മറവിയുടെ മറുവശം

മറവിയുടെ മറുവശം

മറക്കണമെന്ന് കരുതിയതെല്ലാം
മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിയുന്നു,
മാഞ്ഞുപോയൊരു ചിത്രത്തിലെ
നിറങ്ങൾ പതിയെ ഉണരുന്നു.

കാലം തഴുകിയ മുറിവുകളിൽ
പാടുകൾ മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ,
പറയാതെ പോയൊരു വാക്ക്
നെഞ്ചിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങുന്നു.

അകലങ്ങളിലേക്കു പോയ വഴികൾ
ഓർമ്മയിൽ തിരികെ വരുന്നു,
ചവിട്ടിയ കല്ലുകൾ പോലും
പരിചയമുള്ള ശബ്ദമാകുന്നു.

മറവിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്
താഴ്ന്നുപോയെന്നു കരുതിയ
ചില മുഖങ്ങൾ, ചില നിമിഷങ്ങൾ
പെട്ടെന്നൊരു കാറ്റായ് വരുന്നു.

ഒരിക്കൽ നനച്ച കണ്ണുനീർ
ഇന്ന് മുത്തായി മാറിയിരിക്കുന്നു,
വേദനയായി തോന്നിയ കാലം
പാഠമായി തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മറക്കുന്നതല്ല മോചനം,
ഓർമ്മയെ സമാധാനിപ്പിക്കലാണ്;
മറവിയുടെ മറുവശത്ത്
നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നത്
നമ്മൾ തന്നെയായിരിക്കും.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ
25-09-2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

ശിവാനന്ദ ലഹരി - (സമ്പാദന സംയോജനം ) - 2

മൗനം പൂക്കും താഴ് വരയിൽ