പിറവിയുടെ വേദനയും സന്തോഷവും

 പിറവിയുടെ വേദനയും സന്തോഷവും

നോവിൻ കടൽ തുഴഞ്ഞുപെറ്റൊരാ കനകമല്ലോ നീ,  

ആദ്യമായെൻ കൈകളിൽ നീ വീണ നാളിലെൻ  

നൊമ്പരങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോയി, നെഞ്ചിൽ കുളിരു പെയ്തുപോയി,  

കണ്ണീരണിഞ്ഞു ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചൊരാ നിമിഷം!  

ചെറുവിരൽ തുമ്പിൽ നീ തൊട്ടുതന്ന നേരത്ത്,  

ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവനെൻ കൈക്കുള്ളിലായതുപോൽ...  

അമ്മതൻ അമ്മിഞ്ഞപ്പാലുണ്ടു നീ വളർന്നു,  

അച്ഛന്റെ കൈപിടിച്ചു നടക്കാൻ കൊതിച്ചു.  

തപ്പിത്തടഞ്ഞു നീ ആദ്യമായ് നടക്കവേ,  

താങ്ങായെൻ ഉള്ളം പിടഞ്ഞതോർക്കുന്നു...  

മുട്ടുകുത്തി വീഴുമ്പോഴൊക്കെയും ഓടിയെത്തി,  

നെഞ്ചോടു ചേർത്തു നിൻ കണ്ണീരു തുടച്ചതും...  

കാലം കടന്നുപോയ്, നീയൊരു വലിയ വൃക്ഷമായ്,  

വേരുകൾ മറന്നു നീ ശാഖകളായ് പടരവേ...  

ഓർക്കുക മകനേ/മകളേ, നിനക്കായ് ഉരുകിയൊരമ്മയെ,  

നിന്റെ തണലിനായ് നീറിയൊരച്ഛനെ.  

അച്ഛനും അമ്മയുമായി നീ മാറുമ്പോഴേ,  

അറിയൂ നീയാ സ്നേഹത്തിൻ ആഴവും പരപ്പും.  

വറ്റാത്തൊരാ സ്നേഹക്കടലിനു നാം നൽകണം,  

വാർദ്ധക്യകാലത്ത് തിരികെയാദരവിൻ വാടക!  

ജീ ആർ കവിയൂർ 

29 05 2026

( കവിയൂർ , തിരുവല്ല)