കണ്ണനും ഗോക്കളും

കണ്ണനും ഗോക്കളും

കാർമുകിൽ നിറമണിഞ്ഞൊരു രൂപം,

മധുവനിയിൽ വിരിഞ്ഞൊരു ദീപം;

ഓടക്കുഴലിൻ മൃദുസ്വരത്തിൽ,

ഓളം തുള്ളും യമുനാതീരത്തിൽ.

വെണ്ണിലാവിൻ തണൽപോലെയൊരു,

വാത്സല്യം നിറയും തിരുനോട്ടം;

പുൽമേടുകൾ തേടി നടന്നിടുമ്പോൾ,

പിന്നിലണയും കിടാവിൻ കൂട്ടം.

കാർമുകിലിൻ നിറമണിഞ്ഞത്,

കരുണയോളം ആഴമുള്ളത്;

മഴയായി വന്നു ദാഹമകറ്റും,

മൗനമായി സ്നേഹം പകർന്നിടും.

വെണ്മയാർന്ന പശുക്കളരികിൽ,

വേണുവുമായ് നിന്നൊരു ഗോപാലൻ;

ജാതിവർണ്ണ ഭേദമില്ലാതെ,

ജീവനെയൊന്നായ് ചേർത്തിടും.

മണ്ണിലും പുല്ലിലും പുഴയിലും,

മൗനജീവൻ പാടുന്ന ഗീതം;

എല്ലാ ജീവനും ദൈവികമെന്ന,

എളിയ സത്യം നൽകും സന്ദേശം.

കാലം മാറി കാഴ്ച മാഞ്ഞാലും,

കുഴൽവിളി കാറ്റിൽ ശേഷിക്കും;

ഗോവൃന്ദത്തിൻ നടുവിൽ നിന്നവൻ,

ഹൃദയവനിയിൽ എന്നും വസിക്കും.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

26-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)