കാലത്തിൻ്റെ കവിത

കാലത്തിൻ്റെ കവിത

കൺ ചിമ്മി തുറന്നു വരുമ്പോഴേക്കും

കടന്നകന്നു പോകുന്നുവല്ലോ ജീവിതം

കനവുകൾ കണ്ട് തീരും പോലെ മധുരം

കാലത്തിൻ്റെ കവിതയെത്ര അത്ഭുതം

വിഴികളിൽ വിരിയും നിമിഷങ്ങൾ മുത്തുകൾ

വീഥികളിൽ നിറയും ഓർമ്മപ്പൂവുകൾ

വിദൂരത്തിൽ തിളങ്ങും പ്രതീക്ഷാദീപങ്ങൾ

വിടപറയും നേരവും വിടരും പുഞ്ചിരികൾ

തെന്നലായി തഴുകും ദിനങ്ങളുടെ യാത്ര

തീരങ്ങളില്ലാതെ തുടരും കാലത്തിൻ ഗാഥ

തൂമഴപോൽ തൂകും സ്നേഹത്തിൻ നന്മകൾ

താളമിട്ട് തീരും കാലത്തിൻ ചുവടുകൾ

മനസ്സിലെ മിഴിവായ് മായാതെ ചില മുഖങ്ങൾ

മഴവില്ലായ് മാറും മറക്കാനാകാത്ത ഓർമ്മകൾ

മൗനത്തിൽ മുഴങ്ങും മധുരമായ വാക്കുകൾ

മണ്ണിൽ നിന്നു മായും മനുഷ്യന്റെ പാദങ്ങൾ

ജീ ആർ കവിയൂർ 

14 06 2026

( തിരുവല്ല , കവിയൂർ)