Wednesday, May 7, 2014

എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍ 21

എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍ 21

മൗനംനിറഞ്ഞ സ്വപ്നത്തില്‍
നിന്നില്‍ നിന്നൊഴുകും
നിലാപാലിനായി ദാഹിച്ചു
ബദാമിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ഇരുന്നു

ഇലകള്‍ തിളങ്ങി മഴയാല്‍
നനവുള്ള നക്ഷത്ര കണ്ണുകളിലെ
വെട്ടത്തോടോപ്പാമത് പറന്നു വന്നു
എന്റെ തല്പത്തില്‍ വീണു ചിരിച്ചു

വെളിച്ചത്തിന്റെ നഷ്ടത്തില്‍
കൂടണയാനാവാതെ അത് വഴിയില്‍
വീണുകിടന്നു രാത്രിയേയും
പകലിനെയും പകുത്തുകൊണ്ട്

അങ്ങ് അകലെ കടല്‍
കവിത പാടികൊണ്ടേ ഇരുന്നു
സൂര്യന്റെ ചുടിനെ ശപിക്കുന്നു
ശബ്ദം വരണ്ടു പോയതിനു
വേനലിന്റെ യുദ്ധം മുറുകുന്നതിനു മുന്‍പ്
കാറ്റ് പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
ഇലകളെ ശവമാടത്തില്‍ എത്തിച്ചു

സന്ധ്യപിന്നെയും നൃത്തമാടി
രാവിന്റെയും പകലിന്റെയും
ജന്മങ്ങല്‍ക്കിടയില്‍ ഒന്നുമറിയാതെ
പാവം മെഴുകുതിരിയുടെ ഹൃദയം
കത്തിക്കയും അണക്കുകയും
 ചെയ്യ്തു  കൊണ്ടിരുന്നു

മാറ്റൊലി കൊണ്ടു ഋതു ഭേതമില്ലാതെ
രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ
ഭ്രാന്തമായ എന്റെ പുലമ്പലുകള്‍


1 comment:

സൗഗന്ധികം said...

നല്ല കവിത

ശുഭാശംസകൾ...