മനോഹരം, ജീവിതമേ!

മനോഹരം, ജീവിതമേ!

പെരുമയാർന്നൊരു ബാല്യമേ നീ,

പെരുമഴയായ് പെയ്തൊഴിഞ്ഞുവല്ലോ,

പെട്ടെന്നു കൊഴിഞ്ഞുവീണല്ലോ,

ഋതുവസന്തമാം യൗവനമേ നീ!

കുസൃതിച്ചിരികൾ നിറഞ്ഞൊരു കാലം,

കുതിച്ചുകളിച്ചൊരു സുന്ദരകാലം,

മറക്കാനാവാത്തൊരോർമ്മതൻ തീരം,

മനസ്സിൽ തെളിയുന്ന മധുരസ്വപ്നം.

മാവിൻ കൊമ്പിലെ ഊഞ്ഞാലിലാടി,

മാമ്പൂമണമുള്ള വഴികളിലോടി,

പ്രണയപ്പൂക്കൾ ഹൃദയത്തിൽ ചൂടി,

പ്രതീക്ഷതൻ ചിറകിലാകാശം തേടി.

കാലം കടന്നുപോയ്, നിഴലുകൾ മാറി,

കണ്ണിലെ തിളക്കവും മെല്ലെ മറഞ്ഞു,

വാർധക്യസന്ധ്യയിൽ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കി,

വാടാത്ത പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു.

ജീവിതമൊരു കഥയായ് തീർന്നുവല്ലോ,

സുഖദുഃഖങ്ങൾ താളമായ് ചേർന്നുവല്ലോ,

വാർധക്യസന്ധ്യയിൽ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കി,

പുഞ്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു —

“മനോഹരം, ജീവിതമേ!”

ജീ ആർ കവിയൂർ 

23 10 2026

( തിരുവല്ല, കവിയൂർ)