വിശ്വാസത്തിന്റെ വിള്ളൽ

കരളിൽ കരുതിയൊരാൾ തൻ വാക്കിൽ,

കവചമണിഞ്ഞൊരു കപടം കണ്ടു;

കണ്ണുകൾ കാണാത്ത ചതിയുടെ മുറിവ്,

കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞും ഉണങ്ങാതെ നിന്നു.

കൈകോർത്തു നടന്ന വഴികളിലൊക്കെ,

കള്ളങ്ങൾ വിതറിയ കാലടിപ്പാടുകൾ;

കണ്ണീരിൽ മുങ്ങിയ ഓർമ്മകൾ മാത്രം,

കൂട്ടിനിരിക്കുന്നു മൗനരാവിൽ.

തകർന്നൊരു കണ്ണാടി ചേർത്തുവെച്ചാലും,

തെളിമയൊരിക്കലും പഴയതാകില്ല;

ക്ഷമിച്ചെന്നു കരുതി മറന്നുവെന്നാലും,

മനസ്സിലെ മുറിവുകൾ മാഞ്ഞുപോകില്ല.

വിശ്വാസമെന്നത് ഹൃദയത്തിൻ വീടാണ്,

വിള്ളലുകൾ വീണാൽ വിറയ്ക്കും അടിത്തറ;

ഒരിക്കൽ തകർന്നത് ചേർത്തുവെക്കാം,

പക്ഷേ പഴയതുപോൽ വിശ്വസിക്കാനാവില്ല!

ജീ ആർ കവിയൂർ

24 10 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)

ആത്മാവിഷ്കാരങ്ങള്‍