നമ്മൾ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്?

നമ്മൾ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്?

വലിയ വീടുകൾ പണിതുയർത്തി

ചെറിയ മനസ്സുകളിൽ ജീവിക്കുന്നു,

ചുറ്റും മനുഷ്യരുണ്ടെങ്കിലും

ഒറ്റപ്പെടലിൽ കഴിയുന്നു.

മാതാപിതാക്കൾ വൃദ്ധരാകുമ്പോൾ

മക്കൾക്ക് സമയം കുറയുന്നു,

അവർ നൽകിയ സ്നേഹത്തിന്റെ വില

തിരക്കിനിടയിൽ മറന്നുപോകുന്നു.

ഒരേ വീട്ടിൽ കഴിയുമ്പോഴും

മനസ്സുകൾ അകലുന്നു,

ഒരേ മേശയ്ക്കു ചുറ്റുമിരുന്ന്

ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ലോകത്താണ്.

പണം കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ

സന്തോഷം കുറയുന്നതെന്തേ?

സൗകര്യങ്ങൾ വർധിക്കുമ്പോൾ

സമാധാനം അകലുന്നതെന്തേ?

മരങ്ങൾ വെട്ടി വീടുകൾ പണിയുന്നു,

പുഴകളെ മാലിന്യത്തിലാഴ്ത്തുന്നു,

പിന്നെ മഴ വരാത്തപ്പോൾ

ആകാശത്തോട് പരാതി പറയുന്നു.

നമുക്ക് വേണ്ടത് എന്താണ്—

കൂടുതൽ സമ്പത്തോ,

അതോ കുറച്ചെങ്കിലും

മനുഷ്യത്ത്വമോ?

ഒരു ദിവസം എല്ലാം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ

കൂടെ വരുന്നത് വീടുകളല്ല,

സമ്പത്തുമല്ല,

നമ്മൾ മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ

വച്ചുപോയ സ്നേഹം മാത്രം.

നാം എത്ര ദൂരം നടന്നുവെന്ന്

കാലം തന്നെ പറഞ്ഞുകൊള്ളും;

എന്നാൽ ഈ യാത്രയിൽ

മനുഷ്യനായി എത്രമാത്രം മാറിയെന്ന്

ഓരോരുത്തരും തിരിച്ചറിയണം.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

24 -09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)