ഉറങ്ങാത്ത വാതിൽ

ഉറങ്ങാത്ത വാതിൽ

രാത്രി പാതി പിന്നിട്ടിട്ടും

വാതിൽ മാത്രം ഉറങ്ങുന്നില്ല,

കാറ്റിന്റെ വിരലുകൾ വന്ന്

കതകിൽ മെല്ലെ മുട്ടുന്നു.

പടിവാതിൽക്കൽ വീണുകിടക്കും

പഴയൊരു കാൽപ്പാടിന്റെ ഓർമ്മ,

തിരികെ വരാത്തൊരാളുടെ നിഴൽ

ഇന്നും അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

താക്കോലിന്റെ തണുത്ത ദ്വാരത്തിൽ

നിലാവൊരു കണ്ണായി നിൽക്കും,

അകത്തളത്തിലെ മൗനമൊക്കെയും

പുറത്തേക്കൊരു വഴി തേടും.

എത്രയോ യാത്രകൾ കണ്ട വാതിൽ,

എത്ര വിടവാങ്ങലുകൾ കണ്ടു;

പുഞ്ചിരിയോടെ പോയവരിൽ

ചിലർ പിന്നെ വന്നില്ലല്ലോ.

വരാന്തയിലെ വിളക്കണഞ്ഞാലും

വാതിൽ മാത്രം കണ്ണടയ്ക്കില്ല,

ആരോ ഒരാൾ മടങ്ങിവരുമെന്ന

വിശ്വാസം അതിൽ ശേഷിക്കും.

പുലരിയുടെ ആദ്യവെളിച്ചം

പടിവാതിലിൽ വീഴുമ്പോഴും,

തുറക്കാതെ കാത്തുനിൽക്കും—

പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വാതിലുകളില്ലല്ലോ.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

25-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)