ഭൂമിയുടെ ഹൃദയം

ഭൂമിയുടെ ഹൃദയം

മണ്ണിന്റെ മടിയിൽ ജീവൻ മുളച്ചു,

വേരുകൾ നിശ്ശബ്ദം പടർന്നുനിന്നു,

നദികൾ സ്നേഹമായി ഒഴുകിയെത്തി,

കാറ്റുകൾ പ്രാണനായി നിറഞ്ഞുനിന്നു.

മരങ്ങൾ തണലായി ചേർത്തുപിടിച്ചു,

പക്ഷികൾ പ്രഭാതം പാടിയുണർത്തി,

പൂക്കൾ നിറങ്ങളാൽ ചിരി വിതറി,

പ്രകൃതി മാതാവായ് കരുതിനിന്നു.

ഹൃദയം ഭൂമിയുടേതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു,

കരുണ ഓരോ സ്പന്ദനമായി മാറി,

സ്നേഹം ജീവനെ ചേർത്തിണക്കി,

ലോകം ഒരു കുടുംബമായി വിരിഞ്ഞു.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

10 07 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)