നിലാവിൻ നൊമ്പരം

നിലാവിൻ നിഴലിൽ

നിലാവിൻ നിഴലിൽ

പല്ലവി

നിലാവിൻ നിഴലിൽ ഇളംകാറ്റ് മൂളിയകന്നു,

നിമ്നോന്നതങ്ങളിൽ കുളിർ പകർന്നു,

നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റു മെല്ലെ മയങ്ങുന്നു,

നിദ്ര മിഴികളിൽ സ്വപ്നം നിറച്ചുനിന്നു.

ചരണം 1

പട്ടുമെത്തമേൽ ഒളിമിന്നി ഇന്ദുശോഭ,

പതിയെ വരച്ചിട്ടു അനുരാഗചിത്രം,

അരികിലെ മൗനത്തിൽ അറിയാത്ത ഭാവം,

അറിയാതെ പടരുന്നു ലഹരാനുഭൂതി.

ചരണം 2

ചാരിയ ജാലകത്തിൻ ചാരത്തിരുന്നപ്പോൾ,

ചന്ദനഗന്ധമായ് തെന്നലണഞ്ഞു,

വാക്കുകൾ മാഞ്ഞൊരു നിമിഷത്തിൽ പോലും,

ശ്വാസനിശ്വാസത്തിൻ താളത്തിൽ ഹൃദയമിടിപ്പറിഞ്ഞു.

ചരണം 3

മുടിയിഴ തഴുകിയ മന്ദമാരുതനിൽ,

മൃദുലമാം പുളകങ്ങൾ പൂവിട്ടുണർന്നു,

അരികിൽ ഒഴുകുന്ന നിശ്വാസതാളം,

അർധരാത്രിയുടെ സംഗീതമായ് മാറി.

ചരണം 4

വെൺമുകിൽ മറയ്ക്കുന്ന പൂർണചന്ദ്രനെപ്പോൽ,

വികാരങ്ങൾ മൂടിയ സുന്ദരനിമിഷം,

കാലവും മൗനവും കൈകോർത്തുറങ്ങവേ,

കിനാവിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു.

അവസാന ചരണം

സ്വപ്നത്തിൽ പൂത്തൊരു രഹസ്യവസന്തം,

സ്വർഗീയമാം സുഖമായ് ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു,

സൂര്യകിരണങ്ങൾ കണ്ണിൽ വീണുണർത്തി,

പുലരിവെളിച്ചത്തിൽ മെല്ലെ ഉണർന്നു.

രചന: ജീ ആർ കവിയൂർ

17 10 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)