ഏകാന്തതയുടെ സത്യം

ഏകാന്തതയുടെ സത്യം
മനസ്സാക്ഷിയുടെ ചിരിയിൽ മുറിവുകൾ തെളിയും,
ഏകാന്തതയിൽ സത്യങ്ങൾ മുഖം കാണിക്കും,
ലോകം മുഴുവൻ കൂടെയുണ്ടെന്നു തോന്നിയാലും,
അവസാനം നമ്മോടൊപ്പം നമ്മൾ മാത്രം.

പുഞ്ചിരികൾക്കപ്പുറം കുന്നുകൂടിയ
നോവുകൾ ആരും കാണാതെ മൂടിവെച്ചു,
കണ്ണീരിൻ ഉപ്പുള്ള രാവുകളിൽ
സ്വയം തിരിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് നാം നടന്നു.

സ്നേഹത്തിൻ കൈകൾ നീട്ടിയവരും
പാതിവഴിയിൽ തനിച്ചാക്കി മടങ്ങിയപ്പോൾ,
സ്വന്തം നിഴൽ പോലും സാക്ഷിയാക്കി
നാം നമ്മെത്തന്നെ കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു.

ചൂടുള്ള വാക്കുകൾ നൽകിയ വെളിച്ചവും
കൂട്ടുകൂടിയവരുടെ മുഖംമൂടികളും മാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ,
കാലം തന്ന മുറിവുകൾ മായ്ച്ചുകൊണ്ട്
നാം നമ്മിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങുന്നു.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
24 -09-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ) 


Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ