖത്ത് തട്ടുമ്പോൾ,

കാലത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ്

ആരറിയുന്നു?

പ്രകൃതിയോട് നമ്മൾ

ചെയ്തതെല്ലാം,

ഒരുനാൾ അവൾ

തിരികെ ചോദിക്കും.

“നിനക്കായി തന്ന

ഈ ഭൂമിയിൽ,

നിന്റെ മക്കൾക്കായി

എന്താണ് നീ ശേഷിപ്പിച്ചത്?”

മറുപടി പറയുവാൻ

വാക്കുകൾ പോരാതെ,

മണ്ണിലേക്കു നോക്കി

മനുഷ്യൻ നിൽക്കും.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

25-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)