Sunday, January 17, 2016

നാം

നാം

ഇരുളാര്‍ന്ന രാത്രി
ഞെട്ടിക്കുന്ന നിശബ്ദത
ഹൃദയമിടിച്ചു

വളഞ്ഞ പാത
നിലാവ് പെയ്യ്തു
കാല്‍പ്പാടുകള്‍

ശ്വാസ തടസ്സം
നിലച്ച സമയം
ചടുലമായ വലി

ചുണ്ടുകള്‍ കൂട്ടി മുട്ടി
കണ്ണുകള്‍ ഉരുകി
മധുരമുള്ള അങ്കുരം

ഉയര്‍ന്ന മലനിര
ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ഏറി
ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി

മൗനം വിലപിച്ചു
ശൂന്യത വിതുമ്പി
ഒന്നുമില്ലാത്ത മോഹം

കുഴച്ച മാംസ്യം
ഞെരുങ്ങിയ ഞരമ്പുകള്‍
ദാഹിക്കുന്ന നിലവിളി

നിശബ്ദത വീണ്ടും പാടി
ആനന്ദ കണ്ണുനീര്‍
വരണ്ട തൊണ്ട

വിടവുകള്‍ നിറഞ്ഞു
ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ആവിശ്യം
പരസ്പരം ഉരുകി

എന്നെ നിറച്ചു
നിന്നയും നിറച്ചു
തൃപ്തിയടഞ്ഞു നാം 

No comments: