ചുവടുകൾ കേൾക്കുന്ന വീട്

ചുവടുകൾ കേൾക്കുന്ന വീട്

അടഞ്ഞുകിടന്ന വാതിലിനപ്പുറം

ആരോ കടന്നുപോകുംപോലെ,

പഴയ തറപ്പലകകൾക്കിടയിൽ

ഒരു ശബ്ദം പതിയെ ഉണരും.

ചില്ലിനപ്പുറം കാറെത്തുമ്പോൾ

തിരശ്ശീല വിറച്ചുനിൽക്കും,

കാലം മറന്നൊരു സന്ധ്യയുടെ

ഗന്ധം അകത്തളം നിറയും.

പടിക്കെട്ടിന്റെ വളവിൽ

പെട്ടെന്നൊരു നിഴൽ തെളിയും,

മേൽത്തട്ടിലെ വാതിലിനുള്ളിൽ

തുറക്കാതെ കിടന്നൊരു സ്വപ്നം.

ചുമരിലെ ചിത്രത്തിനുള്ളിൽ

പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞിട്ടില്ല,

ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കസേരയിൽ

സാന്നിധ്യം മങ്ങിപ്പോയിട്ടില്ല.

ഒരിക്കൽ ഇവിടെ മുഴങ്ങിയ

ചിരിയുടെ നേർത്ത പ്രതിധ്വനി,

ഇന്നും ഇടനാഴിയിലൂടെ

അറിയാത്തൊരു വഴിയേ സഞ്ചരിക്കും.

രാത്രി കനക്കുമ്പോൾ മാത്രം

ഈ പഴയ ഭവനം ഉണരും;

അദൃശ്യമായൊരു സാന്നിധ്യം

അകത്തളങ്ങളെ തഴുകിനീങ്ങും.

പുലരിയുടെ വെളിച്ചം വീണാൽ

എല്ലാം പഴയപടി നിശ്ചലം;

എങ്കിലും കടന്നുപോയ കാലം

തറയിൽ ഒരു പാട് വരച്ചിരിക്കും.

മനുഷ്യർ പിരിഞ്ഞുപോയാലും

അവരുടെ സ്നേഹസ്പർശങ്ങൾ

ചുവരുകൾക്കിടയിൽ

കാലത്തോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

25-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)