ഗരുഡന്റെ അമൃതയാത്ര

ഗരുഡന്റെ അമൃതയാത്ര

പകലിന്റെ പൊൻകിരൺ ചിറകടിച്ചുയർന്നു,

ഗഗനവീഥിയിൽ ഗരുഡൻ പാഞ്ഞുപോയി!

വിനതതൻ ദാസ്യത്തിൻ കറുത്ത പാടുകൾ

കരിച്ചുകളയാൻ സൂര്യതേജസ്സുണർന്നു.

ജീവന്റെ ജീവനായ് പെയ്യുമമൃതജലം,

ഭൂമിതൻ ദാഹം മുഴുവൻ മാറ്റുവാൻ,

അമൃതകുംഭം തേടി ആകാശവീഥിയിൽ

അഗ്നിജ്വാലകളെയും തകർത്തെറിഞ്ഞവൻ!

സ്വന്തം അമരത്വം മോഹിച്ചില്ലൊട്ടുമേ,

അമ്മതൻ മോചനം മാത്രമെണ്ണിയവൻ;

ജീവൻ തുളുമ്പുന്ന ആ ജലബിന്ദുക്കൾ

അണുവിട ചിന്താതെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിച്ചു.

കരാറുകൾ പാലിച്ച് അമൃതകുംഭത്തിൽ

സർപ്പങ്ങൾക്കായി അതു ചൊരിഞ്ഞുനൽകി;

സൂര്യന്റെ കതിരോളും ചിറകടിയോടെ

വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രിയവാഹനായ് വിളങ്ങിടുന്നു!

മാതൃഭക്തിതൻ പുണ്യപ്രകാശമായി,

ജീവന്റെ അമൃതജലം ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട്,

സൂര്യകിരണങ്ങൾപോൽ ജ്വലിച്ചുനിൽപ്പൂ

ഗരുഡന്റെ തപസ്സെന്നുമാത്മഗീതം!

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

26-09-2026

(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)