ഗുരുവായൂരപ്പാ, തവ ദിവ്യരൂപം

ഗുരുവായൂരപ്പാ, തവ ദിവ്യരൂപം

ഗുരുവായൂരപ്പനെ കാണുവാൻ ഉള്ളിൽ കൊതിയുണരുന്നു,

ഭക്തരുടെ നീണ്ട നിരയിൽ നിലയുറപ്പിക്കുന്നു.

തുളസിമാലയും താമരമൊട്ടും കൈകളിൽ ഏന്തി,

കണ്ണന്റെ കാരുണ്യ പീയൂഷം നുകരാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നു.

തിരക്കിനിടയിലൂടെ ശ്രീകോവിൽ മുന്നിൽ എത്തുമ്പോൾ,

ഏവരും ഭക്തിയോടെ കണ്ണുകൾ നീട്ടുന്നു.

ആളുകളുടെ തലകൾക്കിടയിലൂടെ എങ്ങനെയെങ്കിലും,

ആ പുണ്യരൂപമൊരു നോക്കു കാണുവാൻ ഹൃദയം കൊതിയോടെ മിടിക്കുന്നു.

ഗുരുവായൂരപ്പാ, തവ ദിവ്യരൂപം കാണുവാൻ,

എന്നും മനസ്സിൽ കൊതി ഉണരുന്നു...

നെറ്റിയിലെ ആ മനോഹര പൊന്നിൻ ഗോപിക്കുറിയും,

ഗോപികമാരുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിയ ആ മന്ദഹാസവും,

മേൽപ്പത്തൂർ പാടിയ ആ ആർദ്രഹാസത്തിന്റെ ഭംഗിയും,

ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് സർവ്വ സങ്കടങ്ങളും മാറ്റുന്നുവല്ലോ.

ഗുരുവായൂരപ്പാ, തവ ദിവ്യരൂപം കാണുവാൻ,

എന്നും മനസ്സിൽ കൊതി ഉണരുന്നു...

കാരുണ്യം നിറഞ്ഞ ആ കണ്ണുകളുടെ നോട്ടവും കൊണ്ട്,

ഒരു വർഷക്കാലം മുഴുവൻ ജീവിക്കാനുള്ള കരുത്ത് ലഭിക്കുന്നു.

ഗുരുവായൂരപ്പൻ നൽകുന്ന ആ വലിയ സമ്മാനം,

എന്നും മാനസങ്ങളിൽ ഒരു മധുരമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു, ഹരേ കൃഷ്ണാ ഗുരുവായൂരപ്പാ!

ഗുരുവായൂരപ്പാ, തവ ദിവ്യരൂപം

 കാണുവാൻ,

എന്നും മനസ്സിൽ കൊതി ഉണരുന്നു...

ജീ ആർ കവിയൂർ 

16 07 2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)