ഭഗവാനു എന്തിന് പാറാവ്

 ഭഗവാനു എന്തിന് പാറാവ് 






പൂട്ടിയ കടത്തിണ്ണയിലെ ചില്ല് അലമാരയിൽ,
പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ, പൊതിഞ്ഞുവെച്ച രൂപങ്ങൾ.
ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത കല്ലുപ്പുപോലെ,
ലോകത്തിന്റെ ഭാരം ചുമക്കുന്നവൻ ഇവിടെ...

ഭഗവാൻ സർവ്വവ്യാപിയെന്ന് ഓതുമ്പോഴും,
കാവലില്ലാത്ത തിണ്ണയിൽ ചോരർ കൈവെക്കാത്തൊരു കാഴ്ച്ച!
നമ്മൾ നൽകുന്ന സങ്കല്പമല്ലേ ദൈവത്തിനു ജീവൻ നൽകുന്നത്,
അതില്ലാത്തപ്പോൾ വെറുമൊരു മൺരൂപം മാത്രമായി മാറുന്നു.

പവിത്രമാം ആ രൂപങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ,
ചട്ടക്കൂട്ടിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ഭക്തിയുടെ വേരുകൾ.
അന്നമൂട്ടുന്നവൻ ഇവിടെ അനാഥനായി നിൽക്കെ,
മനസ്സുകളിൽ നിറയുന്നു നന്മയുടെ അലകൾ.

മോഷ്ടാക്കൾ കൊണ്ടുപോയാലും നഷ്ടമില്ലാത്ത സങ്കൽപ്പം,
എങ്കിലും ഭഗവത് നാമം തുണയായ് മാറുന്ന സമയം.
തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ഈ കാഴ്ച നൽകുന്നൊരു പാഠം,
എല്ലാം ഈശ്വരാധീനം എന്നൊരൊറ്റ സത്യം.

രചന
ജി ആർ കവിയൂർ 
19 06 2026
(തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

കുറും കവിതകൾ ഒരു ചെറു പഠനം - ജീ ആർ കവിയൂർ

കുട്ടി കവിതകൾ

വിവാഹ വാർഷിക കവിത