ഓർമ്മയുടെ തീരം

ഓർമ്മയുടെ തീരം

തിരമാല ഓർമ്മകൾ കൊണ്ടുവന്നു,
മണൽക്കണങ്ങൾ നിമിഷങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചു,
ചിപ്പികൾ നിശ്ശബ്ദം ചേർത്തുപിടിച്ചു,
കടൽ കാലത്തെ കാത്തുനിന്നു.

സായാഹ്നം നിറങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞിറങ്ങി,
തെന്നൽ പഴയ പാട്ടുകൾ മൂളി,
മിഴികൾ ദൂരങ്ങൾ തേടിനിന്നു,
ഹൃദയം സ്നേഹത്തിൽ നനഞ്ഞിരുന്നു.

ഓർമ്മകൾ പിന്നിലല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു,
അവ ഹൃദയത്തിൽ ജീവിച്ചുനിന്നു,
കാലം മുന്നോട്ടു നടന്നപ്പോഴും,
സ്നേഹം തിരകളായി മടങ്ങിയെത്തി.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
14 07 2026
( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകള്‍ 645

പ്രഭാത കിരണം

“ സുപ്രഭാതം “