മഴ കാത്ത മണ്ണ്

മഴ കാത്ത മണ്ണ്

വേനലിൻ ചൂടിൽ ഭൂമി തളർന്നു,

വിണ്ട വിള്ളലിൽ നൊമ്പരം നിറഞ്ഞു,

കണ്ണുകൾ മേഘങ്ങളെ തേടിനിന്നു,

പ്രതീക്ഷ ആകാശം നോക്കിയിരുന്നു.

തെന്നൽ ദൂരത്തു വാർത്തയുമായി,

ഇടിമുഴക്കം പ്രത്യാശ പാടിയെത്തി,

മിന്നലിൻ രേഖകൾ ചിരി വരച്ചു,

പ്രകൃതി ശ്വാസം പിടിച്ചുനിന്നു.

ആദ്യത്തുള്ളി മണ്ണിൽ പതിഞ്ഞ നിമിഷം,

സുഗന്ധം ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകി,

ജീവൻ വീണ്ടും തളിരായി ഉണർന്നു,

ഭൂമി നന്ദിയായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

.

ജീ ആർ കവിയൂർ 

26 06 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)