ഏകാന്തതയുടെ ആൾക്കൂട്ടം

ഏകാന്തതയുടെ ആൾക്കൂട്ടം

ആൾക്കൂട്ടം ചുറ്റിലും ചിരികൾ നിറഞ്ഞു,
ഉള്ളിന്റെ കോണിൽ നൊമ്പരം വിങ്ങി,
പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിളക്കായി നിന്നു,
കണ്ണീരിൻ കഥകൾ മൗനത്തിൽ ഒളിച്ചു.

ആയിരം മുഖങ്ങൾ അരികിലൂടെ നീങ്ങി,
ആശ്വാസവാക്കുകൾ അകലങ്ങളിലായി,
പങ്കിടാൻ മോഹിച്ച വേദനയുമായി,
ഹൃദയം തനിച്ചായി രാത്രിയിൽ തേങ്ങി.

സ്നേഹത്തിൻ തണലുകൾ വാടിപ്പോയപ്പോൾ,
സ്വപ്നങ്ങൾ മാഞ്ഞൊരു സന്ധ്യ വന്നപ്പോൾ,
കേൾക്കാൻ ഒരാളുടെ കാതുകൾ കൊതിച്ച്,
മനസ്സ് നടന്നു നിഴൽവഴി താണ്ടി.

എങ്കിലും പുലരി പ്രതീക്ഷയേകും,
ഇരുളിന്റെ നെഞ്ചിൽ കിരണങ്ങൾ പെയ്യും,
ഒരു സ്നേഹവാക്ക് മുറിവുകൾ മായ്ക്കും,
തനിച്ചായ ഹൃദയത്തിൽ വസന്തം പൂക്കും.

ജീ ആർ കവിയൂർ 
29 10 2026
( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

Comments

Popular posts from this blog

മഞ്ഞിൻ ചുംബനം( ഗാനം)

വാവേ വാവാച്ചി

കഴിഞ്ഞുപോയ കാലം