Sunday, May 4, 2014

ഒടുക്കം

ഒടുക്കം

പറയുവാനേറെയുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍
കദനത്തിന്‍ നോവിനാല്‍ അടയുന്നു ശബ്ദം
കളമൊഴി നിന്‍ മധുരം പകരുമാ വാക്കുകലെന്നില്‍
അഴലിന്റെ നോവ്‌ കുറിക്കുന്നുയേറെയായി
എവിടെയുണ്ടെങ്കിലുമൊന്നിങ്ങു പോരുമോ
എകാന്തതയെന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു
കുയില്‍ പാട്ടുകേള്‍ക്കുമ്പോളറിയാതെയങ്ങു
കുടെ കുവിയാലോയെന്നൊരു തോന്നല്‍
പുതുമഴയുടെ മണമെന്നില്‍ പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷയുണര്‍ത്തുന്നു
പുലരുവാനുണ്ടോയിനി ഏറെ നാളുകളിനിയറിയില്ല
ജീവിത സായന്തന വേളകളിലായെന്നു
അറിയാതെ ഞാനങ്ങ് നിന്നെ കുറിച്ചങ്ങു ഓര്‍ത്തുപോയി
കളിയല്ല കാര്യമായി പറയട്ടെ എന്തിനാണി
ഒളിച്ചു കളിയിതു നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ വേണ്ടതുണ്ടോ
ഓര്‍ത്താലി ജീവിതമൊരു വെറും തിരമാലയുടെ ഒടുക്കമല്ലേ 

1 comment:

സൗഗന്ധികം said...

വളരെ നല്ലൊരു കവിത. പതിവു പോലെ


ശുഭാശംസകൾ.....